=( pozostały łzy...

[ibulka]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16556&w=60219580&s_action=w_add
kilka z Was pytało mnie w mailu co słychać... =(
tak mi źle...

[melmire]

Tak mi przykro, Ibulko, nie wiem co powiedziec, bo cokolwiek powiem - nie pomoze.
Myslami jestes z Wami.

[*]

[emilly4]

[*]..

[benignusia]

( naprawde mi przykro....nie wiem co napisać....bo to i tak pewnie cie nie
poceszy....(

[ziazia17]

Nie wiem co napisać... wszystkie słowa są za małe... Przytulam Cię mocno
(*)

[superslaw]

Tak mi przykro Ibulko..ale masz trójkę ślicznych dzieciaczkow i musisz się jakoś
dla nich pozbierać być silną...może to był jakis znak że jeszcze to nie pora dla
ciebie???Za jakiś czas spróbujesz i na pewno się uda..ZOBACZYSZ...

[renia1807]

po przeczytaniu twojego postu zdrętwiałam, to bardzo smutne co piszesz!
współczuje ci bardzo...

[babsee]

Ibulka,przykro mi bardzo.Wiem,ze nie pocieszy Cie ze masz juz 3 bo sama piszesz
ze chcialas czwarte ale wyplacz żal i postaraj sie wyjść z samotności i
poczucia smutku wlasnie dla pozostalej trojki.Zycze powodzenia.

(*)(*)(*)

[denea]

Tak mi przykro, takie smutne to co się stało....
Ibulko, myślami jestem z Tobą.

[asiawit]

ibulka... przytulam Cię mocno, głowa do góry jestem z Tobą ...

(*)

[iwles]

Ibulko - tak bardzo mi przykro.
Rozumiem co teraz czujesz. Bardzo rozumiem.

[magdulichaa]

bardzo mi przykro i z całego serca wspólczuję, przeżylam to więc wiem, jaki
ogromny ból pozostaje i choć mam dwójkę dzieci, ból po stracie jest taki sam
jak 3 lata temu

[mamooschka]

Ibulko, trzymaj się. (*)

[net79]

Bidulo, trzymajcie się mocno ze swoim mężem. Wiem, że to żadne pocieszanie, ale
prawdopodobnie dzidziula jak by sie urodziła mogłaby być mocno upośledzona,
fizycznie, bądź psychicznie. Większość poronień, to naturalne wydalenie
nieprawidłowo rozwijającego się płodu. Współczuję, mam nadzieję, że uda Ci się
dzielnie pożegnać fasolkę, wiem, że nic Ci jej nie zastąpi, ale jeśli bardzo
pragniesz, dajcie sobie pół roczku, kochajcie się mocno i bądźcie sobie podporą
i marzenia mogą się spełnić. Masz jeszcze szansę na zdrowe dziecko, a ten
maluszek i tak pozostanie w pamięci...

[demarta]

ekologia, rozwój medycyny, zdrowa żywność, lpr, wizyta u dentysty, film w
TV.... nic nie ma znaczenia. i nic już nie bedzie takie samo jak przed końcem
marca..... nawet walnięcie głową w mur nie ma sensu.....

bardzo bardzo przykro. i trudno. ale wierzę, że siła w waszej rodzinnej piątce
ożyje i razem staniecie jesscze kiedyś bezczelnie twarzą w twarz z życiem,
codziennościa i życiu utrzecie nosa, nie ono wam ..... "jeszcze będzie
przepięknie, jeszcze będzie normalnie".

[mamaivcia]

(*) dla Aniołka.
Ibulko wiem co czujesz, bo też mnie kiedyś to spotkało Ale życie płata różne
figle, za dwa miesiące byłam w kolejnej ciąży ... i teraz mogę się cieszyć
Piotrusiem.

[maadzias1]

Ibulko nie wiem co Ci napisać. Bardzo mi przykro. Cokolwiek bym napisała i tak
nie przyniesie Ci to ulgi. Musisz to sama przeboleć. I musisz być silna dla
Waszych trzech uroczych dzieciaczków. Zapalam światełko dla Aniołka (*)(*)(*)

[erka235]

(*)

[ibulka]

dziękuję...

staram się trzymać.
wzmacniają mnie trzy Potwory, które właśnie demolują dom i wkurzają psa.
tylko nie wiem jak rozmawiać z Mężem...
unika tematu. a ja nie mogę tak w nieskończoność udawać, że nic się nie stało i
wszystko jest super...

