Wątek surrealistyczny

[Gość: aard]

Już się bałem, żę przez weekend surreal wygasł...

:-)))))))
aA
Rd

:)

[Gość: eyemakk]

... bo Aarda nie było? no uh-eh, ależ to nie powód. za tydzień ja będe pisał
żadko rzadko i szadko bo wyjeżdzam na miesiąc na wakacje, będe miał tak zwaną
przerwę. od wątku, od dziewczyny mojej ukochanej:(, od Yavoriusa i pracy
magisterskiej:))), a także od Aarda i Ixtlilto...

pytanie: co powstanie, gdy Aard założy na głowę klosz?

Kloszaard

[Gość: aard]

Gość portalu: eyemakk napisał(a):
> pytanie: co powstanie, gdy Aard założy na głowę klosz?

Hm... zastanówmy się? lampa elektroNOWA? A może najnowszy model odrzutowej
spódnicy? Albo po prostu dwa wprki po ziemniakach...

aA
Rd

[eyemakk]

będziesz zakładał ten klosz, by się ukryć przed teściową.... albo przed
miłośnikami E.T. albo by zmylić psa. ewentualnie dla zachęty.

[Gość: aard]

Z tym psem to tak łatwo nie będzie. Dla zachęty? Hm... czyżbym
był "jednokloszowy"? CViekawe co na to Pani aardowa. Pewnie by się pogniewała,
a może nie...

3936255
aA
Rd

[Gość: aard]

Oczywiście nr 300 musi być mój, ale nie obeszłoby się bez współpracy pBozi.

aA
Rd

www.gazeta.pl/alfa/home.jsp?
dzial=0511&forum=LODZ&wid=2199211&aut=p8&aid=2199211

Moje surrealistyczne dziecko ukochane...

[aard]

Które przy piersi tulę niby piersiówkę lub raczej popiersiówkę...
W zasadzie w robocoe cóż może być przyemniejszego niż mała chińszczyzna na
lunch i surreal na forumowy deser. Ech, lunch dopiero za godzinkę...

Jakoś dziś jestem strasznie mało pokręcony, nawet z rozdartą sosną nie mam
szans. Może ktoś się znajdzie, kto mnie natchnie nan większy bezsens? Jakoś
dziś wszystko sens ma (sens jest jak deszcz i rodzina: nie cieszy gdy jest, ale
kiedy go brak, to choleta jakoś tyz źle jest...)

Kto się ceni ten się lenie, co dzień byczy się za trzech.
aA
Rd

PS. Czekamy na dywizjon...

[yavorius]

Dyzwizjon 303

[eyemakk]

a ja proponuję Czerwonego Barona. kiedyś go wrzucą na krążek, znaczy jego
świadomość i będzie walczył z Obcymi jako muzyk, bo oni na pilota nie
pozwolą... jako muzyk, a morze weterynarz? kto wie?

Psy z zaprzęgów do samochodów!!

[Gość: aard]

Widziałem kilka razy w życiu (ostatnio przdwczoraj) taki obrazek:

W doganianym przeze mnie samochodzie fotel kierowcy jest pusty... nie, siedzi
na nim ktoś bardzo mały... nie, to pies!!
Z boku samochodu na lewym przednim fotelu widać PSA!!! Dopiero po chwili
orientuję się, że samochód ma kierownicę z prawej strony...

Widzieliście kiedyś coś takiego? Albo w tym "stylu"? Np. Świnkę morską za
sterami odrzutowca?
aA
Rd

[Gość: eyemakk]

ja kiedys niezle sie zdziwilem widzac brytyjskie auto z kierownicą gdzie
nietrzeba - myślałęm że to zabronione w Polsce

a moim jednym z najbardziej surrealnych przeżyć było, gdy upgreadowałem sobie
komputer, i zmieniałem monitor; dodam, że monitor kupiłem w innej firmie. gdy
to wszystko w domu podłączyłęm, zobaczyłem, że panowie z serwisu dali mi ładną
tapetke na preinstalowany przez nich windows. ot, jakiś widoczek, góry,
jeziorko....

... widoczek, jakich miliony....

no właśnie - i dlatego niezle sie zdziwilem, gdy jakiś tydzień, może miesiąc
później, zobaczyłęm we "Wprost" opis mojego nowego monitora, z załączonym
zdieciem, z taką samą graficzką, jak u mnie.
(przypominam, że monitor i twardy dysk z nagranym widoczkiem spotkały się
dopiero u mnie:)

zdrapowiam.

Rzeczywistość surrealem skrzeczy...

[aard]

Cytat dnia:

- Co ostatnio czytałeś?
- Czytam tylko SMS-y. Lubię je jakoś czytać, ale cała reszta - rzygać się chce.

Uczeń trzeciej klasy liceum (18 lat) w Koluszkach.

Mikołaj


PS. To była ankieta "Wyborczej" - absolutna większość wypowiedzi w tym samym
tonie...

[Gość: eyemakk]

nie wierze, ze gosciu nie czyta napisów na murach!

Yaa + aard = Yarro!

[Gość: yavorius]

Korea w półfinale i kurtoza

[aard]

Czy ktokolwiek wie, co to jest qrtoza?!
aA
Rd

Kurtoza, to jakby ktos nadepnal na Gaussa...

[Gość: eyemakk]

...prawda?

[saperka]

a moze by watek surrealistyczny 2?? bo mi sie strasznie dluuuuugo otwiera....

