dotychczasowe czerwone "elity" III RP

[ryko]

Takie mamy czerwone "elity", które są bardziej jak wykształciuchy... Jedna i
ta sama umoczona czerwona mafia (oj dzięki Ci Oleksy !!!).

Ostatnio zaszokowałem się informacją o Danucie Hubner, która chyba najwyżej z
Polaków zaszła w strukturach UE, aż do eurokomisarza... a wszystko w naszym
imieniu jako kwiat narodu i najlepsza z najlepszych...

Sam kwiat naszej "elity". Znalezione w sieci (IPN + Super Express + NCz):
=========
"Danuta Hubner (przez kilkanaście lat członek PZPR do 1987), nie skomentowała
jak dotąd pojawienia się portretów jej ojca (Ryszarda Młynarskiego) i dziadka
pośród zdjęć funkcjonariuszy UB na wystawie „Aparat represji na
Rzeszowszczyźnie”. W wywiadach udzielanych wcześniej wspomina za to
bohaterskie czyny ojca.
W "Wysokich Obcasach", dodatku do "Gazety Wyborczej" z 8 czerwca 2002 r.
Danuta Hübner wspomniała o patriotycznej tradycji swojej rodziny, o ojcu,
który był członkiem Armii Krajowej. Obok dodała, że w dzieciństwie "jadła
podobno same kotlety i kiełbachy bez chleba, doprawiając je czekoladami".
W latach 1997-1998 pełniła funkcję szefowej Kancelarii "Prezia i małego
krętacza" Aleksandra Kwaśniewskiego.
========

Naprawdę w ogóle nie dziwią mnie te straszne protesty "elit" przeciwko
lustracji, dekomunizacji i strasznemu upadkowi obyczajów wprowadzanego przez PiS.

Taaaaak, Prawda i Pamięć to jest to co boli najbardziej naszych czerwonych
pieszczoszków ))
--
Mówię co czuję i czynię co myślę
Tylko prawda jest ciekawa
R.

[map4]

ryko napisał:

> Naprawdę w ogóle nie dziwią mnie te straszne protesty "elit" przeciwko
> lustracji, dekomunizacji

Zacznijmy od odebrania doktoratu pewnemu prawnikowi, który w swojej pracy
doktorskiej powoływał się na autorytet Włodzimierza Ilicza Lenina.
Jak myślisz, Ryko - ten oportunista i włazidupiec, któż to może być ?

[dyrgosia]

"małego
krętacza"

to o naszym szanownym prezydencie ?

[ryko]

dyrgosia napisała:

> "małego
> krętacza"
>
> to o naszym szanownym prezydencie ?

Dyrgosiu,

TAK DD

Choć nie o tym o którym myślisz ))
www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=14&ShowArticleId=36593

[arek5001]

To jest zboczenie.. patrzysz na prezydenta a myślisz mąż stanu..)))

Porozmawiajmy lepiej o samochodach

[sztuk6mistrz]

Ja przyznam nie znam się zbytnio ale żeby otworzyć temat to moja teoria jest tak
- czerwone jeżdżą najszybciej. )))

[arek5001]

sztuk6mistrz napisał:

> Ja przyznam nie znam się zbytnio ale żeby otworzyć temat to moja teoria jest ta
> k
> - czerwone jeżdżą najszybciej. )))

Straże pożarne do ognia gaszenia.. zgadłem??

[anu_anu]

Ja się lepiej znam na takich - gdyż jak wiadomo kobiety widzą więcej związków
pomiędzy kolorem samochodu a jego parametrami.
I - szybciej jeżdżą niebieskie.
A czerwone są ładniejsze. I nie widać na nich rdzy.

[arek5001]

No dobra milicyjno-policyjne są szybsze..)

[ryko]

sztuk6mistrz napisał:

> Ja przyznam nie znam się zbytnio ale żeby otworzyć temat to moja teoria jest ta
> k
> - czerwone jeżdżą najszybciej. )))

Abstrahując od koloru... poza Ferrari - precz z czerwonym ))

Najszybciej to jeżdżą małe... małe sportowe samochody ))

[ryko]

I kolejny głos... całkiem ciekawy - gorąco polecam (tego w Gównianej Wyborczej
nie przeczytasz DD):

"Dlaczego profesorowie boją się inteligencji

Opór przeciw lustracji byłby taki sam, niezależnie od kształtu ustawy. Nie
dostrzegam w nim impulsu moralnego. Widzę tylko lęk - mówi w wywiadzie dla
DZIENNIKA Zdzisław Krasnodębski, socjolog i filozof społeczny.

