Jak dlugo sie jest EMIGRANTEM

[ozpol]

Jak dlugo sie emigrantem a w pelni staje sie obywatelem "swojego" kraju.
Czy jak sie przestanie tesknic za starym?
Jak sie przestaje do niego przyznawac i w spisie powszechnym nie podaje sie
pochodzenia?
Czy bezkrytycznie chwali sie obecne miejsce zamieszkania i niezbyt przyjemnie
sie wyraza o starym kraju lub jego mieszkancach.
A moze wtedy kiedy "tubylcy" przestana przypominac nam ze mozemy wracac tam
skad przyjechalismy?

[Gość: Renka]

Z prasy kanadyjskiej, ale rowniez z rozmow bezposrednich wnioskuje, ze o
dziadkach urodzonych w starym kraju juz sie nie wspomina, natomiast o rodzicach
chetnie ("syn ....kich emigrantow").A nawet jak rodzice przywiezli malenkie
dziecko powiedzmy polroczne to tez przy wszelkich okazjach sie podkresla, ze
jest urodzone w ....Zauwazylam, ze czesto, prawie zawsze podaje sie miejsce,
skad czlowiek pochodzi. Zreszta tu bardzo popularne jest pytanie "where are you
from ?" albo "what nationality are you".
A to, co sobie taki "emigrant" juz obywatel wyobraza i mysli na swoj temat, to
osobna historia.

[dyplomata]

ozpol napisał(a):

> Jak dlugo sie emigrantem a w pelni staje sie obywatelem "swojego" kraju.
> Czy jak sie przestanie tesknic za starym?
> Jak sie przestaje do niego przyznawac i w spisie powszechnym nie podaje sie
> pochodzenia?
> Czy bezkrytycznie chwali sie obecne miejsce zamieszkania i niezbyt przyjemnie
> sie wyraza o starym kraju lub jego mieszkancach.
> A moze wtedy kiedy "tubylcy" przestana przypominac nam ze mozemy wracac tam
> skad przyjechalismy?

Mozna powiedziec ze jest sie 100% zasymilowanym gdy zapomnialo sie starego
jezyka a nowym mowia tak nie ma akcentu. Jednym zdarza sie to juz po 2 latach.
Innym nigdy, cale zycie zyja w mentalnym i/lub fizycznym gettcie.

[ozpol]

Ale czy my Polacy potrafimy osiagnac ten szczyt jezykowy zwlaszcza w
angielskim, bo moze w innych to latwiej np. niemiecki czy francuskim.
Ale tak naprawde czy tylko pozim jezyka moze byc wyznacznikiem?
Przeciez mozna mowic perfekt ale mysli maga dalej bladzic albo twoje nazwisko
bedzie cie zdradzac.
Czy moze dodamy - 100% jezyk i nowe nazwisko.

[Gość: DundeeGi]

ale tak na dobra sprawe po co mamy to robic, mam na mysli Polakow za granica
oczywiscie

[Gość: 1szlachc]

W Szwecji minimum 2-3 pokolenie. Wprowadzono pojecie drugiej,trzeciej
generaracji imigrant,przybysz.

Etnicznym szwedom ciezko jest zaakceptowac ludzi ze zbyt ciemnymi wlosami i
oliwkowa skora, imie i nazwisko nalezy tez zmienic, zeby nie draznic, nie
wprowadzac niepokoju, obcobrzmiace nazwisko = dziwny,nieobliczalny
pracownik,asocjalny?,klotliwy,nieodpowiedzialny.
dlatego kadrowi wrzucaja takie podania o prace do kosza.(strukturalny rasizm)

Najwazniejsze imie i nazwisko szwedzko brzmiace,

[Gość: Kraken]

Wszyscy dosc powierzchownie 'zalatwili" pojecie emigranta-to nie jest takie
proste-zgodnie z prawem danego kraju przestaje sie nim byc po uzyskaniu
obywatelstwa,zgodnie z przyjetymi tu i owdzie zasadami "towarzyskimi"-nigdy
(jako,ze urodzony jestes na obcym terytorium)-jednak to co najwazniejsze
umknelo wam-emigrantem WE WLASNEJ SWIADOMOSCI jest sie tak dlugo,dopoki nie
zaczniesz CALKOWICIE identyfikowac sie ze swa nowa ojczyzna!!!

Rekordowo szybka 100% asymilacja

[dyplomata]

Gosc portalu ozpol napisal:

>Ale czy my Polacy potrafimy osiagnac ten szczyt jezykowy zwlaszcza w
>angielskim, bo moze w innych to latwiej np. niemiecki czy francuskim.
>Ale tak naprawde czy tylko pozim jezyka moze byc wyznacznikiem?
>Przeciez mozna mowic perfekt ale mysli maga dalej bladzic albo twoje nazwisko
>bedzie cie zdradzac. Czy moze dodamy - 100% jezyk i nowe nazwisko.