[yavorius]

Nieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

[Gość: eyemakk]

w życiu, Aard by nam tego nie wybaczył;

ale Aardzie, wybaczyc będziesz musiał moją miesiczną absencę. jade do domu na
wakacje (ha! surrealistycznei zabrzmiało, co? zwykle z domu się wyjeżdza)

net tam jest, ale chwilowo modem zabrany, nie wnikajcie czemu. może wejdę, jak
wejdę to obowiązkowo tutaj.


ppapapppapppappapapapappappapappa

[Gość: eyemakk]

w życiu, Aard by nam tego nie wybaczył;

ale Aardzie, wybaczyc będziesz musiał moją miesiczną absencę. jade do domu na
wakacje (ha! surrealistycznei zabrzmiało, co? zwykle z domu się wyjeżdza)

net tam jest, ale chwilowo modem zabrany, nie wnikajcie czemu. może wejdę, jak
wejdę to obowiązkowo tutaj.


ppapapppapppappapapapappappapappa

[aard]

Jestem (z domu) załamany...
Wybaczam Ci, z duszy, z serca, jako sługa Chrystusowy i zakonnik.
Ale jestem posłem! Kto obraża posła - obraża Zakon! A kto obraża zakon - obraża
Chrystusa Pana. Tago darować nie mogę...
aA
Rd

PS. Daj, ać ja pobruszę, a Ty poczywaj Eyemakku. DoZo

Nieeeeeeeeeeeeeeeeeee

[Gość: aard]

Yavo ma jak zwykle rację: Nieeeeeeeeeeeeeeeeee
aA
rD

Krzywy Kapucyn

[p8]

Krzywy Kapucyn,
na imię miał Staś
3 metry wzrostu i
czerwoną twarz,
trzymał się prosto
jak złamana trzcina,
tak przyjemna
dwutonowa kruszyna.
Umoralniał dziewice
i tych dziewic dzieci,
uzdrawiał całkiem zdrowych,
drwa do lasu woził,
a jego zegarek własną ścieżką chodził...

TADA (no txt)

[Gość: eyemak]

Koty i ich muzyka

[Gość: aard]

www.gazeta.pl/alfa/home.jsp?
dzial=0511&forum=LODZ&wid=2260311&aut=wint&aid=2260311

aA
Rd

PS. Czy kot w urządzeniu tak inwazyjnie ingerującym w jego strukturę komórkową,
jakim jest mikrofalówka zdąży wydać jakiś dźwięk przed (również) wydaniem
ostatniego tchu? Czy będzie to szczytowe i (miejmy nadzieję) niepowtarzalne
osiągnięcie na polu tzw. "kociej muzyki"?
A może odejdzie w milczeniu?
Empiryści wystąp!!
aA
Rd

[Gość: aard]

Czyżby nigdy nikt??!!
A może ktoś sam kiedyś był w położeniu (kompletnym) naszgo milusińskiego? Czy
było mu GORĄCO? A może się wewnętrznie zagotował od tego przeżycia?
Czy hot dogi powstają poprzez analogiczne do kotowego umieszczenie w
mikrofalówce innego źwierzaka udomowienego lub półdzikiego? Ewentualnie też
róznież, gdyż ponieważ ależ bowiem. Względem tego co i owszem, o ile mi
wiadomo, nie mam najmniejszego pojęcia.
rabbit!
aA
Rd

Qrna

[Gość: aard]

Aż wstyd się przyznać - chciałem porzucić ten wątek. Już nie chcę. Zrobię to
mimo chęci. Zrobię to dla dobra ogółu. Poświęcę się i poświecę jak Księżyc,
czytaj: światłem odbitym, jako że mi odbiło i to niewąsko, bo sam jestem dość
szeroki i rurowaty. W ogóle gburowaty też. I pełen waty, a niestety nie sałaty.
Poza tym pusty, zmartwiałymi rzekłem to usty. Myślę, że pomysły znikają w
oddali, i cosik mi sztynk girem wali. Sam nie wiem, co z tym zrobić.
Może fajeczkę? Saper, quest-ce tu penses?
Albo jakoś równie basrealistycznie.
aA A@
Rd b(ja)

[meganka2]

Gość portalu: aard napisał(a):

> Aż wstyd się przyznać - chciałem porzucić ten wątek. Już nie chcę. Zrobię to
> mimo chęci.

-

Qpa i jej historia, czyli skatologia stosowana...

[aard]

Polecam miłośnikom przyciężkiego surrealu.
aA
Rd

[yavorius]

Chyba eschatologia :)

Pozdrawiam,

Yavorius-Co-Tygodniowy

[yavorius]

Dziś podbijam jaaaa

Wróciłem i znów widzę, że...

[Gość: aardBack]

Sur(soc)realizm qleje... Ech te Yavoriusy i te Eyemakki...

aA
Rd
y

[Gość: aard]

Gdzież one są...
aA
Rd

A przy okazji surrealistyczny obrazek z wakacji.
Wiejska droga w górach, facet wysiada z traktora, a traktor... rusza. Sam!
Facet goni traktor i już prawie doń wskaqje, kiedy ten skręca w jego stronę!
Robi się groźnie, facet na szczęście uskaqje. Traktor stacza się po łagodnym
stoku zabawnie (?!) podskaqjąc i rozsypując się w biegu (wypadają szyby), aż
wreszcie wpada do strumienia i przewraca na bok. Moja pani i ja wzdychamy z
ulgą...

Jak Wy byście zareagowali? My widząc, że nic się nie stało ludziom, poszliśmy
dalej..
aA
Rd

[yavorius]

Bo Eyemakk pojechał do domu, a Yavoriusy rzadko są na necie.

[aard]

Cholera, napisałem, że polecam, ale nie napisałem, co...
Wielkie przepraszam i załączam:

Kupa na przestrzeni dziejów

Stenogram z wystąpienia na XXI Światowym Kongresie Skatologicznym Instytut
Skatologii Stosowanej, Sala Caryńska, Wetlina, 15 - 29 sierpnia 1987 r.

