aikido czy karate...

[ja-sarenka]

dla pierwszaka.Co radzicie?Nie wiem dokładnie na czym polega aikido...
Chłopczyk ma dużo energii,ale wolałabym sztukę walki nastawioną też też na
sfere ducha
Pozdrawiam

[dagbe]

Sama kilka lat ćwiczyłam Karate a potem Aikido. Wszystkie wschodnie sztuki
walki, które znam, równoważnie traktują rozwój fizyczny i duchowy .

Optuję za Aikido. Podoba mi się filozofia tego sportu: nie atakujesz a do
obrony wykorzystujesz siłę przeciwnika. Poza tym atmosfera treningów jest
bardziej familijna (ćwiczyłam w różnych klubach), mniej nastawiona na
rywalizację a bardziej na współdziałanie - to też zależy od klubu.
Często organizowane są staże - treningi z mistrzami polskimi i zagranicznymi.

Mój syn ćwiczy Aikido od 5 lat. Miał też epizody Karate i Kung-Fu.

Najlepiej wybierz się na treningi do kilku sekcji. Musi to być porządny klub z
sekcją dla małych dzieci. Gdzie mieszkacie? Może znam dobre miejsce w Waszej
okolicy.

Jeśli masz pytania, mój mail: [e-mail]

Pozdrawiam,
Dagmara

[ja-sarenka]

dzięki.
Treningi są w szkole.
Pozdrawiam

[dagbe]

Przed zapisaniem dziecka idź na zajęcia i sprawdź kompetencje prowadzącego:
u kogo ćwiczy? kto jest jego mistrzem? w jakim klubie trenuje? jakie ma
przygotowanie do zajęć z dziećmi?

Życzę udanych treningów.

Pozdrawiam,
Dagmara

Zdecydowanie aikido :)

[kasicaaa]

Zdecydowanie doradzam aikido - także dlatego, że zauważyłam, że dzieci
znajomych, które chodzą na treningi karate są bardziej zmęczone fizycznie -
aikido jednak łagodniej podchodzi do ciała - nie ma tam tak dużo treningu
siłowego (pompki, te sprawy), co w karate. A małe dzieci nie powinny, moim
zdaniem, aż tak przeciążać mięśni. Tu stawia się raczej na gibkość, zwinność.
Nie trzeba używać siły. I rzeczywiście dużo mówi się o rozwoju duchowym i
filozofii - ale prostym językiem. Albo ja trafiłam na dobrego mistrza
Dla mnie bardzo ważne jest też to, że aikido jest sztuką obrony, a nie sztuką
walki. Nie uczy atakować, lecz odpierać ataki. Nie wiem, czy mi się tylko
wydaje, ale dzieci, które chodzą na karate są bardziej agresywne niż te, które
trenują aikido.

[wieczna-gosia]

A o jakim dziecku mowimy?
na zajeciach karate 5-7 lat sa prawie wylacznie cwiczenia na gibkosc. zadnych
pompek.
O rozwoju duchowym sie faktycznie za duzo nie mowi do malych dzieci )
Dla mnie w karate jest wazny fakt ze bardz dlugo nie ma sparingow- mozna sobie
kata cwiczyc do upadlego.
Z walk wschodnich zadna z nich nie uczy atakowac- wrecz przeciwnie i karate i
kung- fu mozna uzywac tylko do obrony.
O agresywnoscito juz sie w ogole nie wypowiem- w klubie gdzie cwiczy moja corka
bardzo czesto na jednej sali jest karate a na drugiej aikido. Ja roznic nie
widze )

[justyna_dabrowska]

Karate jest bardzo urazowe. Może byc tak, że po kilku zajęciach okaże się że
kontuzja wyłaczyła małego na dłużej z zajęć. Najlepiej jest spróbowac pójśc z
dzieckiem na póbę na jedne i na drugie zajęcia. Zobaczyć instruktora jego
stosunek do dzieci i ich wzajemne dogranie się.

A czy nie lepsze pływanie?

