Peloponissos Tour 2009

[m.c.r]

Godzinę temu wróciliśmy z tegorocznej wyprawy na południe.
Plan zwiedzania udało się zrealizować mniej więcej w 80%, co biorąc pod uwagę
jego ambicje uważam za rewelacyjny wynik
Zanim zdam relację, chciałbym ogromnie podziękować (kolejność chronologiczna)
Sylwii - przede wszystkim za przemiły czas, jaki dzięki niej spędziliśmy w
Kalamacie, a także za oliwę, Krzyśkowi i Bożenie za całokształt na Kithirze
oraz Bachuli, za Metsovo i czas, jaki nam poświęciła - obiecujemy, że wrócimy
w Twoje rejony, w tym roku po prostu brakło czasu

Zabieram się najpierw za zdjęcia, później zaś wrzucę jakieś praktyczne
wskazówki czy też informacje z trasy Wrocław-Ancona i dalej po Elladzie

[m.c.r]

Więc tak:

- winieta na autostrady w Austrii - 7,70EUR, mandat za jej brak 120EUR
(przerobione praktycznie) - winietę należy kupić _przed_ wjazdem do Austrii, na
pierwszej stacji za granicą niestety nie pozwolono nam i kosztowała ta
przyjemność wspomniane wyżej 120EUR

- przejazd austriacką częścią Brenner - 8EUR (można płacić kartą)

- autostrada Brennero-Ancona 33,20EUR (można płacić kartą)

- toalety na stacjach benzynowych w Niemczech płatne 0,50EUR (automatyczne
bramki), w Austrii najczęściej 1 EUR, Włochy - bezpłatne

- autostrady w Grecji podrożały (albo pamięć mnie zawodzi) - obecnie prawie
każdy odcinek 2,80 lub 2,75EUR.

- autostrada z Koryntu do Tripoli mocno rozkopana, co dziwi - zamiast budować ją
do Sparty lub Kalamaty - poprawiają górskie - moim zdaniem dobre - odcinki
(tunele etc)

- w Metsova do Igoumenitsy Via Egnatia ukończona )) wprawdzie etapami jeden
pas (gdzieś nawet zbudowany na szybko, widać, że drążą wyżej tunele), ale podróż
trwa około godziny i jest zdecydowanie szybsza niż "starą" - bardziej widokową drogą

- Grecy nie nauczyli się stawiać znaków _przed_ wszelkiego rodzaju
słupami/drzewami etc, namiętnie wbijają je _za_ - choćby zjazd na Dodoni z Via
Egnatia (wbudowany za słupem, bo i po co ktoś miałby go zauważyć )

- wspomniana wyżej nowiutka Via Egnatia na odcinku od Panagia jest już mocno
dziurawa, ot taka ciekawostka

- kierunkowskazy w bolidach Greków są jedynie gadżetem upiększającym auto, za to
(nie spotkałem się z tym wcześniej) urządzeniem wskazującym kierunek skrętu jest
ręka połączona z klaksonem

[sebask1]

m.c.r napisał:
> - autostrady w Grecji podrożały (albo pamięć mnie zawodzi) -
obecnie prawie
> każdy odcinek 2,80 lub 2,75EUR.
Pamięć cię niestety nie zawodzi, od ponad roku są nowe - dużo
większe opłaty na bramkach, dodatkowo opłaty (2.70Eur) na każdym
wjeździe na obwodnicę Aten co budzi wielkie niezadowolenie
Ateńczyków. Pojawił się problem masowego omijania bramek bocznymi
drogami, temat dyskutowany nawet w greckim parlamencie.

> - w Metsova do Igoumenitsy Via Egnatia ukończona )) wprawdzie
etapami jeden
> pas (gdzieś nawet zbudowany na szybko, widać, że drążą wyżej
tunele), ale podró
> ż
> trwa około godziny i jest zdecydowanie szybsza niż "starą" -
bardziej widokową
> drogą
Egnatia jest już prawie cała ukończona, i do tego przejazd jest
wciąż bezpłatny (chociaż pewnie widziałeś już po drodze miejsca na
bramki). Co by nie pisać o tempie jej budowy i niedociągnięciach :
to niesamowita, fantastyczna trasa (zwłaszcza na odcinku Edessa -
Igoumenitsa) i ogromne uznanie dla Greków za budowę takiej arterii.

>
> - Grecy nie nauczyli się stawiać znaków _przed_ wszelkiego rodzaju
> słupami/drzewami etc, namiętnie wbijają je _za_ - choćby zjazd na
Dodoni z Via
> Egnatia (wbudowany za słupem, bo i po co ktoś miałby go zauważyć :-
) )
Nie wiem czy próbowałeś wjeżdżać z Dodoni na Egnatię w stronę
Igoumenitsy. Otóż obecnie nie ma w tą stronę wjazdu , przynajmniej
formalnie. Na miejscu wjazdu jest wytwórnia betonu budowniczych
Egnatii i hałdy żwiru. Dziki wjazd wokół hałd żwiru oczywiście jest.
> - kierunkowskazy w bolidach Greków są jedynie gadżetem
upiększającym auto, za t
> o
> (nie spotkałem się z tym wcześniej) urządzeniem wskazującym
kierunek skrętu jes
> t
> ręka połączona z klaksonem
>
Zdarza się . Ale i tak jeździ się o niebo lepiej niż w naszym
kraju, może z wyjątkiem Aten i okolic gdzie czasami atmosfera na
drodze przypomina Warszawę.

[bachula_gr]

>...z Metsova do Igoumenitsy Via Egnatia ukończona )) wprawdzie
> etapami jeden pas.......

Wczoraj oddali do uzytku drugi (i ostatni pas na 1.5km moscie w
Baldoumie, tuz przed (albo i za, zalezy w ktora strone sie
podrozuje) najdluzszym tunelem Egnatii.

[m.c.r]

A połatali dziury wielkości arbuzów tuż za zjazdem z Metsova (tam, gdzie my
zjeżdżaliśmy)?)

[kalanitka]

Fajnie że wróciliście i zrealizowaliście na tyle ile się dało
zamierzony plan podróży.
Nie ukrywam że czekam na relację fotki też
lecz to pewnie po aklimatyzacji hahaha

[m.c.r]

Tego, czego się nie udało najczęściej wynikało z:
- przeokropnego upału (oby się bah nie pogniewał za brak zdjęć latarni z Metapan
- chociaż "patelnię" na Mani zdobyliśmy (to faktycznie jest patelnia, nie
tylko z wyglądu),

- rozkojarzenia (zamiast pojechać na północ z Methoni, docierając do Pałacu
Nestora, popędziliśmy bokiem do Sylwii i jej Kalamaty,

- rozkładu rejsu promów (a te się zmieniają z dnia na dzień) - przez co wszystko
było pozamykane

Ale i tak było warto, Kithira to przeurocza wyspa (jak ja żałuję, że nie udało
się na Antikithire popłynąć - brak promu :< ).

[bachula_gr]

m.c.r napisał:

> oraz Bachuli, za Metsovo i czas, jaki nam poświęciła - obiecujemy,
że wrócimy w Twoje rejony, w tym roku po prostu brakło czasu

Do trzech razy sztuka, ma sie rozumiec? ))

Nastepnym razem postuluje mniej ambitny plan jednak bo takie
ganianie z gory na dol po Grecji kloci sie z charakterem tego kraju
i jego mieszkancow, nawet tych "obcych". No.

A my przed godzinka wrocilismy z...Igoumenitsy a dokladniej Drepano
Beach. Poogladalismy sobie z lezka w oku port, Minoany i inne Aneki
i po raz pierwszy nigdzie sie nie zaokjretowalismy. Ale za rok....

Milo bylo poznac oko w oko, nastepne spotkanie w Katogi Wine Bar-
musowo! Pozdrowienia dla A.

[m.c.r]

bachula_gr napisała:

> m.c.r napisał:
>
> > oraz Bachuli, za Metsovo i czas, jaki nam poświęciła - obiecujemy,
> że wrócimy w Twoje rejony, w tym roku po prostu brakło czasu
>
> Do trzech razy sztuka, ma sie rozumiec? ))

Owszem z tą różnicą, że tym razem co najmniej dzień i drugi na Meteory (bo
tych też nie widzieliśmy, choć podejścia były dwa )

> Nastepnym razem postuluje mniej ambitny plan jednak bo takie
> ganianie z gory na dol po Grecji kloci sie z charakterem tego kraju
> i jego mieszkancow, nawet tych "obcych". No.

Zdecydowanie choć sama wiesz, że w tym roku wizytę w Metsovie to praktycznie
się cudem wcisnęło (i nie wiem jak mi się wydawać mogło, że z Aten to będzie ze
200km )) ).

> A my przed godzinka wrocilismy z...Igoumenitsy a dokladniej Drepano
> Beach. Poogladalismy sobie z lezka w oku port, Minoany i inne Aneki
> i po raz pierwszy nigdzie sie nie zaokjretowalismy. Ale za rok....

Zatem będzie cały rok na to, żeby jakoś terminy zgrać
Anek w tym roku punktualny i - co dziwi - wyjątkowo pusty w drodze powrotnej.
Może przećwiczymy polecaną przez Ciebie trasę do Wenecji (patrzyłem na Bari, ale
to w ogóle sensu nie ma).

> Milo bylo poznac oko w oko, nastepne spotkanie w Katogi Wine Bar-
> musowo! Pozdrowienia dla A.

O tak!
W ogóle, to zdziwiła mnie popularność białego Katogi A. w całej Grecji, w
dodatku w prześmiesznych cenach (toż to jedno z tańszych win!?) - około
6-7EUR/butelka.

[bachula_gr]

Ok, wpisuje Was w kajet na 2010 na dwa pelne dni. Metetory sobie
sami zorganiujecie a wioskowe atrakcje zostawcie mnie.

Co sie zas tyczy bialego Katogi A. to to jest wino typu wino, w
czasach edy produkowane bylo tylko jedno czerwone i tylko jedno
biale mialo swoja "wage" ale w przyplywie nowych rodzajow butelek
wypuszczanych przez winnice sie zdegradowalo i stalo ogolnodostepne.
Co nie zmienia faktu, ze schlodzone jest niezle, w towarzystwie
schlozonego melona na tarasie....

Jak z korkami na trasie Ancona-Wenecja?

[m.c.r]

bachula_gr napisała:

> Ok, wpisuje Was w kajet na 2010 na dwa pelne dni. Metetory sobie
> sami zorganiujecie a wioskowe atrakcje zostawcie mnie.

Ok

> Co sie zas tyczy bialego Katogi A. [...]
> Co nie zmienia faktu, ze schlodzone jest niezle, w towarzystwie
> schlozonego melona na tarasie....

Mnie ono bardzo smakuje (generalnie wolę wina białe i ostatnio różowe nad
czerwonymi) szczególnie w połączeniu z owocami morza. Jest dość orzeźwiające

> Jak z korkami na trasie Ancona-Wenecja?