[melmire]

Niech rodzina wezmie Potwory na weekend czy wieczor, zostaniecie sami i
bedziecie mogli razem plakac, czasem slowa za bardzo bola. Mysle ze twoj maz
"udaje" bo boi sie ze jesli na moment przestanie, to rozklei sie na amen,
przestraszy Potwory, tobie dorzuci smutku. Kurcze,ja sie rozklejam jak to pisze,
to co dopiero on czy ty!

[ibulka]

Chciałam tak zrobić...
Teściowie zaproponowali, że zabiorą Czeredę na kilka dni... ale On nie chce.
Leży i patrzy w sufit.

[melmire]

Wywiez czerede podstepem, oddaj tesciom na miescie i postaw go przed faktem
dokonanym. Czasem trzeba.
Wyobrazam sobie jak on boi sie smutku, ze jak da ujscie odrobince to wszystkie
tamy runa, i ze tego smutku bedzie za wiele jak na jednego czlowieka. Ale tak
musi byc, lepiej i dla niego, i dla ciebie, i dla dzieci.
Musicie oboje ten zal wyplakac, wykrzyczec, wybic piesciami w mur, na moment
przestac byc doroslymi/spokojnymi/opanowanymi/dbalymi o dobra atmosfere ludzmi,
byc po prostu soba. Wykrzyczec swiatu ze nie tak malo byc, ze nie ma prawa tak
byc, ze to niesprawiedliwe, tak cholernie niesprawiedliwe.
Tak bardzo wam wszpolczuje.

[agnieszkamodras]

Bardzo mi przykro (*).

[maria9927]

dlacaego??? pozostały łzy??????

[ibulka]

maria9927 napisała:

> dlacaego??? pozostały łzy??????

nie rozumiem tych pytań...

[sylwia06_73]

Przykro mi bardzo (*)Trzymaj sie

Ibulko...

[mathiola]

No, przyznam się, tchórz jestem. Wolałam udawać że nie widzę Twojego wpisu bo
jakoś nie umiałam... nie wiedziałam co powiedzieć. Ale teraz weszłam i nie
umiem przejść obojętnie. Domyślam się, co czujesz i jest mi niezmiernie
przykro. Ale nadal nic mądrego nie umiem napisać, oprócz banalnego w sumie,
ale przecież prawdziwego: czas leczy rany.

[ibulka]

leczy, leczy...
rozmowy też pomagają. nawet takie krótkie pościki na forum...
banalne, a jednak ile znaczą...

dotychczas przeglądałam kilka razy forum 'Strata Dziecka, chore Dziecko',
czytałam posty i dziękowałam Bogu za to, że mnie nie spotkała tak wielka
tragedia, jaką jest śmierć Dzidziusia...
od tej pory patrzę na to wszystko zupełnie inaczej, mimo że od poronienia
[Boże, jak to strasznie formalnie, okrutnie i sucho brzmi... ] minęło dopiero
kilka dni...
rozumiem innych Rodziców, potrafię w pełni współczuć...
mogłam się tylko właśnie domyślać.

najgorsze w tym wszystkim jest to, że czuję się winna...
dość długo próbowaliśmy z Mężem zajść i nie udawało nam się - może to był jakiś
znak? żeby dać sobie spokój, nie próbować - przynajmniej na razie...
przecież mamy troje cudownych Dzieci... i chcemy dwoje kolejnych...
może Bóg myśli sobie: 'wariaci...' i nie chce do tego dopuścić...
i udało nam się. i stało się to, co się stało.

nie wiem, czy chcę próbować jeszcze raz.
mamy warunki na wychowanie większej ilości Dzieci, kochamy Dzieci i chcemy je
mieć... ale może to, co się stało powinno być dla nas jakąś przestrogą...?
sama już nie wiem... (


dziękuję, że jesteście...

