Dodaj do ulubionych

czy Ktoś może mi powiedzieć

03.05.03, 17:06
Czy ktoś wie, jak jest z honorowaniem polskich dyplomów ukończenia studiów
wyższych w Niemczech. jak to wygląda teraz, a jak będzie wyglądało po
wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej dziękuje za informacje.
Obserwuj wątek
    • malgorzata.sobolewska Re: czy Ktoś może mi powiedzieć 05.05.03, 21:23
      Proszę zobaczyć te linki:
      Umowa między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej
      Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym

      Uznawanie świadectw i dyplomów w kontekście członkostwa Rzeczpospolitej
      Polskiej w Unii Europejskiej
    • malgorzata.sobolewska Może teraz 05.05.03, 21:42
      http://www.men.waw.pl/prawo/niemcy-u.htm

      http://www.men.waw.pl/integrac/uznawanie.htm





      Umowa między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej
      Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym
      U M O W A
      między
      Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o
      uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym
      Rząd Republiki Federalnej Niemiec i Rząd Rzeczypospolitej Polskiej - w duchu
      przyjaznych stosunków między obu Państwami, na podstawie Umowy między Rządem
      Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o współpracy
      kulturalnej z dnia 14 lipca 1997 r., zgodnie z artykułem 26 ustęp 2 Traktatu z
      17 czerwca 1991 r. zawartego pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a
      Rzeczypospolitą Polską o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy, pragnąc
      rozwijać współpracę między Umawiającymi się Stronami na polu nauki i edukacji
      oraz w celu ułatwienia studentom obu Państw kontynuacji studiów w kraju
      partnera, ze świadomością tego, co dla obu Państw w szkolnictwie wyższym
      wspólne, uzgodniły, co następuje:
      Artykuł 1
      (1) "Szkołą wyższą" nazywana jest w rozumieniu niniejszej Umowy każda
      instytucja w Republice Federalnej Niemiec i Rzeczypospolitej Polskiej, której w
      myśl przepisów prawnych danego państwa przyznano status szkoły wyższej. Szkoły
      wyższe, do których się niniejsza Umowa odnosi, są wyliczone w obydwu wykazach
      załączonych do niniejszej Umowy jako załącznik 1 i załącznik 2. Działająca na
      podstawie artykułu 7 Stała Komisja Ekspertów może te wykazy zmieniać za
      obopólną zgodą.
      (2) Niniejsza Umowa dotyczy kontynuacji studiów, studiów uzupełniających i
      podyplomowych, przewodów doktorskich oraz używania tytułów i stopni naukowych.
      Nie dotyczy ona studiów o regulaminowym czasie trwania poniżej trzech lat.
      (3) Niniejsza Umowa znajduje zastosowanie także wtedy, kiedy w Rzeczypospolitej
      Polskiej postępowanie, związane z przewodem doktorskim, ma miejsce w naukowych
      instytutach badawczych, uprawnionych do nadawania stopnia doktora bądź doktora
      habilitowanego. Instytuty te są wymienione w wykazie, stanowiącym załącznik 3.
      Odpowiednio obowiązuje ustęp 1 zdanie 3.
      Artykuł 2
      (1) W celach zgodnych z postanowieniem artykułu 1 ustęp 2 zalicza się bądź
      uznaje wzajemnie na wniosek odpowiednie okresy studiów, wyniki i egzaminy,
      stosownie do postanowień ustępów 2 do 7. Uznanie wiązać się może z warunkami,
      jeśli zamierzone studia tego wymagają.
      (2) Zaliczenie bądź uznanie okresu studiów, wyników i egzaminów może nastąpić
      po dostarczeniu przez studentów zaświadczeń o uzyskanych wynikach, przypisanych
      dla tego okresu studiów.
      (3) Okres studiów, wyniki i egzaminy, zaliczone lub zdane w niemieckich
      szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów, których
      ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia przewodu
      doktorskiego, uznane będą na wniosek na odpowiednich studiach w polskich
      szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów, których
      ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia przewodu
      doktorskiego. Dodatkowe wymagania w zakresie kwalifikacji z danego kierunku
      studiów będą odpowiednio uwzględnione, stosownie do uregulowań dotyczących
      danej szkoły wyższej.
