lekarz odebrał mi dziś nadzieję

[zuzaeb]

wiedziałam, że kiepsko to u taty wygląda, ale zaczęłam mieć
nadzieję, że może jednak.... a tu dziś lekarz mi powiedział, że to
kwestia pół roku, może maksymalnie roku,
tata nie wie, jak mam się trzymać przy nim wiedząc, że nie ma
nadziei? Mam się z nim codziennie żegnać? Jeju, jak ja dam radę...

[mzgosia]

Przykro mi,że nastąpił taki obrót sprawy, ale wiedz, że Ty teraz
musisz być silniejsza i "trzymać się przy nim" mocniej niż
dotychczas. Wierz mi tato wyczuje Twój niepokój, jeśli Ty będziesz
niespokojna i będziesz się przy nim denerwować. Musisz się opanować
i być dzielna...Twój tato być może ma trudny okres przed sobą...
więc poprostu masz "dać radę"!
i pamiętaj nadzieja umiera ostatnia.

[aron68]

Witaj.

Wiem dokładnie co czujesz i co sie dzieje w Twoim życiu. Przechodzę dokładnie
przez to samo, z ta różnicą, że rokowania dają krótszy okres czasowy. Ja nie
żegnam się każdego dnia w witam go. Cieszę się ze wszystkiego co daje. Leczenie
paliatywne ma inny wymiar ale nadaje również inny niepowtarzalny sens naszego
życia. Ważna jest (powinna być zawsze) jakość życia. Zobaczysz Twój tato(nawet
nie wiedząc jakie są rokowania ostateczne) zacznie sam inaczej postrzegać życie
i czas. zmienia sie hierarchia spraw. Teraz skup sie na jakości tego czasu jaki
Wam pozostał począwszy od opieki medycznej a co podkreślam ucząc sie być w tym
świecie na wzmocnieniu psychiki ojca. Dasz radę, wiem to. Są osoby na tym forum,
które w razie czego pomogą Ci przejść przez parę mil na tej drodze. Głowa do góry.

Artur

[zuzaeb]

Dziękuję wam, wiem, że muszę być silna, ale czuję się taka bezradna
i samotna w tym wszystkim, przerasta mnie to, nie mam z kim się
podzielić tym lękiem, ani jak się wypłakać, bo dzieci patrzą i boją
się widząc jak mama płacze.... Ciężko doświadcza nas życie, nie
wiem, co gorsze, czy być chorym i mieć świadomość, że niedługo się
odejdzie, czy być tą bliską osobą, która patrzy i przecież też
cierpi i psychicznie i fizycznie ( ja tak przynajmniej mam). Wiem,
że śmierć jest częścią życia, ale taka śmierć chyba nie jest
sprawiedliwa.

[ajer]

Wiem co to znaczy też mam cieżko chorą w rodzinie,a mama umarła na
raka.Widziałam i przechodziłam to nie mogąc pomóc cierpiałam
strasznie.I co my możemy sobie powiedzieć?Bądź dzielna,pozdrawiam
bardzo serdecznie.

[kortyzol]

www.prosalute.info/forum/viewtopic.php?p=5632#5632

[zielony_listek]

zuzaeb napisała:

> tata nie wie, jak mam się trzymać przy nim wiedząc, że nie ma
> nadziei? Mam się z nim codziennie żegnać? Jeju, jak ja dam radę...

Zuzaeb życzę Ci dużo siły wewnętrznej.
Jestem w podobnej sytuacji (ale mama zna mniej więcej realia) i wiem
jak to boli.
Ja sobie ciągle powtarzam, że dam radę. Dam radę, dam radę. Musimy
dac radę!

pozdrawiam
zielony_listek

[ferg_666]

ja sobie zdaje sprawe, ze i u mojego taty to kwestia też pewnie pól roku, ale
staram sie na to patrzec w ten sposob, że to AŻ pol roku, bo może byc i 3
miesiace i 5 lat (bo cuda sie zdarzają). niektórym rodzice czy bliscy giną w
wypadku i co im zostaje, a my mamy troche miesiecy jednak, na rozmowy i po
prostu bycie ze sobą i na pożegnanie. Mnie denerwuje np ze ktos już oplakuje
mojego tate i w myslach juz go pochowal, przeciez on jeszcze zyje!!, a plakac
mozna pozniej.
ja staram sie przestawic na opcje zycia 'z dnia na dzien' i cieszyc sie z
kazdego dnia razem.