Jechaliśmy autostradą z Ancony do Bolonii, a później na Brennero - było ok, zero
korków. W drugą zaś stronę, to co widzieliśmy, to korki mające po kilkadziesiąt
km, w dwóch takich utknęliśmy na początku podróży(nawet Ci SMSa wysłałem > ).
Co cieszy - paliwo w Grecji staniało o około 0,20 EUR w porównaniu z tym, które
laliśmy po przyjeździe (na "edzijanie" jak mawiają tambylcy udało nam się nawet
poniżej euro za litr zalać).

[kalanitka]

Witaj jeśli masz czas mam pytanka o bazę noclegową w Nafpaktos i
gdzie zakotwiczyliście koło Githio i jeszcze czy odwiedziliście
Elafonissos (jak ruch promowy)

[m.c.r]

Nie nocowaliśmy w Nafpaktos. Za bardzo zależało mi na przejeździe kolejką z
Diakofto do Kalavryty, więc przejechaliśmy mostem na Peloponez i nocowaliśmy w
okolicy Diakofto (musiałbym poszukać na mapie) - w D. nie było wolnych hoteli -
jakieś wesele się szykowało
Kolejką oczywiście pojechaliśmy.
Co do Githio - mieszkaliśmy w hotelu Arsenakos www.hotelarsenakos.com/ -
40EUR za pokój, była w nim mała lodóweczka - ogólnie bardzo ładny i nad samym
morzem.
Na Elafonissos popłynęliśmy, promy kursują co 30 minut, koszt 1EUR za osobę -
nie radzę powielać błędu, jaki my popełniliśmy - obowiązkowo na wyspę należy
zabrać własne auto.
Z Githio wyruszyliśmy także na Kithirę - cudowne miejsce.

[kalanitka]

Wielkie dzięki za informacje
m.c.r napisał:

> Nie nocowaliśmy w Nafpaktos. Za bardzo zależało mi na przejeździe
kolejką z
> Diakofto do Kalavryty, więc przejechaliśmy mostem na Peloponez i
nocowaliśmy w
> okolicy Diakofto (musiałbym poszukać na mapie) - w D. nie było
wolnych hoteli -
> jakieś wesele się szykowało
> Kolejką oczywiście pojechaliśmy.

My z Nafpaktos jeszcze zobaczymy: plany, plany a i tak na miejscu
zobaczymy jak z czasem odległościami itd itp

> Co do Githio - mieszkaliśmy w hotelu Arsenakos www.hotelarsenakos.com/ -
> 40EUR za pokój, była w nim mała lodóweczka - ogólnie bardzo ładny
i nad samym > morzem.

Hotelik faktycznie ładny - dzięki za namiar - może się przydać (nie
pomyliłam się jest w Neapoli a nie Githio???)Nie wiesz przypadkiem
ile cenili sobie 4 osobowe pokoje

> Na Elafonissos popłynęliśmy, promy kursują co 30 minut, koszt 1EUR
za osobę -
> nie radzę powielać błędu, jaki my popełniliśmy - obowiązkowo na
wyspę należy > zabrać własne auto.

Metsovo, Meteory i Elafonissos to dwa punkty wyjazdu których raczej
nie zmienię reszta zależy ))))
a samochódem oczywiście pojedziemy na wysepkę - jedziemy z
nastolatkami więc oczekiwanie na jakieś inne środki lokomocji nie
wchodzą w grę haha

> Z Githio wyruszyliśmy także na Kithirę - cudowne miejsce.

cóż wierzę że Kithira śliczna lecz my nie tym razem choć już blisko
Jeszcze raz dzięki jakby co podpytam jeszcze

[m.c.r]

Zeus widzi i nie grzmi
Jak mogłem pomylić Githio z Neapoli )))
Co do Githio - noclegi mieliśmy w Kalypso Studios -
www.kalypso-studios.com/ ale cena się zgadza - 40EUR/doba za bardzo duży
apartament (kuchnia z pokojem dziennym, osobna sypialnia i łazienka)
Oczywiście na Kithirę popłynęliśmy z Neapoli )
No nic, idę spać bo bzdury wypisuję i jeszcze ktoś to przeczyta))))

[kalanitka]

)))))))))
Pozdrawiam

Dzień 0 i 1 - wyjazd

[m.c.r]

Z Wrocławia wyruszyliśmy 2 lipca dość wcześnie - około 13. Dojazd do autostrady
A4 na węźle bielańskim o tej godzinie nie stanowił większego problemu, więc czym
prędzej ruszyliśmy w kierunku Jęrzychowic.
Szybka jazda kończy się mniej więcej przed Bolesławcem (w którym zatankowałem
auto do pełna) - dalszy, prowadzący do granicy, odcinek A4 zostanie oddany do
użytku dopiero w sierpniu, choć gotowy jest od kilku miesięcy (oczywiście chodzi
o pieniądze) i ostatnich kilkadziesiąt km dość mocno się wleczemy.
Za Jędrzychowicami przekraczamy granicę z Niemcami - mnóstwo tutaj ichniejszej
Policji, która skrupulatnie kieruje część aut (szczególnie dostawczych) na
parkingi. Kolejnych kilka godzin to spokojna jazda w stronę Monachium i dalej
Austrię.
Wjeżdżając do tej ostatniej postanowiłem zatrzymać się na pierwszej stacji
benzynowej - wypada kupić winiety na autostrady (7,70 EUR). Niestety mieliśmy
ogromnego pecha (choć dla mnie to idiotyzm) - kontrolowano winiety. Na nic zdały
się tłumaczenia, że to pierwsza stacja, że wcześniej w Austrii nie dało się (bo
nie było gdzie) ich kupić.
Policjant (czy kimkolwiek on był) okazał się terminatorem, myśmy sobie gadali, a
on wypisywał kwit. Cóż, można i tak. Przyjemność ta kosztowała nas 120EUR.
Terminator dodał na końcu, że dzięki temu kwitowi nie musimy (hurra!) płacić za
winietę przez najbliższe dwa dni.
Dobra rada - kup winietę w Polsce lub gdziekolwiek _zanim_ wjedziesz na teren
Republiki Terminatorów.
Strasznie się wkurzyłem tym, zatem dalsza jazda była tłumieniem w sobie nerwów.
Po przejechaniu 1000km zostawiłem dalszą drogę na dzień kolejny - trzeba
odpocząć i się uspokoić.
Krótka drzemka i 3 lipca ruszyliśmy dalej w stronę Ancony.
Po drodze dwa korki, w których utknęliśmy na jakieś 3 godziny i tym samym do
portu dojechaliśmy na 13 - 3 godziny przed odpłynięciem naszego Olympic Championa.
W Anconie oddano do użytku nowy terminal, zatem od tego roku nie należy kierować
się od razu do portu, tylko na rondzie pojechać w prawo i odprawić.
O 16 - planowo - nasz przeszło 200 metrowy Anek wyruszył w stronę Patras...

Garść informacji praktycznych:
- cena paliwa w Niemczech - 1,30-1,40 EUR
- cena paliwa w Austrii - 1,25-1,30 EUR
- cena paliwa we Włoszech - 1,25-1,30 EUR
- koszt winiety tygodniowej na autostrady w Austrii - 7.70 EUR
- koszt przejazdu przez przełęcz Brenner - 8,00 EUR (można płacić kartą)
- koszt przejazdu autostradą z Brennero do Ancony - 33,20 EUR (można płacić kartą)
- toalety w Niemczech - stacje benzynowe - 0,50 EUR
- toalety w Austrii - stacje benzynowe - 1,00 EUR

Plan podróży

[m.c.r]

Gwoli przypomnienia, tegoroczny plan wyglądał następująco:

czwartek - 02-07 - 0 - wyjazd w nocy

piątek - 03-07 - 1 - dojazd do Ancony, zaokrętowanie

sobota - 04-07 - 2 - Igoumenitsa, Nekromantejon, Kassopi i Nikopolis (stadion
+ ruiny), Stratos, Oenidae(Iniades), Pleuron (Mesolongi),

niedziela - 05-07 - 3 - Diakofton - wycieczka koleją zębatą do Kalavryty, Sykion
- nocleg w Xylokastro (Hotel Miramare)

poniedziałek - 06-07 - 4 - Południe Peloponezu ze świątynią w Bassai (Vasses -
8:30-15). Jedziemy przez Nemee z wizytą w
winnicy Zacharias'a. Most w Karitenie, starożytne Mesene, Koroni, Methoni (w
okolicach nocleg)

wtorek - 07-07 - 5 - Pałac Nestora, Kalamata (muzeum kolei), Sparta, Mistra,
Githio - nocleg - KALYPSO Studios

środa - 08-07 - 6 - południowe Mani, nocleg w Githio - KALYPSO Studios -
obowiązkowo plaża Valtaki z wrakiem statku

czwartek - 09-07 - 7 - Kyparissi

piątek - 10-07 - 8 - Monemvasia, Elafonissos

sobota - 11-07 - 9 - Kithira

niedziela - 12-07 - 10 - Kithira

poniedziałek - 13-07 - 11 - Kithira

wtorek - 14-07 - 12 - Kithira

środa - 15-07 - 13 - Kithira

czwartek - 16-07 - 14 - Ateny - powrót przez Skale, Geraki, Kosmas, Leonidio i
Myli, po drodze zwiedzanie Monastyru
M. Elonis i wykopalisk w Lerni. Nocleg w Hotelu Dore w Atenach

piątek - 17-07 - 15 - Ateny, po południu wyjazd w stronę Termopyl, Meteory,
Metsovo, Ioanina, jedziemy do Igoumenitsy -
późnym wieczorem zaokrętowanie

sobota - 18-07 - 16 - Ancona, dojazd do Polski

Dzień 2 - Igoumenitsa i podróż w stronę Diakofto

[m.c.r]