Paweł Paliwoda: Czy istnieje grupowy interes polskiej inteligencji?
Zdzisław Krasnodębski: Ponieważ opisem inteligencji zajmuje się z reguły sama
inteligencja, w materii tej powstały pewne mity. Jednym z nich jest twierdzenie,
jakoby inteligencja i intelektualiści realizowali nie swoje partykularnie
interesy, ale interes całego społeczeństwa czy wręcz ludzkości. Uznawano, że
inteligencja jest specyficzną grupą, która nie ma grupowych interesów i
dysponuje szczególnym dostępem do prawdy. Inne grupy w społeczeństwie
reprezentują wyłącznie partykularne interesy – inteligencja zaś to, co ogólne.
Tylko inteligencja może być strażnikiem uniwersalnych wartości ponadgrupowych.

Inteligencja postrzega się jako „umysły krytyczne”, terapeuci usuwający ze
społeczeństwa partykularne ideologie i stereotypy?
Tak. W związku ze swoim uprzywilejowanym dostępem do prawdy terapeuci ci
potrafią dostrzegać procesy i zjawiska dla innych rzekomo niejawne. Mit
inteligencji pojawił się w czasach, gdy modna stała się idea „postępu”. Dlatego
inteligenckość często była i jest przedstawiana jako postawa postępowa,
ponadgrupowa, ponadlokalna, ponadnarodowa.

Ale to przecież prawda, że polska inteligencja odegrała ważną rolę w walce o
lokalną, narodową niepodległość.
W Polsce intelektualiści i inteligencja odegrali rzeczywiście pożyteczną rolę,
ale w znaczeniu przeciwnym. Jako grupa walcząca o interesy lokalne i narodowe. W
tej opowieści inteligencja odegrała rolę pozytywną jako warstwa
państwowotwórcza, elita narodowa – choćby w okresie po powstaniu styczniowym, w
kresie międzywojennym czy w powstaniu warszawskim.

Czy zachowała tę funkcję po 1945 roku?
W okresie II wojny światowej i tuż po niej tradycyjna inteligencja w znacznej
mierze została zniszczona przez obydwu okupantów albo wyemigrowała. Władze
komunistyczne powzięły zamysł stworzenia w jej miejsce nowej inteligencji. Tak
zwanej pracującej... ...miała być i pożyteczna, i pracująca, i miała zrywać z
etosem inteligencji tradycyjnej. Miała być wyłącznie lewicowa, postępowa i – jak
pan powiedział – krytyczna. To nie znaczy, że tych cech nie miewała inteligencja
przedwojenna. Rys krytyczny wobec tradycyjnego polskiego konserwatyzmu był
widoczny już przed wojną. Po 1945 roku komuniści chcieli w sposób zasadniczy
zmienić sposób rekrutacji do warstwy inteligenckiej. Socjolog Józef Chałasiński
jeszcze przed wojną pisał o potrzebie rozbicia inteligenckiego „getta”.
„Inteligencja pracująca” powstała na polityczne zamówienie jako produkt dający
się kontrolować od momentu swoich narodzin.

W jakim stopniu udało się to polityczne zamówienie zrealizować?
Nowa inteligencja miała przejąć od swojej poprzedniczki funkcje opiniotwórcze. W
jakim stopniu to się udało? Gdy patrzymy na to, co stało się w 1989 roku i
później, widzimy skutki tamtej operacji z lat 40. i 50. Ruch szeroko rozumianej
opozycji demokratycznej w latach 70., jego rola w upadku komunizmu w Polsce są,
oczywiście, nie do przecenienia. To były momenty, gdy etos prawdziwie
niepokornego inteligenta rzeczywiście ożywał w PRL.

Po 1989 roku opozycjoniści znaleźli się u władzy. Czy wówczas etos niepokornych
z czasów PRL pomagał w budowie nowoczesnego państwa?
Wówczas ujawniło się kilka słabości myśli opozycyjnej. Była to choćby słaba
znajomość zagadnień ekonomicznych i często myślenie w kategoriach gospodarki
socjalistycznej, co potem zostało zastąpione uproszczonym, dogmatycznym
liberalizmem. Jeszcze ważniejszy był brak świadomości, że należy rozpoczynać
budowę nowego, suwerennego państwa - że nie da się tylko lekko reformować
instytucji, które pozostały po PRL. A na procedurach legislacyjnych i budowie
instytucji dawna opozycja znała się bardzo słabo. Kompensowała tę niewiedzę
roszczeniem do wyjątkowej, uprzywilejowanej pozycji moralnej. Bardzo szybko
okazało się, że zarówno w gospodarczej ignorancji, jak i ogromnej porcji pychy
kryło się wielkie niebezpieczeństwo. Tym bardziej że nie była przyzwyczajona do
różnorodności opinii i wolności słowa. Wkrótce doszło do monopolizacji dyskursu
publicznego przez lewicowo-liberalny odłam dawnej opozycji.