      (4) Okres studiów, wyniki i egzaminy, zaliczone lub zdane w polskich szkołach
      wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, na studiach magisterskich albo
      innych równoważnych, których ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do
      otwarcia przewodu doktorskiego, uznane będą na wniosek na odpowiednich studiach
      w niemieckich szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku
      studiów, których ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia
      przewodu doktorskiego. Dodatkowe wymagania w zakresie kwalifikacji z danego
      kierunku studiów będą odpowiednio uwzględnione, stosownie do uregulowań
      dotyczących danej szkoły wyższej.
      (5) Wyniki studiów i egzaminów, które zostały uzyskane w niemieckich wyższych
      szkołach zawodowych lub odpowiednich tokach studiów w uniwersytetach
      niemieckich, zbiorczych szkołach wyższych, będą na wniosek zaliczone lub uznane
      w polskich szkołach wyższych w toku studiów, o których mowa w ustępie 4 zdanie
      1, odpowiednio do obowiązujących w Republice Federalnej Niemiec zasad ich
      uznawania.
      (6) Wyniki studiów i egzaminów, które zostały uzyskane w polskich szkołach
      wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów zawodowych lub
      pierwszego stopnia, będą zaliczone w niemieckich szkołach wyższych, w toku
      studiów określonych w ustępie 3 zdanie 1, odpowiednio do obowiązujących w
      Rzeczypospolitej Polskiej zasad ich uznawania. Dodatkowe wymagania w zakresie
      kwalifikacji z danego kierunku studiów będą odpowiednio uwzględnione, stosownie
      do uregulowań dotyczących danej szkoły wyższej.
      (7) Przy dopuszczaniu do egzaminów państwowych ze strony Republiki Federalnej
      Niemiec obowiązują przewidziane niniejszą Umową zaliczenia bądź uznanie,
      stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawnych.
      Artykuł 3
      (1) Aby umożliwić podjęcie studiów uzupełniających i podyplomowych, jak i
      zgodnie z postanowieniami ustępu 2 niniejszego artykułu odnośnie dopuszczenia
      do przewodu doktorskiego w uniwersytetach i innych równouprawnionych szkołach
      wyższych drugiego państwa, oraz pozostałych naukowych instytutach badawczych,
      odpowiednio do artykułu 1 ustęp 3, dokumenty ukończenia studiów wyższych będą
      na wniosek uznane przez kompetentne instytucje, jeżeli i o ile ich posiadacz
      uprawniony jest do podjęcia studiów uzupełniających i podyplomowych, lub
      otwarcia przewodu doktorskiego w instytucji państwa, na którego terytorium
      ukończył studia.
      (2) Tytuł lub stopień naukowy, uzyskany w niemieckiej szkole wyższej,
      określonej w artykule 1 ustęp 1, lub świadectwo złożenia egzaminu państwowego,
      umożliwiające dopuszczenie do otwarcia przewodu doktorskiego w niemieckiej
      szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, uznane będą za podstawę do
      otwarcia przewodu doktorskiego, prowadzącego do uzyskania polskiego stopnia
      doktora.
      (3) Dyplom magisterski lub dyplom równoważny, uzyskany w polskiej szkole
      wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, uznany będzie za podstawę do otwarcia
      przewodu doktorskiego w odpowiedniej dziedzinie w niemieckiej szkole wyższej,
      określonej w artykule 1 ustęp 1.
      (4) Dodatkowe wymogi w zakresie kwalifikacji w określonej dziedzinie nauki lub
      sztuki uwzględnione będą odpowiednio do przepisów danej szkoły wyższej. Poza
      tym znajduje zastosowanie odpowiednio artykuł 2 ustęp 1 zdanie 2.
      (5) Stopień doktorski może być podstawą dopuszczenia do przewodu
      habilitacyjnego w drugim państwie. Decyzję podejmuje właściwa jednostka
      organizacyjna szkoły wyższej bądź instytut badawczy, określony w artykule 1
      ustęp 3.
      Artykuł 4
      Niniejsze postanowienia ogólne nie wykluczają porozumień między uniwersytetami
      i innymi szkołami wyższymi obu państw, jak również naukowymi instytutami
      badawczymi, określonymi w artykule 1 ustęp 3, mogących oddziaływać korzystnie
      na mobilność studentów i pracowników nauki, o ile dopuszczają to właściwe
      krajowe przepisy prawne.