[mathiola]

Jeśli każdy, kto zmierzył sie ze stratą ciąży, odpuszczałby sobie, bo może Bóg
tak chciał, nie byłoby tylu cudów jak: zdrowe dziecko po 7 poronieniach.
Wiesz, ja mam od jakiegoś czasu wielki problem z zagadnieniem istnienia Boga...
Ale... jeśli założę, że istnieje, to na pewno nie mógłby być tak okrutny, żeby
nie życzyć sobie maleństwa w szczęśliwej rodzinie. Jeśli już miałabym w to
mieszać Boga, to poszukałabym w inną stronę: może Wasza Fasola była chora i Bóg
zmiłował się nad Wami i nad Nią i zabrał ją wcześniej, żeby was i jej nie
doświadczać, bo nie zasługujecie na takie cierpienie, Może Bóg chciał
sprawdzić, czy ludzie, którzy chcą wychować takie duże stadko aby na pewno się
kochają i potrafią być ze sobą na dobre z złe.... I wiele innych...
Tak czy inaczej, nie obwiniaj się i nie myśl, że tak się stało, bo tak ma być -
to błędne myślenie. Jeszcze będziecie mieli swoją czwóreczkę, a potem
piąteczkę.

[melmire]

Ibulko, ja sama wierzaca nie jestem, ale jesli Bog istnieje, to nie sadze zeby
bawil sie z ludzmi w tak okrutny sposob. Hop, daje ci dziecko, hop, odbieram.
Mysle ze tu akurat zadzialala czysta biologia, cos bylo nie tak, i natura
zdecydowala lepszym wyjsciem bedzie zatrzymanie rozwoju dziecka tu i teraz.
Co nie znaczy ze jest to dobre i sprawiedliwe i nic tylko dalej isc przez zycie
ze spiewem na ustach, radosnie racjonalizujac swoj zal po stracie wymarzonego
dziecka. Jest niesprawiedliwe, bo powinno bylo byc dobrze, od poczatku do konca.
Tak jak bedzie nastepnym razem, za ktory trzymam kciuki.

[mamaemmy]

Przytulam Cie ciepło,Kasiu.
Naturea czasami wie co robi.
Widziałam dzieci,które były ratowane "na siłę"wbrew logice,na siłe zatrzymywane
poronienie,no i mama leząca plackiem przez 9 miesiecy,zazywajaca leki...dzieci
te bardzo czesto rodziły się kalekie..
Czasami lepiej...
Bóg da Wam jeszcze jedno dziecko-zobaczyszWspomnisz moje slowa w momencie,gdy
dowiesz się o ciazy)

[ibulka]

ja z kolei jestem bardzo wierząca, Mąż też...
dlatego ufam, że macie rację - że Dzidzia była chora, coś poszło nie tak i
dlatego to wszystko...
z jednej strony czarna rozpacz, z drugiej ulga, że to był dopiero początek, a
nie dalsza faza rozwoju, kiedy Fasolka rozwija się z każdą godziną w
zastraszającym tempie...

boję się.
bardzo się boję, że jeśli spróbujemy za jakiś czas znowu, to znowu coś pójdzie
nie tak... że znowu coś się nie uda... (
wiem wiem... pozytywne myślenie...

jutro będzie nowy dzień.
jasny, pogodny... postaram się pogadać z Mężem... a jeśli nie, to chociaż
przytulić i być z Nim... bo wiem, że tak samo cierpi, jak ja...

[mamaemmy]

skarbie,polecam "Potegę podswiadomości"Murphy'ego

Pomysl,że paradoksalnie to najlepsze co mogło się stac,jesli inne opcje były
gorsze-np chore dzieciatko,lub smierc po urodzeniu..to dopiero sa tragedie...

Uwierz mi,że bedziecie miec jeszcze jedno dzieciatko-przeciez macie juz
trójkę-więc będzie i czwarte,zobaczysz.

Trzymajcie się cieplutko
pomodle się za Was

[melmire]

Ibulko, nie ma powodu zeby nastepnym razem nie bylo dobrze.
Na zdrowy rozsadek nie byl to raczej zaden problem genetyczny dziedziczny, bo
macie juz troje zdrowych dzieci. Wiec po prostu przypadek, cos poszlo nie tak,
czegos bylo za duzo albo za malo. Szanse ze piorun uderzy dwa razy w to samo
miejsce sa male, tak jest i tutaj. Bedzie dobrze nastepnym razem, zobaczysz.
A teraz przytul sie do meza, albo przytul meza do siebie, a my przesylamy cieple
mysli.