Zauwaz ze mowilismy o czyms innym: O tym ze 100% asymilacja jest gdy ZAPOMNI
sie stary jezyk. A nie nauczy nowego na 100%. Nie chodzi wiec tu o to czy
OTOCZENIE widzi kogos jako emigranta lub nie bo jest to oczywiscie nonsens.
W tym sensie ze ktos moze miec obcobrzmiace nazwisko lub wyglad a byc 100%
native od pokolen. Poza tym nazwisko mozna latwo zmienic.

Co sie liczy to glowa. Mozesz znac jezyk 100% i miec lokalne nazwisko i imie
a mentalnie byc w starym miejscu z bladzacymi myslami.

Ale jak zapomni sie stary jezyk to juz raczej mysli nie bladza, chyba ze we
snie.

Gość portalu: DundeeGi napisała:

> ale tak na dobra sprawe po co mamy to robic, mam na mysli Polakow za granica
> oczywiscie

To jest pytanie filozoficzne i psychiczne. Jezeli ktos o nie pyta to juz sie
chyba nie moze na 100% zasymilowac. Proces 100% asymilacji jest raczej
automatyczny i moze zalezec od mozgu i psychiki. Czy mozna bowiem na sile
zapomniec dawny jezyk i wspomnienia?

Natomiast 100% asymilacja jest chyba raczej dobra bo po co bedac w nowym miejscu
miec ciagle w glowie bagaz ze starego?

Jaki jest znany wam rekord szybkosci calkowitego zapomnienia jezyka polskiego
przez osobe dorosla?

Mowi sie o 24 miesiacach ale czy to prawda?

[_szwedka]

dyplomata napisał(a):

> Jaki jest znany wam rekord szybkosci calkowitego zapomnienia jezyka polskiego
> przez osobe dorosla?
>
> Mowi sie o 24 miesiacach ale czy to prawda?
Calkowite zapomnienie jezyka ojczystego przez osobe dorosla jest po prostu
niemozliwe. Natomiast slyszy sie o starszych osobach ktore na wskutek
choroby "zapomnialy" jezyk nabyty.

[dyplomata]

_szwedka napisał(a):

> > Mowi sie o 24 miesiacach ale czy to prawda?
> Calkowite zapomnienie jezyka ojczystego przez osobe dorosla jest po prostu
> niemozliwe. Natomiast slyszy sie o starszych osobach ktore na wskutek
> choroby "zapomnialy" jezyk nabyty.

Sa bardzo liczne przyklady calkowitego zapomnienia (no, jakies pare slow typu
'mamuska' moze byc). Dotyczy to przede wszystkim ludzi ktorzy calkowicie
wsiakaja w nowe otoczenie nie utrzymujac kontaktow z dawnym. Potrzebny jest
chyba do tego odpowiedni profil psychiczny, tudziez duzy nacisk nowego
oraz calkowite odciecie od poprzedniego otoczenia. W pierwszym rzedzie chodzi
wiec o osoby ktore zawarly zwiazek malzenski z obcokrajowcem i postanowily
calkowicie zmienic osobowosc. Pytanie tylko jak szybko moze sie to odbywac.

Przeciwienstwem tego procecu sa getta etniczne gdzie ludzie bez konca zyja w
jakiejs dawnej etnicznosci tak jak np. Chniczycy, Zydzi, Arabowie.

Polacy na szczescie do takich nie naleza.

[joek]

dyplomata napisał(a):

> _szwedka napisał(a):
>
> > > Mowi sie o 24 miesiacach ale czy to prawda?
> > Calkowite zapomnienie jezyka ojczystego przez osobe dorosla jest po prostu
>
> > niemozliwe. Natomiast slyszy sie o starszych osobach ktore na wskutek
> > choroby "zapomnialy" jezyk nabyty.
>
> Sa bardzo liczne przyklady calkowitego zapomnienia (no, jakies pare slow typu
> 'mamuska' moze byc). Dotyczy to przede wszystkim ludzi ktorzy calkowicie
> wsiakaja w nowe otoczenie nie utrzymujac kontaktow z dawnym. Potrzebny jest
> chyba do tego odpowiedni profil psychiczny, tudziez duzy nacisk nowego
> oraz calkowite odciecie od poprzedniego otoczenia. W pierwszym rzedzie chodzi
> wiec o osoby ktore zawarly zwiazek malzenski z obcokrajowcem i postanowily
> calkowicie zmienic osobowosc. Pytanie tylko jak szybko moze sie to odbywac.
>
> Przeciwienstwem tego procecu sa getta etniczne gdzie ludzie bez konca zyja w
> jakiejs dawnej etnicznosci tak jak np. Chniczycy, Zydzi, Arabowie.
>
> Polacy na szczescie do takich nie naleza.
>

Zgadzam sie ze Szwedka (jak zwykle). Aby calkowicie zapomniec ojczystego jezyka i
plynnie opanowac obcy w dwoch latach dana osoba musi byc rownoczesnie calkowitym
(a) kretynem i geniuszem.
W mojej opinii plynne opanowanie jezyka to nie tylko wymowa ale przede wszystkim
zasob slow. Plynnosc w angielskim to znajomosc okolo 40 000 pojec.
Oczywiscie trzeba tez myslec w nowym jezyku.