      Artykuł 5
      (1) Tytułami i stopniami naukowymi w rozumieniu Umowy są:
      · każdy tytuł, którego nazwa zawiera człon "dyplomowany", tytuł magistra,
      licencjata oraz stopień doktora i doktora habilitowanego, przyznany przez
      niemiecką szkołę wyższą określoną w artykule 1 ustęp 1;
      · każdy tytuł zawodowy licencjata, inżyniera, magistra, magistra
      inżyniera, magistra sztuki i magistra edukacji, uzyskany w wyniku ukończenia
      studiów w polskiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, oraz każdy
      stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego, uzyskany w polskiej szkole
      wyższej lub w naukowym instytucie badawczym, określonym w artykule 1 ustęp 3.
      (2) Posiadacz tytułu lub stopnia naukowego, wymienionego w ustępie 1, ma
      • malgorzata.sobolewska cd forum nie przyjmuje długiego tekstu 05.05.03, 21:47
        Artykuł 5
        (1) Tytułami i stopniami naukowymi w rozumieniu Umowy są:
        · każdy tytuł, którego nazwa zawiera człon "dyplomowany", tytuł magistra,
        licencjata oraz stopień doktora i doktora habilitowanego, przyznany przez
        niemiecką szkołę wyższą określoną w artykule 1 ustęp 1;
        · każdy tytuł zawodowy licencjata, inżyniera, magistra, magistra
        inżyniera, magistra sztuki i magistra edukacji, uzyskany w wyniku ukończenia
        studiów w polskiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, oraz każdy
        stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego, uzyskany w polskiej szkole
        wyższej lub w naukowym instytucie badawczym, określonym w artykule 1 ustęp 3.
        (2) Posiadacz tytułu lub stopnia naukowego, wymienionego w ustępie 1, ma prawo
        używania go w Republice Federalnej Niemiec. Wyjątki możliwe są wtedy, kiedy
        tytuł związany z ukończeniem studiów przyznawany jest tylko przez szkoły wyższe
        jednego państwa, podczas gdy szkoły wyższe drugiego państwa po ukończeniu
        odpowiednich studiów tytułów nie przyznają. Używanie wymaga zgody właściwego
        urzędu.
        (3) Należy używać tytułów i stopni naukowych zawsze w brzmieniu oryginalnym, z
        podaniem nazwy jednostki przyznającej. Możliwie dosłowne tłumaczenie tytułów i
        stopni naukowych dołącza się ewentualnie w nawiasie.
        (4) Skróty stosuje się w formie ustalonej, bądź w formie przyjętej w państwie
        przyznania tytułu lub stopnia naukowego, z podaniem nazwy jednostki
        przyznającej.
        (5) Jeśli tytuł lub stopień oryginalny, jego forma skrócona lub tłumaczenie
        prowadzić może do mylenia go z tytułem lub stopniem naukowym, bądź zastrzeżoną
        nazwą zawodu, przyznawanym lub przyznawaną przez drugą Stronę po spełnieniu
        zdecydowanie różnych warunków, wówczas można otrzymać zgodę na używanie tytułu
        lub stopnia naukowego w formie różnej od oryginału, ale zgodnej z jego treścią.
        (6) Bez zmian pozostają istniejące możliwości zmiany lub nostryfikacji tytułów
        i stopni naukowych zgodnie z odpowiednimi przepisami prawnymi, o ile zachodzi
        ich rzeczywista ekwiwalencja.
        (7) W Rzeczypospolitej Polskiej uprawnienie do używania tytułów i stopni
        naukowych, wymienionych w ustępie 1, zachodzi po przeprowadzonej nostryfikacji
        dokonanej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Uregulowania niniejszej Umowy
        zostaną uwzględnione przy podejmowaniu decyzji odnośnie zwolnienia z
        postępowania nostryfikacyjnego bądź z części postępowania nostryfikacyjnego.
        (8) Prawo do używania tytułów i stopni naukowych w państwie Strony drugiej nie
        obejmuje prawa do wykonywania zawodu (effectus civilis).