Jaką rolę odegrały w tym procesie środowiska akademickie?
Po 1989 roku na uniwersytetach nie było żadnej reformy. Wszystkie mechanizmy
obronne, jakie uniwersytety wytworzyły w czasach Peerelu - a które umożliwiały
im współżycie z systemem i jednocześnie zachowanie pewnej autonomii - po 1989
roku powodowały sytuację coraz bardziej patologiczną. Blokowały jakiekolwiek
zmiany w szkolnictwie wyższym. Pod naciskiem rzeczywistości zmieniały się różne
obszary życia i warstwy społeczne. Dzisiejsza inteligencja akademicka jest
najmniej zmienioną grupą społeczną, wciąż działającą według dawnych wzorów, w
ramach niemal tych samych instytucji. Pegeery upadły, a instytucje akademickie w
znacznej mierze przetrwały w formie skamieliny PRL. Częściowo uległy
komercjalizacji - niestety, mającej często znamiona korupcyjne.

Czy to „pegeeryzacja” części uniwersytetów powoduje dziś, że senaty niektórych z
nich piszą listy otwarte przeciw lustracji w tym środowisku?
To, że wiele instytucji szkolnictwa wyższego przetrwało w formie niezmienionej,
sprawia, że ciągle jest za mało konkurencji, że nic nie zmusza do podniesienia
naukowego poziomu i zwiększenia efektywności, przynajmniej w naukach społecznych
i humanistycznych. Polska Akademia Nauk jest realsocjalistycznym zabytkiem,
porównywalnym z Pałacem Kultury. Na przykład jej odpowiednik NRD-owski został
natychmiast zlikwidowany po upadku muru berlińskiego. Chodząc dziś po Krakowskim
Przedmieściu w Warszawie, uświadamiam sobie, że do dziś są tam trzy wielkie
instytuty socjologiczne zatrudniające po 60-70 osób. Taka sytuacja jest na
Zachodzie nie do pomyślenia. Jak wygląda tu efektywność pracy? W Polsce są to
instytucje strukturalnie socjalistyczne. Niechęć do zmian ma w tych kręgach
również czysto instytucjonalne podłoże.

Czy dostrzega pan tutaj jakieś pozytywne tendencje?
Gdy włączam teraz telewizor i widzę na ekranie znanego specjalistę od demokracji
- dawniej młodego sekretarza organizacji partyjnej na Wydziale Socjologii i
Filozofii UW - pouczającego społeczeństwo, jak należy budować system
wielopartyjny, myślę, że coś z systemem edukacji w Polsce jest nie w porządku.

To prawda, że dzisiaj tacy ludzie nie są już tak bezczelni i natarczywi jak
jeszcze kilka lat temu, ale nigdy nie musieli się odnieść do swojej przeszłości.
W PRL uniwersytety miały pewną niezależność. Zwłaszcza pod koniec lat 70. coraz
wyraźniejsze było oddzielenie nauk społecznych od ideologii komunistycznej.

Część pracowników uniwersyteckich odpłynęła do tworzonej przy KC PZPR akademii i
innych tego rodzaju przybytków. Ale nie wszyscy. Pozostali także ubecy. Każdy
wydział miał, jak przypuszczam, swego opiekuna, z którymi kontaktowali się
dziekani czy dyrektorzy instytutów.

Poza tym funkcjonowały wydziałowe organizacje partyjne oraz komunistyczne
związki zawodowe, które czuwały nad odpowiednim dobrem kadr. Wszyscy ci ludzie
działający w tych organizacjach przetrwali bez szwanku przemiany 1989 roku. Co z
książkami, które pisali? Zawsze się zastanawiam, czy dzisiaj myślą bez wstydu o
swoich ówczesnych produktach.

Słyszałem, że przed paru laty została w Polsce przeprowadzona operacja
czyszczenia bibliotek. W pierwszej chwili skojarzyły mi się z tym -
uwzględniając proporcje - praktyki stosowane po wojnie w Niemczech przez
profesorów chcących ukryć swą nazistowską przeszłość. W p

[poloeschatolo]

ryko napisał:

> I kolejny głos... całkiem ciekawy - gorąco polecam (tego w Gównianej Wyborczej
> nie przeczytasz DD):

nie taki ciekawy. same oczywistości. mnie bardziej zakręcił Czapliński
przywołany przez hurysę1. wyjątkowo celna analiza z odpowiednim dystansem do
medialnego jajogłowia, z takimi naszo-pokoleniowymi perełkami jak "dekalog
młodego dramaturga" z pkt. 10 "młody jebie starego"

sznurek jest tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=35645&w=60435138&a=60474787

jak nie kumasz tej czaczy toś ryko wyjątkowo strupieszały tetryk...