Pewien psycholog powiedzial mi ze "using foreign language while making love" jest
doskonalym wskaznikiem znajomosci tego jezyka.

[_szwedka]

Dzieki Ci JoeK! Smarujesz tak ze woda sodowa do glowy mi uderzy
Ale, ja tez sie z Toba zgadzam (jak zwykle).

Do dyplomaty! Piszesz "Sa bardzo liczne przyklady calkowitego zapomnienia "
Podaj mi zrodlo tych "licznych" przykladow, wtedy Ci uwierze.
W Szwecji, na zyczenie rodzicow, dziecko ma nauke jezyka tzw. domowego w szkole
podstawowej i sredniej za darmo. Ocena jest na swiadectwie. Otoz, okazuje sie
ze Ci ktorzy rozwijaja swoj "domowy" jezyk ucza sie lepiej rowniez
j.szwedzkiego. Mowi sie rowniez ze stopien znajomosci jezyka obcego zalezy od
stopnia znajomosci jezyka ojczystego.

Szwedka ma waskie horyzonty

[dyplomata]

_szwedka napisał(a):

> Do dyplomaty! Piszesz "Sa bardzo liczne przyklady calkowitego zapomnienia "
> Podaj mi zrodlo tych "licznych" przykladow, wtedy Ci uwierze.
> W Szwecji, na zyczenie rodzicow, dziecko ma nauke jezyka tzw. domowego w szkole
> podstawowej i sredniej za darmo. Ocena jest na swiadectwie. Otoz, okazuje sie

Masz bardzo waskie horyzonty. Nie zapominaj ze Szwecja jest krajem zupelnie
marginalnym, to zaledwie kilka mln ludzi. W takim kraju nawet miejscowi maja duze
watpliwosci co do uzytecznosci swojego jezyka, dlatego w telewizji leca napisy, a
w pracy czesto konieczne sa inne jezyki. Czy naprawde myslisz ze w znaczacych pod
wzgledem ilosci ludzi krajach takich jak Niemcy, Francja czy USA jest tak samo?

> ze Ci ktorzy rozwijaja swoj "domowy" jezyk ucza sie lepiej rowniez
> j.szwedzkiego. Mowi sie rowniez ze stopien znajomosci jezyka obcego zalezy od
> stopnia znajomosci jezyka ojczystego.

Szwedzki jest jezykiem tak marginalnym a populacja tego kraju tak mala ze
trzeba prowadzic inteligentna polityke asymilacji cudzoziemcow. Polityka
ta daje dobre wyniki bo w Szwecji asymilacja nastepuje calkime szybko. Dzieci
imigrantow sa normalnymi Szwedami, pomimo ze maja jakies pojecie o jezyku
rodzicow.

[_szwedka]

A gdzie to zrodlo "licznych" przypadkow
No i oczywiscie, gdy brak argumentow to natychmiast osobiste wycieczki.
Baaaardzo polskie argumenty i polskich "dyplomatow".
Rozmowe z Toba uwazam za bezsensowna.

[Gość: 50/50]

Musisz byc bardzo ubogi wewnetrznie

dyplomata napisał(a):

> Gosc portalu ozpol napisal:
>
> >Ale czy my Polacy potrafimy osiagnac ten szczyt jezykowy zwlaszcza w
> >angielskim, bo moze w innych to latwiej np. niemiecki czy francuskim.
> >Ale tak naprawde czy tylko pozim jezyka moze byc wyznacznikiem?
> >Przeciez mozna mowic perfekt ale mysli maga dalej bladzic albo twoje nazwis
> ko
> >bedzie cie zdradzac. Czy moze dodamy - 100% jezyk i nowe nazwisko.
>
> Zauwaz ze mowilismy o czyms innym: O tym ze 100% asymilacja jest gdy ZAPOMNI
> sie stary jezyk. A nie nauczy nowego na 100%. Nie chodzi wiec tu o to czy
> OTOCZENIE widzi kogos jako emigranta lub nie bo jest to oczywiscie nonsens.
> W tym sensie ze ktos moze miec obcobrzmiace nazwisko lub wyglad a byc 100%
> native od pokolen. Poza tym nazwisko mozna latwo zmienic.
>
> Co sie liczy to glowa. Mozesz znac jezyk 100% i miec lokalne nazwisko i imie
> a mentalnie byc w starym miejscu z bladzacymi myslami.
>
> Ale jak zapomni sie stary jezyk to juz raczej mysli nie bladza, chyba ze we
> snie.
>
> Gość portalu: DundeeGi napisała:
>
> > ale tak na dobra sprawe po co mamy to robic, mam na mysli Polakow za grani
> ca
> > oczywiscie
>
> To jest pytanie filozoficzne i psychiczne. Jezeli ktos o nie pyta to juz sie
> chyba nie moze na 100% zasymilowac. Proces 100% asymilacji jest raczej
> automatyczny i moze zalezec od mozgu i psychiki. Czy mozna bowiem na sile
> zapomniec dawny jezyk i wspomnienia?
>
> Natomiast 100% asymilacja jest chyba raczej dobra bo po co bedac w nowym miejsc
> u
> miec ciagle w glowie bagaz ze starego?
>
> Jaki jest znany wam rekord szybkosci calkowitego zapomnienia jezyka polskiego
> przez osobe dorosla?
>
> Mowi sie o 24 miesiacach ale czy to prawda?