        Artykuł 6
        O ile, zgodnie z artykułami 3 i 5, dokonane zostanie uznanie bądź zaliczenie
        ukończenia studiów niemieckich bądź polskich, przyjmuje się za podstawę
        następujący schemat:
        Republika Federalna Niemiec Rzeczpospolita Polska
        1. dyplom uniwersytecki z podaniem kierunku (np. Diplomingenieur), Magister
        Artium, pierwszy egzamin państwowy magister (lub równoważny dyplom),
        magister inżynier, magister sztuki, magister edukacji
        2. stopień doktora z podaniem kierunku (np. Dr.rer.nat.) doktor
        3. Dr. habil. doktor habilitowany
        Artykuł 7
        (1) W celu omawiania problemów, które wynikną w następstwie stosowania
        niniejszej Umowy, ustanawia się Stałą Komisję Ekspertów, która składać się
        będzie najwyżej z sześciu członków, mianowanych przez każdą z Umawiających się
        Stron. Komisja Ekspertów ma za zadanie obserwować rozwój systemów szkolnictwa
        wyższego i dbać o właściwe rzeczowe stosowanie niniejszej Umowy i jej dalszy
        rozwój. Umawiające się Strony przekażą sobie wykaz członków Komisji drogą
        dyplomatyczną.
        (2) Spotkania Stałej Komisji Ekspertów odbywać się będą na życzenie jednej ze
        Stron. Miejsce obrad będzie każdorazowo uzgadniane.
        Artykuł 8
        (1) Umowa niniejsza wejdzie w życie, gdy obie Umawiające się Strony poinformują
        się poprzez wymianę not, że spełnione zostały niezbędne wewnątrzpaństwowe
        warunki dla wejścia w życie niniejszej Umowy. Za dzień wejścia w życie uznaje
        się dzień doręczenia ostatniej noty.
        (2) Umowa niniejsza obowiązuje na okres lat pięciu. Okres ten przedłuża się
        automatycznie o kolejne dwa lata, o ile żadna z Umawiających się Stron nie
        wypowie Umowy na piśmie w terminie sześciu miesięcy.
        Sporządzono w Warszawie, dnia 23 lipca 1997 r., w dwóch egzemplarzach, każdy w
        językach niemieckim i polskim, przy czym oba teksty mają jednakową moc.
        Protokół nr 1
        Rząd Republiki Federalnej Niemiec i Rząd Rzeczypospolitej Polskiej w związku z
        podpisaniem Umowy między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem
        Rzeczypospolitej Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym
        przyjęły następujące uzgodnienie, które stanowi integralną część Umowy:
        Strony Umowy uzgadniają, że zawarte w artykule 6 zestawienie dyplomów
        ukończenia studiów powinno w odpowiednim czasie zostać uzupełnione w sposób
        następujący:
        · Republika Federalna Niemiec: dyplom, stopień Wyższej Szkoły Zawodowej
        (bądź porównywalny stopień Uniwersytetu, bądź Wyższej Szkoły Zbiorczej) z
        podaniem kierunku studiów (np. Diplomingenieur FH - Inżynier Dyplomowany
        Wyższej Szkoły Zawodowej),
        · Rzeczpospolita Polska: inżynier, licencjat.
        Rząd Rzeczypospolitej Polskiej przypisuje duże znaczenie do rozwoju studiów,
        które zakończone będą uzyskaniem dyplomu inżyniera bądź licencjata; studia te
        trwają w Polsce od trzech do czterech lat. Aktualnie trwa proces ich
        ostatecznego kształtowania się, zarówno z uwagi na ich czas trwania, jak
        również ich treści programowe.
        Rząd Republiki Federalnej Niemiec potwierdza gotowość, by w odpowiednim czasie,
        na życzenie Strony polskiej, podjąć dyskusję w Komisji Ekspertów odnośnie
        uzupełnienia artykułu 6 Umowy, stosując artykuł 7 Umowy. Komisja Ekspertów może
        w odpowiednim czasie zaproponować uzgodnione za obopólną zgodą uzupełnienia na
        drodze wymiany not między Umawiającymi się Stronami.
        Sporządzono w Warszawie, dnia 23 lipca 1997 roku, w dwóch egzemplarzach, każdy
        w językach niemieckim i polskim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.