- Zjawisko kupy uznać można za nieodłączny element ludzkiej - i nie tylko -
egzystencji. Towarzyszy nam ono od czasów praludzkich i jest trwałym atrybutem
codzienności, cząstką nieustannych zmagań gatunku z wrogim, tajemniczym
światem,
immanentnym przejawem walki o przetrwanie. Nic zatem dziwnego, że kupa, jako
zjawisko społeczne, psychologiczne i kulturowe, ale także biologiczne, od
niepamiętnych czasów intrygowała człowieka - przyciągała uwagę myślicieli i
artystów, troskała władców i pasterzy duchowych, wywierała przemożny wpływ na
kulturę, tradycję i - należy to odważnie stwierdzić - światopogląd społeczności
ludzkich, od czasów prehistorycznych po dzień dzisiejszy.
Stosunkowo najmniej wiemy o roli i miejscu kupy w życiu społeczności
przedludzkich i pierwotnych. Bardzo rzadko tylko udaje się znaleźć podczas prac
archeologicznych przedmioty kultury materialnej związane z kupą. Nie zachowały
się też żadne ślady obiektów kultury symbolicznej - dotyczące kupy rysunki,
piktogramy, czy rzeźby. Rozważania dotyczące tego okresu opierać się zatem
muszą
na obserwacjach współcześnie żyjących ludów oraz na wnioskach pośrednich, a
często także, niestety, na domysłach. Postępowanie takie, jakkolwiek w zasadzie
niepoprawne metodologicznie, uprawnia do formułowania przynajmniej roboczych
hipotez, które - bywa - są naszym jedynym oparciem na tym grząskim terenie.
Można zaryzykować twierdzenie, że kulturowy rozwój czynności towarzyszących
defekacji, a także mechanizmu społecznego przekazywania związanych z nią
doświadczeń, nastąpił stosunkowo wcześnie. Sugerują to wyniki badań
archeolingwistyki. Prosta, dwusylabowa budowa słowa - kupa - wskazuje na to, że
pojawiło się ono w słowniku człowieka jako jedno z pierwszych. Pochodzenie tego
terminu nie jest jasne, prawdopodobna wydaje się jednak hipoteza amerykańskiego
badacza F.V. Smrooda, który twierdzi, że powstał on na drodze spółgłoskowej
derywacji z dźwięków �uuuu� i �aaaa�, następujących po sobie podczas
wypróżnienia. Ten sam autor twiedzi, że w podobny sposób mogła ukształtować się
cała rodzina wyrazów - �kupa�, �pupa�, �dupa� i �zupa� (pierwotne znaczenie -
płynna kupa). Z braku innych hipotez wypada przyjąć tę jako, czasowo,
obowiązującą. Wnioskowanie pośrednie i obserwacja współcześnie żyjących
społeczności plemiennych pozwalają przypuszczać, że równie wcześnie jak sam
termin �kupa� pojawiła się obserwacja, że kupa śmierdzi i przyciąga muchy,
należy
zatem unikać pozostawiania jej w pobliżu siedlisk ludzkich. Zapewne ważną
umiejętnością, dającą wysokie miejsce w hierarchi społecznej, stało się
wyszukiwanie odpowiednich, ustronnych miejsc pełniących rolę ustępu. W czasach,
gdy żyły jeszcze tygrysy szablozębe musiała to być sprawa najwyższej wagi. Nie
mniej ważną, bo niezbędną każdemu osobnikowi, była umiejętność wyszukiwania
roślin nadających się do czynności higienicznych. Zdaniem anatomopatologa O.
Zadry, który przebadał indonezyjskie plemię Kaka pod kątem stanu zdrowotnego
zwieracza, ta właśnie kwestia zapoczątkowała zielarstwo i medycynę pierwotną, a
do pewnego stopnia także - magię (np. wbijanie szpilek w woskowe lalki).
Związane z kupą obyczaje i wierzenia ludów pierwotnych, a tym bardziej
homoidów,
są niestety zupełnie nieznane, jednak wiarygodny wydaje się być pogląd głoszony
przez niektórych badaczy, że od pradawnych czasów kupa służyła nie tylko jako
budulec i opał, ale także jako narzędzie walki, wykorzystywane w wojnach między
grupami (szczególnie w przypadku słynnego człowieka z Sro-Magnon). Istniejące
hipotezy na temat kupy jako obiektu kultu należy uznać za przesadzone. Problem
ten wymaga jeszcze gruntownych badań.
O ile nasza wiedza na temat czasów przedhistorycznych jest nader skąpa, o tyle
literatura na temat roli i miejsca kupy w czasach historycznych - od
starożytności do współczesności - jest przeogromna. Jej pełna, czy choćby nawet
pobieżna, analiza jest zadaniem na olbrzymią skalę i zdecydowanie przekracza
ramy
czasowe wyznaczone przez gospodarzy mojemu wystąpieniu. Ograniczę się zatem do
skrótowego przedstawienia bardziej interesujących zagadnień, odsyłając
wnikliwego
słuchacza do literatury przedmiotu.
Początkowo refleksja nad kupą miała charakter głównie filozoficzny. Biorą pod
uwagę niedogodności związane z empirycznymi studiami nad tym obiektem, nie
należy
się temu dziwić. Istnienie filozofii kupy długo było kwestionowane przez
pruderyjnych badaczy. W większości podręczników, nawet na poziomie akademickim,
nie ma o niej nawet wzmianki. Dopiero niedawne studia mojego rodaka, prof.
Sralucha, udokumentowały jej dorobek i doniosłą rolę, jaką spełniła w
kształtowaniu się naszego widzenia świata. Badacz ten ujawnił, przetłumaczył i
zinterpretował pisma Anusa z Szaletu (668-600 p.n.e.), dowiódł prawdziwego
znaczenia Heraklitejskiego Panta rei, odkrył istnienie tzw. Szkoły sedejskiej -
od Sedesa z Bakelitu (398 - 291 p.n.e.), a także przedstawił przekonującą
hipotezę sugerującą występowanie ścisłego związku pomiędzy nagłym pogorszeniem
warunków sanitarnych (pożar szaletów miejskich) w starożytnych Atenach, a
pojawieniem się szkół stoików i, w jakiś czas później, cyników. Prof. Sraluch,
wraz ze swym londyńskim współpracownikiem, ogłosili ostatnio fascynującą teorię
mówiącą, że arystotelejski �złoty środek� wcale nie był tym, za co się go
powszechnie bierze. Autorzy ci przywrócili także światu zapomniane już nieco,
choć tak bliskie myślicielom starożytności pojęcie z pogranicza metafizyki,
etyki
i estetyki - �kształt ulgi�.
Warto w tym miejscu wymienić, podobne w wymowie do cytowanych wyżej, prace
francuskiego badacza J.P. Schambeau, historyka filozofii nowożytnej. Zabierając
głos w dyskusji dotyczącej pierwotnego kształtu myśli kartezjańskiej w nowym
świetle przedstawił słynne cogito ergo sum. Innym ciekawym głosem jest praca
niemieckiego badacza W. Dreckera, który między innymi analizuje przez pryzmat
skatologiczny koncepcję �woli mocy� Nietzschego, Leibnitzowskie �monady� oraz
Hegla dialektyczne - tezę i antytezę. Na uwagę zasługuje ponadto, tegoż autora,
poświęcony Św. Augustynowi szkic �Iluminacja jako zjawisko fizjologiczne�.
W dziedzinie nauk przyrodniczych, prócz niewątpliwych osiągnięć, spotkać można
niestety także liczne przejawy szarlatanerii, oszustwa i mistyfikacji naukowej.
Osławiona �teoria stanów skupienia� W. Kibelskiego jest tej kategorii wymownym
i
wystarczającym przykładem. Na szczęście jednak historia nauki zna przypadki
prawdziwego oddania sprawie; spośród nich na szczególną uwagę zasługuje
przykład
J. Babracza. Autor ten poświęcił pracy naukowej trzydzieści lat życia,
narażając
się na choroby brudnych rąk, zanik smaku i powonienia, a także godząc się z
ruiną
życia osobistego. Jego ogromne osiągnięcia chciałbym tu w wielkim skrócie
przedstawić.
J. Babracz zajmował się studiami interdyscyplinarnymi. Wykształcony fizyk, z
zamiłowania chemik, swoją pasją uczynił cechy plastyczne kupy. To on wprowadził
do obiegu naukowego takie terminy jak plastyczność i kowalność kupy, on też
jako
pierwszy wyliczył i laboratoryjnie wykazał naturalną lepkość właściwą kupy, z
uwzględnieniem tzw. gęstości pierwotnej - na którym to współczynniku -
określanym
jako �wartość fe� - niejeden eksperymentator połamał sobie zęby. Swoje doniosłe
odkrycia J. Babracz podsumował w pracy, która stała się biblią wszystkich
młodych
skatologów - �Od zatwardzenia do rozwolnienia. Sprawozdanie z prac terenowych�,
którą pośmiertnie uzupełnił jeden z jego ostatnich uczniów - J. Szambolan.