[Gość: sylwia]

ozpol napisał(a):
> Jak dlugo sie jest emigrantem a w pelni staje sie obywatelem "swojego" kraju.>

Najwczesniej w 2-3 pokoleniu.

[Gość: Kraken]

--------------------------------------------------------------------------------
Wszyscy dosc powierzchownie 'zalatwili" pojecie emigranta-to nie jest takie
proste-zgodnie z prawem danego kraju przestaje sie nim byc po uzyskaniu
obywatelstwa,zgodnie z przyjetymi tu i owdzie zasadami "towarzyskimi"-nigdy
(jako,ze urodzony jestes na obcym terytorium)-jednak to co najwazniejsze
umknelo wam-emigrantem WE WLASNEJ SWIADOMOSCI jest sie tak dlugo,dopoki nie
zaczniesz CALKOWICIE identyfikowac sie ze swa nowa ojczyzna!!!

[jot-23]

Gość portalu: Kraken napisał(a):

> -------------------------------------------------------------------------------
> -
> Wszyscy dosc powierzchownie 'zalatwili" pojecie emigranta-to nie jest takie
> proste-zgodnie z prawem danego kraju przestaje sie nim byc po uzyskaniu
> obywatelstwa,zgodnie z przyjetymi tu i owdzie zasadami "towarzyskimi"-nigdy
> (jako,ze urodzony jestes na obcym terytorium)-jednak to co najwazniejsze
> umknelo wam-emigrantem WE WLASNEJ SWIADOMOSCI jest sie tak dlugo,dopoki nie
> zaczniesz CALKOWICIE identyfikowac sie ze swa nowa ojczyzna!!!
>


no no ...ja mam ciagle dylematy ... przedwczoraj mielismy chinczyka na obiad ale
wczoraj "kura pieczona" + zupa koperkowa....

Wystarczy 1 pokolenie albo kilka lat...

[dyplomata]

Gość portalu: Kraken napisał(a):

> Wszyscy dosc powierzchownie 'zalatwili" pojecie emigranta-to nie jest takie
> proste-zgodnie z prawem danego kraju przestaje sie nim byc po uzyskaniu
> obywatelstwa,zgodnie z przyjetymi tu i owdzie zasadami "towarzyskimi"-nigdy
> (jako,ze urodzony jestes na obcym terytorium)-jednak to co najwazniejsze
> umknelo wam-emigrantem WE WLASNEJ SWIADOMOSCI jest sie tak dlugo,dopoki nie
> zaczniesz CALKOWICIE identyfikowac sie ze swa nowa ojczyzna!!!

O tym wlasnie pisano kilka pieter wyzej. Mozna powiedziec ze najlepszym dowodem
100% asymilacji jest zapomnienie dawnego jezyka calkowite lub w bardzo duzym
stopniu. Na to nie trzeba 2-3 pokolen. Zalezy to od psychiki, wieku w jakim
sie wyjechalo i srodowiska. Dzieci emigrantow sa 100% native, szczegolnie jesli
rodzice nie uzywaja dawnego jezyka. Rowniez ludzie ktorzy wyjechali jako
dorosli moga stac sie native, szczegolnie dotyczy to tych ktorzy zyja w zwiazku
z native person, bez kontaktu z dawnym krajem i jezykiem. Na takich ludzi mozna
sie natknac na prowincji USA czy Niemiec, po kilku latach pobytu sa native.

Emigrant ktory mysli w nowym jezyku i jeszcze na dodatek zmieni imie i nazwisko
nie rozni sie juz niczym od miejscowego. No, nie moze tylko zmienic miejsca
urodzenia.

Pleciesz, panie, androny.

[Gość: kk]

>Mozna powiedziec ze jest sie 100% zasymilowanym gdy zapomnialo sie starego
> jezyka a nowym mowia tak nie ma akcentu. Jednym zdarza sie to juz po 2
>latach. Innym nigdy, cale zycie zyja w mentalnym i/lub fizycznym gettcie.

1. Jesli wykluczymy choroby/urazy mozgu, raz nauczonego jezyka nie da sie
zapomniec, chocby ktos nie wiem jak wsiakal w nowe srodowisko.