4 lipca, sobota.
Prom do Grecji przypłynął punktualnie, zatem o 8 mogliśmy zbierać się do wyjazdu
z niego.
Rozładunek aut w Igoumenitsie trwał około godziny. Ruszyliśmy po 9 w stronę
Messopotamo, zatrzymując się tuż za portem na Shellu celem uzupełnienia płynów
(paliwo + zimne napoje).
Z trafieniem do Nekromantejonu problemów nie mieliśmy, raz, że nawigacja w aucie
spisywała się wyjątkowo dobrze, dwa, że tego typu miejsca są dobrze oznaczone na
przydrożnych znakach.
Samo miejsce robi wrażenie (wejście płatne). Dobrze zachowana kaplica z freskami
wewnątrz, sporo przeróżnych komnat, które kiedyś służyły za miejsca składania
danin i tym podobnych i - najciekawsze - podziemne pomieszczenie, do którego
zejść można po wąskich schodach.
Wokół na drzewach wisiały plakaty, stanowiące zachętę do jakiegoś rejsu łodzią
(mój przewodnik podaje, że do Nekro najlepiej dostać się łodzią, aczkolwiek ja
tam rzeki żadnej nie widziałem).
Zdjęcia zrobione, pora zatem ruszać dalej.
Kolejny przystanek to starożytne Kassopi wraz z monastyrem i pomnikami na górze.
Początkowa jazda dość monotonna, ot mijane po drodze plaże, lazurowe morze i
płaska asfaltowa droga.
Skręcamy w stronę Archangelos i kilka km dalej w prawo. Tutaj jest znacznie
ciekawiej - kręto i widokowo. Dojeżdżamy do Kassopi (wstęp płatny) - teren do
zwiedzania spory, zatem kręcimy się tam robiąc zdjęcia wszelkim kamieniom (jak
ja je lubię ) i pozostałościom po starożytnych budowlach (jak choćby
wszechobecne teatry).
Próbujemy ustawić do zdjęcia kozy - niestety bezskutecznie. Z dzwonkami na szyi
biegały wszędzie, ale zaprosić ich do pozowania nie było możliwe
Ruszamy serpentynami w stronę Zalongo i tutaj pierwszy zawód. Monastyr
zamknięty, droga zaś do pomników na górze w remoncie. Nie da się wejść.
Lekko sniesmaczeni wracamy do auta, pstrykając po drodze sesję żółwiowi
lądowemu, który wybrał się na spacer wokół naszego auta
Zgodnie ze starannie przygotowanym przeze mnie planem ruszyliśmy oglądać
pozostałości po Nikopolis. Kilka zdjęć stadionu, pozostałości po teatrze (?) i
zgodnie ze znakami do góry, szukać jakiegoś pomnika. Tego niestety nie było
(choć widnieje on na mojej mapie, być może go przegapiliśmy), zrobiliśmy kółko
po szutrowo-kamienistej drodze i wjechaliśmy na główną. Z tego wszystkiego
zamiast pojechać w dół, oglądając resztki murów i innych zabudowań
miasta-zwycięstwa, pojechaliśmy do Mitikas, tracąc tym samym ogrom pięknych
widoków...
W Prevezie przejazd płatny. Rzut okiem na mapę (jakby ktoś pytał o dobre mapy
Grecji, to moim zdaniem lepszych od Road Editions nie ma) i ruszamy w stronę
Vonitsy, Amfilochii i zatrzymujemy się przy Stratos, tej części miasta, która
skrywa wykopaliska (a i owszem, również teatru). Asia zostaje w aucie, a ja
biegam z aparatem - to tu, to tam
Z tego wszystkiego zaczął nam się kurczyć czas, a przecież trzeba dojechać
jeszcze do Diakofto na nocleg.
Decydujemy się ominąć Oinidae - na pewno wrócimy w te rejony, a przyjechanie tam
na 10 minut nie interesowało mnie. Ja lubię spokojnie poszwędać się z aparatem
Po drodze do Antirio zatrzymujemy się przy ulicznym straganie - kupujemy arbuza
i melona.
Przez nieuwagę mijamy Mesologi, czego bardzo żałuję, bo mieliśmy zatrzymać się
przy Plevronie - to też wędruje na następny raz.
Przejazd mostem z Antirio do Rio dość drogi (~12EUR) - most jest potężną
budowlą, ciężko jednak zrobić mu zdjęcia (jedyne możliwości do nie wjeżdżać na
niego, tylko kierować się w stronę portu, zrobić zdjęcie przed mostem, lub po
drodze przez szybę w aucie - nigdzie wewnątrz przejazdu zatrzymać się nie można)
- w jego połowie mocno wieje i trzeba trzymać kierownicę
Zaczął kropić deszcz, więc jedziemy szybko w stronę Diakofto. Dzięki bachuli
znamy rozkład (tak nam się wydaje ) kolejki, którą chcemy dzień później
wybrać się do Kalavryty.
W Diakofto objechaliśmy 4 hotele, zwiedzając tym samym całe miasteczko - w
żadnym nie było miejsc - w mieście będzie wesele, zatem pokoje wynajęte. Kręcimy
się po okolicznych wioskach i trafiamy do bezpłciowego Nikoleika. Miejscowość
nijaka, ale cisza i spokój, hotel 60EUR ze śniadaniem. Wobec braku alternatywy
decydujemy się tam przenocować.

[bachula_gr]

> Rozładunek aut w Igoumenitsie trwał około godziny. Ruszyliśmy po 9
w stronę Messopotamo, zatrzymując się tuż za portem na Shellu celem
uzupełnienia płynów (paliwo + zimne napoje).

To jednak dobrze pamietalam. Stary poczciwy Shell tam byl?

>...Diakofto. Dzięki bachuli znamy rozkład (tak nam się wydaje )
kolejki, którą chcemy dzień później wybrać się do Kalavryty.

wszak ostrzegalam, ze pani w informacji sie wydawalo, ze lada
dzien moga zmienic rozklad na bardziej letni ino nikt nie zna
szczegolow. Grunt, ze kolejka wznowila dzialalnosc.

[m.c.r]

bachula_gr napisała:

> > Rozładunek aut w Igoumenitsie trwał około godziny. Ruszyliśmy po 9
> w stronę Messopotamo, zatrzymując się tuż za portem na Shellu celem
> uzupełnienia płynów (paliwo + zimne napoje).
>
> To jednak dobrze pamietalam. Stary poczciwy Shell tam byl?

Był taki raczej rodzinny - "przydomowy". Jest jeszcze jeden, z drugiej
strony, jak się wjeżdża na Via Egnatie.

> >...Diakofto. Dzięki bachuli znamy rozkład (tak nam się wydaje )
> kolejki, którą chcemy dzień później wybrać się do Kalavryty.
>
> wszak ostrzegalam, ze pani w informacji sie wydawalo, ze lada
> dzien moga zmienic rozklad na bardziej letni ino nikt nie zna
> szczegolow. Grunt, ze kolejka wznowila dzialalnosc.

Ano jeździ, jeździ Wprawdzie wolałbym te stare, klimatyczne wagoniki a nie
nowe, klimatyzowane Stadlery, ale zapewne jestem wyjątkiem )

Zdjęcia

[m.c.r]

Zdjęcia do drugiego dnia będą podpięte pod:

fotoforum.gazeta.pl/72,2,882,98116610,98116670.html

Dzień 3 - Diakofto, Sykion, Xylokastro

[m.c.r]

5 lipca, niedziela.
Bilety kupiliśmy na godzinę 11:30 (bilety + miejscówki dla 2 osób w 2 strony to
koszt 13,60 EUR). Z Diakofto ruszyliśmy punktualnie, zmierzając w stronę Kalavryty.
To, co mnie najbardziej cieszyło to fakt, że siedzenia mieliśmy tuż za kabiną
maszynisty (przeszkloną), można więc było robić fajne, choć przez szybę, zdjęcia
Początkowo trasa była łagodna, SZT piął się o własnych siłach przez wąwóz,
przeciskając się między skałami.
Po 20 minutach pierwsze strome (ZTCP 16%) nachylenie - tutaj opuszczone zostają
koła zębate, które "wgryzają" się w trzecią szynę.
Z oszałamiającą prędkością 10-15km/h ruszyliśmy dalej.
12:15 docieramy do Zachlorou, z którego rozpoczyna się pieszy szlak do Mega
Spileo. Postój trwał kilka minut, za krótko jednak, by usiąść w przystacyjnym
hotelu/restauracji (tory przebiegają na wyciągnięcie dłoni od niego).
O 12:40 dojechaliśmy do Kalavryty. Tutaj kilka zdjęć i wsiadamy, bo 12:42 pociąg
wraca w dół, do Diakofto.
W drodze powrotnej udaje nam się zrobić zdjęcia "starej" trasy, a w zasadzie jej
odcinka, który przebiegął przez wykuty w skale tunel (nowy odcinek omija ten
twór) i napotykamy na pociąg, który jedzie w stronę Kalavryty. Ciekawy widok,
jeden tor, dwa zespoły jadące w przeciwnych kierunkach. Wiem już po co budowano
co jakiś czas mijanki ))
W Diakofto pakujemy się do auta i jedziemy czym prędzej do "miejsca, które
odwiedzane jest przez zaledwie kilku turystów w roku" - Sykion.
Z trafieniem do stanowiska archeologicznego problemu nie ma, znaki kierujące na
muzeum spotykamy na praktycznie każdym skrzyżowaniu.
Dojeżdżamy "na styk" - 5 minut przed 15 (do tej godziny teoretycznie wszystko
jest otwarte) - przemiła pani pozwala nam na bieganie z aparatem, choć
informuje, że muzeum jest już zamknięte (za wstęp nic nie płaciliśmy).
Prace badawcze w Sykione są wciąż prowadzone, widać, jak wiele tam miejsc do
odkrycia.
Samo miejsce podzielone jest na 2 obszary - ruiny świątyni, fontanny etc, drugi
zaś to przeogromny teatr, ze tunelami służącymi za wejście nań. Pierwszy raz coś
takiego widzę.
Zwiedzanie zajmuje nam około godziny, upał okropny, ale warto. Pragnienie gasimy
arbuzem - zdecydowanie lepszy niż woda
Z Sykionu udajemy się na nocleg do Xylokastro, rezerwację mamy w hotelu Miramare
tuż przy plaży.
Po przyjeździe szybki prysznic i postanawiamy się przejść, trochę późno na
kąpiele, poza tym pogoda średnio dopisuje.
Samo miasto nie przypadło mi do gustu. Wygląda na typowy kurort z
piaszczysto-kamienistą plażą oraz ogromem hoteli. Cóż, na ładniejsze miejsca
przyjdzie jeszcze czas, a tym czasem Xylokastro jest dobrym miejscem na
kontynuowanie dalszej podróży.

Zdjęcia

[m.c.r]

fotoforum.gazeta.pl/72,2,882,98116610,98171760.html

Dzień 4 - Nemea, Koutsio, Karitena, Bassai, Mesene

[m.c.r]

