Czekanie

[mariagra59]

Proszę ,powiedzcie ,jak nauczyć się czekać na kolejny wynik,opis
biopsji itd.
To nie do wytrzymania.
Łatwiej by było ,gdyby choroba dotknęła mnie ,a nie mojego dziecka?

[tara34]

może powinnaś skorzystac z pomocy psychologa
moja ciocia ,kiedy chorowała jej córka właśnie na mięsaka
korzystała z takiej pomocy, w centrum onkologii w Warszawie
wiesz jakie to trudne ,dla najbliższych dla rodziny
jednak nie ma wyjścia trzeba przez to przejść ,nie załamywać się okazywać Jej lęku
nie mogłam zrozumieć skąd ciocia bierze siłę ,nigdy ale to nigdy nie okazała
słabości przy córce zawsze przekazywała pozytywną energię ,nigdy lęku ,płaczu
płakała kiedy nikt nie widział
na poćżatku choroby nie ograniczała Ją w żaden sposób ,wycieczki itp. atrakcje
na ile pozwalały siły
Była ciężka chemioterapia ,naświetlanie ,kilka operacji pojawiały się wznowy
,przerzuty ale nigdy nie było o tym mowy
najciekawsze jest to ,że jedna chroniła drugą ,chora nie skarżyła się przy
matce ,matka miała zawsze uśmiech na twarzy przy córce
jest to trudna droga .....
w tej rodzinie były inne dzieci ,ciocia uwazała ,że mają one prawo do
normalnego życia ,że musi stworzyć im dom w miarę możliwości funkcjonujący
normalnie bo zycie musi toczyć się dalej
nie wolno załamywać się !!!!
życzę Wam dużo siły !!!!!

[ajandgeo]

Na to nie ma recepty. Wlasnie oczekuje na druga biopsje,bo jak powiedzial lekarz
"tu sytuacja jest skomplikowana" co ja juz sobie odpowiednio przetlumaczylam z
na swoj jezyk.
Jestesmy silniejsi niz myslimy .

[mariagra59]

Historia o Twojej cioci ,taro34 jest odbiciem mojej z córką
relacji.Jest właśnie tak ,jakbyśmy z siebie nawzajem czerpały siłę.
Mnie "dopada" gdy sie rozstajemy( studiuje w innym mieście).
Gdy tracę ją z oczu-lęki dopadają.Uniemożliwiają mi normalne
funkcjonowanie.Psycholog(albo psychoonkolog),niestety dostęp
ograniczony-tylko podczas pobytu w Klinice ,gdzie leczy sie córka.
Tu ,gdzie mieszkam lekarze proponują mi tylko "uspokajacze" ,a ja
trochę się ich obawiam.
Dziękuję za życzenia siły:)
ajandgeo proszę ,powiedz mi co znaczy "przetłumaczyć na swój język"
.Chcialabym się tego nauczyć,a walczę razem z corką juz ponad rok.
U nas jeden z lekarzy stwierdził ,że są na pewno przerzuty na pluca
(na podst. TK.)Dwóch innych dało nadzieję ,że to nie wygląda na TO
Teraz czekanie na wynik biopsji...
Wiem-jesteśmy silni,ale uwierzcie- wolałabym martwić się o siebie

[ajandgeo]

Jak juz napisalam na takie sytuacje nie ma jednej recepty czyli tego najlepszego
rozwiazania.Podkreslam,ze pisze tylko i wylacznie o sobie i o tym co ja
zrobilam.Przede wszystkim zadalam sobie pytanie co chcialabym aby w takiej
sytuacji zrobily osoby dla mnie najblizsze i uczciwie odpowiedzialam sobie na to
pytanie.To pozwolilo mi na okreslone zachowanie. Pomysl o swojej sytuacji pod
tym katem.Tutaj na forum najwiecej pisza osoby, ktore maja w rodzinie kogos
chorego na raka i jak sama widzisz kazdy inaczej do tego podchodzi.Trudno jest
o tym pisac,bo latwo jest napisac cos glupiego albo banal.
Porozmawianie z psychologiem onkologicznym to dobry pomysl.Pomysl o swoim
dziecku, co jemu ulatwi przechodzenie przez te wszystkie medyczne
procedury.Sprobuje sie po prostu wczuc w jego psychike.Nie jest to latwe ,ale
w jakis dziwny sposob pomoze tobie przetrwac czekanie. Ciezko mi sie odpowiada
Tobie bo czuje jakbym balansowala na bardzo ostrym ostrzu. Mam nadzieje,ze
kolejne wyniki twojego dziecka nie beda zle. Odezwij sie na forum gdy juz
bedziesz je znala.