        Wykaz państwowych oraz uznanych przez państwo szkół wyższych w RP
        Wykaz państwowych oraz uznanych przez państwo szkół wyższych w RFN

        Uznawanie świadectw i dyplomów w kontekście członkostwa Rzeczpospolitej
        Polskiej w Unii Europejskiej
        Uznawanie świadectw i dyplomów w kontekście członkostwa Rzeczpospolitej
        Polskiej w Unii Europejskiej
        W państwach Unii Europejskiej istnieje rozróżnienie uznawania wykształcenia dla
        celów akademickich i zawodowych.
        Uznawanie dla celów akademickich służy kontynuowaniu nauki w innym państwie
        członkowskim UE i jest oparte na szczegółowym porównaniu programów studiów.
        Uznawanie to leży w kompetencjach poszczególnych państw członkowskich i nie
        jest regulowane na szczeblu wspólnotowym. Komisja Europejska promuje uznawanie
        dla celów akademickich poprzez programy wspólnotowe takie jak SOCRATES/Erasmus,
        które przyczyniają się do wzajemnego poznania systemów edukacji i wzajemnego
        uznawania wykształcenia. Znaczącą rolę w pogłębianiu wiedzy i zrozumienia
        uznawania dla celów akademickich spełnia istniejąca w państwach UE sieć
        ośrodków NARIC 1.
        W prawie wspólnotowym brak jest regulacji dotyczących uznawania świadectw w
        celu podejmowania nauki w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Każde
        państwo określa własne zasady w tymże zakresie. Polskie świadectwa - zarówno
        świadectwa dojrzałości jak i świadectwa maturalne - zawierają klauzulę
        informującą, iż uprawniają one do ubiegania się o przyjęcie na studia w
        szkołach wyższych. W państwach członkowskich Unii Europejskiej zwykle to
        uczelnie podejmują decyzje o przyjęciu kandydatów na studia na podstawie
        posiadanego świadectwa uprawniającego do podjęcia nauki w szkole wyższej.
        Ponadto, istnieje również możliwość zawierania umów dwustronnych pomiędzy
        krajami, które regulują uznawalność dla celów akademickich. Dotychczas dwa
        państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały
        • malgorzata.sobolewska cd cdalszego 05.05.03, 21:49
          Dotychczas dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały z Polską umowy
          o uznawaniu wykształcenia dla celów akademickich:
          · Austria (Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
          Republiki Austrii o ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, sporządzona w Wiedniu
          dnia 23 stycznia 1995 r., weszła w życie dnia 1 stycznia 1996 r.; opublikowana
          w Dz.U. z 1996 r., nr 39, poz. 169 i 170)
          · RFN (Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki
          Federalnej Niemiec o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, sporządzona w
          Warszawie dnia 23 lipca 1997 r., weszła w życie dnia 14 stycznia 1998 r.;
          opublikowana w Dz.U. z 1998 r., nr 92, poz. 584 i 585).
          Obok umów dwustronnych, istnieją liczne inicjatywy europejskie, które
          przyczyniają się do uproszczenia i ułatwienia uznawania wykształcenia dla celów
          akademickich. Należy do nich Konwencja o uznaniu kwalifikacji związanych z
          uzyskaniem wyższego wykształcenia w regionie Europy, podpisana w Lizbonie dnia
          11 kwietnia 1997 r. przez 41 państw (w tym przez Polskę), a ratyfikowana przez
          29 (w Polsce trwają obecnie intensywne prace nad jej ratyfikacją). Konwencja
          nakłada na Strony obowiązek dokonywania na wniosek osób zainteresowanych
          sprawiedliwej oceny posiadanych przez nich kwalifikacji, świadectw, dyplomów i
          stopni zdobytych w innym kraju. Ratyfikowanie konwencji przyczyni się do
          większej przejrzystości kwalifikacji poprzez np. stosowanie przez polskie
          uczelnie suplementu do dyplomu oraz ocenianie studentów poprzez przyznawanie im
          punktów kredytowych opartych na europejskim systemie ECTS. Działania te ułatwią
          znacznie młodym Polakom podejmowanie nauki w innych państwach.