Oczywiście nie uda się w jednym krótk

Qpa i jej historia, czyli ciąg dalszy nastąpił

[aard]

Przepraszam, że dopiero teraz.
aA
Rd

Oczywiście nie uda się w jednym krótkim wystąpieniu wspomnieć o wszystkich
badaczach, omówić choćby najważniejszych teorii, ale spróbujmy choć zarysować
nieoceniony wkład tej młodej przecież, choć nieformalnie istniejącej od zawsze -
bez własnego aparatu metodologicznego, acz z odwiecznie ważkim przedmiotem
badań - nauki, jaką jest skatologia, a szczególnie skatologia porównawcza i
teoretyczna. Wspomnijmy zatem o wpływie, jaki wywarła na współczesną
psychologię (teoria treści wypieranych, pojęcie ciśnienia psychicznego itd.),
socjologię (koncepcja homogenizacji skupisk masowych), fizykę (choćby termin
�kwark�), astronomię (czarne dziury, teoria względności), ekologię (pojęcie
recyclingu - w oczywisty sposób zapożyczone od skatologii) i praktycznie każdą
inną dyscyplinę ludzkiego poznania. Podkreślmy raz jeszcze ogromny wysiłek i
entuzjazm, jaki całe rzesze, całe pokolenia badaczy oddały tej jakże
pasjonującej tematyce. Wyraźmy wreszcie szacunek rzeszom tych, którzy
bezimiennie poświęcali zdrowie i życie, dokonując setek drobnych odkryć - by
wspomnieć tylko pierwsze próby określenia pH kupy, z konieczności oparte
głównie na porównawczej analizie organoleptycznej - bez których nauka nie
zaszłaby tak daleko. To w ich imieniu wyrażam radość z faktu, że dzisiaj
skatologia cieszy się rosnącym zainteresowaniem nie tylko sfer naukowych, ale
także szerokiej publiczności, która śledzi coraz uważniej postęp w badaniach,
szczególnie stosowanych - od czasu wprowadzenia tzw. papieru toaletowego
przyjaznego dla środowiska. I ten ostatni fakt cieszy najbardziej - czy może
być dla badacza większa przyjemność jak widzieć zainteresowanie swoimi pracami?
Na szczęście, jak to ktoś zauważył, nawet najbardziej zabiegany człowiek
znajdzie chwilę by posiedzieć z papierem w ręku.
Dziękuję za uwagę.
______
1 Sama kupa, oczywiście, jest zbyt nietrwała, by mogły zachować się skamieliny,
czy inne ślady sprzed tysięcy lat.
2 Choć w przypadku tych ostatnich kilkakrotnie dochodziło do gorących dyskusji
na lamach prasy naukowej: czy odnaleziony właśnie obiekt jest, czy tez nie jest
związany tematycznie z kupa (por. W. Shithead, Venus or Anus?, 1992).
3 W przypadku innych języków odnosiłoby to sie, naturalnie, do znaczeniowych
odpowiedników, np. �eeeee� (niem.), �iiiiii� (ang.), czy �eeeeerrr� (franc.).
4 O. Zadra, Na początku był kaktus, Acta Scatologica, t. 37, s.454.
5 Np. obszernej monografii: W.C. Tasma, Homo defecatus, Shit Press 1982, t. I -
LXI.
6 W. Sraluch, Filozofia kupy, Warszawa 1982.
7 W. Sraluch, K.I. Bell, �Złoty środek - na co?�, Warszawa - Londyn 1987.
8 J.-P. Schambeau, Cogito, dubio czy defeco?, Paris 1987.
9 W. Drecker, Niemiecka filozofia od-bytu, Berlin 1984.
10 Sześć rozwodów, bezdzietność, procesy sadowe wszczynane przez sąsiadów itp.
11 J. Szambolan, Ab ovo ad mala. Zycie i dzieło J. Babracza, Warszawa 1987.
12 Environment-friendly toilet rolls; jest to rodzaj polimeryzowanego,
powleczonego teflonem papieru wielokrotnego użycia.

F.O.R.U.M.

[vladip]

Fluktuacje
Okresowe
Rezonansu
Umysłu
Mnogiego

pzdr
vladip

M.U.R.O.F.