[ibulka]

posiedzę jeszcze trochę i pójdę do Niego...
na razie powiedział, że chce poczytać.
i czyta. a raczej wgapia się bezmyślnie od czterdziestu minut w pierwszą stronę
jakiegoś sportowego pisemka...

[melmire]

Kurcze, jak ja to sobie wyobrazam. Moj tez reaguje podobnie, na znacznie
mniejsze zmartwienia, nieporownywalne z tym co wy przezywacie. Kamienieje.
Zamyka sie w sobie. Jest "dzielny". Prawdziwy, kurde, "mezczyzna".
Z tym ze nie mamy dzieci, jestesmy sami, wiec moge go sila wyrwac z tego stanu,
wstrzasnac, szarpnac, zdenerwowac, wykrzyczec ze mnie tez jest zle. I oboje sie
rozklejamy. Nie tylko czas leczy rany, lzy tez. Ale nigdy nie przezywalismy
niczego porownywalnego do straty ciazy, wiec nie wiem ile lez trzeba zeby bylo
choc troche lepiej.
Na twoim miejscu skorzystalabym z pomocy tesciow, niech zabiora dzieciaki chocby
na jeden dzien i jedna noc, moze wtedy uda ci sie jakos go wyciagnac z tego
stanu. I samej spokojnie poplakac. Bo mam wrazenie ze podejrzanie dobrze sie
trzymasz, miedzy dzieciarnia a mezem. Tobie tez potrzebna jest chwila do
posiedzenia i popatrzenia w sciane.

[ibulka]

trzymam się. i to mnie dobija.
gdzieś w środku kumuluje się ogromny żal, ból i smutek, pomieszany z
gigantyczną złością...
mam ochotę trzasnąć szklanką w ścianę, krzyczeć, płakać...
jeśli usiądę i będę gapić się w ścianę, to rozkleję się na dobre i nie
pozbieram do kupy, nie będę też w stanie pomóc wyjść z tego Mężowi...

ja muszę być silniejsza niż On.
bo jeśli obydwoje się załamiemy, to będzie katastrofa...

[melmire]

Wyrzuc dzieci do tesciow, i przestan sie trzymac.
Krzycz, przeklinaj, wal piescia w sciane, rzucaj szklankami, placz.Tylko nie
przy dzieciach.
Masz racje, najgorsze jest siedzenie i kumulowanie. Bo to w koncu wyjdzie,albo
jako depresja, albo inna choroba, albo i zostanie jak zadra, ten zale
niewyplakany. Niewyplakany teraz, bo trzeba sie trzymac i isc do przodu,
niewyplakany potem bo juz nie wypada plakac.
Jak dzieci nie bedzie w domu, nie bedziesz musiala chronic ich i meza wlasnym
kosztem, a jak ty sobie ulzysz, to moze i maz wyjdzie z tej skorupy ochronnej w
ktorej sie zamurowal.Kurcze, no nie wiem, wypijcie butle wina jesli moze wam to
pomoc w pozbyciu sie inhibicji i wyplakaniu jedno na ramieniu drugiego.

[ibulka]

Dzieciarnia pojechała rano do Teściów na wieś...
Małżonek wyszedł o 14.oo z domu i Go do tej pory nie ma... jak znam życie
włóczy się po mieście bez celu albo siedzi w pubie z kolegami...
dzisiaj Mu dam spokój...
jak wysłałam Dzieciaki do Teściów, to poczułam dziwny niepokój...
jutro pogadamy... bez innej możliwości... nie mogę już tak dłużej.

[melmire]

Trzymam kciuki zeby jakos sie wam udalo, i pogadac, i poplakac, i jakos sie
pozbierac. Trzymam naprawde mocno!

[ibulka]

zaczęłam rozmowę...
delikatnie, powoli...
'Daj mi spokój. To moja wina. Nie umiem nawet dobrze dziecka zrobić.'

i ja śpię w sypialni. z jamnikiem.
a On w salonie na dole. na kanapie.
z puszką piwa w ręku.