[regata7]

mój syn chodzi na karate już czwarty rok. Nie miał ani jednego poważnego urazu.
Ortopeda (znakomita lekarka) stwierdziła, że nie ma lepszego sportu dla
dzieciaków niż karate - doskonale wyrabia stopy, koordynację, a psychiatra od
ADHD dodał, że jeśli dobry trener, to dziecko uczy się panować nad własną
agresją, odruchami.
A pierwsze lata treningów, to jest głównie gimnastyka ogólnorozwojowa z
elementami karate.

[steffa]

Znajomy, który prowadzi zajęcia karate dla dzieci od 5 roku życia mówi, że
tylko raz dziecku się coś stało - jak na obozie karate spadło z huśtawki...

Warszawskie kluby?

[ald-ona]

Może ktoś poleci warszawskie kluby aikido przyjmujące 7-8 latków. Ale na prawdę
wartościowe - mamy za sobą epizod karate w Mokotowskim Domu Kultury- szczerze
odradzam.
Aldona

Warszawskie kluby

[dagbe]

Osobiście w żadnym z tych klubów nie byłam, ale spotykałąm sięz ludźmi na
stażach.

www.aikido.waw.pl/pol/index.htm
www.aikido-ab.waw.pl/index2.html
www.soto.waw.pl
www.aikido.per.pl/pua/warszawa.htm
Pozdrowienia,
Dagmara

[blanqua]

Polecam karate. Umożliwia wszechstronny rozwój. Wcale nie uczy agresji. Poza
tym karate uczy koncentrowania uwagi. Często jeden ruch, ustawienie reki,
kopnięcie w powietrze powtarza się na każdym treningu, wielokrotnie.
To bajki, że karate jest urazowe. Może jeśli ćwiczy się zawodowo, w pełnym
kontakcie, sparingi... ale to po wielu latach ćwiczeń i tylko ten, kto chce.
A na pewno nie dzieci i młodsza młodzież.
Ja mam dużą wadę wzroku i nie powinnam mieć żadnych urazów głowy a chodzę na
karate. Znalazłam takiego mistrza, który mnie przyjął i na którego zajęciach
czuję się świetnie. Jak dwa lata ćwiczę tak nie było najmniejszego urazu!
A za to wzrosła pewność siebie nieco, samopoczucie, koncentracja uwagi i
spokój.
Blanka

[anna39]

polece ci aikido. kiedys trenowałm karate i załuje tylko ze nie było aikido bo
to jest połaczenie karate z judo i niewachaj sie zapisz na aikido a maluch
bedzie zadowolony

Nadal Aikido :)

[dagbe]

Co do urazowości Karate - sama ćwiczyłam 5 lat i żadnego urazu (oprócz
siniaków) nie miałam. Do tego samego Trenera posłałam mojego syna w wieku 7
lat. Niestety treningi przerosły moje dziecko i na długo zniechęciły do tego
sportu. Dla mnie ten Sensei był wspaniały a już dla mojego dziecka
niekoniecznie. Inne dzieci lubiły treningi.
Natomiast w Aikido dziecko nauczy się bardzo efektownych padów Wyglądają
imponująco a wcale nie są trudne. Poza tym filozofia Aikido jest ciekawa:
"Pozwól przeciwnikowi iść tam, gdzie chce - zmień mu drogę, jeśli tego pragnie,
a potem pozwól mu upaść tam, gdzie chce." (O'Sensei Morihei Ueshiba)
I jeszcze żart:
- Czy Aikidoka jest w stanie stłuc butelkę?
- Tak, o ile butelka zaatakuje pierwsza.

Zasada uniwersalna: trzeba iść na trening i ocenić podejście do dzieci oraz
kwalifikacje trenera.

Pozdrawiam,
Dagmara

[joanna_t]

Hihi, stażowy dowcip

Podpisuję się po tym, co napisałas rękami (rękoma?), nogami i czym sie da Sama trenowałam kilka lat (w Opolu, u Tomka Kuszewicza vel Smila) i jak tylko córka mi podrośnie to zapiszę ją do sekcji.

Asia & Ola (20 m-cy!)