[aard]

Męczące
Umizgi
Rodzące
Ogólną
Frustrację

a.a.r.d

[vladip]

aard napisał(a):

> Męczące
> Umizgi
> Rodzące
> Ogólną
> Frustrację
>
> a.a.r.d

Fajna
Odpowiedź
Rodząca
Uznanie
Moje

pzdr
vladip

[aard]

vladip napisał(a):

> Fajna
> Odpowiedź
> Rodząca
> Uznanie
> Moje
>
> pzdr
> vladip

Murowane
Upiększenie
Ruin
Obecnego
Fątku

aA
Rd

[vladip]

Fątek
Obecnie
Rosnący
Udział
Ma

pzdr
vladip

[aard]

vladip napisał(a):

> Fątek
> Obecnie
> Rosnący
> Udział
> Ma
>
> pzdr
> vladip

Mocno
Uradowało
Rośnięcie
Owego
Fątku
aA
Rd
a

[vladip]

Forma
Oratorska
Radkalnej
Uległa
Modyfikacji

pzdr
vladip

[aard]

Mam
Uradowaną
Rozrywką
Oczywiście
Facjatę

Pozdr,
aA
Rd

[vladip]

aard napisał(a):

> Mam
> Uradowaną
> Rozrywką
> Oczywiście
> Facjatę
>
> Pozdr,
> aA
> Rd

Faktycznie
Owa
Rozrywka
Uśmiechy
Maluje

pzdr
vladip

[aard]

Można
Uwzględnić
Różne
Ozdoby
Formy

[vladip]

Faktycznie
Ozdoby
Rozmowę
Umilić
Mogą

pzdr
vladip

[aard]

Można
Ubierać
Rozważania
Odpowiednią
Formą

aA
Rd

[vladip]

Forma
Określa
Różnice
U
Mówców

pzdr
vladip

[aard]

Mówcy
Urabiają
Ręce
Obroną
Formy

aA
Rd

[vladip]

Formalnie
Obrona
Racji
Uszlachetnia
Mówców

pzdr
vladip

[aard]

Mówienie
Utrudnia
Rozumienie
Oksymoronów
Fantasmagorycznych

aA
Rd

Herman bez qfla, pBozia bez PUBlikacji

[aard]

PUB likacja to oczywiści ubikacja w pubie. Boziu?
www.gazeta.pl/alfa/home.jsp?dzial=0511&forum=LODZ&wid=1397610&aid=2421617

aA
Rd

[Gość: eyemakk]

haha. jest 15 sierpnia, podbije wątek w tym miejscu a wszystkie yavoriusy i
aardy będą sie głowić jak to podbite i gdzie, haha

Przypadek z życia wzięty

[aric]

Kurwa, co za los...
***
Rzuciła mnie żona i poprosiła o rozwód. Nie chciałem się wdawać w konflikty, nie
było sensu walczyć. Mój rywal bił mnie na głowę w każdym aspekcie swojej
osobowości jak i budowy fizycznej. Nic dziwnego, że puściła mnie w trąbę. Ale
miało to swoje dobre strony. Nie musiałem oddawać jej swojego, chociaż niezbyt
wielkiego majątku w postaci pięciopokojowego mieszkania, sportowego auta i kilku
setek tysięcy dolców. Taki sobie był to majątek, większość odziedziczyłem po
rodzicach. Nie chciała nic. Jej inteligentny mięśniak i tak miał więcej ode mnie.
Podpisaliśmy więc stosowne papiery i postanowiłem, że tak oto zamknę pewien
rozdział swojego życia.
***
Poszedłem szukać ukojenia na ulicy. Dziwek nigdy nie zabraknie. Musiałem się
wyżyć. Wóda, dziwki, wóda. To było życie.
***
Finał był fatalny. Wylali mnie z roboty, bo przychodziłem skacowany i
śmierdziałem. Złapałem jakiegoś syfa i musiałem zacząć się leczyć. Pieniądze
stopniały. Sprzedałem samochód, kupiłem tani złom. Sprzedałem mieszkanie, kupiłem
ciasną norę. Śmierdziałem nadal, ale nie tylko dosłownie, śmierdziałem nędzą.
***
Zostałem barmanem w podrzędnym barze dla pedałów. Ktoś mi zwinął moje auto, więc
co wieczór kradłem butelczynę z knajpy i robiłem się na worek. Wywalili mnie z
roboty. Smutne prawda. Wtedy powiedziałem do siebie:
- Dość, weź się w garść człowieku. Masz wyższe wykształcenie, nie możesz być
zerem. Stań na nogi.
Tak postanowiłem, lecz wtedy przyszedł do mnie anioł z nieba i zalał mi
mieszkanie.
***
Kurwa co za los, było nie ubezpieczone.

[aard]

Qfa, dobrze nie jest...
Co to znaczy "z życia wzięty"?
Brzmi jak kiepski scenariusz...
aA
Rd

[aric]

Żart na kiepskim poziomie. Podobno wymysliłem to w czasie upojenia
alkoholowego. I opisałem z relacji moich przyjaciół,którzy byli trzeźwiejsi.
Jak tam moja radosna twórczość.
Pzdr
aric

[aard]

Wybacz, ale naprawdę wczoraj nie miałem czasu. Na pewno przeczytam (już
wydrukowałem) i na pewno dam ci znać. Potrzebuję tylko troszkę więcej tempusa,
który tak fugit...
aA
Rd

Behawiorystyczne odqrzacze napadły w zsypie na truskawki młodą hipochondrię i
odgryzły jej pół ogona. Drugie pół weszło w skład Rządu Światowego i żyło długo
(chociaż nie tak długo jak CAŁY ogon) i szczęśliwie.
rabbit!
aA
Rd

[aric]

Bodobno najdłuższy zarejestrowany lot kury trwał 13 sekund. Nie jest to prawdą.
Przed moim oknem ciągle latają dwie kury. Nawet siadają na barierce od balkonu.
Lubię je obserwować, bo są inspiracją dla mojej fotografii małoobrazkowej.
Czasami startują i ze złości plują na srojących nieopodal taksówkarzy.
Doszedłem do wniosku, że skoro kury nie lubią tego zawodu, ja też nie będę
jeździć taksówkami. Z balkonu z widokiem na latające kury pozdrawia przyjaciel
drobiu.

[aard]

aric napisał(a):

> Bodobno najdłuższy zarejestrowany lot kury trwał 13 sekund. Nie jest to prawdą.
> Przed moim oknem ciągle latają dwie kury. Nawet siadają na barierce od balkonu.
A może to nie są qry, tylko takie... niemyte, latające jeże?