2. Jesli ktos po 24 miesiacach juz nie moze porozumiec sie po polsku, to
szpanuje po prostu i tyle. Zalosny to szpan, niestety.

2. Od pewnego wieku nie da sie tez nauczyc nowego jezyka tak, aby akcent byl
calkowicie niewyczuwalny. Ten wiek to mniej wiecej okres dojrzewania, choc
roznie sie ksztaltuje zaleznie od osoby/srodowiska/pierwszego jezyka itp.

3. Zycie w mentalnym/fizycznym getcie ma sie nijak do zapominania przeszlosci
albo mowienia bez akcentu. Czy np. jakis CEO z Tokio pracujacy w Kaliforni, i
mowiacy z akcentem, zyje twoim zdaniem w gettcie? I przestanie dopiero jak
zapomni jezyka ojczystego???? Jak on bedzie wtedy rozmawial np. z rodzina w
Tokio??????


>Przeciwienstwem tego procecu sa getta etniczne gdzie ludzie bez konca zyja w
> jakiejs dawnej etnicznosci tak jak np. Chniczycy, Zydzi,
> Arabowie. Polacy na szczescie do takich nie naleza.

Optymista.
i rasista.


>Emigrant ktory mysli w nowym jezyku i jeszcze na dodatek zmieni imie i nazwisko
>nie rozni sie juz niczym od miejscowego. No, nie moze tylko zmienic miejsca
>urodzenia

Tak, jesli jego mozg sklada sie tylko z osrodka mowy.

[Gość: miroslaw]

>
> 1. Jesli wykluczymy choroby/urazy mozgu, raz nauczonego jezyka nie da sie
> zapomniec, chocby ktos nie wiem jak wsiakal w nowe srodowisko.
>
> 2. Jesli ktos po 24 miesiacach juz nie moze porozumiec sie po polsku, to
> szpanuje po prostu i tyle. Zalosny to szpan, niestety.
Tak,noc piekna,siedze sobie i czytam wasze wypowiedzi...Sam nie wiem po co to pisze,utonie gdzies i
zniknie w morzu wylanych slow.jedna sprawa kk,z wymowa jezyka jest jak z muzyka i sluchem i
zapewniam cie ze jest dorosly czlowiek w stanie nauczyc sie wymowy idealnie..Pytanie tylko po co...
Europa jest inna niz Ameryka Polnocna.O zapomnialem sie przedstawic,Miroslaw mam na imie i pisze z
Canady..
W Europie kazdy przybysz bedzie obcy. nie u nas ani u sasiadow w US.prosta sprawa,wszyscy oprocz
indian sa tutaj emigrantami.To ze w roznych pokoleniach,coz za roznica.Nikt nie jest obcy,albo sa obcy
wszyscy...Zapewniam ze nie ma z tego powodu zadnej dyskryminacji.
Jezyk,najwazniejsza sprawa,jezeli ktos go nie zna w stopmiu dobrym do komunikacji bedzie oczywiscie
zawsze obywatelem drugiej kategorii.inny potrzebny do robotek na budowie inny do pracy w biurze przed
komputerem,inny do czegos tam wiecej..najomosc 40 tys slow jak gdzies to wyzej wyczytalem to wierutna
bzdura. Malo ktoi w Poskim zna tyle slow..Maturzysta przecietny okolo 20 tys jest szacowany...
Tzw dobra komunikacja to znajomosc okolo 3-4 tys slow wystarcza do normalnego zycia i swobodnego
porozumiewania sie..
A teraz o angielskim pare slow..Inny w Us w zaleznosci od stanow,inny w Australii i kilka jego odmian
/forma wymowy oczywiscie/ w Canadzie...Mamy 3 charakterystyczne prowincje ze nikt z poza nich tak nie
mowi jak oni i z czasem i ja nauczylem sie odrozniac ich dialekt.
Prawdziwa historia - moze byc dobra w formie anegdoty.Przyjaciolka moja ozenila sie z chlopakiem z
Teksasu. Pojechala do jego rodziny i wyobrazcie sobie ON musial przekladac jej na angielski to co jego
rodzice do niej po angielsku mowili.Malo kto by ich zrozumial a tak mowi caly Texas.
Nastepna a moze i podstawowa sprawa.Nie mieszkam w Polsce od 15 lat.Moze najpierw ktos mi
wyjasnie kto to jest emigrant.Co to znaczy czuc sie emigrantem.??
Jestem Polakiem i tak juz zostanie mi do smierci.Ale znow inny problem,jezeli podrozuje po swiecie z
paszportem canadyjskim,to przeciez nie bede mowil ze jestem polakiem.Dwa fakty,jeden co sie czuje w
sercu a drugi w swietle prawa.
ot jakos tak..MIROSLAW

[Gość: Kraken]

dyplomata napisał(a):


>
> O tym wlasnie pisano kilka pieter wyzej. Mozna powiedziec ze najlepszym dowodem
>
> 100% asymilacji jest zapomnienie dawnego jezyka calkowite lub w bardzo duzym
> stopniu. Na to nie trzeba 2-3 pokolen.