[lulka222]

A jak ocenicie coś takiego? Byłam z synem na treningu aikido (synek chciał
zobaczyć, jak to wygląda). 10 latek próbował dla zabawy kopnąć kolegę w plecy.
Brzmi nieciekawie, ale ten mały po prostu próbował podnosić nogę wysoko. No
zrobił źle!
Ale, to co zaskoczyło mnie najbardziej, to reakcja trenera: Bardzo ostrym
głosem wywołał go na środek. Zrobił (bardzo nieprzyjemnym głosem wykład) i
zarządził karę: 100 przysiadów! Powiedział, ze jak sytuacja się powtórzy,
będzie musiał go pozegnać.
Powiem szczerze, że ja by się chyba rozbeczała, jkby ktos tak do mnie mówił L.
Moje dziecię skutecznie się zniechęciło L.
A trener hmmm, ma bardzo wysoki stopień (dan?? Którys tam...) i podobno ma
świetne podejście do dzieci.... polecany przez rodziców i pedagogów.......

Nie uogólniajmy...

[dagbe]

Bardzo przykra sytuacja... Dlatego właśnie, gdy mój syn zmieniał klub po
przeprowadzce, przez pierwszy miesiąc obserwowałam zajęcia. Z Karate
zrezygnowaliśmy, gdy syn sam powiedział, że jest to dla niego zbyt trudne.
Wracając do incydentu.
Być może ten chłopiec już po raz kolejny "próbował podnosić nogę wysoko" (A tak
na marginesie - po co? W Aikido nie ma kopnięć). Być może już kilkakrotnie
trener zwracał mu uwagę, żeby uważał na kolegów. Po moich doświadczeniach
treningowych potrafię sobie wyobrazić sytuację, gdy ostra reakcja jest
niezbędna. Nie mogę ocenić jednak jednoznacznie tej konkretnej sytuacji. Na jej
podstawie nie można wyciągać wniosku, że taki czy inny sport jest nieodpowiedni
dla dzieci.

Życzę znalezienia dobrego dla Was nauczyciela.

Pozdrawiam,
Dagmara

[lulka222]

ale nie chodzi mi o sport, tylko o zachowanie trenera .
Zajęcia odbywały się po raz pierwszy po wakacjach. Chłopiec był na zajęciach po
raz pierwszy.
Ten trener to guru. Ma pod sobą kilka ośrodków. Wszyscy mówią o nim w samych
superlatywach. Do tego incydentu zajęcia prowadził rewelacyjnie! Dzieci się
śmiały, zartował z nimi.
Pytam, bo pomyśłałam, ze może to taki standard w aikido. Chodzi o dyscyplinę.
No i w sumie to nie wiem, czy przekonywac synka do tych zajęć, czy nie?
Mały jest wrażliwy, ma mało wiary w siebie. Myślałam, ze takie zajęcia z fajnym
trenerem mogłyby miu pomóc. Ale teraz już nie wiem?? Taki ostry ton skierowany
do niego mógłby Go tylko wystraszyć..............

[dagbe]

Jeśli chłopiec jest nowy na pierwszych zajęciach, to faktycznie trener
przesadził. Jego zachowanie bardziej pasuje mi do zajęć "Mortal Combat" niż
Aikido. Absolutnie nie jest to standard! Ciężko utrzymać dyscyplinę w grupie
dzieci (szczególnie początkujących), ale można to zrobić bez znęcania się i
zastraszania. Może po prostu rola GURU przerosła tego pana?

Może przed zajęciami porozmawiaj z trenerem o swoich obawach. Ja tak robiłam.
Wiem, że brali mnie za nadopiekuńczą mamuśkę ale obiecałam synowi. I jemu
zapowiedziałam, że idzie na próbę i sam może zrezygnować, jeśli oceni, że ta
sekcja jest nie dla niego. Wtedy poszukamy innej. Miał wtedy 5 lat. Sport
musiał uprawiać ze względu na otyłość. Na szczęście teraz już chodzi na
treningi z własnej chęci.