6 lipca, poniedziałek.
Z Xylokastro wyjechaliśmy po śniadaniu - było o tyle łatwiej, że nie zachwyciło
nas niczym.
Ruszyliśmy autostradą w stronę Koryntu, by tuż przed nim odbić na Tripolis.
Naszym pierwszym przystankiem była antyczna Nemea (Archea Nemea). Wstęp kosztuje
5EUR i obejmuje oba stanowiska archeologiczne wraz z muzeum.
Zwiedzając teatr byliśmy jedynymi turystami (zapewne większość w poniedziałki
nawet nie wybiera się niczego oglądać, bo i tak większość miejsc jest pozamykana
, mogliśmy więc sobie pozwolić na powolne łażenie i fotografowanie czego
tylko chcemy. W Nemei - co 4 lata - odbywają się igrzyska nemejskie, o czy
informują wszechobecne plakaty.
Zobaczywszy stadion udaliśmy się w stronę świątyni Zeusa, położonej kilkaset
metrów dalej (jest duży parking przed wejściem). Pierwsza niespodzianka - muzeum
jest zamknięte, o czym nikt nie informuje (bo i po co), w zamian możemy jednak
znów samotnie chodzić wokół ruin i samej świątyni (mocno restaurowanej, wydaje
mi się, że kolumn przybywa).
Poza archeologami i budowlańcami nikogo nie ma. Pstrykamy kilka fotek ruin,
grobowca i kierujemy się do łaźni.
W tym momencie posłuszeństwa odmawiają akumulatory w gripie aparatu. Żaden
problem, myślę sobie, przecież w korpusie jest dodatkowy komplet. On jednak też
nie działa
Biegnę więc czym prędzej do auta - tam mam trzeci komplet, teoretycznie
naładowanych akumulatorów, które w praktyce umożliwiają dokończenie zdjęć łaźni,
kilkunastu zdjęć świątyni, po czym oznajmiły, że się rozładowały
Na szczęście uchwyciłem w kadrze to, co chciałem
Z Archea Nemea udajemy się do Nemea, w pobliskim markecie DIA robimy małe zakupy
(w tym baterie do aparatu) i jedziemy do Zacharias Vineyards - mojej ulubionej
greckiej winnicy.
Przesympatyczna pracownica po chwili z radością nam obwieszcza, że nas pamięta i
że cieszy się z ponownych odwiedzin
Miłe
Robimy zakupy - kilka butelek różnych win, przywitaliśmy się z Ojcem właściciela
winnicy (niestety ten ostatni mógł dojechać dopiero za godzinę, umawiamy się
więc telefonicznie na wizytę za rok).
Z Polski przywieźliśmy im foto album Wrocławia (w j. angielskim), dopisaliśmy
dedykację i wręczyliśmy tym niezwykle miłym ludziom. Bardzo się z prezentu
ucieszyli.
Wymieniliśmy kilka serdeczności, porozmawialiśmy i ruszyliśmy w stronę Koutsio -
tutaj mieści się GAIA wines, z pracownicą której uzgodniłem przyjazd, zwiedzanie
i zakupy.
Droga kręta i górzysta, ale jedzie się przyjemnie. Po drodze mnogość znaków
nemejskiego szlaku winnego (winnic?) - kierującego do co bardziej znanych
lokalnych winnic. Jest ich baaaardzo dużo.
Po kilku km dostrzegamy czerwony budynek - dojeżdżamy na miejsce.
Pytamy pracownika o p. Chrysse - okazuje się, że owszem, pracuje taka, ale w
biurze, w Atenach.
Grecja to piękny kraj, tam to się można umawiać Skądże ja miałem wiedzieć, że
pisząc o wizycie w Nemei, wspominając o chęci zwiedzania winnicy mam kierować
się do biura w Atenach, a nie do siedziby GAIA w Koutsio
No nic, wytłumaczyliśmy o co nam chodzi, oprowadzono nas po budynku, pokazano
chłodnie, urządzenia do rozlewania wina, do jego ugniatania, wyciskania soku,
butelkowania, na deser zaś pozostawiając podziemną piwniczkę z leżakującym
boskim trunkiem
Zakupów zrobić się nie dało - na miejscu niczego nie sprzedają.
Za rok w Nemei pooglądamy inne winnice - nie ma z tym żadnego problemu, więc
miłośnikom gronowego trunku serdecznie polecam taką wycieczkę
Wracamy do Nemei i dalej na autostradę w stronę Tripoli. Jedzie się ciężko, bo
non stop coś naprawiają i praktycznie na całej trasie czynny jest tylko jeden
pas ruchu.
Dziwi mnie bardzo to, że chcą poprawić istniejące odcinki. Nie mam na myśli
tylko remontu, ale przede wszystkim budowę tuneli i tym podobnych obiektów.
Wydaje mi się, że lepszym rozwiązaniem byłoby dociągnięcie autostrady do
Kalamaty lub Sparty, a nie grzebanie w czymś, co spełnia swoją rolę.
Przed strasznie brzydkim Megalopoli skręcamy w prawo - to będzie mój wielki
dzień. Po trzech latach prób zobaczę świątynię Bassai. Miejsce równie tajemnicze
co piękne.
Droga zaczyna wić się serpentynami po górach - bardzo zielono tu. Widać, że
przyroda powoli odradza się po pożarach.
Przejechaliśmy przez długi most i olśniło mnie! Toż przecież tutaj miał być
"most pod mostem" - wiadomo, kto z forumowiczów go szukał kiedyś
Moje zadanie było łatwiejsze, wiedziałem przecież, że przed Kariteną jest to,
czego mam szukać ))
Asia zostaje w aucie, ja pędzę w dół z aparatem, przeskakując kamienie i krzaki.
Jest! W całej okazałości. Most pod mostem. Widać, że auta przez niego wciąż
jeżdżą (choć nie wiem po co) - droga przezeń nigdzie nie prowadzi.
Można jednak w ciszy i spokoju zrobić mu zdjęcia - z każdej strony.
Ponoć da się zejść niżej tak, aby wejść wewnątrz mostu, szczególnie zaś do
kapliczki w nim, ale nie udaje mi się znaleźć żadnej ścieżki.

W górach widać jakieś Kastro, ale nie mam pojęcia co to, nie wiem jak tam
dojechać (choć wygląda zachęcająco) i najważniejsze - zaczyna brakować nam
czasu, a przecież Vasses jest na wyciągnięcie ręki...
Do świątyni docieramy przed 15, pełni obaw, czy będzie otwarta. Wszak mamy
poniedziałek, to raz, dwa, prawie 15, dodając jedno do drugiego wychodzi nam
prawdopodobieństwo zamknięcia bliskie 100%.
Szczęście jednak nam sprzyja - za 4EUR możemy wejść do środka, w stronę
wielkiego namiotu skrywającego skarb.
Skarb ten jest jedną z dwóch świątyni w kompleksie (nie wiem gdzie jest druga,
widzieliśmy ją na mapie przed wejściem, znaków jednak żadnych nie było).
Moim zdaniem jest to najlepiej zachowana świątynia w Grecji, a na pewno
najlepiej z tych, które widziałem. Rok temu zachwycałem się Afai na Aeginie (czy
Ejinie, jak mawiają tambylcy) - Vasses zwalił mnie z nóg.
Zachwytom i zdjęciom nie było końca.
Wewnątrz namiotu schowane jest prawdziwe cudo, z zachowanymi kolumnami,
pomieszczeniami wewnętrznymi, można również obejrzeć film prezentujący historię
tego miejsca a także pokazujący prace archeologiczne (dostępny w j. angielskim i
greckm).
Nie wiedzieć kiedy minęła godzina, postanawiamy więc zbierać się, przed nami
jeszcze starożytne Mesene, Koroni i szukanie noclegu.
Postanowiłem nie wracać do Megalopoli, bo to bez sensu, mapa i nawigacja były
zgodne - jedziemy dalej, odbijając w Perivolii w stronę Kopanaki.
Droga "żółta", choć w górach - nie powinno być źle. Teoretycznie.
Praktyka jak zwykle inna, ślimak nie jest tak pokręcony jak cała trasa od
Perivolii. Mnogość ostrych wzniesień, praktycznie cała trasa do jazda na
"jedynce", w porywach "dwójce". Silnik grzeje się niemiłosiernie, wentylator
chłodnicy non stop włączony, ale jedziemy dalej
Widokowo trasa jest piękna, ale mój granatowy lew pewnie będzie zły na mnie za
takie katorgi ))
Przez chwilę wręcz zwątpiłem, czy aby na pewno dobrze jedziemy. Figalia wita nas
drogą ułożoną z jakiegoś rodzaju płyt (przechodzącą z asfaltu), po czym ulica
zamienia się w szutr. Nie mam wyjścia, więc jadę dalej. Za zakrętem znów asfalt.
Ot takie tam ciekawostki
Do starożytnego Mesene trafiamy od strony bramy arkadyjskiej - krótki postój na
zdjęcia i jedziemy dalej, wiem, że stanowisko archeologiczne tutaj jest znacznie
większe, trzeba więc poświęcić mu sporo czasu.
Przejeżdżamy przez bramę i kierujemy się w lewo. Później tylko ostro w dół (na
tyle, że część aut miała problem z podjazdem, wymagany jest wcześniejszy
rozbieg) - to już Mavrommati.
To, co zastajemy jest gigantyczne (wejście bezpłatne).
Teatr, łaźnie, fontanny, kolumny, odeon, stadion i wiele, wiele innych budowli.
Nie wiedzieć nawet kiedy robienie zdjęć zajmuje mi kolejną godzinę.
Brakło jedynie czasu na Ithome - była tam kiedyś świątynia Zeusa, w tej chwili
stoi tam monastyr.
Wybija prawie 18, wracam więc do auta i szybko ruszamy w stronę południa.

Dzień 4 - Nemea, Koutsio, Karitena, Bassai, Mesene

[m.c.r]

(nagryzmoliłem tyle, że miejsce się skończyło )))

Po drodze ustalamy, że noclegu poszukamy w Koroni, twierdzę w Methoni zaś
pozostawimy na dzień następny.
Ze spaniem problemu nie ma, kierujemy się w stronę nadbrzeża (z doświadczenia
wiem, że tam warto zaczynać poszukiwania). Pytam o wolne pokoje w tawernie z
wiszącym plakatem "domatia" i otrzymuję potwierdzenie - jest dla nas pokój za 40EUR.
Oglądamy - jest bardzo ładny, z lodówką
Płacimy, bierzemy prysznic. Asia zostaje w pokoju, ja zaś idę porobić zdjęcia.
Koroni to bardzo ładna miejscowość. Typowo turystyczne nadbrzeże z ogromem
tawern i kawiarni, ale spokojne.
Mógłbym tu spędzić kilka dni. Na końcu promenady widać oświetloną twierdzę - za
późno jednak na jej zwiedzanie.
Po drodze robię zdjęcia, kupuję kilka pocztówek i wracam do pokoju.
Kolacja i spanie

Dzień 4 - zdjęcia

[m.c.r]

Otrzymałem komunikat o przekroczeniu miesięcznego transferu, więc na chwilę
obecną zdjęć nie będzie

[m.c.r]

fotoforum.gazeta.pl/72,2,882,98116610,98206816.html

[bebiak]

m.c.r napisał:

> Przejechaliśmy przez długi most i olśniło mnie! Toż przecież tutaj >miał być
"most pod mostem" - wiadomo, kto z forumowiczów go szukał kiedyś

)))))))))


> Jest! W całej okazałości. Most pod mostem. Widać, że auta przez >niego wciąż
jeżdżą (choć nie wiem po co) - droga przezeń nigdzie >nie prowadzi. Można jednak
w ciszy i spokoju zrobić mu zdjęcia - z >każdej strony.
> Ponoć da się zejść niżej tak, aby wejść wewnątrz mostu, >szczególnie zaś do
kapliczki w nim, ale nie udaje mi się znaleźć >żadnej ścieżki.

Ojjj, straszny pech Marcinie: zapalenie świeczki w tej kapliczce to wielka
wewnętrzna radość bo kurczę, mam wrażenie, że niewiele osób tam zagląda. Nie
wiem dlaczego nie zszedłeś na dół - o ile rzeczywiście mostu się trochę
naszukałam ze 2 lata temu, to zejście na dół wydało mi się jakieś takie banalne
zupełnie... Ale może po prostu tak spojrzałam akurat we właściwym kierunku -
tak bywa czasem.

Śliczne te Twoje opowieści.. westchnę tylko: ochhhh
I pozdrawiam. B.