Zalezy to od psychiki, wieku w jakim
> sie wyjechalo i srodowiska. Dzieci emigrantow sa 100% native, szczegolnie jesli
> rodzice nie uzywaja dawnego jezyka.

-Kr. Moj mlodszy sym,ktory wyjechal z Polski majac 6 lat(obecnie ma 12) lepiej
mowi po angielsku,niz po polsku,mimo iz w domu uzywa sie TYLKO jezyka polskiego




Rowniez ludzie ktorzy wyjechali jako
> dorosli moga stac sie native, szczegolnie dotyczy to tych ktorzy zyja w zwiazku
> z native person, bez kontaktu z dawnym krajem i jezykiem. Na takich ludzi mozna
> sie natknac na prowincji USA czy Niemiec, po kilku latach pobytu sa native.
>
> Emigrant ktory mysli w nowym jezyku i jeszcze na dodatek zmieni imie i nazwisko
> nie rozni sie juz niczym od miejscowego. No, nie moze tylko zmienic miejsca
> urodzenia.
>

-Kr. Niekoniecznie trzeba myslec w nowym jezyku!!Nie o taka asymilacje mi
chodzilo,lecz o codzienne zainteresowanie zywotnymi sprawami nowego
kraju,stanu,czy miasta,ktore zaczynamy traktowac na zasadzie spraw bezposrednio
nas dotyczacych(znajomosc jezyka ma tu znaczenie drugorzedne)a nie na zasadzie"ja
i tak jestem tu obcy"-gdyz wowczas ZAWSZE bedziemy tymi OBCYMI

[cornio]

przestac emigrantem mozna tylko wraz z zejsciem z tego swiata .emigrant to ani
zawod ani stan ducha.jezyk jako norma to idiotyzm.sposobu znalezienia sie w
jakims miejscu nie zmienisz .jak przywedrowales to jestes emigrantem i
koniec.Kogo to wzrusza.chyba takich ,ktorzy na sile chca byc koniem ,bedac
oslem.A dyplomata to taki ble ble ble palant.Sranie w banie.do roboty to
najlepsze lekarstwo na nude.

[Gość: Celeste]

W momencie kiedy osoba przyjmie inne obywatelstwo przestaje byc emigrantem i
staje sie obywatelem danego kraju.
Ja np. do momentu otrzymania obywatelstwa US bylam po prostu... z Polski. W
momencie kiedy przyjelam obywatelstwo jesli ktos mnie zapytal skad jestem,
odpowiadalam z Europy a jesli sie to komus nie podobalo, too bad, ta osoba w
zwiazku z tym miala wielki problem, nie ja.

[cornio]

Gość portalu: Celeste napisał(a):

> W momencie kiedy osoba przyjmie inne obywatelstwo przestaje byc emigrantem i
> staje sie obywatelem danego kraju.
> Ja np. do momentu otrzymania obywatelstwa US bylam po prostu... z Polski. W
> momencie kiedy przyjelam obywatelstwo jesli ktos mnie zapytal skad jestem,
> odpowiadalam z Europy a jesli sie to komus nie podobalo, too bad, ta osoba w
> zwiazku z tym miala wielki problem, nie ja.




Problem to ty masz a nie kto inny.Najgorsze to wstyd pochodzenia! z europy to sa
ptaki przylatujace na zime do cieplych krajow.Czlowiek jest zawsze z jakiegos
okreslonego miejsca. Co wstydzisz sie powiedziec ,zes z Polski? Zal mi ciebie.
Nie masz czym sie chwalic-to czesto spotykany fenomen ,tacy jak ty .nie martw sie
i tak wi´dac skad jestes,jezeli w calym swoim zachowaniu jestes taka jak ta
madrosc,ktora wypisalas. Burak pozostaje burakiem ,kwita jaki ma paszport.

jak przestac byc emigrantem w 1 tydzien

[Gość: kk]

wypowiedz cornio mnie natchchnela.

Jest sposob na to by przestac byc emigrantem. JEDYNY zreszta: wrocic do kraju.
Kto nie wierzy, niech sprawdzi w slowniku.

[styro]

Chyba sie zgadzam z cornio, ze emigrantem po prostu sie jest, ze zawsze bede
przybyszem...Ale zawsze zostaje to "chyba", bo mimo, ze wg slownika imigrantem
sie jest, to w przypadku osob, ktore zyja w nowym kraju 30-40 lat, maja
obywatelstwo i bardzo dobrze wladaja jezykiem jest to troche bardziej
skomplikowane... Bo ciezko wsadzic do jednego worka emigrantow z polskim
paszportem na dorobku i Polakow z obcym paszportem, ktorzy doskonale sie
zasymilowali, nie byli w polsce kilkanascie czy kilkadziesiat lat i zyja tylko
sprawami swojego nowego kraju... I pytanie: Jestem i zawsze bede Polakiem,
mieszkajacym w Hiszpanii, czy jak wyjade na wycieczke np. do Stanow i zapytaja
mnie skad jestem to chyba jednak powinienem odpowiedziec, ze z Hiszpanii a nie,
ze z Polski, w ktorej nie bylem juz pare lat... I to bedzie prawda a nie
buractwo, mam racje??? I nie wyklucza to bycia Polakiem... Pozdrawiam z Madrytu.