Pozdrowienia,
Dagmara

[regata7]

Ty byłaś tam raz...
trener zna chłopca dłużej - być może jest to nie pierwsza taka sytuacja.
Moje dziecko chodzi już czwarty rok na karate, i mówię (piszę szczerze - na
miejscu sensejów wielokrotnie nerwy by mi puściły w stosunku do niektórych
chłopców , oni i tak mają świętą cierpliwość.

Akurat na moje dziecię treningi działają dobrze - w domu i w szkole sprawia
duże problemy, a tu jest jednym z lepiej i grzeczniej ćwiczących. Lubi i
szanuje trenera.
Każdy musi znaleźć coś odpowiedniego dla siebie.

[justyna_dabrowska]

Pozwole sobie podtrzymac pogląd, że jeśli chodzi o małe dzieci karate jest
urazowe - twierdzę tak na podstawie wieloletniej obserwacji maluchów
uczęszczających na karate do jednego z warszawskich klubów. Potwierdza to
również nasz redakcyjny pediatra.

[regata7]

pozwolę sobie spytać: jaki sport nie jest urazowy?
sama trenowałam kilka, inne ćwiczył mój mąż, inne jego bracia, ale jestem
ciekawa opinii Pani i redakcyjnego lekarza.

[blanqua]

Każdy sport jest urazowy. Karate niezbyt między innymi dzięki temu, że jest
dyscyplina, na treningu wykonuje się tylko to, co kazal sensei.
Karate wspomaga koncentrację, uczy panowania nad sobą i to mi się bardzo podoba.
Wielkiego trenigu siłowego nie ma - przynajmniej dla dzieci.
CHociaż ja dzieckiem nie jestem a też wielkiego treningu siłowego nie mam.
Karate polecem bo naprawdę rozwija bardzo dobrze.
Blanka

[alex05012000]

to może judo! jako posiadaczka zielonego pasa polecam... poleciłabym też i
aikido i karate, problem nie jest moim zdaniem w tym czy ten czy inny sport
walki, zwłaszcza dla dziecka, ale w znalezieniu odpowiedniego sensei i klubu,
ja judo praktykowałam w Szwajcarii, gdzie nacisk kładziono na rozwój ducha i
ciała, a nie na przysłowiowe: "chama o matę", a niestety w Polsce nie znalazłam
odpowiedniego mistrza, i z tego powodu, choć nie tylko, zaprzestałam...
pozdrawiam - maria

[regata7]

alex05012000 napisała:

> ja judo praktykowałam w Szwajcarii, gdzie nacisk kładziono na rozwój ducha i
> ciała, a nie na przysłowiowe: "chama o matę", a niestety w Polsce nie
>znalazłam odpowiedniego mistrza, i z tego powodu, choć nie tylko,
>zaprzestałam...
> pozdrawiam - maria


ja ćwiczyłam judo w Polsce... miałam podbite oczy, mnóstwo siniaków, ale
największym błędem trenera był chyba zbyt duży nacisk na siłownię. Miałyśmy po
12, 13 lat i trzy treningi w tygodniu spędzałyśmy na "Atlasie", w dodatku bez
odpowiedniej kontroli i programu ćwiczeń. O tym, jak wyglądałam po kilku
miesiącach wolę nie wspominać
Może dlatego z zachwytem patrzę na trenerów karate, u których ćwiczy mój syn -
nie ma porównania!

Ważni są ludzie, w przypadku mojej córki to judocy

[filifionka17]

Ja zaś z podziwem patrzę na trenerów judo mojej córki. Przyglądam się tej pracy
od 4 lat. Córka ma niecałe 9 lat. Zawsze chce tam wracać, nie było żadnej
kontuzji, ćwiczy prawie z samymi chłopakami i ciągle jej się podoba. W tym
roku była na pierwszym obozie organizowanym przez klub do którego uczęszcza w
Bytomiu Jej ogólna sprawność się poprawiła, koncentracja, umiejętności..
jako jej mama cenię sobie jedną z pierwszych nabytych-umiejetność upadania.
Przychylam sie do opinii, w któej mowa o tym, że ważny jest Klub i ludzie,
którzy go tworzą a w nastepnej kolejności dyscyplina. Życzę trafnych wyborów.

