przekwitam?

[kajda28]

przekwitam, albo mnie jakaś deprecha bierze. ale czuje się podle, najchętniej
siedziałabym i ryczała. Mam chwile kiedy widzę jakiś sens, chce coś robić- ale
to krótkie, godzina, dwie na parę dni. do niczego się nie nadaje, nie mam
pracy, nic mi się nie chce robić, jestem zmęczona zwykłym dniem. i to już parę
dni. do tego wszystkiego jestem popsuta moralnie ;(
Chce żyć własnym życiem, ale nie wiem co chce robić, nie mam żadnych
zainteresowań- doopa.

[anoosha]

"Nie mam żadnych zainteresowań" - to ciekawe ... To znaczy wydaje mi
się, że to może być taka ściema podświadomości. Ja całe życie miałam
wrażenie, że nie mam zainteresowań, nie wiem, co chcę w życiu robić,
kim chcę być, gdzie pracować, itd. Ale teraz dochodzę do wniosku, że
to ściema. Wiele lat życia w poczuciu bezsensu i beznadziei
przykryło mi prawdziwy obraz życia, marzeń i moich możliwości.
Wydaje mi się, że gdzieś w środku wiem, co chcę robić, tylko muszę
się do tego przekopać przez te wszystkie niedobre myśli, przekonania
i wspomnienia. Jedno, co wiem, to że nie mogę dać się im zastraszyć.
Twoja deprecha czy to poczucie "do niczego się nie nadaje" to tak,
jak film, którym się dałaś przestraszyć. Nie wierz, że ten film jest
prawdziwy tylko dlatego, że taki intensywnie przerażający. I nie
wierz w to, że do niczego się nie nadajesz. Powiedz mi tak szczerze:
czy uważasz to za prawdę? Nie sądzę.
Głowa do góry!!! Nie taka deprecha straszna ... :-)
Ja też nie jestem jakoś entuzjastycznie nastawiona do dzisiejszego
dnia. Po ostatniej sesji terapeutycznej praktycznie cały czas
podpieram się nosem - tyle ze mnie wyciągnęła syfu.
Na złość wszystkiemu - miłego dzionka! :-)

[kajda28]

oj jeszcze daleko zanim sie przekopię do tego co ja chce, co ja lubię. Już
powoli zaczynam się tego uczyć, słuchać moich uczuć, przypatrywać się kiedy się
cieszę a kiedy nie. I przede wszystkim przyzwyczajam się że uczucia to uczucia,
one są jakie są, ani dobre ani złe, są niezależne od nas. I mam prawo je mieć i
pokazywać (z tym już trudniej).
wpadłam dzisiaj (mam taką nadzieję) na to dlaczego mi jest źle, dlaczego chodzę
i płaczę. Muszę zakończyć coś. pomyślałam o tym i spłyneło ze mnie, zrobiłam się
lżejsza. A jeszcze kilka dni temu, nie przyjmowałam tego do wiadomości, jak mi
kumpel radził. Mam nadzieję że tak będzie dalej ;).

[anoosha]

Cieszę się, że Ci lepiej!
Co do przekopywania się do tego, co chcę i lubię - ja kiedyś tez
tego próbowałam, ale okazało się, że trzeba się przekopywać przez
to, co się pojawia po kolei, nie wybiórczo. Po prostu taki sposób
daje u mnie lepsze efekty. Natomiast praca z uczuciami ma zbawienny
wpływ na samopoczucie, to prawda.
Fajnie, że Ci przeszło - buziolki :-*

[kajda28]

Przeszło mi , była to nie moc, bezradność, złość. Byłam dzisiaj u psycholog, do
tej pory boli mnie jeszcze głowa. Ale już umiem odpowiedzieć na pytanie co teraz
czuje,jak się teraz czuje- już umiem coś powiedzieć na ten temat ;) Uczucia...
są fajne, można się nimi napawać, i b. łatwo te nieprzyjemne zamienić na
przyjemne- wystarczy je określić i powiedzieć na głos. Może nie wszystkie i nie
zawsze ale dużą większość. Uczę się że słowa mają siłę sprawczą. Jeszcze dużo
przede mną, ale powoli zaczynam się czuć jak człowiek ;)
Dzięki anoosha.
Miłego dnia życzę