[Gość: aniutek]

bardzo podoba mi sie ten sposob na nie bycie emigrantem- moim zdaniem jedyny.
teorie o 100% znajomosci jezyka tudziez zapominaniu ojczystego /!!!!!!!/ nalezy wsadzic miedzy
bajki raczej. zapytana zawsze powiem, ze z Polski - a jakze, a niech mnie tylko z ruska
pomyla... biada.
JoeK napisal o "love making in english" hmmmm z tym roznie bywa, angielski czesto jest po
prostu ladniejszy w tych delikatnych slowach. Porownajcie
Mysle, ze moment kiedy czlek sni po obcemu zbliza go do pelnej asymilacji.

Gość portalu: kk napisał(a):

> wypowiedz cornio mnie natchchnela.
>
> Jest sposob na to by przestac byc emigrantem. JEDYNY zreszta: wrocic do kraju.
> Kto nie wierzy, niech sprawdzi w slowniku.

[Gość: JoeK]

Aniutek napisala:
>JoeK napisal o "love making in english" hmmmm z tym roznie bywa, angielski
>czesto jest po
>prostu ladniejszy w tych delikatnych slowach. Porownajcie
Angielski? Zgadzam sie lepszy w tym przypadku od polskiego.
Ale pomysl o Italiano, jezyk opery, poetow i kochankow..
Piszesz o snach w obcm jezyku, masz tu dobry pomysl.

PS
Niedawno poznalismy w szpitalu Pana 81 lat, urodzonego w Polsce, prof. Fizyki.
Przyjechal do USA okolo 1945 roku. Mieszkal miedzy tubylcami bez uzywania
polskiego. Dostal udaru mozgu i polski jezyk mu wrocil, angielskiego kompletnie
zapomnial.

[Gość: aniutek]

hmmm polscy kochankowie przewaznie milcza........


Gość portalu: JoeK napisał(a):

> Aniutek napisala:
> >JoeK napisal o "love making in english" hmmmm z tym roznie bywa, angielski
> >czesto jest po
> >prostu ladniejszy w tych delikatnych slowach. Porownajcie
> Angielski? Zgadzam sie lepszy w tym przypadku od polskiego.
> Ale pomysl o Italiano, jezyk opery, poetow i kochankow..
> Piszesz o snach w obcm jezyku, masz tu dobry pomysl.
>
> PS
> Niedawno poznalismy w szpitalu Pana 81 lat, urodzonego w Polsce, prof. Fizyki.
> Przyjechal do USA okolo 1945 roku. Mieszkal miedzy tubylcami bez uzywania
> polskiego. Dostal udaru mozgu i polski jezyk mu wrocil, angielskiego kompletnie
>
> zapomnial.

[karelia]

aniutek, milcza, bo co maja powiedziec, jak oni italiano ni w zab a po
polsku to juz nie taaak
Ale u nas znana jest teoria , ze na starsze lata mozna kompletnie zapomniec
jezyka nauczonego/wyuczonego i powrocic do korzeni, czyli jezyka, ktory sie
poznalo jako pierwszy. Nie mam na mysli malych dziecie, tylko doroslych ludzi,
ktorzy jezyk opanowali, poslugiwali sie nim i dopiero pozniej "nabyli" inny
jezyk.
Kompletnie nie wierze , ze doroslyy czlowiek tak zapomni jezyk , ktorym sie
poslugiwal przez tyle lat, ze ni moze mowic i rozumiec. Poza , poza ,poza.....

Jezyk zapomniany

[dyplomata]

karelia napisał(a):

> Kompletnie nie wierze , ze doroslyy czlowiek tak zapomni jezyk , ktorym sie
> poslugiwal przez tyle lat, ze ni moze mowic i rozumiec. Poza , poza ,poza.....

Alez przeciez to sie czesto obserwuje w Niemcach czy USA. Ludzie stopniowo
zapominaja i kalecza coraz wiecej slow. W koncu przechodza na nowy jezyk a stary
sie coraz bardziej oddala az zostaja pojedyncze slowa. Ten proces jest bardzo
szybki u dzieci gdzies do 14 lat. Pozniej jest wolniejszy ale caly czas istnieje.

Inna sprawa ze stary jezyk moze byc w glowie caly czas. Ale praktycznie nie
istnieje. Wiec chyba ludzie nie udaja jak zupelnie nie wiedza jak cos powiedziec
po polsku. Ucieklo im z pamieci.