[ja-sarenka]

DZIĘKI wszystkim.Wybraliśmy z synkiem aikido.Zobaczymy czy to był trafny
wybów.
Pozdrawiam

[alex05012000]

szczerze współczuję, nie wiem po co komu były ćwiczenia na siłowni bo nie mają
z judo nic wspólnego, ..., ja trenowałam codziennie, tzn. bez niedziel, i
owszem była rozgrzewka, ale krótka i beż żadnych atlasów, ale w Polsce włąsnie
znalazłam tylko klub studencki przy UW i tam były rozwiązania siłowo-sportowe,
które mi nie odpowiadały, a, dodam jeszcze, że moją przygodę z judo rozpoczęłam
mając 27 lat!!! podczas studiów podyplomowych właśnie w Szwajcarii...
pozdrawiam - maria

[iziula1]

Mój syn ma 7 lat.Jest pierwszakiem i od miesiąca chodzi na treningi karate.
Co mna kierowało?
Chciałam by syn miał miejsce w który bedzie mógł wyładować swą energie,chciałam
by treningi dały mu poczucie siły i podniosły jego poczucie własnej wartości.
Syn zajecia chwali,w domu pokazuje jakie robia fikołki.
Czesto czekam pod sala czekając aż skonczy zajecia i te dzieciaki nareszcie
maja miejsce gdzie wolno im krzyczeć bo odstraszaja przeciwnika.
Co do urazów?
No cóż,nabawić ich można się wszedzie a jeśli mam wybór wole by czas spedzał na
treningach niz w domu przed tv lub na pustym podwórku wdrapując sie na trzepak.
Poza tym treningi zawsze są dopasowane do wieku dziecka.Moja koleżanka jest
trenerka i mówi,ze na godzine ćwiczen 10 min przypada na elementy karate reszta
to ćwiczenia i zabawy ruchowe!
Naprawde polecam.

[kajami1]

Wszystko zależy od prowadzących. Ja osobiście od 11 byłam strasznie agresywna,
od tego czasu trenowałam karate (do 18 rż) w między czasie liznęłam troszkę
aikido, ju-jitsu, judo itp. Ale najlepsze efekty przyniosło połączenie karate
(wyciszenie) z boksem! (wyżycie emocji). No ale tego drugiego dla dziecka nie
polecam ja trenowałam mając 16 lat.
Mając ponad 18 lat zapomniałam co to agresja a teraz...nie boję się gdy pod
blokiem stoi grupka podpitych małolatów. Niewiem dlaczego ale zaczepiają
wszystkich poza mną. Moi znajomi twierdzą, że swoją pewnością siebie budzę
respekt, może rzeczywiście? Nie wiem.
W każdym razie polecam sporty walki ale tylko i wyłączne w szkołach, które
kładą duży nacisk na ideologię.

Pozdrawiam
kasia

[dethy]

Moj syn ma prawie 13 lat i od roku trenuje karate.Jego mlodsza siostra(5,5
roku) tez zapragnela to robic.Zreszta w przedszkolu tez maja karate prowadzone
przez tego samego senseia(jak sie to pisze?).Tak wiec Zuzia chodzi od
miesiaca.Dodam,ze jest bardzo zywiolowa.Myslalam,ze zrezygnuje po pierwszym
treningu,bo dostali niezly wycisk.Ktos pisal,ze dla takich malych dzieci nie ma
pompek.U nas sa i pompki i przysiady.Nie kladzie sie nacisku,zeby dzieci dobrze
te pompki wykonywaly.To jest forma kary,za to,ze np.sie wyglupiaja zamiast
sluchac.Moje dziecko nie narzeka,a wrecz nie moze sie doczekac treningu.
Syn ,gdy mial 10-11 lat to byl agresywny.Wiecznie mial jakies problemy z biciem
w szkole.Na karate zapisalam go za kare(nie za to bicie).Na poczatku chodzil ze
skwaszona mina,a teraz jest jednym z najlepszych w grupie i jest teraz
zalamany,ze nie moze cwiczyc ze wzgledu na przedluzajace sie infekcje gardla.
W szkole umie panowac nad swoim gniewem czy flustracja.Przeciez moglby bez
problemu poradzic sobie z dokuczajacymi mu kolegami,chodzi na karate,jest
jednym, z najwyzszych w klasie...Ten rok treningu nauczyl go,ze nie zawsze
trzeba uzywac sily,aby kogos pokonac.