> Lubię je obserwować, bo są inspiracją dla mojej fotografii małoobrazkowej.
> Czasami startują i ze złości plują na srojących nieopodal taksówkarzy.
Zapewne uprawiają z nimi stosunek pluciowy...

> Doszedłem do wniosku, że skoro kury nie lubią tego zawodu, ja też nie będę
> jeździć taksówkami.
A może nie lubią, ale jeżdżą? Poza tym niedługo nawet taksówkarze przestaną
jeździć taksówkami, a zaczną używać kas fiskalnych jako środka lokomocji.

Z balkonu z widokiem na latające kury pozdrawia przyjaciel
> drobiu.
Z biurka bez widoku na szefa pozdrawia przyjaciel surrealu drobiowego.
aA
Rd

[aric]

Nie jeże to się dawno rozeszły po norach. Teraz knują i obmyślają plan ataku na
psy. Doszły mnie też wieści, że kury im w tym pomogą z powietrza. To będzie
prawdziwa krwawa jatka. Jestem zdecydowanie za jeżami, gdyz z mojego
rozdwojenia jaźni wynika, że czasami przeistaczam się w jednego znich i tupię
chodząc po pokoju.
Pozatym dementuje pogłoskę jakoby taksówkarze mieli jeździć na kasach
fiskalnych. Z doniesień kur wynika, że oni będą rozstawieni po całym mieście w
odstepach 1 metra i będą podawać klientów sobie na rękach. Pieniądze otrzymywać
bedź odbiorca końcowy. Oczywiście konieczne będą rotecje miejsc postoju danych
teksówkarzy.

Aric - surrealista

[aard]

Jestem pod wrażeniem. Proszę o więcej.
aA
Rd

Tenks, jak mawiają jeże.

[aric]

Może odświeżymy wątek, bo mi się kiepsko otwiera. I za daleko muszę pchać mysz,
która popiskuje czasami z bólu?

[aard]

Wybacz, ale to nie wchodzi w grę. Ten wątek jest naszym (Yavoriusa, Eyemakka i
moim) ukochanym dzieckiem. Chętnie będę pisywał na każdym zakręconym wąq,
szczególnie, jeśli to ty go założysz, ale surreal ma swoją tradycję i ja jej
nie poniecham.
aA
Rd

Długość wątq jest odwrotnie proporcjonalna do czasu przebywania jego
założyciela poza zakładem psychiatrycznym. Długość zakładu psychiatrycznego
ozdwierciedla aktualny stan czerwonych chodniqw na korytarzach. Długość
korytarzy mówi o frusracjach seksualnych architekta. Długość architekta ma się
tak do grochówki jak pies do niemytego jeża. Długośc jeża jest constans i
wynosi Π (n-11Φ) + Σ m*12n! + 16ax. Długość iksa jest równa sumie długości jego
ramion. Długośc ramienia zależy od obwodu klatki piersiowej. Długość piersi...
brrr!

Opowieść o ślepym Arabie-cytat z Przygód Johna

[aric]

Kilka lat temu Kahar Mihar Tutka Dźwigar Del Browar obliczył i ustrzelił
gołębia zasrywającego mu co ranek balkon. Któregoś ranka naprawdę się
zdenerwował, wybiegł ze strzelbą na balkon i oddał celny strzał w samo oko temu
gołębiowi. Masę gołębia poznał po masie gówna robionego co rano przez ptaka,
którą poznał po dźwięku opadającego kału na beton i czasie jego opadania.
Poznał w ten sposób wymiary gołębia i jego masę dopasowując gabaryty kupy do
reszty. Poznał także w ten sposób możliwą szybkość jego lotu, a znając czas od
startu srającej bestyjki z balkonu huknął z flinty i zatłukł gołębia.
Uzupełniając swą opowieść dodał pokrótce informacje na temat siły i kierunku
wiatru i gęstości tamtejszego powietrza.

[Gość: madzia]

to już gdzieś czytałam:)

Jeżu malusieński...

[aard]

www.gazeta.pl/alfa/home.jsp?
dzial=0511&forum=LODZ&wid=2430008&aut=aric&aid=2430008

RozGORZAŁA wojna! Do Broni i Czesi, i Stasi!
aA
Rd

[aard]

Naprawdę warto zajrzeć - sequel rozwija się dynamicznie i ciekawie.
aA
Rd

Tymczasem Wojski chwycił na taśmie przypięty swój róg. Faktem jest, że róg już
ledwo się trzymał i gdyby nie taśma, niechybie by zleciał mu z głowy. A tak
kołysał się tylko lekko w rytm tętna konia. Koń natomiast dyszał. Dyszał żądzą
poznania rządcy i zarządzenia zrządzenia losu w sprawie przyrządzenia
przyrodzenia. Miał też długie, zajęcze uszy i wilczy uśmiech idioty. Ogólnie
rzecz biorąc bardzo niesympatyczna kreatura.
Czo
Łem

[aric]

Coś widziałem. Niby cień niby mąkę. Chyba po połowie. Mokę wykorzystuje się do
pieczenia chleba, więc zjadłem cień. Teraz świecę nocą, bo okazało się, że to nie
był cieć tylko czarna żarówka, która pod wpływem soków żełądkowych puściła farbę.
A opucz tego, że zaczęła świecić dowiedziałem się jakie kontakty łączą ze sobą to
co widziałem. Okazało się, że kontakty są połączone w sposób krzyżowy. Gdy
zapalasz jeden to zaczynam świecić, a mąka przeistacza się w chleb. Więc
otrzymujemy chleb w świetle cienia. A tak poza tym to trochę się nie wyspałem, bo
moje koty się przez całą noc ganiały.
Jeżu malusieńki.

[yavorius]

Spadasz w dół, wątku? Zaczekaj, pomogę Ci. Podam pomocną dłoń...

Stęskniłem się za surrealem...

[aard]

A widzę, że Wy nie bardzo... No cóż, nie pierwszy raz sam będę dźwigał na
ramionach bryłe (surrealistycznego) świata.

Kot kota kotem pogania. Pogoń w Szczecinie, to jak smok cesarski na Litwie, a
Biały Dom w Pekinie. I oczywiście grubą przesadą jest stwierdzenie, że ZADNA
prostytutk nie całuje NIGDY w usta.

