Stomio...

[olivka33]

Witam serdecznie. Nazywam sie Dorota i mam 37 lat. W styczniu tego 2007 roku
mój mąż byl operowany. Wycieto mi nowotwora złośliwego odbytnicy i zrobiono
przetoke stomojną. Jak stwierdzili lekarze guz byl bardzo zaniednbany, duzy,
ale w trakcie operacji nie stwierdzono przerzutów. W tej chwili mąż jest po
naswietlaniu i dwoch chemiach. Od 16 kwietnia rozpoczyna następna chemie i ma
ich miec jeszcze 4. Chcialam z kims porozmawiac na ten temat. Prosze
napiszcie, jeśli i Was lub kogos z Waszej rodziny TO spotkało.

[agis15]

U mnie w rodzinie jest chory, ale akurat na chłoniaka... jest po kilku kursach
chemii, którą nawet dobrze znosi.. a jakim schematem chemioterapii leczony jest
Twój mąż...


www.sowieoczy.pl/phpbb2/index.php

[olivka33]

Agis.. nie bardzo wiem o co chodzi w Twoim pytaniu. Moj mąż skonczyl
naswietlania ( 6 tygodni) i w ich trakcie mial dwa razy podawana chemie. Teraz
jeszcze ma miec podawana 4 razy po 5 dni. Po kazdej chemii 3 tygodnie przerwy.

[ewusia13]

witam
mój tata jest po takiej operacji, ma sttomię, opisywałam to w wątku o jelicie
grubym, jeśli masz jakieś pytania to pisz...
u taty po 6 seriach chemii zrobiono badania kontrolne wszystko jest ok. od
operacji mineło juz 15 miesięcy

jedyny problem to przepuklina na stomii

[dak33]

Mam 34 lata, w ubiegłym roku w lipcu miałam operację usunięcia guza w
odbytnicy. Właśnie skończyłam 8 chemię w postaci tabletek (Xeloda), nie byłam
naswietlona, guz miał wymiary 1 x 3 cm, miałam również przerzut w jednym węźle.
W czasie chemii również mnie nie naswietlono. Nie mam stomii ale i tak mam duże
problemy z wypróźnianiem. Teraz przede mną szereg badań. Nie martw się, ze
stomią można całkiem normalnie żyć. W poradni proktologicznej spotykam wiele
osób, które również mają stomię z powodu ca recti i zyją już nascie lat.
Ważnie, ze nie było u męża przerzutów:).
Pozdrawiam serdecznie
Ola

pytanie do Dak

[er_ra]

Witaj, jak wygldało leczenie xelodą? Jakie efekty? Jakie skutki uboczne?
Chemię w takiej postaci zapropnowano mojemu tacie... Z góry dzieki za
informacje!

[dak33]

Witam.
Leczenie polegało na tym, że przez 2 tygodnie bierzesz tabletki (ilość ich
określają na podstawie powierzchni ciała) rano i wieczorem, a potem masz
tydzień przerwy (teoretycznie). W praktyce u mnie to wygladało w ten sposób, że
przerwa trwała 2 tygodnie z uwagi na skutki uboczne, które musiały minąc przed
następną chemią. Skutki jakie u mnie występowały to biegunka juz pod koniec
chemii (pomaga na to loperamid), rumień i łuszczenie skóry na rękach i stopach
( na to najlepszy jest bardzo tłusty krem), pieczenie rąk i stóp, łzawienie
oczu, bóle kości, stałe uczucie zimna, pieczenie języka. Zauważyłam również że
zwiększyła mi się ilośc zmian pigmentacyjnych oraz że urosły mi 3 duże torbiele
na jajnikach ale czy to jest skutek Xelody tego nie wiem, bo nie potrafiła mi
tego chemioterpeutka wyjaśnić. Doustna chemia jest o tyle lepsza, że można
prowadzić w miarę normalne życie, nie wypadły mi również włosy:). Nie wiem czy
jest ona skuteczna jak ta podawana dozylnie, chemioterapeutka zapewniała, ze
tak. Przede mną szereg badań. Mam nadzieję, że będzie ok. Pozdrawiam Ola

[er_ra]

Dziekuję, Olu! Życze Ci powrotu do zdrowia i pomyslnych wyników! Odezwij się
jeszcze!
Pozdrawiam, Ewa
gg 1533258

[estelka1]