[lika13]

A ja jeszcze dorzucę Taekwon-do.)
Myśle,ze rację mają dziewczyny które piszą,ze tak naprawdę nie ważne jak sztuka
walki,ale jaki trener.
Syn ćwiczy trzeci rok i bardzo pomogło nam to w opanowaniu jego ruchliwości,a
także pracy w grupie,naoczne sprawdzenie motta-Ćwiczenie czyni mistrza.)
Ponadto :koncentracja,opanowanie,rywalizacja,przyjmowanie porażek.
Kochane!Zresztą same wiecie z czym takie super ruchliwe dzieci maja problem.
A jeżeli chodzi o zmęczenie,to pewnie też sprawa indywidualna-moje po 1,5h
treningu jest rzeźkie i chetne na jeszcze.
A taką miałam nadzieję ,ze bedzie padać i spać jak suseł
)))))

[elwin73]

mnie w karate zafascynowala praca nad soba, walka ze swoimi slacosciami. i
dlatego chcialbym zeby moi synowie rowniez trenowali karate. samoobrona i
mozliwosc "wyzycia sie" sa rowniez bardzo wazne, ale dla mnie najwazniejsza
jest dyscyplina i praca nad soba jakiej wymaga karate.

OSU

Ani jedno, ani drugie...

[paulinho]

...sie dla dziecka nie nadaje. Polecam judo lub zapasy.

gratuluję tej pewności ;)

[violik]

Moja pięcioletnia córka chodzi na Aikido. Jej sie podoba i mi się podoba.
Zajęcia sa po prostu: 1) ogólnorozwojową gimnastyką; 2) nauką szacunku i
poszanowania innych, 3) nauką taktyki (fantastyczne gry taktyczne), 4) nauką
innej kultury i języka (podstawowe zwroty japońskie, mniam) 5) wpajaniem
nawyków bezpiecznego zachowania (upadania - słynne aikidockie pady)i dyscypliny
Nie ma na nich nacisku co do ubioru, nie ma nudy ani rutyny.
Popieram obiema rękami.

[dagbe]

Otóż i jedno i drugie się dla dziecka nadaje pod warunkiem, że prowadzący ma
przygotowanie do pracy z dziećmi i poziom zajęć jest dostosowany do wieku
ćwiczących.
Co do zapasów - zgadzam się, też nadają się dla dzieci. Natomiast Judo jest
bardziej urazowe niż Aikido.

Byłaś/byłeś kiedyś na zajęciach Aikido lub Karate dla dzieci?

Pozdrowienia,
Dagmara

PS. Mam wrażenie, że dyskutujemy o przysłowiowej wyższości Świąt Bożego
Narodzenia nad Świętami Wielkiej Nocy Wybór dyscypliny zależy też od
temperamentu dziecko. Jedno woli agresywne Karate a drugi wybierze asekuracyjne
Aikido.

Popieram Dagbe!!!

[violik]

I serdecznie pozdrawiam

Pozdrowienia, Violik!

[dagbe]

I życzę wielu udanych padów

Dagmara

proszę o opinie

[odalie]

Dziewczyny, ten wątek spadł mi z nieba

Jakiś czas temu już wypytywałam na forum o sporty walki. Spróbowaliśmy posłać
młodą (pięć i pół lat) na karate. Nie chciałabym wchodzic w detale (chyba, że
któraś z Was miałaby czas pogadać na privie), ale skończyło się totalnym
fiaskiem i być może poważnym psychicznym urazem u córki.

Problemem nie była intensywność czy typ ćwiczeń. Córka dawała sobie radę,
wykonywała ćwiczenia dokładnie, starannie, w odpowiednim tempie, nie była
nadmiernie zmęczona. Nie wszystko wychodziło jej idealnie - właśnie dlatego, że
bardzo się starała i przez to była spięta.