Pozdro z przelotu p[rzez Łódź. Na stałe wracam od poniedziałq.
aA
Rd

[yavorius]

Ja jestem, aardzie, Yavorius!!! Jam jest rycerz obrońca surrealu!

[aric]

Jam jest również, ale czekam na powrót twój. Trwa zawieszenie broni, co nie
jest dobrym stanem bytu.
pzdr
aric

[aard]

Seque-love zawieszenie broni nie powinno ograniczać surrealistycznych intelektu
rac na tymże wątq.
Wszak uchwaliliźmy odgórnie ich równoległy rozwój. A tu taaaaaaaaaka lipaaaaaaa.

W każdym razie skoczę sobie przez okienko dla poprawy krążenia chodnikowego i
zaraz wracam jak niepyszny, bo ponoć rzeczywiście smakołyk ze mnie żaden. A
jeszcze ten szczurzy ogon - fuj!
aA
Rd

Zdublowane dywagacje dotyczące dublowania...

[aard]

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=670082&a=670082aA
Rd

[aard]

Wkradł się błąd. Link raz jeszcze:

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=670082&a=670082
aA
Rd

Tak na wszelki wypadek, co by nie zatonęło...

[aard]

... mam dla Was przemiłą informację na początek dnia. Oto surrealizm żyje! Nie
umarł, choć ciężkie czasy nań przyszły ostyatnio. Ale on, ramię w ramię ze
swoim najlepszym koleżką Absurdem nadal eksploruje i piętnuje sobą wszelkie
bliższe i dalsze obszary tej rzeczywistości, która coraz bardziej nas otacza.
Hołubmy Go i zginąć nie pozwólmy, bo cóż warte by było życie bez pur-nonsensu?

draa
,maiwardzoP

[aric]

A ja tak na wszelki wypadek dorzuce piłką do Placu Wolności, by zasięgnąć
jązyka przyłowieniu ryb. Ogólnie rzecz ujmując, dywaniki samochodowe, które
mają w swojej nazwie, uniwersalne, pochodzą z Uniwersalu, czyli że zespół
Uniwersum, postanowił zainwestować w dywaniki, by nóżki sie nie ślizgały. Tak
to już jest, żę co uniwersalne oddajmy Uniwersalowi, bo to że jest on
zjednoczonym Wersalem, wcale nie odpowiada jego wysokiemu urodzeniu. I tak na
koniec w sposób uniwersalny poproszę o bambosze.

Wciąż nowe pokłady surrealu. I dobrze ;-))

[Gość: aard]

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=2521705
Zaglądajcie i piszcie,
aA
Rd

Listy gończe

[aard]

Yavoriusie, gdzie jesteś?
Eyemakku, kiedy wracasz z wakacji w domu?
Reszto, gdzieżeś Ty?
aA
Rd

Tego przedpołudnia...

[aard]

Tego przedpołudnia był niespokojny. Był jak Kongo jak Białoruś. Czuł,
nie - w i e d z i a ł, że coś się wydarzy, nie wiedział tylko, kiedy i co...
Może czarna biedronka w żółte kropki poleci do nieba i kawałkiem chleba go
uraczy? Może ciężarówka skręcając zza rogu ochlapie przechodzącą parę
staruszkow? A może w gazetach napiszą, ze bezrobicie wzrosło do 50 procent? Nie
wiedział. Bardzo go to balało. jak, nie przymierzając, ząb w krzyżu, ablo włos
w zupie. Czekał jednak cierpliwie drapiąc się lewą szczękoczółką po czwartym
prawym parzydełku, licząc od góry. przyglądał się tłumowi na ulicy przez wizjer
swojego okienka temporalnego i zastanawiał się, co te dziwne istoty wszystkie
noszą w rękach? czy była to maź do smarowania stawów, czy też może raczej zupa
żółwiowa? A może tylk wygląała na ciesz, w rzeczywistości będąc bezbarwnym
gazem?
Czekał.

[Gość: aard]

Niewątpliwie, choć tego nie wiedział, miał na co. Lewym górnym parzydełkiem
zaparzył sobie herbaty. Spróbował tego miejscowego napoju dawno temu i
wyjątkowo w nim zagustował. Szczególnie lubił wylewać go na tułów w okolicach
nasady skrzydeł. Teraz też tak zrobił. Lekko się wzdrygnął pod dotknięciem
letniej cieczy (po zaparzeniu miała już tylko ok. 95 st. C) i delikatnie
strząsnął skrzydłami, żeby się zbytnio nie nastroszyły.
Czekał.

[aric]

Czyżby czekał na coś wyjątkowego. Tylko wyjątkowe rzeczy go interesoały. Włoski
na jego ciałku czuwały i czuły, że muszą czuć, bo takie było ich zadanie. A
czółki były czujne, co powodowałe duże naprężenie i gotowość do skoku. I coś
się wydażyło, skoczył, ale tylko na centymetr. Dalej było mu za daleko. To
uratowało mu jego kruche życie. Teraz odetchnął czymś na kształt płucek, bo
przeciesz płucek w sensie strikte nie posiadał. Wydychane coś co wytworzył
stanęło w miejscu i zaczęło mu się przyglądać. Ale czy było to na co czekał?
Więc czekał.

[aard]

Wreszcie postanowił się ruszyć. W końcu aniołom nie przystoi tak trwać
godzinami w bezruchu. Nie po to mamy płucotchawki, pomyślał, żeby ich nie
używać. Jednakże wciąż czuł, ze to co miało nastąpić, jeszce nie nadeszło.
Czuł, nie - w i e d z i a ł, że to coś, co jest ważne, dopiero się pojawi i,
jeśli on nie będzie czekał w t e d y, to przejdzie mimo niego, a on nawet Go
nie zauważy.
Więc czekał.

[aric]

To coś na co czekał, miało dla niego tak duże znaczenie, że czekał i czekał.
Skrzydełka już wyschły, więc mógł się troche zastanowić nad istotą jego
oczekiwania. Dlaczego tu sie znalał i co go ciągnie do tego czekania. Czy nego
narastajace przeczucie, że to na co czeka wreszcie się pojawi? Nie chyba nie o
to mu chodziło. Jego dotychczasowe istnienie zawdzęczał ogólnemj świadomości
czekających przed nim, a to stanowiło przeogromną motywacje do czekania. Cóż
miał począć biedny aniołek, że powoli zaczynał umierać od środka z tęsknoty za
widzę, którą miał posiąść jak się doczeka.
I tak sobie czekał.

