jankolodziej
22.11.06, 11:53
Jeszcze sie przeżegnoł, synka pocałowoł
i poszeł na szychta górnik jedyn "stary"
łon swoji rodzinie pszonio niy żałowoł
ale był tyż chopym łod Świynty Barbary
Kyj zaczynoł szychta i właziył do szole
to patrzoł na słońce,rzykoł mi sie zdaje
coby po robocie głymboko na dole
zaś je mog łobejrzeć, bo mu bardzo pszaje
Razym z kamratami ściana rabowali
Skarbnik klupnył krykom i wybuchnył gaz
wtynczos ujrzoł piykne światło kanś w łoddali
"poć do mie Franciku, to już prziszeł czas"
I wziyna Barbara Francika do siebie
bo boł dobrym chopym, takich potrzebuje
chocioż niy łobejrzi słoneczka na niebie
teroz z aniołami duszyczki fedruje
Poszli ratowniki w czorno dziura w ziymi
Francika wołali, ale znodli ciało
teroz je wywiyźli i leży z innymi
i tak już łostanie - widać tak być miało
Niy smuć sie syneczku, żonko patrz do gory
teroz jest żech hajer u samego Boga -
tukej jest tak piyknie i spiywajom chóry
i teroz inaczyj byda wom pomogać
O Świynto Barbaro miyj na nich wejrzynie
coby im na zimi niczego niy brakło
a jak zaś na dole jakiś kamrat zginie
to weź go ku siebie, tam kaj piykne światło
Jan Kołodziej 22.11.2006