[Gość: Aska]

dyplomata napisał(a):

>
> Alez przeciez to sie czesto obserwuje w Niemcach czy USA. Ludzie stopniowo
> zapominaja i kalecza coraz wiecej slow. W koncu przechodza na nowy jezyk a sta
> ry sie coraz bardziej oddala az zostaja pojedyncze slowa.

Najsmutniejszym widokiem jest osoba, ktora "zapomniala" o starym jezyku, kalczy
go jak moze a nowego praktycznie nie zna.

A jesli chodzi o "zapominanie" jezyka - zgadzam sie z Kornelia - to po prostu
swiadczy o...(z grzecznosci nie powiem o czym).
O tym, ze mozna mowic rewelacyjna polszczyzna mimo spedzenia "wiekow" poza
granicami Polski jest p. Brzezinski. Jakos nigdy nie wtraca on zadnych slow
angielskich mowiac po polsku ani tez nie ma amerykanskiego akcentu kiedy
posluguje sie polskim.

Pozdr.

[Gość: Renka]

Niektorym, jak p. Brzezinski nie wolno inaczej.

[karelia]

ja nie mowie o dzieciach, one moga zapomniec. Ja mowie o doroslych ludziach,
ktorzy ( biore taka srednia) nie naucza sie jezyka, nie wyzbeda sie akcentu.
Bo taka bariera jezykowa istnieje. Fakt ,ze mieszaja swiadczy o lenistwie
jezykowym, latwiej i szybciej wezmiesz slowko z jezyka , ktorym sie obecnie
poslugujesz, anizeli grzebiac w glowie poszukasz slowka po polsku.Nie , nie
udaja , ale mieszaja uzywajac tych slowek , ktore uaywaja na co dzien. jak nie
pamietaja/nie znaja obcego slowka to z koniecznosci biora polskie. I
odwrotnie.

[honorcia]

Mieszkam poza granicami Polski od 1964 roku. Wladam biegle jezykim angielskim
(oczywiscie z akcentem), znam niemiecki i francuzki, nawet niezle rosyjski i po
polsku mowie wspaniale, bez akcentu i potyczek. Ludzie ktorzy twierdza, ze
zapomnieli "jaksze to mowi po polsku" po prostu mnie smiesza. To sa ci sami,
ktorzy nie ucza wlasnych dzieci polskiego, ktorzy sie wstydza swego pochodzenia
i po prostu sa nikim.... bardzo to smutne, ale niezwykle czeste.

[cornio]

honorcia napisał(a):

> Mieszkam poza granicami Polski od 1964 roku. Wladam biegle jezykim angielskim
> (oczywiscie z akcentem), znam niemiecki i francuzki, nawet niezle rosyjski i po
>
> polsku mowie wspaniale, bez akcentu i potyczek. Ludzie ktorzy twierdza, ze
> zapomnieli "jaksze to mowi po polsku" po prostu mnie smiesza. To sa ci sami,
> ktorzy nie ucza wlasnych dzieci polskiego, ktorzy sie wstydza swego pochodzenia
>
> i po prostu sa nikim.... bardzo to smutne, ale niezwykle czeste.


faktycznie mowisz "wspaniale" ale czasami ludzie ,ktorzynie ucza swoich dzieci
polskiego wcale nie sa "nikim" co to znaczy nikim.Przepraszam a ty jestes "kims"?

[Gość: aniutek]

pamietam jak po 7 letniej nieobecnosci w PL jedna z moich kolezanek powiedziala mi, ze po
polsku mowie z akcentem....... jesussssss jaka bylam zla, pozniej sluchalam siebie,
wylapywalam te malutkie eaeaea, Ok etc i w sumie doszlam do wniosku, ze kolezanka racji nie
miala. Byc moze nie mnie jeszcze osadzac czy mozna zapomniec ojczystego czy nie, ale
wydaje mi sie to nieprawdopodobne, snobizm raczej.

[Gość: ozpol]

Ciesze sie ze dyskusja tak sie kreci ale po co te personalne napasci - tak sie
ladnie pisalo.
Nie wywarzam ze posiadanie paszportu obecnego kraju co zmienia, ale tak jak
ktos pisal - jesli juz sie nie przedstawiamy ze jestesmy z Polski lecz US lub
Australia.
To jest ten klucz - kiedy si eprzestajemy przyznawac do swojego pochodzenia.
My jako bialy mamy latwiej ukryc swoje pochodzenie, ale ja mam kolezanke w
pracy - wlasciwie australijka ale chinskiego pochodzenia od 5 pokolen i
nazwisko Chin, wyglad chinski i ciagle jest pytana kiedy przyjechala do
Australii. On jest Australijka ale otoczenie niezbyt to chce zaakceptowac.
Czy emigrantem juz nie jestesmy kiedy nas o to nie pytaja?