[kurczak1]

Wiem cvo czujesz. Mój tato odszedł 2 lutego. Niech Ci nigdy nie
zabraknie odwagi. Płacz w wannie, nie przy nim. Powiedz mu wszystko.
Zebys potem nie żałowała. 2 tygodnie przed śmiercią tato powiedział
mi dużo waznych rzeczy. Nigdy tego nie zapomnę. mimo że miał do
końca nadzieję zostawił mi duchowy testament. I je śli nie mówiłaś
dotąd że go kochasz, powiedz mu to. To jest to czego żałuję. Nie
powiedziałam. Pisałam sms y ale u nas nie było zwyczaju i nie
przełamamłam sie.

[zaba2004]

Zuzia, dasz radę, ja ciagle powtarzałam , jak mantrę: damy radę,
damy radę. Daliśmy i dalej - dajemy radę. Kurczak ma całkowitą
rację - napisałabym to samo. Nie musisz być silna, bądż mocna
wiarą. Siły przyjdą same. Nie jesteś sama. Na tym Forum jest nas
tak wielu... Wszyscy się wspierają. Kładę dłoń na Twoim ramieniu,
dziewczyno. Życzę Ci odwagi.

[zuzaeb]

Dziękuję, bardzo się cieszę, że znalazłam to forum, można się tu
tyle dowiedzieć, wspaniałe jest to jak się wspieracie, dziękuję, że
mogę tu być i przeżywać to nieszczęście z wami. Dziś zabieram tatę
do domu jeśli wszystko będzie ok, na razie czuje się dobrze, więc
jest to pocieszające. Pozdrawiam was, miłego dnia

[ewatylko]

Nikt nie może tak mówić jak mówi ten lekarz, nie da się określić ile czasu ktoś
będzie żył. Zajrzyj proszę na strone www.simonton.pl Pozdrawiam Was i trzymajcie się

[ewcia1980]

Witaj.
Bardzo Ci współczuje bo wiem co przezywasz.
W grudniu usłyszałam podobne słowa od lekarza z ta róznica, ze u nas
miało to juz nie potrwac długo.
Trwało to jeszcze prawie 2 miesiaca.
Dzis dokładnie mije miesiac od smierci mojego taty.
Zycze Ci duzo siły bo wiem jak bardzo jest i bedzie Ci ona potrzebna.
A rade po prostu musisz sobie dac - nie masz wyjścia :)

pozdrawiam

[jepetto1973]

Witam
Jestem w podobnej sytuacji z moją mamą ;-(
Jest to juz kwestja czasu, sytuacja jest dramatyczna, potrzebuję
znaleźć prywatną pielęgniarkę bo muszę chodzic do pracy, nie mam
wyboru a nie mogę mamy zostawic samej w domu. Nie wiem juz co robic,
ona z dnia na dzien ma coraz mniej siły nawet żeby wstac do WC.
Lekarze nie dają najmniejszych szans, juz nawet nic nie robią, nie
mogę patrzec jak Ona cierpi!!!!!!!!!!!!!
;-(

[kurczak1]

Mj tato umieral w hospicjum, bardzo dobrym hospicjum, wiem ze to
szczytne,zeby byc przy chorym caly czas ale czasem po prostu nie da
rady. Mialam watpliwosci. Kazdy ma. Dopiero gdy zobaczylam to
miejsce zrozumialam ze nie mamy szans na zapewnienie mu opieki w
domu. Pielegniarka to dobry pomysl, tyle ze w dobrym malym hospicjum
sa do tego opieka psychologa, lekarza, ksiedza, posilki, a przede
wszystkim przeciwbolowe we wlasciwym czasie. Nie ma rodziny caly
czas. Ale jest godzinami w ciagu dnia. A w nocy? Coz, tato umarl w
nocy w czasie snu
Bardzo za nim tesknie