Chwale sie

[mamapodziomka]

Zawiozlam mloda do babci do Polski w sobote, a dzisiaj sobie z nia pogadalam
przez telefon i... ani jednego sloweczka po niemiecku, wszystko opowiedziala
mi po polsku! Z bledami czasem, ale po polsku. Jestem zachwycona, jak slowo
daje, bo ostatnio naprawde ciezko bylo z niej jedno kompletne zdanie po polsku
wydusic, no i oczywiscie mam nadzieje, ze 7 tygodni z babcia sporo ja poducza.

[reyka]

suuper. takie wyjazdy to najlepsza praktyka.
nas czeka 5 tygodniowy wyjazd do pl. i tez wiaze z nim spore
nadzieje )

[alessia27]

A moje dziecko nie ma problemow.
Gada jak najete raz po polsku
raz po niemiecku.Znam wiele mam
ktore mi tego zazdroszcza ze syn
wlada dwoma jezykami i ze chce.
Ja uwazam ze dla chcacego nic trudnego
to czy dziecko mowi po polsku zalezy
tylko i wylacznie od rodzicow.Jezeli
rodzice w domu nie mowia po polsku
to skad to dziecko ma sie tego nauczyc.
Znam babke ktora mowi do wnuczki po
niemiecku niestety z tak ogromnymi bledami
ze mnie az szczypie no ale coz... miejmy
tylko nadzieje ze dziecko nauczy sie bezblednie.
Gratuluje tobie ze twoje dziecko zatrybilo
i ze mowi po polskudla mnie to jest wazne bo
syn mam w polsce babcie i chce aby sie umial
z nia porozumiec.

[mamapodziomka]

Wlasnie z tym problem, ze w domu po polsku mowie tylko ja. Mloda nie lubi
opowiadac nic po polsku jak jestesmy we troje, bo tata nie rozumie i musi
opowiadac jeszcze raz, dlatego woli od razu po niemiecku, bo wie, ze ja i tak
zrozumiem. Ja natomiast mowie do niej zawsze po polsku.

Wesole przedszkole pieciolatka u nas tez juz lezy przygotowane na wrzesien, tak
jak Risando bedziemy sie edukowac domowo jak do tej pory Alisia bardzo te
zajecia lubila, mam nadzieje, ze jej to pozostanie (bo tez od tego roku bedzie
miala sporo zajec dodatkowych).

[spinelli]

> Ja uwazam ze dla chcacego nic trudnego<

jakby nie bylo nic trudnego to by nie bylo tego forum

[matka.adama]

Zawsze powtarzam, że najważniejsze jest ustalenie przejrzystych
zasad i żelazna konsekwencja w ich przestrzeganiu. Niby nic
wielkiego, a jednak Życzę powodzenia. M.A.

[nesla]

alessia27 napisała:

> A moje dziecko nie ma problemow.
> Gada jak najete raz po polsku
> raz po niemiecku.

Pogratulowac

Znam wiele mam
> ktore mi tego zazdroszcza ze syn
> wlada dwoma jezykami i ze chce.

Tez zazdroszcze.

> Ja uwazam ze dla chcacego nic trudnego
> to czy dziecko mowi po polsku zalezy
> tylko i wylacznie od rodzicow.

Nie zgadzam sie. W duzej mierze zalezy od rodzicow, ale w
malzenstwach mieszanych gdzie polsko-jezyczny rodzic pracuje to
calkiem inaczej wyglada niz w malzenstwach polskojezycznych, albo
nawet w dwujezycznych gdzie mama zostaje w domu z dzieckiem.

> Gratuluje tobie ze twoje dziecko zatrybilo
> i ze mowi po polskudla mnie to jest wazne bo
> syn mam w polsce babcie i chce aby sie umial
> z nia porozumiec.

A gdyby nie mial babci to bys nie uczyla polskiego?

[nesla]

Super, gratuluje, nie ma to jak pobyt u babci
U nas taki przywilej niestety nie wchodzi w gre. A czy istnieja
jakies kolonie jezykowe dla dzieci polonijnych ktos cos wie na ten
temat?

