Cały czas przegrywamy

[viki333]

Mój tata .... walczy jak może z rakiem, który jest strasznie złośliwy i
wędruje
wszędzie .... lekarze nie zalecają leczenie gdyż stan zdrowia taty jest
bardzo
zły i jakakolwiek dodatkowa ingerencja może tylko zaszkodzić a nie pomóc ....
nie wiem co będzie, nie wiem co z mamą .... My /tzn Ja i moja siostra mamy
rodziny/ ... mama chociaz mieszka w tej samej miejscowości co My zostanie
sama
w domu .... nie sądzę żeby chciała zamieszkać z którąś z nas ... zawsze
uważała
że młodzi powinni mieszkać sami ... Tata cierpi, lekarze uśnieżają mu tylko
ból ... strasznie się boję ... siedzę w pracy, nie mogę się w ogóle
skupić ...
a tu jeszcze inne obowiązki, dziecko, szkoła, jeszcze w maju Kominia
dizecka .... chyba zwariuję ....

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Viki, idź do lekarza, niech przepisze Ci coś na uspokojenie. Poproś o coś co
nie będzie powodować senności i nie uzależni Cię, ale pomoże Ci się
wyciszyć.
W długotrwałych stanach lękowych przepisuje się n.p. Seroxat albo Bioxetin, ale
lepiej spytaj lekarza.

[ulaw2]

Nie wiem czy to Cię pocieszy ale są tacy którzy mają jeszcze gorzej.Też mam
chorą na raka mamę leczoną tylko paliatywnie.Nie mieszkam razem z mamą
niestety.Poza tym mam jeszcze chorego tatę który nie wychodzi praktycznie z
domu i siostrę z porażeniem mózgowym która nic nie jest w stanie zrobić.
Dotychczas opiekowała się nimi mama. Teraz muszę ja.Mam do opieki troje. Nie
mam żadnego rodzeństwa oprócz tej chorej siostry, też mam swój dom, dwoje
dzieci, męża,pracę.Sama też nie jestem okazem zdrowia, czeka mnie operacja
tarczycy.Staram się poprostu nieść ten swój "krzyż" choć nie jest łatwo. Nie
załamuj się.Masz jeszcze siostrę z którą możesz pogadać, możecie podzielić się
obowiązkami, coś wspólnie zadwcydować.Ja nie mam nikogo, wiesz mi że czasami
tylko przez chwilę oglądam własne dzieci.Mogę liczyć tylko na męża ale też nie
we wszystkim.I wiesz też ciągle sobie powtarzam że, inni mają jeszcze gorzej.

[viki333]

ulaw2 jestes wspaniałym CZŁOWIEKIEM, życzę Ci dużo zdrowia i sił. WIem, że to
co Ja przeżywam ma się ni jak to Twojego "KRZYŻA"..... nie wiem co jeszcze
mogłabym napisać ............ podziwiam Cię ....
Viki

[ulaw2]

Dzięki za dobre słowo.Myślę że, wszyscy tutaj zasługujemy na miano wspaniałych
ludzi i Ty też.I wiesz myślę że dasz radę ze wszystkim bo kieruje Tobą miłość
do chorego taty i mamy a ona dodaje nam sił.Musisz uwierzyć w siebie.

[viki333]

Ulu dziękuję .... wiesz Ja muszę dać radę, muszę być silna i cały czas myślę,
że będzie dobrze, nawet jesli są to ostatnie chwile taty to będziemy przy nim i
dlatego nie moge pokazac, że się załamuję ...

[patryk2000-p1]

Trzymajcie się mocno!!!!!
Ja też jak narazie przegrywam...ale wojna sie jeszcze nie zakończyła...
Moje motto brzmi "Nikt nie mówił że życie jest lekkie"
Pamiętajcie, że Bóg wystawia nas na próbę...a naszym obowiązkiem jest dźwigać
Krzyż który kiedyś sami mu nałozyliśmy...Ale pamiętajmy...Rak to nie Bóg...Z
Bogiem nie warto walczyć bo i tak się nie wygra..a z rakiem mamy szansę..

[viki333]

Patryku ... My cały czas mieliśmy nadzieję / i tak w głebi może jeszcze mamy
ale to tylko rachach cudu/ ... dzis tata czuje się strasznie źle, a nowotwór
zaatakował prawie wszystko ... Nie wiem co jest dla niego lepsze czy taka
meczarnia czy to żeby Pan Bóg Go zabrał ... Ręce opadają a bezsilność jest
okropna....

[rima]

Viki
Ja wiem co to znaczy patrzeć na jmierającego rodzica... Bądźcie dzielni,
czuwajcie przy nim, tylko pan Bóg wie ile mu zostło, czy godzina, czy hjeszcze
tydzień czy dłużej. Ja gdy widziałam co się dzieje siedziałam przy mamie, cały
czas, bylismy przy niej wszyscy, czekała na mojego najstarszego brata i
odeszła.
Bądź silna bo będziesz potrzebowała dużo naprawdę dużo siły... Trzymaj się
kochana mocno...
Iza

[ulaw2]

Viki trzymaj się.Modlę się za ciebie i twego tatę.