[m.c.r]

bebiak napisała:

> Ojjj, straszny pech Marcinie: zapalenie świeczki w tej kapliczce to wielka
> wewnętrzna radość bo kurczę, mam wrażenie, że niewiele osób tam zagląda. Nie
> wiem dlaczego nie zszedłeś na dół - o ile rzeczywiście mostu się trochę
> naszukałam ze 2 lata temu, to zejście na dół wydało mi się jakieś takie banalne
> zupełnie... Ale może po prostu tak spojrzałam akurat we właściwym kierunku -
> tak bywa czasem.

Hmm, wydawało mi się (na logikę), że zejście powinno być od strony tejże
kapliczki. Nie znalazłem go jednak ani przed mostem, ani za (może po prostu
ścieżka zarosła jakimiś krzakami i drzewami, bo teoretycznie można było przez
nie przeskoczyć

A takie zdjęcie znalazłem

[m.c.r]

Na Panoramio:

www.panoramio.com/photo/16065160
)))))))))))

[bebiak]

Oj, kapliczkę zalało? Dobrze widzę? Zgroza..
Ale muszę przyznać w całej tej zgrozie, że woda wylewająca się z tych "okien"
wygląda nader malowniczo
Piękne to zdjęcie!

Kiedy ja tam byłam poziom wody był dość niski (przełom kwietnia/maja): chodziłam
po kamieniach (sporych co prawda) rozrzuconych w rzece.

Dzień 5 - Methoni, Kalamata, Sparta, Mistra, Githi

[m.c.r]

07 lipca, wtorek.
Plan był prosty - wyjeżdżamy z Koroni (nie było czasu na zwiedzanie tamtejszej
twierdzy), jedziemy do Methoni (w/g przewodnika i zdjęć bah'a - zdecydowanie
pokaźniejszej od tej w Koorni), mkniemy w stronę Pylos, dalej Pałac Nestora,
okoliczne tolosy, wjeżdżamy do Kalamaty przywitać się z Sylwią, wyruszyć na
poszukiwanie słynnej Kalamackiej (?)) ) oliwy, dalej serpentynami do Sparty,
Mistra i Githio (a właściwie Mavrovrouni), gdzie miałem zarezerwowane dwa noclegi.
Ambitne, ale wykonalne. Odległości nie są zbyt duże, więc będzie i czas na to,
żeby się poszwędać tu i ówdzie.
Z Koroni do Methoni jest około 25km. Samo miasto nie przypada nam do gustu -
cieszymy się, że jednak noc spędziliśmy w Koroni.
Samochodem, po bardzo wąskich drogach, docieramy na parking przed samą twierdzą
(wstęp bezpłatny). Faktycznie, jest ona przeogromna i z zewnątrz bardzo dobrze
zachowana.
Przez most nad nieistniejącą (albo wyschniętą?) fosą wchodzimy na teren tego
monstrum.
Wewnątrz aż tak ciekawie nie jest - mnóstwo zielska, wydeptane ścieżki, kilka
ruin, jakaś kapliczka i "kolona" - samotnie stojąca na środku dziedzińca. Po
prawej jest jeszcze tajemnicza piramida
Nie rezygnujemy jednak i idziemy dalej w stronę murów.
Kilkunastominutowa wędrówka (powiązana z robieniem zdjęć wszelakim kamieniom,
sprawiającym wrażenie ruin twierdzy) doprowadza nas do tamtejszej Bourtzi.
Wdrapujemy się schodami do wieży - dostępne jest tylko pierwsze piętro, reszty
brak. Stąd rozpościera się niesamowity widok na całą twierdzę.
Warto było tu przyjechać.
Mimo, iż pozostanie na noc pewnie byłoby błędem, to spędzenie kilku godzin
szwędając się wewnątrz murów sprawiło, że dzień zapowiadał się bardzo udanie
Zdecydowanie trzeba będzie tutaj wrócić - przy okazji chciałbym popłynąć czymś
(pewnie się da, może bah będzie wiedział?) na Sapientza i Schiza...
Wsiadamy do auta i jedziemy w stronę Pylos i dalej mamy jechać na północ w
stronę Gialova.
Jakimś jednak cudem trafiamy od razu na drogę do Kalamaty, postanawiamy więc, że
zawracać nie ma czasu, Nestor poczeka, a Sylwia nam może uciec ))
Dzwonię więc do naszej polskiej Kalamatki i informuję, że za jakąś godzinkę
powinniśmy się u niej pojawić.
Umawiamy się wstępnie w centrum, w okolicy "muzeum kolei", czyli mówiąc
(pisząc? wprost - parku z kilkoma mniej lub bardziej zdewastowanymi lokomotywami.
Nawigacja kieruje nas bezbłędnie (podczas całego urlopu sprawdziła się na 4+ w
skali 1-6) i docieramy w pobliże parku oraz portu, mając na wyciągnięcie dłoni
kompleks handlowy wokół marketu AB.
Sylwia dociera do nas kilka minut później i ustalamy szczegóły dalszego
działania
Teoretycznie mieliśmy kupić oliwę, zamienić dwa słowa i gnać dalej do Sparty,
praktycznie zaś okazała się ona tak niesamowicie sympatyczną osobą (a my
dysponowaliśmy zapasem czasu w związku z ominięciem Pałacu Nestora), że aż
szkoda było opuszczać miasto.
Obeszliśmy sobie port z dwóch stron, zrobiliśmy kilka wspólnych fotek, wypiliśmy
frapkę w kolejowym parku i nie wiedzieć kiedy zleciały dwie godziny.
Przy okazji jeszcze raz serdecznie dziękujemy za oliwę!
No nic, trzeba było się zbierać. 60 km to nie jest daleko, ale zawijasami szybko
jechać się nie da.
Wyruszyliśmy więc w stronę Sparty pamiętając o tym, by przy jakiejkolwiek okazji
wrócić do Kalamaty (zatem Metsovo i Kalamata to dwa żelazne punkty przy
najbliższej wizycie na południu).
Przed Spartą decydujemy się zjechać na Mistrę - tak będzie rozsądniej.
Zaczynamy od górnego miasta (bilet 5EUR, uprawnia do zwiedzania góry i dołu) -
twierdza i bizantyjskie kościoły. Robimy zdjęcia, spotykamy turystów z Polski,
którzy również przyjechali autem i zjeżdżamy w dół. Wygodniej tak, niż wspinać
się do góry o własnych siłach, tym bardziej, że upał masakryczny.
Moim zdaniem dolne miasto jest znacznie ciekawsze od górnego. W każdym razie
chodzenie tutaj zajmuje mi znacznie więcej czasu, robię więcej zdjęć i trafiam
do małego, lokalnego muzeum.
Wracając odwiedzam urządzenie serwujące zimną wodę z jakiegoś źródła - to jest
zbawienie ))
Do Sparty docieramy kilka chwil później, a jej pierwszym przystankiem jest
spełnienie mojego mojego skromnego marzenia - zdjęcie z posągiem Leonidasa
Stamtąd udajemy się szutrową drogą w stronę "Ancient Agora". W zasadzie z ruin
antycznej Sparty pozostało niewiele.
Kilka kamieni układających się w okrąg, do tego ruiny teatru.
Mimo wszystko dla mnie to magiczne miejsce.
W Sparcie robimy zakupy na kolację - odkrywając odwieczny sekret greckich
marketów, polegający na braku mięsa mielonego.
Otóż drogie Panie i drodzy Panowie - tam mielone jest albo mrożone, albo
"produkowane" na miejscu, zatem wyłożonego na tacy raczej go nie uświadczycie
Pozostaje więc ruszyć do Mavrovouni na nocleg. Droga prosta, gubimy się jedynie
w samym mieście szukając apartamentów.
Te udaje się znaleźć po kilkunastu minutach - okazują się strzałem w
przysłowiową dziesiątkę.
Kalypso Studios to pięknie położony (nad "prywatną" zatoką) ośrodek składający
się z dwóch budynków po zdaje kilka pokoi w każdym.
My otrzymujemy pokój w tym bliżej morza, z dwoma(!!!) balkonami, dużym pokojem z
aneksem kuchennym, osobną sypialnią i obszerną łazienką. Wszystko to w lipcu za
40EUR/doba.
Choć do tej pory traktowałem (i traktuję nadal) wszelakie pokoje, studia i
apartamenty wyłącznie jako miejsce służące do mycia się i spania, to jednak to
nam się bardzo podoba.
Nie ma to jak kolacja na balkonie (z wyłączeniem gości w postaci komarów) z
widokiem na morze Fajne!
Mała uwaga jedynie co do parkingu (zadaszona wiata) - jak się ma ciężkie auto,
to trudno wyjechać, jest dość stromo (choć i tak nic nie pobije bachulowego
garażu - ja tam nie wjadę choćbyście mieli mi auto odholować do Aten D ).
Następny dzień to Mani, pamiętając o obiecanych bahowi zdjęciach idziemy spać...

[malgosia-t-13]

Jedźmy dalej,kontynuuj!obrazki mogą być później.Tak fajnie czyta się o kochanych miejscach,z których pamiętasz nawet kamienie.A dla tych,którzy będą planować podobną trasę dodam,że grafik powinien być mniej napięty;dla pełnej satysfakcji trzeba dojechać do Gialovej i zobaczyć Vidokilię.

[m.c.r]

Pałac Nestora wraz z Kastro (nowym i starym) za Pylos, obowiązkowo z laguną, to
plany na przyszły rok:

0 - wyjazd w nocy
1 - dojazd do Wenecji, zaokrętowanie
2 - Igoumenitsa, Nikopolis, Pleuron, Oenidae. Jedziemy w stronę Nafpaktos.
Nocleg w Nafpaktos.
3 - Trizonia, Patras, Pylos (twierdza, tolosy, pałac Nestora, obowiązkowo plaża
Voidokilia + Kastro)
4 - Dimitsana - zwiedzanie okolic (obowiązkowo Karitena + Gortys)
5 - Mantineja, Tegea (Alea), Pellana, Nemea

Tym razem - za namową bachuli - na prom pakujemy się w Wenecji.
Co do grafiku - zgadzam się w 100%, choć mój w tym roku nie był strasznie
napięty (może za wyjątkiem 2-3 dni)

[dslr]

m.c.r napisał:
Tym razem - za namową bachuli - na prom pakujemy się w Wenecji.

Witam
jeśli możesz napisz proszę dlaczego Wenecja a nie Ancona ?
Z Ancony mimo wszystko płynie się szybciej.
Fakt - że dla mnie każdy argument za pobyciem choć troszkę w Wenecji jest
zasadny ) lecz może coś jeszcze odnośnie promu ? ))

[m.c.r]

dslr napisał:

> m.c.r napisał:
> Tym razem - za namową bachuli - na prom pakujemy się w Wenecji.
>
> Witam
> jeśli możesz napisz proszę dlaczego Wenecja a nie Ancona ?

