Dobry człowiek

[januszek96]

Zmieniam swoją definicje dobrego rodzica , dobrego człowieka.Dobry człowiek
to nie maszyna do obdarowywania innych. Nikt nie oczekuje ode mnie , bym
dawał więcej niż otrzymuję i nie zamierzam już wiecej postępować. Nie muszę
nikogo przekonywać do tego , by mnie lubił , by zwracał na mnie uwage. Jestem
godny lubienia , kochania i uwagi. Kiedy byłem dzieckiem, bardzo
potrzebowałem by zwracano na mnie uwagę , ale mał kto sie tym przejmował.
Rosłem w przekonaniu , że gdybym wystarczajaco obficie obdarowywał innych ,
to moze i oni zaczeliby sie odwzajemniac . Jest to przekonanie błedne i
szkodliwe. Dzisiaj będę dawać , gdy będę mieć na to ochotę. Nie będę dawać po
to , by się przypodobac . Pieknie jest dawac , gdy daje się bez
przymusu. ........dzisiejsze afirmacje ...... I proszę o roztropność w
wpowiedziach ,bo to co wyszło w poście " O szcześciu " pokazało jacy jesteśmy
nieszczęśliwi i dysfunkcyjni . Życzę , aby się nikt nie " wkopał sie " w tym
poście :) Miłej niedzieli :)

[jowialna]

juz Cie lubie :)
ja te metode stosuje systematycznie od niewiadomo kiedy i jest super :)
zobaczysz, ze po pewnym czasie poczujesz sie swietnie
pozdrawiam Cie egoistycznie i bez przymusu

[wera11]

Rozumiem, że to o dobrym rodzicu...
to o Tobie... jako o rodzicu samego siebie.
Tak trzymaj.
A teraz:
> Dzisiaj będę dawać , gdy będę mieć na to ochotę.
No z tym to może być problem...
Czasem dajesz, bo tak jakoś samo to z siebie i Ciebie wychodzi, po prostu
uważasz, że trzeba nie zastanawiając się czy jest na to ochota, czy musisz, czy
też nie, dajesz i już.
> Nie będę dawać po to , by się przypodobac .
To gorąco wszystkim polecam.
> Pieknie jest dawac , gdy daje się bez przymusu.
To zaś wiąże się z pierwszą sentencją i to w tym wszystkim jest właśnie piękne
i to lubię najbardziej.
Dawać?
Co to znaczy?
Dla mnie to są proste odruchy z serca i dla serca, czasem uśmiech, czasem
słowo, niewiele trzeba, żeby dawać.
No ale, żeby nie było za słodko...
czasami też bywam "zołzą" oczywiście z uśmiechem na ustach...
Jak się tej "zołzy" wyzbyć?
Kiedy ja ją tak kocham!
Trzeba być dobrym rodzicem dla siebie, pokochać i jedno i drugie drzemiące we
mnie.
Masło maślane mi wyszło. :)

[januszek96]

Dawałem.... po to , by się przypodobac ....... a ja tak własnie robiłem . To
odkrycie ,że tak robię , a nie powinienem ( i uważałem to za dobrą cechę !)
spowodowało , że "ruszyłem" trochę dalej ...... PS Lubię masło...... to
nieprawda .że zwiększa cholesterol ! :))

[kwiaaatek1]

Januszek,zgadzam się z Tobą co do definicji dobrego człowieka a zmiana
poglądu,że człowiek jest jaki jest ze swymi wadami i zaletami ani dobry ani zły
nastąpiła u mnie niedawno.niedawno naczytałam się książek T.Gordona-gościa od
wychowania bez porażek i na jakiś czas za bardzo wzięłam sobie do głowy jego
rady-mówienie od siebie w pierwszej osobie,a wszelkie objawy
'dokopywania'drugiemu człowiekowi nie miały miejsca,teraz wiem,że to głupota
zgrywać kogoś kto jest ponad to.jego zdanie ''Jeżeli ktoś Ci dokucza, nie daj
sie sprowadzić do jego poziomu''jest do kitu,bo to zdanie brzmi jak:
zapomnij o tym,by być sobą i udawaj,że nic Cię nie rusza i że jesteś grzeczny i
ponad to i pozwól się dalej obrażać zachowując zimną krew.to manipulacja dlatego
pozwalam sobie na słowa w stylu ''jesteś walnięty'' i jakimś dziwnym cudem tym
zjednuje większy szacunek niż przez grzeczność,a z symatią bywa różnie,bo...
kto jest najbardziej lubiany?
ludzie na co dzień wykonują wiele dobrego dla innych,tylko nie zdają sobie z
tego sprawy,uznają to za normalność,dobroci nie widać,zło bardziej rzuca się w oczy.