[issia3107]

Nie wiem czy cie to pocieszy, ale nie jestes z tym problemem sama.

[mariagra59]

Z radością mogę napisać: wynik biopsji: stwierdzono zmiany martwicze
(po radioterapii),nie ma nowotworowych.
Oraz wynik PETa :Pełna regresja zmian w miejscu usunięcia guza,oraz
NIGDZIE nie ma zmian nowotw.
Nawet 3 guzki w płucach ,które mi spędzały sen z oczu ,nie "świecą"
To chyba mi się śni.
Daleka jestem od euforii,bo znam "wroga",ale nadzieja wróciła.
Pozdrawiam wszystkich!

[issia3107]

Ciesze sie razem z toba i zycze twojej corce zdrowia.

[anka.83]

No ekstra:) Pozdrawiam:)

ściskam mocno

[ola.42]

cieszę się razem z Wami!!!!trzymajcie tak dalej;

[ajandgeo]

To naprawde dobra wiadomosc!

[mariagra59]

Dziękuję ,że jesteście z nami.
Radość pełna trwala kilka dni.Otrzymałyśmy już opisy wyników do ręki
i pojawił się nowy problem.Co prawda wykluczono wznowę i guzki w
płucach nie "świecą"(PET),ale jest nowy lokator-
stwierdzono "strzępki grzybni"
Organizm tak wyjalowiony po ponad rocznej chemii i radio ,niestety
złapał to.Nie wiemy jaki to rodzaj ,bo jest w trakcie posiewu.
Jutro kolejna operacja -będą usuwane te własnie guzki(torakotomia)
To już druga w lutym.Boję się tego grzyba-mam nadzieję ,że są na to
skuteczne leki...

[issia3107]

Trzymamy mocno kciuki za was, wierze ze bedzie dobrze.Ja tez w marcu ide z moja
corka do kontroli po czerniaku, tez sie boimy.

[anka.83]

Jak to moja babcia mawiała, "jak nie urok, to sraczka".

Trzymam kciuki, żeby grzybol nie był jakiś oporny na leczenie.

[mariagra59]

Dziękuję bardzo wszystkim za dobre słowa.
My tymczasem znów czekamy...
Guzki w plucach miały być usuwane w środę,ale przełożono termin na
piątek.Niedobrze,bo miałam jeszcze więcej czasu na szperanie w
necie o tej metodzie-torakotomii(oczywiście o powikłaniach)

Ta walka hartuje , człowiek dziwi się ,że wciąż znajduje w sobie
nowe siły.
To przecież druga operacja w lutym.
Trzymajcie kciuki !
Chemia "zawieszona" ...

[issia3107]

Ja bede trzymac kciuki za was obydwie, trzymajcie sie dziewczyny nie dajcie sie
tej paskudnej chorobie. Daj znac ´nam jak bedzie po operacji.

[anka.83]

mariagra, jak córka? Odezwij się

[mariagra59]

Niech nikt mi nie mówi ,że Bog jest milosierny.
Co to za Bog ,ktory matce każe patrzeć na takie cierpienie dziecka.
Nie ma Boga ,nie ma nic

[irena67elblag]

dobrze Cię rozumiem , ale jesli powatpiewasz w Boga to uwierz w czuwającego cichego anioła. Nie możemy tracić wiary.

[mariagra59]

Anioł zasnął .
Moja córcia odeszła.
Pusto .Czas stanął w miejscu.
Ona do końca wierzyła,że niemożliwe stanie się możliwe.
To wlaśnie najbardziej boli.
Nie było w Niej zgody ,przyzwolenia. Taką potężną WOLĘ ŻYCIA zabił ten potwór.
A ja juz nic nie moglam...

[mama.rozy]

kochana
wejdź tutaj
www.dlaczego.org.pl/d/
mocno przytulam

[irena67elblag]

Współczuję bardzo....[*]

[gontcha]

Przyjmij wyrazy współczucia...

[mariagra59]

Bardzo dziękuję za dobre słowa ,za wsparcie ,za wszystko
Tydzien juz minął,siedzę w Jej pokoju ,śpie w Jej pościeli wpatruję sie w jej zdjęcia ,oglądam filmy z Nią (bez głosu (?)
Godzinne rozmowy z psychologiem hospicyjnym.
Nie pytam dlaczego.
Straciłam juz drugie dziecko .
Dziękuję mamierozy za linka