          Ułatwienia w podejmowaniu dalszej nauki będą możliwe także dzięki podpisanej 19
          czerwca 1999 r. Wspólnej Deklaracji Ministrów Edukacji, czyli tzw. Deklaracji
          Bolońskiej. Jej myślą przewodnią jest utworzenie Europejskiej Przestrzeni
          Szkolnictwa Wyższego, a także realizacja wspomnianych zaleceń Konwencji
          Lizbońskiej.
          Uznawanie dyplomów (świadectw) dla celów zawodowych jest ukierunkowane na
          wykonywanie zawodu lub działalności zawodowej, stąd też dokonywane jest w
          oparciu o zdolność i możliwości danej osoby do wykonywania zawodu. Na szczeblu
          wspólnotowym uznawanie to odbywa się w oparciu o przyjęte dyrektywy ogólne,
          wdrażające systemy uznawania dyplomów wymaganych do wykonywania zawodów
          regulowanych 2 na obszarze Unii Europejskiej, a jego celem jest zapewnienie
          podstawowych zasad zapisanych w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską,
          tj. zasady swobodnego przepływu osób i zasady swobodnego przepływu usług.
          Dyrektywy tzw. sektorowe, przyjęte dla siedmiu zawodów (lekarz, pielęgniarka,
          położna, aptekarz, lekarz stomatolog, lekarz weterynarii, architekt) zapewniają
          wzajemne automatyczne uznawanie dyplomów.
          Do dyrektyw systemu ogólnego zaliczamy: Dyrektywę Rady nr 89/48/EWG z dnia 21
          grudnia 1988 r., dotyczącą ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół wyższych,
          przyznanych na zakończenie przynajmniej trzyletniego kształcenia i doskonalenia
          zawodowego, Dyrektywę Rady nr 92/51/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie
          drugiego ogólnego systemu uznania kształcenia i doskonalenia zawodowego, jako
          uzupełnienie dyrektywy 89/48/EWG oraz Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
          99/42/WE ustanawiającą procedurę uznawania kwalifikacji w zakresie działalności
          zawodowych objętych dyrektywami o liberalizacji i środkach przejściowych oraz
          uzupełniającej ogólne zasady uznawania kwalifikacji. Akty te zapewniają w pełni
          wykwalifikowanym pracownikom w danym zawodzie możliwość wykonywania tego samego
          zawodu w innym państwie członkowskim. Jednocześnie dyrektywy te przewidują
          stosowanie przez kraj przyjmujący środków kompensacyjnych, takich jak: staż
          adaptacyjny i test umiejętności, w przypadku zasadniczych różnic w kształceniu
          i szkoleniu przygotowującym do zawodu.
          Dyrektywy systemu ogólnego zostały wdrożone do polskiego prawa na mocy:
          · ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w
          państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów
          regulowanych (Dz.U. z 2001 r., Nr 87, poz. 954 z późn. zm.), która wdraża
          przepisy dyrektywy 89/48/EWG oraz dyrektywy 92/51/EWG;
          · ustawy z dnia 10 maja 2002 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach
          członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do podejmowania lub wykonywania
          niektórych działalności (Dz.U. z 2002 r., Nr 71, poz. 655), która wdraża
          przepisy dyrektywy 1999/42/WE uzupełniającej system ogólny uznawania
          kwalifikacji.
          Po akcesji Polski do Unii Europejskiej, przepisy ww. dyrektyw dotyczyć będą
          również obywateli polskich starających się o uznanie kwalifikacji w celu
          wykonywania zawodu regulowanego w krajach członkowskich Unii Europejskiej.
          Dodatkowe pytania proszę kierować na:
          uznawanie kwalifikacji zawodowych zgodnie z prawem UE:
          P. Renata Obidowska ( obidowsk@menis.gov.pl )
          P. Danuta Czarnecka ( czarneck@menis.gov.pl )
          Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu - Departament Współpracy
          Międzynarodowej tel.628-41-35
          Uznawanie dla celów akademickich, systemy szkolnictwa wyższego
          Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej
          Magdalena Piotrowska e-mail: piotrows@menis.gov.pl tel.826 74 34
          Ewa Majdowska e-mail: majdow@menis.gov.pl
          www.buwiwm.edu.pl

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka