Dzieci

[fenikszpopiolow1]

Czy według was dzieci są usprawiedliwieniem złego wychowania? Taka sytuacja: wychodzę z windy, a przed drzwiami czeka na wejście rodzina z 3-4 latkiem. Mały prze do przodu nie pozwalając mi wyjść, rodzice nie reagują. Ustępować, bo to dziecko? Czy też zacząć wychodzić, zmuszając w końcu dorosłych do reakcji? Bo odzywają się dopiero w obliczu groźby stratowania potomka.
3-4 latek chyba już mógłby się uczyć, że najpierw się wychodzi. Kiedyś dzieci uczyło się grzeczności od najmłodszych lat ( podziękuj, przeproś, powiedz dzień dobry). Teraz ciagle słyszę, że należy odpuścić, bo to przecież tylko dziecko.

[alexxa6]

fenikszpopiolow1 napisał:

> Czy według was dzieci są usprawiedliwieniem złego wychowania?

Złego wychowania kogo? czego? źle wychowane dziecko? źle wychowani rodzice? czy wszyscy? Małe dziecko źle wychowane, nie jest temu winne, więc trudno mieć do niego pretensje. Rodzice są już dorośli i raczej ich przy takim jednorazowym epizodzie nie wychowasz i nie nauczysz grzeczności. Masz dwie możliwości: pozwolić się dziecku "stratować" i wyjść z tej windy gdy ono już tam wlazło. Ewentualnie zaprzeć się nogami, dzieciaka nie wpuścić i powiedzieć w "przestrzeń" z szerokim uśmiechem: poczekaj aż wyjdę to wtedy będziesz miał więcej miejsca". Jest jeszcze inna możliwość, po prostu zrobić awanturę rodzicom .Ale czy to coś da?

[majaa]

Ja chyba wybrałabym tę drugą możliwość, tylko zamiast się zapierać i rzucać tekst "w przestrzeń" podeszłabym zdecydowanie do drzwi i zwróciła się z uśmiechem bezpośrednio do dziecka, np. 'przepraszam Cię, pozwól, że najpierw wyjdę, wtedy będziesz miał więcej miejsca'. Generalnie zgadzam się z powiedzeniem "czego Jaś się nie nauczy, to....", dlatego uważam, że skoro rodzice wyraźnie nie chcą/nie potrafią nauczyć dziecka właściwego zachowania w danej sytuacji, to ma prawo to zrobić ktoś inny, dla dobra ogółu.