[alessia27]

gdyby nie mial w polsce babci tez by pewnie mowil
po polsku bo maz do niego mowi po polsku a ja na zmiane
raz tak raz tak.
Od kiedy syn chodzi do szkoly(12.08.08) mowie z nim w wiekszosci po
niemiecku.
Ja jakos nie potrafie zrozumiec polskich mam ktore maja takie
problemy ...skoro mam mowi do dziecka po polsku to dziecko
automatycznie sie uczy tego jezyka.Tak bynajmiej jest u nas i u
wszystkich znajomych ktorzy po prostu chca aby dziecko
znalo jezyk polski.Nie rozumiem bo z grona naszych znajomchy rodzice
nie robia zadnych problemow z dwujezycznosciaa moze dlatego ze
sa zapracowani i nie maja czasu na zawracanie sobie glowy takim czyms.Dla mnie
osobiscie ten problem to nie problem.
Zaznaczam ze to jest moje zdanie na ten temat i wiem ze bedziecie mnie
krytykowac ale coz.


♥ Macius 10.05.2002

[spinelli]

> Ja jakos nie potrafie zrozumiec polskich mam ktore maja takie
> problemy ...skoro mam mowi do dziecka po polsku to dziecko
> automatycznie sie uczy tego jezyka.Tak bynajmiej jest u nas i u
> wszystkich znajomych ktorzy po prostu chca aby dziecko
> znalo jezyk polski.

no popatrz
zaloze sie, ze wiekszosc z Waszych znajomych to Polacy, dziecko do pojscia do
szkoly przebywalo w srodowisku jedynie polskomowiacym, do tego babcia, ciocia itd.

Wtedy to faktycznie maly problem

Gdybys zechciala przeczytac pare watkow mialabys rowniez maly problem w
zrozumieniu na czym polegaja problemy ludzi dzielacymi sie tu nimi.

Spinelli



> ♥ Macius 10.05.2002

[matka.adama]

Dzieci z małżeństw mieszanych inaczej rozwijają się językowo, niż
dzieci z rodzin jednojęzycznych, mieszkajacych za granicą. To
oczywiste. Ale to nie znaczy, że nie są w stanie opanować dobrze
języka rodzica-obcokrajowca, zazwyczaj matki.
To, że dziecko mówi także językiem matki, nie wpływa ujemnie na
znajomość jęzka ojca i otoczenia. To bardzo ważny argument w
przekonywaniu rodzin mężów-obcokrajowców.
Wszystko zależy od rodziny, ustaleń między rodzicami i ich
determinacji. Jeżeli mąż lub teściowie niechętnie patrzą na OPOL, to
dzieci nigdy nie nauczą się języka naprawdę dobrze. Jeżeli jednak
mąż wspiera żonę i uważa jej język za równie ważny jak swój, to jest
szansa, że dziecko będzie mówić naprawdę świetnie po polsku.
Przykładem na to jest moja znajoma, która ma obecnie 18 lat. Jej
matka jest Polką, ojciec Niemcem. Znajoma mówi bardzo dobrze po
polsku. Jej mama zawsze jednak zwracała się do niej po polsku, a
ojciec (choć nie znał polskiego) nie miał nic przeciwko temu. Przez
te wszystkie lata poznał polski biernie na tyle, że żona i córka nie
muszą mu już tłumaczyć, o czym właśnie rozmawiają.
Wszystko zależy więc od naszych chęci, determinacji i (a może
zwłaszcza) reakcji nabliższego otoczenia.
Powodzenia. M.A.

[spinelli]

ja nie pisze o niecheci, rodziny - nie ma czegos takiego u nas. Moja maz wrecz
zacheca dziecko do mowienia po Polsku. U nas przyszedl bunt i teraz staram sie
go prze... nie chce powiedziec przelamywac bo u mojego dziecka to nie przyniesie
rezultatu.
Jestem konsekwentna - ale to nie o tym mowa w tym watku. Kazdy sie zmaga ze
swoimi problemami w tym temacie. Chetnie czytam co ludzie pisza na tym forum,
sama niewiele pisze bo nie mam jakichs spektakularnych rezultatow ostatnio
Uwazam wiec, ze wejscia w rodzaju "ja nie rozumiem w czym problem, ja takich
nie mam" nie wnosi kompletnie nic.

A wracajac do zalozycielki watku to bardzo sie ciesze. U nas tez trzy tygodnie w
Polsce duzo pomogly, Tymek mowil wylacznie po Polsku, czasem pokracznie, ale
mowil. Szkoda, ze nie mozemy sobie pozwolic na prawie miesiac w Polsce co rok?