Z Ancony płynęliśmy dwa razy, więc warto spróbować z Wenecji

> Z Ancony mimo wszystko płynie się szybciej.
> Fakt - że dla mnie każdy argument za pobyciem choć troszkę w Wenecji jest
> zasadny ) lecz może coś jeszcze odnośnie promu ? ))

Co do promów - pływaliśmy z Anekiem, ale on z Wenecji ma raczej stare jednostki,
Minoan wypada tutaj znacznie lepiej.
Inne argumenty to:
- 250km bliżej niż Ancona
- prom płynie dłużej, ale wypływa wcześniej, więc to Grecji przybywamy o tej
samej godzinie
- wymuszona motywacja do zwiedzania samej Wenecji
- przed Anconą często tworzą się korki, więc te 250km ostatnio pokonaliśmy w 5
godzin, o mniej więcej tyle dłużej płynie prom
- czas dojazdu liczę jako czas od wyjechania z Wrocławia do wjazdu na prom. Na
tym ostatnim to już urlop

Jak się nie sprawdzi Wenecja, to wrócimy do opcji z Anconą, aczkolwiek za rok
jedziemy autem, za dwa na pewno pozostaje samolot (krążenie po Cykladach własnym
autem moim zdaniem nie ma sensu, lepiej na miejscu quada wynająć)

Dzień 5 - zdjęcia

[m.c.r]

fotoforum.gazeta.pl/72,2,882,98116610,98527132.html

[bah77]

Witaj Marcinie!

> - winieta na autostrady w Austrii - 7,70EUR, mandat za jej brak
120EUR (przerobione praktycznie) - winietę należy kupić _przed_
wjazdem do Austrii, na pierwszej stacji za granicą niestety nie
pozwolono nam...

W/g mnie, zasada "pierwszej stacji" obowiązuje, gdy na granicy nie
można kupić winietki...

> Wprawdzie wolałbym te stare, klimatyczne wagoniki a nie
nowe, klimatyzowane Stadlery, ale zapewne jestem wyjątkiem )

Nie jesteś wyjątkiem!
Dodam nawet, że to właśnie z powodu tych nowych wagoników jednak
zrezygnowałem z jazdy tą kolejką (nie ma to jak własne autko z
otwartymi oknami!!!).

Została jeszcze śliczna kolejka na cudownym Pilionie, ale na nią
trzeba przeznaczyć cały dzień:

www.aroundpelion.com/pelion-train/pelion-steam-train.html

Meteory:

Pamiętasz, jak Ci pisałem?

"> 15 - Termopyle, Meteory, Ioanina, Zitsa (winnice) i okolice
(Arta?), jedziemy do Igoumenitsy...

Przejechać to można, ale gdzie tu czas na zwiedzanie, np. Meteorów?"

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

bah77 napisał:

> > - winieta na autostrady w Austrii - 7,70EUR, mandat za jej brak
> 120EUR (przerobione praktycznie) - winietę należy kupić _przed_
> wjazdem do Austrii, na pierwszej stacji za granicą niestety nie
> pozwolono nam...
>
> W/g mnie, zasada "pierwszej stacji" obowiązuje, gdy na granicy nie
> można kupić winietki...

Ano właśnie - granic przecież nie ma (tzn Włosi wprowadzili w tym czasie
kontrole ze względu na jakiś szczyt unijny czy coś, ale nie dotyczy to Austrii).
Niestety gburowi wytłumaczyć się tego nie dało.

> > Wprawdzie wolałbym te stare, klimatyczne wagoniki a nie
> nowe, klimatyzowane Stadlery, ale zapewne jestem wyjątkiem )
>
> Nie jesteś wyjątkiem!

Kolej to moje hobby (może się wybierzesz na coroczną Paradę Parowozów do
Wolsztyna? ).

> Dodam nawet, że to właśnie z powodu tych nowych wagoników jednak
> zrezygnowałem z jazdy tą kolejką (nie ma to jak własne autko z
> otwartymi oknami!!!).

A miałeś okazję kiedykolwiek pokonać tą trasę kolejką? Pytam, bo mimo
klimatyzacji w wagonach - sama trasa zapiera dech w piersiach

> Została jeszcze śliczna kolejka na cudownym Pilionie, ale na nią
> trzeba przeznaczyć cały dzień:
>
> www.aroundpelion.com/pelion-train/pelion-steam-train.html

A to na przyszły rok (Skopelos + Pelion) z tym, że na chwilę obecną jedynie HSW
ma bilety promowe w "normalnej" cenie ~200EUR w dwie strony za 2 osoby + auto.
Nel na ten przykład pływa na Skopelos za ponad 300 - nie opłaca się zatem targać
auta ze sobą na wyspę.

> Meteory:
>
> Pamiętasz, jak Ci pisałem?
>
> "> 15 - Termopyle, Meteory, Ioanina, Zitsa (winnice) i okolice
> (Arta?), jedziemy do Igoumenitsy...
>
> Przejechać to można, ale gdzie tu czas na zwiedzanie, np. Meteorów?"

A no i przejechaliśmy DD do Zitsy nawet nie wjechaliśmy (za rok się pewnie
uda, o ile bachula zechce być naszym przewodnikiem )) ).
Nie wiem co się stało z pomnikiem Leonidasa stojącym przy autostradzie w pobliżu
Termopyl. Dałbym sobie rękę uciąć, że go tam nie było (a stał z tego co pamiętam
przy parkingu - Google Earth to potwierdza).

[bah77]

> Ano właśnie - granic przecież nie ma...

Marcinie, budki na dawnych granicach (np. SK/A) służą dalej do
sprzedaży winiet...

> Kolej to moje hobby...

Pokażę kilka "ciekawych" greckich okazów kolejowych na FF Podróże
podczas foto-relacji z mojej wycieczki...

> A miałeś okazję kiedykolwiek pokonać tą trasę kolejką? Pytam, bo
mimo klimatyzacji w wagonach - sama trasa zapiera dech w piersiach :-

Nie jechałem, ale nienawidzę klimatyzacji, szczególnie podczas
wakacyjnej wycieczki.
Zimno latem to mam np. za oknem.

> Nie wiem co się stało z pomnikiem Leonidasa stojącym przy
autostradzie w pobliżu Termopyl.

Może ma to jakiś związek z filmem?

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

bah77 napisał:

> > Ano właśnie - granic przecież nie ma...
>
> Marcinie, budki na dawnych granicach (np. SK/A) służą dalej do
> sprzedaży winiet...

Może nie zwróciłem uwagi, ale na granicy DE/A nie było żadnej budki.

> > Kolej to moje hobby...
>
> Pokażę kilka "ciekawych" greckich okazów kolejowych na FF Podróże
> podczas foto-relacji z mojej wycieczki...

Ooo! Masz może z Pilio?

> > A miałeś okazję kiedykolwiek pokonać tą trasę kolejką? Pytam, bo
> mimo klimatyzacji w wagonach - sama trasa zapiera dech w piersiach :-
>
> Nie jechałem, ale nienawidzę klimatyzacji, szczególnie podczas
> wakacyjnej wycieczki.
> Zimno latem to mam np. za oknem.

No to mimo wszystko masz czego żałować (chyba, że przemierzyłeś trasę kolejki
piechotą po torach - tak też się da ) ) - ta trasa jest NIESAMOWITA - nawet
jakbym miał jechać w wagonie-chłodni, to bym pokonał ją jeszcze raz
Na fotoforum wrzuciłem zaledwie kilka zdjęć z przejazdu, ale to trzeba na własne
oczy...

> > Nie wiem co się stało z pomnikiem Leonidasa stojącym przy
> autostradzie w pobliżu Termopyl.
>
> Może ma to jakiś związek z filmem?

Wydaje mi się, że nie. Google Earth pokazuje miejsce, w którym był
przytwierdzony, ja go jednak nie zauważyłem. Na wszelki wypadek wbiłem
współrzędne w GPS - zobaczymy za rok
W każdym razie z Leonidasem mam zdjęcie w Sparcie - na jakiś czas wystarczy )))

[bah77]

> Może nie zwróciłem uwagi, ale na granicy DE/A nie było żadnej
budki.

Nawigacja zapewne wskazała Ci wjazd do Austrii w okolicy Kufstein,
czyli na A12.
Pierwsza stacja benzynowa jest ok. 15 km od granicy - w Angath - czy
to było właśnie tam?
Dziwna sprawa, bo mandat za brak winiety wynosi w Austrii ok. 220,-
€.

Jadąc przez Mittenwald (tylko troszkę dłuższa jazda) można
zaplanować wjechanie od razu na A13, na której nie potrzeba winiety,
tylko jest opłata specjalna...

> Ooo! Masz może z Pilio?

Nic nowego (w temacie kolejowym) nie mam z Pilio.

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

bah77 napisał:

> > Może nie zwróciłem uwagi, ale na granicy DE/A nie było żadnej
> budki.
>
> Nawigacja zapewne wskazała Ci wjazd do Austrii w okolicy Kufstein,
> czyli na A12.

Jechaliśmy przez Monachium, więc faktycznie Kufstein.

> Pierwsza stacja benzynowa jest ok. 15 km od granicy - w Angath - czy
> to było właśnie tam?

Moim zdaniem tak, praktycznie od razu po wjeździe do Austrii (to by się
pokrywało) - nie jestem pewien, ale zdaje się, że OMV

> Dziwna sprawa, bo mandat za brak winiety wynosi w Austrii ok. 220,- €.

Dostałem kwit na 120EUR z informacją, że to najniższa kara...

> Jadąc przez Mittenwald (tylko troszkę dłuższa jazda) można
> zaplanować wjechanie od razu na A13, na której nie potrzeba winiety,
> tylko jest opłata specjalna...

Myślałem nad tym, ale nie lubię jeździć w nocy po górskich drogach, a to zdaje
się jest przez Garmisch - o ile mnie pamięć nie myli, jest tam dość stromo.

[sebask1]

m.c.r napisał:

> > > Nie wiem co się stało z pomnikiem Leonidasa stojącym przy
> > autostradzie w pobliżu Termopyl.
> >
> > Może ma to jakiś związek z filmem?
>
> Wydaje mi się, że nie. Google Earth pokazuje miejsce, w którym był
> przytwierdzony, ja go jednak nie zauważyłem. Na wszelki wypadek
wbiłem
> współrzędne w GPS - zobaczymy za rok
> W każdym razie z Leonidasem mam zdjęcie w Sparcie - na jakiś czas
wystarczy )
> ))

Stoi tam gdzie stał na tle linii energetycznej. Otworzono nowy
odcinek autostrady z Lamii do Aten i zapewne tym odcinkiem jechałeś -
omijając pomnik, trochę obecny przebieg autostrady widać na Google
Earth, zapewne trwały prace, gdy satelita robił zdjęcia. Obecnie,
żeby dojechać do pomnika jadąc od Lamii w stronę Aten trzeba zjechać
zjazdem na Amfissę/Termopile, do niedawna ten odcinek był częścią
starej drogi szybkiego ruchu do Aten a teraz ....urywa się
prześmiesznie za wioską Termopile bez żadnych oznaczeń . Tak, że
zniknięcie Leonidasa ma raczej związek z faktem, że Grecy naprawdę
potrafią zasysać unijne pieniądze na budowę dróg i rzeczywiście na
ten cel je wydawać.