Problemem było zachowanie trenera. Zajęcia miały być w założeniu adresowane do
4-6 latków, więc oczekiwaliśmy właściwego dla tej grupy wiekowej podejścia.
Tymczasem trener najwyraźniej nie wiedział, w którym momencie dyscyplinowanie
zamienia się w zastraszanie. Np. gdy młoda stała, zapominając o rozsunięciu
stóp - a właśnie czekała na swoją kolejkę do slalomu, w którym miała zrobić
bardzo trudny dla niej przewrót w przód (te fikołki ćwiczyła w domu z tatą,
nadrabiała... na zajęciach dopiero co udało jej się samodzielnie zrobić jeden i
czekała w kolejce, aby spróbować z kolejnym), sensei podciął jej nogi
kopniakiem (co bolało, oczywiście). Młoda zaczęła głośno płakać. A trener
wyciagnął ją na srodek sali i ostrym, głośnym tonem zaczął "dołować": "nigdy
nic w życiu nie osiągniesz, zawsze będą cię z kolejki wypychać, nie ważne, ile
języków będziesz znała, i tak nic nie osiągniesz" i tak dalej.

Rozumiem ćwieczenie, rozumiem podcięcie nóg, ale nie rozumiem kilku minut
krzyków adresowanych do płaczącego dziecka - dziecka pięcioletniego!

Właściwie to chętnie pogadałabym na privie z którąś z mam ćwiczących karate.
Ineteresuje mnie, czy to może taka specyfika tej dyscypliny, czy jednak coś nie
tak z trenerem.

Nasza córka po tym ostatnim treningu (epizody jak powyższy były już wcześniej)
miała bóle brzucha, po prostu panicznie boi się pójść na karate. Tata spróbował
ją jeszcze raz zabrać, musieli wyjść bo po prostu na wstępie wpadła w histerię,
na sam widok pana trenera...

Bardzo nam przykro. Fizycznie sobie radziła dobrze, była zdyscyplionowana,
starała się ćwiczyć dokładnie, nie oszukiwała przy wykonywaniu trudnych ćwiczeń
(np. żabek). Miała pozytywne nastawienie, a co teraz?

[regata7]

jestem w szoku! to wariat, nie trener!
Mój syn chodzi już czwarty rok (zaczął w wieku 5 lat) i nigdy czegoś podobnego
nie widziałam! Wręcz przeciwnie, to właśnie trenerzy łagodzą wszelkie problemy,
jak dziecko płacze, to uspokoją, pozwolą iść do mamy. Kiedy mój syn słabo
wypadł na zawodach (w walce, po w "kata" był jednym z lepszych), to trener
tłumaczył mu, że było dobrze, żeby się nie przejmował przegraną, bo
najważniejsze jest to, żeby ćwiczył, żeby lubił to, żeby się tym cieszył i
bawił.
Co to za klub? co to za trener? wydaje mi się powinien zostać ukarany za coś
takiego.

Napisz do mnie na priva
pozdrawiam

[dagbe]

O rany koguta !!! Trener, którego opisujesz, nie powinien mieć kontaktu z
dziećmi! Ja bym na niego naskarżyła w Polskim Związku Karate (o ile coś takiego
istnieje).
Ale Ci powiem, odalie, że mam podobne (choć nie tak drastyczne) doświadczenia z
treningami mojego syna. Sama zaczęłam ćwiczyć karate w wieku lat kilkunastu i
bardzo mi się podobało. Chodziłam cztery razy w tygodniu na treningi, jeździłam
na obozy, zdobywałam kolejne stopnie... Przerwałam to, gdy zaszłam w ciążę i
już nie udało mi się wrócić do poważnego trenowania. Gdy mój syn miał 6 lat,
Sensei (którego znałam i bardzo ceniłam) prowadził grupę dziecięcą. Posłałam
tam syna. Syn skarżył się, że trener bije ich kijem po brzuchu (u nas też tak
robił - sprawdza napięcie mięśni). Poszłam porozmawiać z trenerem o jego
metodach treningowych. Nic to nie dało i syn przestał trenować karate.
Powiedział, że nie pójdzie więcej i koniec! Wątpię, żeby kiedykolwiek do niego
wrócił.
Z tej perspektywy Aikido wydaje się dużo lepsze. Chociaż też można trafić na
sadystę