Teraz znow przed nami decyzja, czy zapisac go do nudnej sobotniej polskiej
szkolki czy nie...
pozdrawiam
Spinelli

[matka.adama]

Spinelli, bunt zazwyczaj z czegoś się bierze. Może jakieś dziecko
wyśmiewało się z Twojego? Może ktoś dorosły coś nieprzyjemniego mu
powiedział o obcokrajowcach? Może w miejscach publicznych nie
mówiłaś do dziecka po polsku? Czytałam, że te trzy rzeczy są często
przyczyną buntu i odmowy mówienia w danym języku. Zastanów się,
porozmawiaj z dzieckiem. Może się uda. Powodzenia. M.A.

[spinelli]

matka.adama napisała:

> Spinelli, bunt zazwyczaj z czegoś się bierze. Może jakieś dziecko
> wyśmiewało się z Twojego? Może ktoś dorosły coś nieprzyjemniego mu
> powiedział o obcokrajowcach?

Wiesz, na moim osiedlu mieszka ok. 65% Polakow, i z przykroscia steierdzam, ze
to raczej oni wyrazaja sie nieprzyjemnie o tubylcach

A przyczyne buntu postrzegam czesiowo w nieprzyjemnej (mimo woli) atmosferze
wokol jez. polskiego jaka wytworzyla sie w moiem otoczeniu i wine za to ponosi
niestety nie kanadyjska czesc rodziny. Pisze o tym tutaj jesli chce Ci sie zajrzec:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=37229&w=75362796&a=76385836
A Mamepodziomka przepraszam za skrecenie watku

Spinelli

[matka.adama]

Oczywiście, że miałam czas przeczytać. Myślę, że możesz mieć rację
co do przyczyny buntu Smutne to, co napisałaś.
Moja znajoma ma męża Niemca. Kiedyś, na przyjeciu z okazji narodzin
jej dziecka, było kilkunastu Polaków i on sam jeden. Na szczęście
nie miał nikomu za złe, że rozmawiamy po polsku. Zazwyczaj osoba,
która koło niego siedziała, tłumaczyła mu, o czym jest mowa, a on
wypowiadał się na ten temat po niemiecku. Dość dobrze to
funkcjonowało.
Ale, zaznaczam, nie mam doświadczenia w takich sprawach, bo mój mąż
też jest Polakiem. Nie wiem, co mogłabym Ci poradzić i jak sama bym
się w takiej sytuacji zachowywała. Może przeprowadzka w miejsce,
gdzie nie ma Polonii, byłaby wyjściem? Może wówczas Twoje dziecko by
się odblokowało? Nie mam pomysłu. Pozdrawiam, powodzenia. M.A.

[alessia27]

tutaj sie mylisz spinelli
mamy kupe znajomych nie polakow
z ktorymi rozmawiamy po niemiecku.
Nie wiem jak dlugo ty mieszkasz
poza granicami polski ale pewnie jak
wiekszosc od 4 lat po wejsciu do uni
europejskiej.Ja nie mieszkam w polsce od
22 lat jako dziecko mialam kontakt tylko
z niemieckim jak to bywa szkola znajomi
ze szkoly i tak sie toczylo moje niemieckie
zycie.Jedynie co do w domu po polsku do
rodzicow mowilam i jakos moj jezyk polski
jest dobry, tak jak mojego syna z ktorym ja
w wiekszosci rozmawiam po niemecku a maz
po polsku.U nas nikt nie ma takich problemow
jakie sa tutaj wykladane i dyskutowane.
Skoro jeden z rodzicow polak a drugi np.niemiec
anglik,chinczyk czy arab to dziecko automatycznie
zna oba jezyki i to jest dla mnie normalne moze dla was nie
ale jak powtorzylam dla chcacego niec trudnego.

♥ Macius 10.05.2002

Alessia

[nesla]

Jak mile i podbudowujace jest ze istnieja ludzie idealni, dla ktorych wszystko
jest proste i jasne, ktorzy nie rozumieja calej reszty popelniajacych bledy,
szukajacych wlasciwej drogi m.in. na takim forum jak to. Jak milo rowniez ze
chca sie z nami podzielic swoim niezrozumieniem, to naprawde bardzo tworczo
wplywa na mnie i mysle ze na reszte niezrozumianych rowniez.

[alessia27]

wiesz nesla pewnie jak bym siedziala cale dnie w domu
tez bym miala taki problem.Ludzie z nudow czasem sobie
je sami stwarzaja, ja na to czasu nie mam.Moze gdybym
siedziala cale dnie na necie to bym sobie je znalazla
ale czas mi na to nie pozwala.


♥ Macius 10.05.2002