[napoj.chmielowy]

Moim zdaniem pieprzy jak potłuczony. Wkłada swoją własną tezę w czyjeś usta, a
potem z nią polemizuje.

[napoj.chmielowy]

Odpowiedź na tej samej stronie dziennika
www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=209&ShowArticleId=39321

[najglupszy-nick]

ryko napisał:

> cytat z dziennika

Moim zdaniem chodzi o pieniądze - kto będzie dzielił fundusze europejskie na
naukę. PIS przygotowuje ustawową zmianę, a harcownik Krasnodębski urabia opinię
publiczną.

[napoj.chmielowy]

ryko napisał:

> I kolejny głos... całkiem ciekawy - gorąco polecam (tego w Gównianej Wyborczej
> nie przeczytasz DD):
>
>

W Wyborczej napisano o tym tak:

"Zaraz po pierwszych protestach zaczęła się nagonka na profesorów. I trwa.
Zdzisław Krasnodębski, profesor Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1976-91, a
obecnie Uniwersytetu kard. Stefana Wyszyńskiego, mówi "Dziennikowi": "Dzisiejsza
inteligencja akademicka jest najmniej zmienioną grupą społeczną, wciąż
działającą według tych samych wzorów, w ramach niemal tych samych instytucji.
Pegeery upadły, a instytucje akademickie w znacznej mierze przetrwały w formie
skamieliny PRL".

W oporze profesorów przeciw lustracji prof. Krasnodębski nie dostrzega „impulsu
moralnego”, widzi „tylko lęk”. Bo przecież to sami agenci byli: „Ilu takich
ludzi aspiruje - tak jak ksiądz Michał Czajkowski - do roli wychowawców
młodzieży, narodu, ilu występuje w roli komentatorów polskiej demokracji i
oburza się na » kaczyzm «. Do niedawna sądziłem, że tego rodzaju moralne »
potknięcia «były w tym środowisku wyjątkiem. Dzisiaj zastanawiam się, czy to nie
była reguła”.

Tok myślenia prof. Krasnodębskiego przeraża. Padały już oskarżenia, że "uczciwi"
profesorowie w swej naiwności kryją agentów, że są przez nich inspirowani bądź
wykorzystani. Ale Krasnodębski dochodzi do prostego wniosku - kto nie jest z
nami, ten łajdak.

Stosowanie jakobińskiej logiki i rzucanie oszczerstw na kolegów dyskwalifikuje
go jako przedstawiciela środowiska akademickiego podobnie jak tych, którzy za
PRL uniwersytecką karierę próbowali ułatwić sobie donosami."

[ryko]

n.c
Zbliżamy się powoli do prawdy...

"Profesor UG Józef Włodarski przyznał się kolegom z Wydziału
Filologiczno-Historycznego, że współpracował z SB. Mimo to Rada Wydziału
udzieliła dziekanowi poparcia"

Powstaje pytanie ilu spośród tych udzielających poparcia też było mniej lub
bardziej umocznych... bo że tacy wśród nich byli to ja nie mam najmniejszych
wątpliwości.
I po takiej informacji zupełnie innego znaczenia nabiera głos Profesora UG
Józefa Włodarskiego w sprawie lustracji, jego udział w protestach i podpisywanie
listów sprzeciwu...

Prawda Cię (nas) wyzwoli.
Have fun DD

[najglupszy-nick]

Napisałeś Mapie, że tego nie lubisz, ale link poniższy zawiera argumenty za
tezą, którą postawiłem w poprzednim poście.
przekroj.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=2744&Itemid=58

[map4]

ryko napisał:

> Takie mamy czerwone "elity", które są bardziej jak wykształciuchy... Jedna i
> ta sama umoczona czerwona mafia (oj dzięki Ci Oleksy !!!).

Barbara Blida nie żyje. W PZPR od 1969 do 1990 roku. Nie cieszysz się, że znowu
o jednego chwasta mniej ? Zaśpiewaj nam tu peany na cześć nieustraszonych
funkcjonariuszy ABW, SBeckim zwyczajem nad ranem łomoczących do drzwi.

Władza wzięła się za to czerwone gniazdo zarazy. A że metodami Stalina to
przecież szczegół. Najważniejsza jest bowiem racja moralna.

[kolejar]

map4 napisał:
> Władza wzięła się za to czerwone gniazdo zarazy. A że metodami Stalina to
> przecież szczegół. Najważniejsza jest bowiem racja moralna.

"Bo system nie jest zły, tylko te metody..." - śpiewał kiedyś Kaman.