[m.c.r]

Zgadza się, z Aten do Lamii jechaliśmy autostradą
Byłem pewien, że Leonidas (a właściwie jego brak), to nie wymysł moich oczu )
Jadąc od Aten też należy zjechać na Termopile?
Co masz na myśli pisząc, że droga się urywa?

[sebask1]

Tak, jadąc z Aten do Lamii należy zjechać dokładnie tym samym
zjazdem, jest oznaczony na Termopile i Amfissę. Za wioską Termopile
po prostu droga się urywa, kończy się asfalt i zaczynają się
wertepy, w pobliżu widać nową autostradę - tak jakby starą drogę
ucięto i częściowo jej biegiem poprowadzono nową autostradę. Nie
zauważyłem w tym miejscu jakiegoś "dzikiego" wjazdu na autostradę
chociaż są takowe w tym rejonie.

[m.c.r]

Hehe, południowcy to mają pomysły.
To tak jak na Kithirze - szeroka droga asfaltowa, której jeden pas nagle znika,
bo na jego drodze stoi drzewo
Bez ostrzeżenia w postaci znaku o zwężeniu, bo i po co ))

Dzień 6 - południowe Mani, Mavrovouni, Valtaki

[m.c.r]

08 lipca, środa.
Wstaliśmy dość wcześnie - bez pomocy budzika
Szybkie śniadanie i zabieram się za przeglądanie planu dziennego. No tak - Mani.
Western po Grecku. Wyciągam zatem sprawdzoną wielokrotnie podczas wojaży mapę
Road i mniej więcej wiem jak to ma wyglądać.
Pakujemy się do auta i pojawia się pierwszy problem - podjechać pod górkę z
apartamentów łatwo nie jest. W każdym razie z miejsca się nie da - auto stoi,
koła się kręcą - spalenizną śmierdzi jak na niejednym tuningowisku
Wyczyn udaje się za drugim podejściem - sprawdzony, bachulowo-metsoviański
sposób "z rozpędu do przodu" umożliwia wydostanie się z parkingu. Na wszelki
wypadek postanawiam tam nie parkować po powrocie
Do samego Areopoli jedzie się przyjemną szeroką i asfaltową szosą.
Samo miasto nie zachwyca - w każdym razie na nas nie zrobiło wrażenia, mnóstwo
jednak tu turystów (zapewne wycieczkowiczów zmierzających do jaskiń Pyrgos) -
przy głównej ulicy sporo też miejscowych, sprzedających ceramikę i jakieś
szmatki (raczej nie własnej roboty).
Jedziemy dalej, nie decydujemy się na zjazd do Pyrgos - jaskinie mnie nie
fascynują, a w planie mamy już jedną, więc wystarczy.
Mani, teraz widać, że faktycznie tam jesteśmy. Wokół susza, nagie góry i ogrom
wież. Niższych, wyższych, odrestaurowanych i zrujnowanych. Dla każdego coś
dobrego
Za Ag. Georgios widzimy w oddali coś pięknego - przylądek Tigani.
Nie zastanawiając się długo zjeżdżamy do Stavri - wąską asfaltówką, która z
każdym metrem robi się coraz węższa. No nic, coś nadjeżdża z naprzeciwka - na
szczęście to miejscowy, więc spokojnie pozwala nam przejechać dalej, samemu zaś
taranując poboczne krzaki
Uprzejmi ci manijczycy ))
Tigani to patelnia (w każdym razie takie tłumaczenie znalazłem). Owszem, zgodzę
się, że z wyglądu przypomina patelnie.
Nic to jednak przy próbie dojścia doń. Jakąkolwiek drogą można dojechać mniej
więcej do Agia Kyriaki. Stąd do twierdzy Mezapos jest około 2 kilometrów.
Odległość niewielka, o ile nie idzie się właśnie po...patelni!
Słońce grzeje, po drodze ani jednego drzewa, ani kawałka cienia (nie licząc
małej kapliczki w połowie trasy) - docieramy jednak tam, gdzie można jeszcze
dojść - dalej pozostaje skakanie po skałach, na co ochoty nie mamy.
Można było po drodze zejść jakąś ścieżką (albo czymś, co ją przypomina) do
Panagia Agitra - nie zdecydowaliśmy się jednak.
Spotykamy dwa mile wyglądające osiołki, z którymi zapragnąłem zrobić zdjęcie.
Jeden z nich okazał się tak zainteresowany przybyszami, że trzeba było uciekać
Otwarty pysk zionący piekielnym zapachem nie wróżył niczego dobrego. Dzikus
jakiś ))
Powrót był zdecydowanie bardziej męczący, słońce grzało coraz mocniej (a to
dopiero godzina 10:30) - dobrze, że w aucie była butla zimnej wody, której
półtora litra pochłonęliśmy w kilka sekund
Wracamy na główną drogę - następnym stopem będzie jakikolwiek sklep z zimnymi
napojami.
Nie jest to jednak takie proste, dobrze, że w Kita takowy był. To pierwsza
większa miejscowość po drodze, pozostałe tworzy kilka ruin wież, kolejnych kilka
zamieszkałych i całość ta dumnie nosi nazwę jakiejś wioski
Ma to swój niesamowity urok.
Myślałem, że ostatni bastion wojowników manijskich - Kita i Nomia, będą
obwarowane i pełne groźnie wyglądających wież - nic bardziej mylnego.
W ogóle nie mam pojęcia jak oni ze sobą walczyli. Z wioski do wioski jest kawał
drogi, te wieże wcale specjalnie wysokie nie są, czy broń w tamtych czasach
miała aż taki zasięg?
Chyba, że strzelano z armat
Docieramy do Alika - bardzo ładnego miejsca. Droga tutaj rozwidla się - na
południe prowadzi do Vathia, jadąc zaś na wschód można wrócić do Githio lub
Areopoli.
Widać stąd coraz więcej manijskich, pionowych budowli.
Tak, to jest coś na co czekałem (aparat też)
Początkowo (sam nie wiem czemu) ruszamy na wschód do Tsikkalia - tradycyjnie już
górami, pagórkami i niezliczonymi serpentynami. Niestety stąd na Tenaro dojechać
ciężko bez auta terenowego. Teoretycznie jest dalej droga, ale stroma i szutrowa
- osobówką próbować nie będę.
Zawracamy więc i ruszamy do Vathia - moim zdaniem to "perła" półwyspu.
Przed "wieżowiskiem" znajduje się mała zatoczka, w której zostawiamy auto i
ruszamy po ruinach (zamieszkałych!) robić zdjęcia.
Kilkanaście minut później ruszamy w stronę Tenaro - zgubić się nie jest łatwo -
początkowo są znaki kierujące na Cape, później zaś podążać należy za
drogowskazami na tawernę.
Mnie jednak prowadzi nawigacja - sprawdzająca się naprawdę świetnie.
Z góry widzimy Marmari - prześliczną plażę z błękitnym morzem - idealne miejsce
na kąpiel.
Po 12 docieramy do celu podróży - cape tenaro. Na końcu drogi jest parking,
zajęty częściowo przez kamper.
Stąd idę zrobić zdjęcia pozostałościom świątyni poseidona, wyglądającej jak
kapliczka
Niestety nie mam sił na to, by dotrzeć do latarni i zrobić obiecane bahowi zdjęcia.
Wycieńczony słońcem wskakuję do pobliskiej zatoczki z chłodną wodą. Ulga i
zbawienie (nie licząc setek jeżowców ).
Wypada trochę wyschnąć i wrócić do auta.
Połowa dnia mija nam niezwykle szybko, ale jest to dzień pełen wrażeń i
niezapomnianych widoków jakże innej części Grecji...
Wracamy więc do apartamentów w Mavrovouni, zatrzymując się kilka razy po drodze
na "fotostopy".
Szybki prysznic i przed 15 jesteśmy gotowi na pierwsze porządne plażowanie
Celem staje się więc urocza piaszczysta plaża Valtaki - słynna przede wszystkim
z wraku statku spoczywającego przy brzegu (którego historii nie znam).
Jedziemy "na czuja" - zerkając przez okno czy aby dobrze. Wrak stoi, zatem i
trasa jest prawidłowa.
Po kilku chwilach jest zjazd do Valtaki i pobliskiej tawerny, w której
decydujemy się przekąsić gavros i choriatiki. Asia zamawia frappe (opiła się
tego hektolitrami ) - obowiązkowo z mlekiem i cukrem (ja zdecydowanie wolę
bez tych dodatków) - mnie pozostaje zimny Mythos.
Po obiedzie idziemy rozłożyć się z kocem.
Jeszcze tylko sesja fotograficzna wraku, kilka zdjęć plaży, meduzie (chyba
zdechłej) i pozostaje leniuchowanie na piasku i pływanie w morzu.
Ulga, uwierzcie
Po 18 wracamy do pokoju - pora na wieczorną lampkę wyśmienitego różowego wina od
Zachariasa.
Jutro kolejny ciekawy dzień - cały poświęcony wyłącznie Kiparissi - zagadkowym
dla mnie miejscu, znanym jedynie z opowieści baha...

[bah77]

> W ogóle nie mam pojęcia jak oni ze sobą walczyli. Z wioski do
wioski jest kawał drogi, te wieże wcale specjalnie wysokie nie są,
czy broń w tamtych czasach miała aż taki zasięg?

Wystarczającą frajdę sprawiało Maniotom bombardowanie sąsiadów:

fotoforum.gazeta.pl/72,2,91,50565337,50684816.html

> Niestety nie mam sił na to, by dotrzeć do latarni i zrobić
obiecane bahowi zdjęcia.

Trudno, może ktoś z Forum jednak dotrze na sam koniec Europy...

Więc i starych mozaik też tam nie widziałeś.

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

bah77 napisał:

> > Niestety nie mam sił na to, by dotrzeć do latarni i zrobić
> obiecane bahowi zdjęcia.
>
> Trudno, może ktoś z Forum jednak dotrze na sam koniec Europy...

Ależ nie jest powiedziane, że ja tam nie wrócę (na pewno wrócę ).
Mani mnie wciągnęło. Mam ochotę na zjechanie z głównej trasy i pojeżdżenia po
tych wąskich uliczkach. Może następnym razem zamiast szlaki manijskich wież
będzie szlak manijskich kościołów? Są niezwykle ciekawe w tej swojej surowości...

> Więc i starych mozaik też tam nie widziałeś.

No nie nie wiem też gdzie znajduje się słynne wejście do hadesu.
Nic straconego. Z tego co widziałem, to trasa do latarni zajmuje jedynie 30
minut - nie jest to więc jakiś specjalny wyczyn...