400 postów z surrealu tyś jedyny...

[aard]

Może by i zrezygnowałz tego czekania, gdyby nie magia liczb. Urzekały go od
zawsze. Zawsze wolał mieć 10 niż 11 macek, 100 niż 101 kochanków, 500 niż 505
okazji do rozpusty. tak było i tym razem. Czuł, że to na co czeka będzie
okrąglutkie jak milion i równie miłe dla ucha. poza tym, nawet, gdyby nie, to
caekał dopiero 2,5 roku, więc do jakiejkolwiek równej liczby zostało mu sporo
czasu.
Zatem czekał.

[aric]

Więc czekajmy i my. A na pewno się wydarzy to co nieuniknione.

Nieco franciszkańskiego humoru, co oblepia równo

[aard]

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=2532763&a=2532763

[aard]

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=2533510

Ironia bytu

[aric]

Ironia bytu
Ucieczka z klatki była dla niego jedynym pocieszeniem jakie miał. Siedział tam
tak długo, żę nie pamiętał jak wygląda zwykła asfaltowa ulica. Dawno temu, gdy
przechadzał się po okolicy, widząc ogrom otaczającego go świata, zapragnął
znaleźć się w tak małym pomieszczeniu, aby jego ruchy zamknęły się w jednym
metrze sześciennym. Ponieważ miał klaustrofobię, wybrał klatkę. Zamknął się w
niej i czekał całe lata, aż okazało się, żę znów zapragnął przechadzać się po
bezkresnych przestrzeniach. Teraz czekał, aż klatka się otworzy, a on stanie na
nogach, by móc pójść przed siebie. I tak się stało. Klatka otworzyła się, a on
z niej wypadł, gdyż ciężko było mu ustać na własnych nogach. I tutaj popełnił
błąd. Jego mięśnie zanikły, zerce zarosło tłuszczem, a kości się odwapniły.
Upadając z wysokości 10 centymetrówzłamał sobie obojczyk, próba stanięcia na
nogach skończyła się na skręceniu obu kostek, a wysiłem fizyczny, jakiego
dopuścił się w trakcie uwalniania się z klatki doprowadził do takiej zadyszki,
że serce przestało bić. Pozostał tylko wzrok i przetwarzający obrazy mózg. Oczy
i jego umysł wykonały teraz najważniejszą pracę w jego życiu. Zarejestrowały
własną śmierć. Ostatnie co zobaczył, to promyk słońca przebijający się przez
dziurkę od klucza w pobliskich drzwaich. Gdy siedział w klatce nie mógł go
dojrzeć. Teraz natomiast nasuwała mu się tylko jedna myśl. Warto umierać wolnym
i niewiele do szczęścia potrzeba. Jakież życie jest popieprzone, że promyk
słońca podczas ostatniego oddechu jest tym, co daje nam radość życia.

aric

Bez tytułu

[aric]

Pewnego, snieżnego popołudnia, 17 lipca stałem sam na przystanku. Nie upłynęło
7 minut jak podjechał pojazd, lecz nie był to autobus lecz zwyczajna
śmieciarka. Potem długo się zastanawiałem, czy mam skorzystać z propozycji
dwóch panów w lekko śmierdzących fartuszkach i ogrodniczkach koloru brudnej
pomarańczy. Jednak było w nich coś takiego, że trudno było im się oprzeć. Stali
tak i usmiechali się do mnie machając przyjaźnie swoimi brudnymi łapkami.
Przestałem się opierać i skorzystałem wreszcie z ich zaproszenia. Wsiadłem do
tyłu, nie wiedząc czemu, i w niedługim czasie zacząłem byc miażdżony przez
ogromny walec, przeznaczony do zgniatania niepotrzebnych odpadków. Zobaczyłem
podczas dokonywania mojego żywota resztki ciał innych, którzy też skorzystali z
zaproszenia śmieciarzy. To był ten właśnie koniec, który był mi przeznaczony.
Nagle zacząłem sobie uświadamiać, że resztki ciał, które widzę wokół siebie to
nie kilkadziesiąt różnych, a jedno powtarzające się ciało w kilkudziesięciu
egrempalżach. Przypatrywałem się i przypatrywałem, tracąc poszczególne części
ciała i zaczynałem się domyślać, co lub kogo właśnie widzę. To byłem ja sam.
Wpadłem w ciąg wydarzeń, który doprowadzał do tego, żę konczyłem w taki, a nie
inny sposób. I właśnie gdy miałem już odejść z tego świata i przeżyć po raz
kolejny to wydarzenie, uśwaidomiłe sobie co następuje. Uświadomiłem sobie, że
pewne sprawy do siebie wcale nie pasują. I olśniło mnie. Może właśnie to jest
problem. Znalazłem się w miejscu, w którym znaleźć się nie powinienem.
Śmieciarki nie jeżdzą po poudniu, a 17 lipca śnieg nigdy w życiu spaść nie
powinien. Ta myśl dotarła w samą porę. Gdy moja świadomość jeszcze nie została
zmiażdżona. I już myslałem, że odkryłem tejemnicę, ale cóż, pomyliłem się. I
tak sobie stałem pewnego, śnieżnego popołudnia, 17 lipca na przystanku.

Trzy dni i trzy noce

[aric]

Trzy dni i trzy noce leżałem na wznak. Moje mysli wędrowały bardzo daleko.
Chociaż moje oczy mogły dojrzeć jedynie sufit nade mną, to mój wzrok sięgał
znacznie dalej. Patrzyłem na zielone wzgórza, bezkresne łąki i otaczającą je
nostalgię, którą chcaiłbym się stać. Stać się doskonałością, bez jakichkolwiek
niepotrzebnych myśli. Stać się melancholią, biernością. Zawsze pragnąłem nic
nie robić tylko trwać. I może bym to osiągnął, gdyby nie ten cholerny sufit, z
którego ciągle odpada tynk, prusząc w moje zaspane oczy.