Dorotko, wiele da się przet rwać... moja rodzina od strony mamy jest bardzo
naznaczona rakiem. Babcia chorowała na raka płuc. To były lata 70 te, niestetz
choroba ją pokonała. Najstarsza siostra mamy chorowała na raka jelita grubego,
niestetz zmarła w 1973 r. Ale już jej syn, a mój kuzyn, jakieś 7 lub 8 lat temu
chorował na raka jelita grubego. Była operacja z założeniem stomii, ale obyło
się bez chemii. Braciszek żyje sobie całkiem nieźle, co jest fenomenem, bo w
ogóle o siebie nie dba, jest z bardzo młodą dziewczyną i ani jej ani jemu
stomia w niczym nie przeszkadza. Siostra tego kuzyna chorowała jakieś 11 lat
temu na raka szyjki macicy. Poradzilła sobie z chorobą, ba nawet w trosce o
resztę rodzeństwa i nas kuzynów, poddała się badaniom genetycznym, które nie
dość że wykazały gen odpowiadający za raka jelita, to jeszcze wykryły u niej
tego raka w bardzo wczesnym stadium. U niej też skończyło się na operacji. Z
kolei druga siostra mamy zachorowała 20 lat temu na raka sutka, mama blisko 2
lata temu na raka płuc. I na razie obie radzą sobie z tym choróbskiem. Chemię
znosiły ciężko, ale miały bardzo silną motywację do pokonywania choroby. I
myślę że tu jest w dużej mierze cała tajemnica życia z nowotworem. Mama nie
miała żadnych oszpecających operacji. Ciocia potrzebowała sporego wsparcia w
związku z amputacją piersi, kuzynka w związku z usunięciem macicy, kuzyn w
związku ze stomią. Myslę sobie,że oprócz walki o zdrowie i życie u Twojego meża
może pewnym problemem być sama stomia. Nie jest to estetyczne, a dodatkowo
utrudnia życie. Ale dla Ciebie Dorotko, jako żony chyba nie stanowi to
problemu. Mam nadzieję, że dla Ciebie ważne jest przede wszystkim to, żeby Twój
mąż żył i był zdrowy. Jeśli jednak stomia Twojego męża jest dla Ciebie czymś
odrażającym, to może spróbuj trochę zająć się sobą. Mąż na pewno będzie
potrzebował Twojego wsparcia, Twojej akceptacji, więc jeśli masz jakikolwiek
opory, zajmij się najpierw nimi, bo bez tego nie pomożesz mężowi. Nie wiem, co
mogłabym Ci jeszcze napisać na ten temat. Zarówno z samą chorobą nowotworową,
jak i ze stomią, jako jej konsekwencją da się żyć. Nie jest łatwo, nie jest
komfortowo, ale jednak da się. Zresztą tak sobie myślę, każdy dzień życia
bliskiego człowieka jest bardzo ważny i każdy z mijający dzień nieuchronnie
prowadzi nas do śmierci. Co i kiedy komu jest pisane, nie wiadomo, dlatego
trzeba korzystać z tego że sie żyje i jest się w jakiej takiej kondycji.
Pozdrawiam serdecznie. Pisz, pytaj, jeśli tylko będę mogła Ci w czymś pomóc, na
pewno to zrobię. Tu na forum jest mnóstwo cudownych ludzi, którzy wzajemnie się
wspierają. Nawet jeśli nikt nie będzie umiał Ci poradzić, na pewno nikt nie
będzie żałował Ci ciepłych wspierających słów. To też jest bardzo ważne.
Agnieszka

[ewusia13]

stomia napradę nine jest problemem!
podstawa to dobór odpowiednich środków, mój tata na początku używał workówchyba
z coloplastu i faktycznie czasami było czuć nieprzyjemny zapach, poza tym worki
odklejały się i robiły się odparzenia. pielegniarka środowiskowa zasugerowała
zmianę worków na inną firmę i teraz nie ma już tych problemów.
Worki i tak są finansowane przez NFZ więc nie ponosisz żadnych kosztów dlatego
próbujcie i wybierzcie najlepsze dla was

pozdrawiam
ewa

[olivka33]

Agnieszko, Ewo i wszystkie osoby które tutaj do mnie napisałyście. dziękuje Wam
bardzo za slowa otuchy. Agnieszko stomia wcale nie jest dla mnie niczym
odrażajacym. Naprawde. Nie bede opisywala wszystkiego co przy moim mężu robie,
bo nie o to chodzi. W poniedzialek zaczynamy 3 serie chemii. Jeszcze zostana
tylko 3. Najwazniejsze jest aby nie było przeżutów i aby żyl. Dziękuje i
napewno jeszcze sie odezwe. Aha.. poczytalam duzo na internecie o raku jelita
grubego i zamówilam juz bezpłatna prenumerate dwóch czasopism.

[estelka1]

Dorotka, dobrze że masz takie podejście do choroby męża i nie brzydzisz się
stomii. Zawsze to o jedną przeszkodę mniej macie do pokonania :-) Ale nawet
jeśli by tak było... przecież jesteś tylko człowiekiem i masz pełne prawo także
do negatywnych odczuć. Oczywiście najważniejsze, żeby Twój mąż wracał do
zdrowia. Ale mając tak kochającą i dobrą żonę, na pewno nie podda się przy
pokonywaniu choroby, czego życzę Wam obydwojgu serdecznie. Nie mniej Dorota,
dbaj też o siebie, żebyś miała siłę wspierać męża, jeśli zdarzą się trudniejsze
chwile. Pozdrawiam Was bardzo gorąco. Agnieszka

[ciutka]

Tak Dorotko, chwała Ci za to ze masz takie podejscie do męża. Moja babcia miała
raka jelita grubego, obeszlo sie bez stomii, ale pod koniec też musiałam rózne
rze czy robić.. Moja babcia miała przerzuty raka i 86 lat, była super kobitką i
bardzo się starała, mimo to w pewnym momencie tez musialam jej pupe umyć i
załozyć pampersa, bo ona juz z racji wieku i choroby nie chodziła... Kochałam ja
i kocham nadal .... Dopóki dasz radę to rób co możesz i na ile Ci sił
wystarczy...Pozdrawiam i trzymam kciuki!!!!!!!!!!!- Beata

[anne15]

moja mama ma stomię wiem o co chodzi ci Dorotko
robią się odparzenia , worki się nie trzymają , dochodzą nerwy .
boją się ci ludzie ze smierdzą. dochodzi strach wychodzenia i chodzenia po
miescie
mama terez na chemie juz 6 . i bedą badania .