rodzeństwo Maud

[kajteczek]

Czy wiecie coś na temat przyrodniego brata i siostry Maud
Wiem tylko, że byli (z drugiej żony Jej ojca), mieszkali w Prince
Albert.
Nie spotkałam w literaturze żadnej wzmianki na temat kontraktów Maud
z rodzeństwem po jej wyjeździe z Prince Albert.
Ciekawe dlaczego nie było więzi między nimi? Maud w "Dziennikach"
wciąż narzekała na samotność, dlaczego więc nie korespondowała z
rodzeństwem? Pewnie miała jakieś powody....
Kajteczek

[mela54]

Wiem z pamiętników Maud, że z macochą nie mogła się dogadać, a
ojciec Jej umarł jak to rodzeństwo było małe (czytałam gdzieś, chyba
w biografii Maud, że miała więcej przybranego rodzeństwa, niż ta
dwójka, ale nic bliżej nie wiem), ona mieszkała bardzo daleko (nawet
na pogrzebie ojca nie była, bo to były całe tygodnie podróży!)-więc
okazji do spotkań nie było za wiele. Ta macocha zresztą też nie za
długo umarła, więc Maud mogła jakoś się rodzeństwem zainteresować,
ale pewnie więzi były za słabe, a może poczucie braterskiej
(siostrzanej?) solidarności zbyt małe?

[feverish]

w drugim angielskim tomie pamiętników LMM (1911 - 1920) jest kilka
zdań o tym rodzeństwie. Maud przez ten czas widziała się dwa razy ze
swoją sistrą Kate (Maud mieszkała wtedy już pod Toronto, więc
odległość nie była taka duża) i szczerze jej nie cierpiała -
zarzucała jej głównie to, że jest zbyt podobna do macochy ;)

Jej brat Carl zaciągnął się do wojska podczas wojny i stracił nogę -
Maud odwiedziła go w szpitalu w Kanadzie i jego polubiła bardziej ->
bardziej podobny do ojca.

Natomiast jeszcze jedna siostra - nie pamiętam jak miała na imię -
jest wspomniana tylko o tyle, że jechała z Kate do Europy, i że to
ona napisała Maud że Carl jest ranny.

Jak na dziewięć lat to nieszczególnie dużo tego kontaku z
rodzeństwem, ale jednak jakis kontakt był i wiedzieli nawzajem co
się z nimi dzieje.

Warto zauważyć, że dzięki temu że Carl był w wojsku Maud mogła
głosować w wyborach w 1917 roku - Kanadyjczycy zaczeli od przyznania
prawa wyborczego żonom, matkom i siostrom żołnierzy - reszta pań
musiałą poczekać.

Dalszych tomów pamiętników nie widziałam, więc nie wiem jak się
sytuacja rozwijała. Ten drugi zreszta też tylko przekartkowałam w
zasadzie...