[melmire]

Na litosc boska, przypomnij mu moze ze macie juz trzy bardzo udane egzemplarze.
Albo powiedz mu(w ramach terapii wstrzasowej) ze bardzo bys chciala zeby to byla
jego wina, albo twoja wina, albo wina kogokolwiek czy czegokolwiek innego, bo
przynajmniej wiedzielibyscie jak uniknac takiej tragedii w przyszlosci. A to nie
byla niczyja wina, tylko przypadek.
Z drugiej strony, wyszedl choc na moment ze skorupy, co z tego ze po to zeby sie
"pouzalac" nad soba, dobre i to.
Nie wiem co ci poradzic, z jednej strony chcialabym radzic "nie daj sie, badz z
nim, laz za nim az sie zdenerwuje i wyjdzie z marazmu", z drugiej strony nie
wiem czy bawienie sie w kariatyde co to caly wysilek dzwiga jest dla ciebie
dobre. Wiesz, moze tez zamknij sie w pokoju z puszka piwa i poplacz sobie (albo
porzucaj), moze to go ruszy i przyjdzie zobaczyc co sie dzieje?
A moze czas przestac na chwile myslec o nim i skupic sie na sobie?

[ibulka]

masz rację. puszka piwa jest ok.
w lodówce została ostatnia i Mu zabrałam...
trochę się zdziwił, ale kij Mu w ucho... :]

poszedł do kościoła.
ja byłam wcześniej i mam czas na gotowanie jajek na pisanki.
właśnie zaczęły bulgotać, to dobry znak...
o 22.oo Teściowie zobowiązali się odwieźć Dzieci, i zostaną na Święta z nami,
więc mam nadzieję, że Mężulek ocknie się na kilkadziesiąt godzin i spędzimy tą
Wielkanoc jak ludzie... o___O

wesołych... )

[melmire]

Tez wam zycze milych Swiat, moze nie zaraz radosnych, ale spokojniejszych niz
minione dni. Usciski dla Potworow

[ibulka]

melmire napisała:

> Tez wam zycze milych Swiat, moze nie zaraz radosnych, ale spokojniejszych niz
> minione dni. Usciski dla Potworow


dzię-ku-je-my! )
i również życzymy wszystkiego najlepszego )))))

Potwory uściskane. z koszyczkiem były. jednym. prawie urwały pałąk...
jak ksiądz przyszedł do Nich, żeby pokropić koszyczek, to Julce się
wyrwało: 'Tylko nie na chlebek, bo jak jest mokry to nie dobry!' D


rano, raniutko, jak szykowałam koszyczek dla Małych, to troszku porozmawialiśmy
z Małżonkiem... i chyba już wszystko jest dobrze... )
a jeśli nie dobrze, to na pewno lepiej... )


buziaki

[melmire]

Bardzo sie ciesze Mam nadzieje ze im dalej tym bedzie lepiej.

[bejoy]

Ibulka, będzie dobrze.
Ja rok temu, w piątek przed świętami ze szpitala wyszłam. To były najgorsze
święta w moim życiu.
Na szczęście mamy dość zbieżne poglądy z mężem i nie walnął mi takiego "kwiatka"
jak Twój. My też już córkę mamy, więc faktycznie, koniec końców uznaliśmy, że to
kwestia selekcji naturalnej weszła w grę i nic na to nie poradzimy.
No, chyba że podwyższamy wskaźnik urodzeń i bierzemy się do dzieła ))
Jak pomyśleliśmy, tak zrobiliśmy

A efekt? widać w sygnaturce )))

Pozdrawiam
bejoy

[mamaadama4]

Teraz nie myśl o następnej ciąży, opłacz tą, pożeganj się, poukładaj to sobie.
Na plany przyjdzie czas później, bo teraz na pewno będzie tylko lęk.

[be.em]

ibulka... nie poddawaj się!!! po kazdej burzy przychodzi słońce

Ibulko

[demonii]

Jeszcze będzie dobrze Przytulam Cię mocno...
(*) Fasolce

[patysiak]

przykro mi
trzymajcie sie