[wera11]

No to smarujmy dalej...
Podejrzewam, że każdy albo olbrzymia większość z nas tak dawała, właśnie po to,
żeby się przypodobać.
Też jakiś czas stwierdziłam, że to wszystko jest do kitu i beznadziejnie głupie.
Ja dawałam, inni brali i tak w kółko, dawałam bo chcieli, bo powinnam a
teraz... mam swoje zdanie i bardzo wysoko je sobie cenię...
Co wcale nie oznacza, że czasem nie robię głupot.
Dobreee - czasem.
Robię i to wiele, ale co tam, w końcu raz się żyje, co nie?
Ruszyłam dalej.
Tak sobie powoli spaceruję, ciesząc się dosłownie z byle czego.

[tooinvolved]

Oj jak ja bylam dobra. Oj a moja mama to juz w ogole. Poswiecenie, litosc byle
tylko inni mieli, ona niewazne, ze tez ma, ale cukrzyce, powaznie obciazony
kregoslup, nadwage, depresje i niesmak po tym wszystkim. wazne ze dzieciom sie
poswieca, przeciez dla nich haruje jak wol. a ja sie czulam taka zobowiazana by
jej te cale poswiecenie wynagrodzic. i tez sie poswiecalam. wszyscy znajomi i
rodzina mieli zawsze pamietane urodziny, zawsze oryginalny prezent w swieta,
duzo uwagi i usmiechu tez ode mnie dostawali, gratis.... tylko co z tego. NIC.
a ja dawalam jak studnia bez dna. czujac wieksze i wieksze niespelnienie swoich
potrzeb i tak czekalam az ktos je zauwazy. niestety nikt taki sie nie znalazl.
to znaczy az do pewnego momentu gdy pojawilam sie JA i wzielam sprawy w swoje
rece! opiekuje sie soba najlepiej jak potrafie, mowie sobie mile slowka,
slucham co mam do powiedzenia, doradzam sobie, opiekuje sie soba. czasem
zapominam o waznych datach, nie jestem juz tak slodka jak wczesniej dla innych,
nie pytam ich o zdanie(przeciez jak chca sami moga je wyrazic), nie zgaduje
nastrojow i mysli, i walcze z odpowiedzialnoscia za innych, ze to niby ode mnie
zalezy jak sie inni czuja.
I tak juz pol roku, wlasnie wczoraj minelo pol roku odkad wrocilam do kraju i
wzielam sie za siebie. najpiekniejsze pol roku w moim zyciu, czuje ze jestem i
jak to pieknie decydowac samej za siebie a nie wlazic w tylek wszystkim
naokolo.

[ludivine2]

Fajna ta Twoja definicja !

Nie muszę
> nikogo przekonywać do tego , by mnie lubił , by zwracał na mnie uwage. Jestem
> godny lubienia , kochania i uwagi.

Ja jak kogos poznaje to mimo, ze mnie paralizuje niesmialasc strasznie duzo
gadam. Wyglada to troche tak, jakbym wlasnie chciala przekonac te osobe, ze nie
jestem az taka beznadziejna na jaka wygladam hehehe. I co najdziwniejsze
(najsmutniejsze ?) to moze to byc ktos, na kim mi nawet zbytnio nie zalezy a
jednak bede sie tak produkowac. Wy tez tak macie???
I jeszcze jedno: raz jak zmienilam kompletnie srodowisko i jakos mi tak bylo
tam obco i zle, to sobie powiedzialam, ze w sumie to mam juz kilkoro przyjaciol
wiec olewam i przestaje sie starac. I wiecie, co ? Wlasnie wtedy, w tej
wyluzowanej atmosferze inni ( nie twierdze, ze tlumy, nie) zaczeli zabiegac o
znajomosc ze mna i nawet udalo mi sie poznac bardzo fajnych, wartosciowych
ludzi, z ktorymi utrzymuje kontakty do dzis. Kurcze, musze powtorzyc
eksperyment...

Dzisiaj będę dawać , gdy będę mieć na to ochotę. Nie będę dawać po
> to , by się przypodobac . Pieknie jest dawac , gdy daje się bez
> przymusu. ........dzisiejsze afirmacje ......

Mnie sie zdaje, ze DDA to moze miec problem z odroznieniem, kiedy ma ochote a
kiedy nie. W naszych glowach dawanie jest czyms w rodzaju sensu i
usprawiedliwieniem naszej egzystencji wiec nas cieszy (fajnie widziec w zyciu
sens). Januszek, mam nadzieje, ze sie nie "wkopalam" bo ja chce tylko
powiedziec: "uwaga ! niebezpieczenstwo! podwoic srodki ostroznosci!" a nie, ze
to niemozliwe.
Pozdrawiam.