witam

[katara]

witam wszystkich, chciałabym sie dowiedzieć, czy jest tu ktoś kto jako dda,
przeszedł sam przez ścieżkę alkoholizmu i narkomani?
że tak powiem szukam bratniej duszy :) :(

[xs3]

Melduję się.Od 13 lat jestem w trzeźwości.Przeszłam przez kilka terapii.Sama
napewno nie dałabym rady.Niedawno dowiedziałam się,że jestem dda,czyli czeka
mnie następna terapia.Pozdrawiam.

[katara]

joł, chyba się nie spodziewałam odzewu, nie chcę dołować, bo w sumie chyba
ostatnio depresyjna ze mnie osoba, ale czy nie przygniata cię ciężar tego co sie
przeszło, bo ja jakoś rozczulam się nad sobą, 7 lat bez narkotyków, ale nie mogę
powiedzieć żebym jakoś tak była naprawdę pozbierana, mam jakieś nieodparte
wrażenie że całe moje życie to jedno wielkie śmietnisko w którym próbuję
przetrwać, ale którego mam serdecznie dość, marzę o czystym, ładnie poukładanym
życiu, że nie wspomnę o tym że najlepiej szczęśliwym,
no nie wiem, nienawidzę swojej przeszłości

[xs3]

Dziewczyno!Wygrałaś życie na loterii!Niewiem czy Ty też jesteś pacjentką MONARU
bo ja tak i udało mi się za pierwszym razem,z czego jeste ogromnie
dumna.Zapamiętałam takie słowa Kotana jak był kiedyś u nas w ośrodku,że z
narkomanii wychodzą tylko MISTRZOWIE ŚWIATA..i tak sobie pomyślałam,że to
zajebiste uczucie być MISTRZEM ŚWIATA!Nikt mi tego już nie odbierze,choć nie
wszyscy o tym wiedzą a ja się nie chwalę bo i tak nie zrozumieją.Nie pozwalam
Ci się dołować dłużej niż 17 minut dziennie.Bądź twardzielem!

[kylly]

hejka :)))
owszem ja :))
pozdrawiam

[katara]

no wszystko dobrze, ale trudno znależć wspólny język z ludzmi którzy od
dzieciństwa byli obłożeni poduszeczkami, ktoś o nich dbał, teraz są
sympatycznymi nie skrzywionymi ludzikami dorosłymi, którzy oburzają się na
robienie komuś krzywdy, a ja... mnie ludzka krzywda nie dziwi, to dla mnie
normalka, więc płaszczyzna porozumienia jest cieńka, no cóż czuje się inna, i
wcale nie wyjątkowa, ściorana życiem i tylko tyle, chciałabym odciąść się od
tego, najlepiej urodzić się na nowo.
czy ktoś jeszcze tak ma?