Dzień 6 - zdjęcia

[m.c.r]

fotoforum.gazeta.pl/72,2,882,98116610,98557773.html

Dzień 7 - Kiparissi

[m.c.r]

09 lipca, czwartek.
Tradycyjnie już wstaliśmy wcześniej (to jakaś norma ), chwilę później jedząc
musli z mlekiem na śniadanie.
Zapakowaliśmy bagaże do auta - zdecydowanie ich mniej niż w zeszłym roku, ale i
tak za dużo. Przy następnej wyprawie trzeba będzie jeszcze bardziej zredukować
ich ilość
Dzisiejszy dzień na pewno cieszył Asię - cały dzień leniuchowania w Kiparissi.
Dla mnie to też duże przeżycie - sam dojazd miał dostarczyć ogrom wrażeń, nie
ukrywam, że trochę się go obawiałem (straszne zdjęcia baha )))) ).
Ruszyliśmy więc z Mavrovouni, mijając po drodze Githio, Skale (z ciekawym mostem
kratownicowym, przerzuconym nad Evrotas). Dalej planowałem jechać przez Molai i
dopiero tam odbić na północ, moja nawigacja zaproponowała jednak trasę przez
Apidia, Ag. Dimitrios i dalej Pistamata i Harakas. Jeszcze tylko rzut okiem na
mapę papierową - jest ok, wszystkie drogi "żółte", nie powinno być więc
problemów z przejazdem.
Faktycznie tak było, droga całkiem szeroka (w każdym razie można był się mijać
), asfaltowa, ciekawa widokowo (mnóstwo zieleni) - za wyjątkiem oczywiście
mijanych wiosek, w których na głównej ulicy mijanie było niemożliwe - tam droga
ma szerokość auta (czy to jakiś patent grecki? W każdej wsi/miasteczku ulica
służyć powinna do spacerowania, a nie jazdy ).
Po drodze mijamy kilka walców i maszyn kładących asfalt (w górach!! ).
Za Ag. Dimitrios jest bardzo płasko, można więc jechać szybciej tym bardziej, że
w tle widać już góry, z którymi trzeba będzie się zapoznać
Najciekawsza widokowo droga zaczyna się za Harakas. Mniej więcej 10km jazdy po
grani góry Hionovouni (albo Zarakas, sam nie wiem).
Wbrew pozorom droga wcale wąska nie jest, udaje nam się nawet minąć szarżującą z
góry ciężarówkę
Fakt, są odcinki, gdzie taki manewr nie byłby możliwy, ale przed i za nimi są
mijanki.
Co chwilę zatrzymujemy się robić zdjęcia - zarówno samej drogi jak i zatok,
widzianych na dole.
Przepiękny widok. Po lewej pionowa, skalna ściana, po prawej taka sama,
opadająca do morza. Mimo to droga męcząca nie jest (choć wymaga skupienia),
dodatkową radością jest to, że żyjemy w przekonaniu, iż poza bahem nie było tu
może żadnego Polaka (złudnym, jak się później okazuje)
Mijamy samo Kiparissi i kierujemy znakami na Paralie (zapomniałbym dodać, że w
mijanych wcześniej wioskach za drogowskazy na Kiparissi robiły domowej produkcji
drewniane deski z wyrytą/wypisaną nazwą miejscowości - ciekawe, nie? ).
Dojeżdżamy do samego portu (to smutny dzień dla tej miejscowości - zmarł jej 93
letni mieszkaniec) - po hotelach ni widu, ni słychu.
Ten port (chyba ten) swego czasu obsługiwał połączenia zarówno promowe, jak i
(później) wodolotowe. Z nieznanych mi jednak przyczyn w tym roku ich nie było (a
szkoda, bo można się było drogą lądową dostać do Monemvasi) - mieszkańcy nie
odpowiadali na pytania co się z nimi stało.
Postanawiamy wrócić do głównego skrzyżowania Paralia/Mitropoli i tam kogoś
zapytać o drogę do jakiegokolwiek hotelu.
Pomysł był dobry, okazuje się, że wystarczyło skręcić w innym miejscu. Po chwili
parkuję przed plażą i hotelem Myrtoo. Niestety nikogo w nim nie ma, nie
zniechęca mnie to jednak i idę kawałek dalej.
Wielki napis "domatia" powoduje uśmiech na twarzy, tym bardziej, że właścicielka
jest na miejscu.
Oglądam spore studio, z kuchnią i prysznicem, szybko ustalamy cenę za jedną dobę
na 40EUR. Ta cena jest świetna
Za parking robi plac w gaju oliwnym - zawsze to trochę cienia.
Zanosimy bagaże do pokoju i o 12:30 jesteśmy gotowi do wyjścia na żwirkową
plażę, do której mamy około 50 metrów.
Asia wyleguje się na kocu, ja zaś nie wychodzę z wody - jest tu niezwykle
przyjemnie
Kilka godzin później wracamy do pokoju spłukać się z soli.
Biorę aparat i wyruszamy polować na zdjęcia.
Kiparissi jest miejscem, w którym chciałbym zamieszkać na stałe. Wszechobecna
biel łączona z oślepiającym błękitem - jest tu cudownie.
Szwędając się tak po okolicach spotykamy kilku rodaków, którzy przyjechali ze
Sparty pracować przy rozbiórce jednego z domów.
Mit o tym, że nikogo poza bahem tu wcześniej nie było prysnął
Idziemy z Paralii do Mitropolis - pora na jakiś obiad.
Nie szukamy długo, zaraz za wzniesieniem znajdujemy czynną tawernę.
Zamawiam ośmiornicę, Asia ryby (barbuni?), do tego choriatiki, dla mnie Mythos,
a dla partnerki tradycyjnie już frappe z mlekiem i cukrem (fuj ).
Przemiły właściciel pozwala samemu wybrać to, co za chwilę zjemy, bez ociągania
się wędruję więc do kuchni i wskazuję ryby, które za chwilę zjemy.
Ośmiornica nie była z grilla, wyglądała na marynowaną, polaną ciepłą oliwą. Była
doskonała.
Drugi Mythos i zmykamy dalej fotografować.
Zmęczeni słońcem wracamy ponownie do pokoju na krótką drzemkę, wieczorem robimy
kolejne podejście do zdjęć, ja zaś wpadam na pomysł spaceru za Mitropolis -
szukam czegoś, co na mapie oznaczone jest symbolem miejsca archeologicznego, a
nazywa się Kyfanda.
Pytając kogokolwiek o tą nazwę kierowali nas do pobliskiego hotelu, nazwanego
tak - mnie jednak nie o to chodziło.
Pochodziliśmy sobie tak chwilę, nie udało się jednak niczego znaleźć (przed
chwilą wygooglowałem, że to zdaje się jakieś ruiny twierdzy (??)).
Taszcząc w stronę pokoju aparat wraz ze statywem zatrzymujemy się ponownie w
tawernie - tym razem innej, tej w Paralii, kilkadziesiąt metrów od naszego
pokoju - gavros z lokalnym winem wydały się idealne na kolację.
Dzień pełen wrażeń. To zdecydowanie najpiękniejsze miejsce, które widzieliśmy do
tej pory w Grecji. Idealne na to, by beztrosko posiedzieć tutaj miesiącami (albo
i dłużej)
Postaram się jednak rozwiązać zagadkę braku połączeń promowych
Ciekawi mnie też czym jest ta Kyfanda. Na Google Earth zdjęć jednak brak...

[bah77]

> dodatkową radością jest to, że żyjemy w przekonaniu, iż poza bahem
nie było tu może żadnego Polaka (złudnym, jak się później okazuje)

Dla pocieszenia, radzę dzielić widywanych rodaków na tych, którzy
dotarli gdzieś dobrowolnie w celach turystycznych i całe mnóstwo
pozostałych (pracujących, odwiedzających znajomych, zamieszkałych
itp.).

> w mijanych wcześniej wioskach za drogowskazy na Kiparissi robiły
domowej produkcji drewniane deski z wyrytą/wypisaną nazwą
miejscowości - ciekawe, nie? ).

Dla mnie, ciekawe - mam nadzieję, że pokażesz fotki, bo ja do dziś
żałuję, że ich nie mam, szczególnie takiego jednego drogowskazu w
piękne kwiatki.

> Kiparissi... To zdecydowanie najpiękniejsze miejsce, które
widzieliśmy do tej pory w Grecji.

Cieszę się.
Zresztą w reklamacje i tak bym nie uwierzył.

Pozdrawiam

bah77

[m.c.r]

bah77 napisał:

> > dodatkową radością jest to, że żyjemy w przekonaniu, iż poza bahem
> nie było tu może żadnego Polaka (złudnym, jak się później okazuje)
>
> Dla pocieszenia, radzę dzielić widywanych rodaków na tych, którzy
> dotarli gdzieś dobrowolnie w celach turystycznych i całe mnóstwo
> pozostałych (pracujących, odwiedzających znajomych, zamieszkałych
> itp.).

Zgadza się, spotkaliśmy 3 pracujących nad wyburzeniem jakiegoś domu

> > w mijanych wcześniej wioskach za drogowskazy na Kiparissi robiły
> domowej produkcji drewniane deski z wyrytą/wypisaną nazwą
> miejscowości - ciekawe, nie? ).
>
> Dla mnie, ciekawe - mam nadzieję, że pokażesz fotki, bo ja do dziś
> żałuję, że ich nie mam, szczególnie takiego jednego drogowskazu w
> piękne kwiatki.

Fotek - niestety - niet. Nie wiem jak to jest, że dopiero po powrocie
uświadamiam sobie jak wielu zdjęć nie zrobiłem
Nie wiem czasem, czy te drogowskazy nie wynikają z tego, że albo ktoś tambylcom
regularnie wjeżdżał na podwórko, albo też przyjezdni non stop pytali o drogę
Ktoś się zlitował i wydłubał w desce napis

> > Kiparissi... To zdecydowanie najpiękniejsze miejsce, które
> widzieliśmy do tej pory w Grecji.
>
> Cieszę się.
> Zresztą w reklamacje i tak bym nie uwierzył.

Dzięki temu coraz większą uwagę zwracam na małe miejscowości, położone gdzieś z
dala. Dzięki Google za to, że stworzył Earth )

Dzień 7 - zdjęcia

[m.c.r]

fotoforum.gazeta.pl/72,2,882,98116610,98563968.html

[tomaszkozlowski1]

Marcinie, Twoją wspaniałą relację zostawiłem sobie do sobotniego
poczytania na luzie. I wrażenia i zdjęcia piękne Ach, znów
rozmarzyłem się o Peloponezie Zwłaszcza moja tegoroczna wiosenna
Mistra i Sparta odżyły od razu pod wpływem Twoich opisów.
No i narasta też we mnie chęć odwiedzenia Epiru.Jak to wszystko
pogodzić i kiedy to wszystko zobaczyć? (jak w dodatku lubi się
wracać w już poznane miejsca...)
Pozdrawiam

[m.c.r]

Ech, bo to tyle jeszcze miejsc w tej całej Grecji do zwiedzenia
W każdym razie nad relacją pracuję, dziś coś dorzucę do opisu i umieszczę kilka
zdjęć
Na Peloponez, a w zasadzie okolicę Sparty wrócić muszę! Na Kithirze otrzymałem
jakąś lokalną gazetkę, w której znalazłem niesamowite miejsce, które nazywa się
Pellana. Ogromne, świetne zachowane grobowce oraz agora.
Może ktoś tam był?