Odalie - nie zmuszajcie dziecka do ćwiczeń w tej grupie. Podstawowa zasada -
dziecko musi lubić i zajęcia i trenera. Może pójdźcie z córką do innej szkoły,
do innego trenera, na inne zajęcia z zastrzeżeniem, że jeśli jej się nie
spodoba, to będzie mogła zrezygnować. U mojego syna to zadziałało Trenuje
Aikido już piąty rok.

Pozdrawiam,
Dagmara

[odalie]

Dziewczyny, wieczorem z domciu napiszę na priva. Chciałabym naświetlić
pełniejszy obraz sytuacji. Niby widzę jakiś sens w tej opisanej przeze mnie
tyradzie trenera (na zasadzie, dziecko nie chce się przykładać do ćwiczeń bo
ciągle zapomina o rozluźnionej postawie z rozstawionymi nogami, trzeba dziecku
uprzytomnić, że jeśli się nie przyłoży do ćwiczeń to może mieć problemy w życiu
bo w zyciu trzeba być twardym) ale sorriii, może to działa na dziesięciolatki,
nie wiem, dla mnie nie do zaakceptowania z pięciolatką.

No i dowiedzieć się, gdzie można uprzejmie donieść na tego trenera - nie mam
specjalnie ochoty wnosić na niego skargi, ale mam ochotę porozmawiać z nim i
odwołać się w rozmowie do wyższej instancji.

Jestem łagodnie mówiąc mocno wkuta na tego faceta. I my jako rodzice, i o dziwo
młoda, byliśmy w stanie zaakceptować wysiłek, dyscyplinę i dyskomfort ćwiczeń
(ból - aha, Wieczna Gosiu, były pompki, w tym pompki w podparciu o pięści). Ale
nie to!

Na razie młoda nie chodzi nigdzie, a za rok spróbujemy znowu, tyle że tu nie ma
dużego wyboru, więc będzie to tym razem aikido.

[nelka12]

Czy możesz napisać, gdzie odbywają się zajęcia z tym trenerem? Będziemy omijać
z daleka.....
Przykra sprawa, to o czym piszesz....

czekam na maila

[dagbe]

Taka postawa jest nie do zaakceptowania niezależnie od wieku ćwiczących.
Przecież to nie jest kolonia karna!

A maila najlepiej na: [e-mail]

Pozdrowienia,
Dagmara

odpisałam na priv

[odalie]

[regata7]

no to czekam na maila, pozdrawiam

[elwin73]

www.karate.org.pl/
w zaleznosci czy to kyuokushin czy shotokan wchodzisz na odpowiednia komisje.
Moim zdaniem powinnas to zglosic. Gdyby jakis palant zrobil cos takiego mojemu
dziecku to bym go walnal, bez wzgledu na konsekwencje

[annam-s]

przede wszystkim aikido jest sztuką obrony, a karate sztuką walki to mówi samo
za siebie
aikido uczy bronić się wykozystujac możliwości własnego ciała
POLECAM
sama siedzial w inernecie dlugo zanim sie z mezem zdecydowalismy, boi nie
znalismy sie ale nie chcialismy nic co wzbudza agresje, lecz uczy raczej nad
nia panowac, a pozatem chcialismy by maly cwiczyl cale cialo (ischudl przy
okzaji)
jestesmy zachwyceni klubem SOTO do ktorego chodzi -pan jest mily i zabawny,
zajecia prowadzi wspolnie z zona i pilnuja dzieci by sie nie lenily, pomagaja
gdy ktos ma trudnosc z jakims cwiczeniem
ogolnie takie zajecia dla dzieci, skladaja sie zawsze w (ponad) polowie z zabaw
i cwicizen ogolnorozwojowych, a reszta to typowe zajecia
ale polecam aikido -usprawnie, fizycznie, uczys kupienia