nowotwór oskrzeli

[miriam76]

u mojego taty wykryto raka oskrzeli.czy ktoś wie o tym wiecej?tata rzucił
palenie po 40 latach .kaszlał, lekarze podejrzewali astme.potem bronchoskopia
i ta diagnoza.czekamy jeszcze na wynik histopatologii ale ja obawiam sie
najgorszego.nie wiem co mam robic jak sie zachować.tata do końca nie
wie...lekarz nie powiedział mu o tym co widział podczas badania.tata wie o
podejrzeniu nowotworu ale tak naprawdę to on chyba przeczuwa najgorsze...jak
mu pomóc jak go wspierać kiedy ja sama nie mam nadziei????????????????

[czap]

Miriam, źle trafiłaś, bo tu wszyscy mają nadzieję. Najważniejsze to nie
panikować. Poczekajcie cierpliwie na ostateczny wynik. Nawet jeśli będzie
najmniej oczekiwany, to nadzieję zawsze trzeba mieć. Jeśli jej już teraz nie
masz-to popracuj nad tym, bo będziesz musiała się z nią dzielić z ojcem, jeśli
zajdzie taka potrzeba. A tymczasem poczekaj na wynik.Pozdrawiam

[estelka1]

Miriam, właśnie Ty nie możesz stracić nadziei nawet jeśli stan Twojego taty nie
będzie zadowalający. A teraz, kiedy nie macie jeszcze pewności, co dokładnie
dzieje się z tatą, nie panikuj na zapas. A jeśli się okaże, że to rak... Nawet
nie zdajesz sobie sprawy, ile Twoja wiara w wyzdrowienie taty może zdziałać
cudów. Prawie rok temu u mojej mamy wykryto raka płuc, drobnokmórkowego, czyli
jednego z najbardziej złośliwych nowotworów. Lekarz powiedział mi wprost, że
rokowanie jest złe, niezaleźnie od tego, że już po dwóch chemiach była ogromna
poprawa, a po czterech guza już nie było. Przepłakałam niejedną noc, boję się o
mamę, szczególnie jak gorzej się czuje (mocno odchorowała radioterapię, chemia
zrobiła znacznie mniejsze spustoszenie), ale ani przez chwilę nie wątpiłam w
to, że wyjdzie z choroby. Dużo rozmawiam z mamą, praktycznie mama wszystkie
swoje problemy związane z chorobą powierza mi. Czasem mi trudno z taką wiedzą,
ale wiem, że jestem potrzebna mamie i to jest najważniejsze. Mając wsparcie w
nas (we mnie, tacie, siostrze oraz w moim męzu i córce) mama wie, że ma dla
kogo walczyć z chorobą, że jest nam potrzebna, ale przede wszystkim widząc to,
że my w nią wierzymy, sama ma nadzieję na wyjście z choroby. Mija rok, jest
dobrze. Mama wraca do formy sprzed choroby. I oby na tym nasza "rakowa"
historia się skończyła. POzdrawiam Ciebie i Tatę. Bądźcie silni i bądźcie
dobrej myśli. Agnieszka

[bas1213]

Moja mama ma guza w płucu.Lekarze nie wiedzą jaka to jest odmiana tego
nowotworu.
Na dniach będzie wszystko wiadomo.
Narazie zaproponowali jej chemię.Co wy o tym sądzicie?

[estelka1]

Drobnokomórkowego raka płuc z zasady leczy się chemioterapią i radioterapią,
bez operacji. W niektórych typach raka (ale nie umiem ci powiedzieć w jakich)
podają chemię, żeby zmniejszyć guza i "przygotować" go w ten sposób do
operacji.Jak będzie dokładniej wiadomo, jakiego typu raka ma Twoja mama, będzie
mi łatwiej cokolwiek powiedzieć

[bas1213]

Wiesz w zasadzie to nie wiadomo jakiego ma raka czy drobnokomórkowego czy
niedrobnokomórkowego,oni poprostu nie wiedzą co to za odmiana ( dziwią się
dlaczego oskrzela są czyste.Zaproponowali jej operację ale mama się nie
zgodziła- dostaje chemię -narazie miała jedną wlewkę