reklamacja MacBooka

[Gość: magda]

Witam,
Uprzejmie proszę o pomoc w mojej sprawie.
Rok temu kupiłam laptopa marki Apple. W ciągu tego okresu 3 razy znajdował sie już w serwisie z powodu wadliwego inwertera, który był za każdym razem wymieniany.
Po ostatniej naprawie złożyłam reklamację, żądając wymiany lub zwrotu kosztów.
Jak się okazuje zarówno salon, w którym sprzęt został kupiony, jak i serwis stwierdziły, że to nie do nich należy rozpatrzenie m/reklamacji, odsyłając mnie jeden do drugiego. Ponadto w serwisie powiedziano mi, że dopóki istnieje możliwość naprawy, dopóty będą wymieniać uszkodzone części.
26/04/08 upływa ostateczny termin gwarancji i od tego terminu, jeśli laptop będzie psuł się dalej, to do mnie będzie należało pokrywanie wszelkich kosztów związanych z przesyłką oraz naprawą. Nie wspomnę już o przedłużonym okresie oczekiwania na odbiór naprawionego sprzętu, który zwiększy się min. do 1 msc.
Proszę o pomoc w ustaleniu komu należy przedstawić moją reklamację: salon / serwis oraz na jakie art. mam się powołać aby dochodzić swoich roszczeń? Może macie Państwo jakieś inne rady ?
Z góry dziękuję za odpowiedź.

[Gość: Gad]

Wystarczyło przeczytać poprzedni wątek...
Zrobie to już za pana prawnika i wkleje odpowiedz :)

- po pierwsze trzeba wiedzieć, że w polskim prawie funkcjonują dwie
instytucje
dotyczące reklamowania towaru. Są to ustawowa odpowiedzialność za
niezgodność
towaru konsumpcyjnego z umową oraz gwarancja;
- gwarancja jest udzielna (DOBROWOLNIE, więc nie musi jej być) na
taki okres, na jaki
gwarant zdecydował się ją wydać, do tego trzeba pamiętać, że zgodnie
z art. 13
ustawy z 27.07.2002 o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej
nie uważa
się za gwarancję oświadczenia, które nie zawiera zobowiązań
gwaranta. Gwarancja
powinna być udzielona na piśmie (karta gwarancyjna).
- natomiast sprzedawca odpowiada za tzw. niezgodność towaru z umową
(w
rozumieniu art. 4 cytowanej ustawy) przez 2 lata od chwili wydania
towaru
(odpowiada z ustawy, nie można tej odpowiedzialność ani ograniczyć,
ani
wyłączyć, więc ona zawsze jest).

Zasady reklamowania towaru konsumpcyjnego są takie:
- pierwszą zasadniczą odpowiedzialnością za towar jest
odpowiedzialność
sprzedawcy za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową w rozumieniu
ustawy z
27.07.2002 o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o
zmianie
Kodeksu Cywilnego (Dz. U nr 141, poz. 1176) - jest to
odpowiedzialność USTAWOWA,
DWULETNIA, jest zawsze, jest narzucana sprzedawcy przez ustawodawcę,
- polega to na tym, że konsument, jeżeli niezgodność stwierdza
(czyli wszelką
wadliwość, brak cech, które towar danego rodzaju powinien mieć, brak
możliwości
korzystania z niego zgodnie z jego przeznaczeniem, brak cech o
których
publicznie zapewniał sprzedawca, albo producent, albo inny podmiot
związany z
wprowadzeniem tego towaru na rynek), może domagać się od sprzedawcy
doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową poprzez nieodpłatną
NAPRAWĘ ALBO
WYMIANĘ NA NOWY (nawet od razu, za pierwszym razem). A jeżeli jest to
niemożliwe, naraża konsumenta na znaczne niedogodności, albo nie
jest możliwe w
czasie odpowiednim do rodzaju towaru i celu w jakim został nabyty i
niezgodność
jest istotna konsument może od umowy ODSTĄPIĆ (i w konsekwencji
żądać zwrotu
pieniędzy), a jeżeli nie jest to niezgodność istotna można domagać
się
STOSOWNEGO OBNIŻENIA CENY.
- warto jeszcze wspomnieć o domniemaniu z art. 4 ust. 1 tej ustawy,
które mówi o
tym, że jeżeli od wydania towaru do stwierdzenia niezgodności nie
upłynęło pół
roku to domniemywa się, że towar był niezgodny w chwili wydania, co
oznacza, że
w tym okresie to na sprzedawcy spoczywa ciężar dowodu na zgodność
towaru z umową.
- jeżeli sprzedawca otrzymawszy żądanie naprawy albo wymiany nie
ustosunkował
się do niego w terminie 14 dni (kolejnych kalendarzowych liczonych
od następnego
dnia od doręczenia żądania), można uznać, że żądanie zostało
uwzględnione i
wezwać do wykonania żądanego świadczenia.


- gwarancja natomiast powstaje kiedy jakiś podmiot (z reguły jest to
producent,
importer, dystrybutor, sporadycznie sprzedawca - wtedy może
odpowiadać z dwóch
podstaw) zdecyduje się (więc tutaj źródłem zobowiązania jest WOLA
podmiotu, a
nie USTAWA) takiej gwarancji udzielić, z tym, że sam ją kształtuje -
czyli sam
określa czego konsument się może od niego domagać. Przy czym nie
uważa się za
gwarancję oświadczenia, które nie zawiera zobowiązań gwaranta. Do
tego gwarancja
powinna mieć formę pisemną - czyli powinna być karta gwarancyjna.
UWAGA! -
paragon NIE JEST gwarancją.

Z reguły gwarancje są mniej korzystne od odpowiedzialności ustawowej
sprzedawcy, bo są z reguły mniej precyzyjne (gwarant zazwyczaj
zobowiązuje się
do usunięcia wad - nie precyzując metody) i jesteśmy bardziej zdani
bardziej
na solidność gwaranta. Oczywiście też są one wiążące i niewywiązanie
się ze
zobowiązania gwarancyjnego, albo nienależyte jego wykonanie może
wiązać się z
odpowiedzialnością odszkodowawczą (chodzi głównie o straty
materialne, czyli
konkretne koszty, które spowodowane są nienależytym działaniem
gwaranta).
Oczywiście w wielu przypadkach gwarancja jest korzystna, a
korzystanie z niej
skuteczna, toteż wybór drogi postępowania zależy od konkretnych
okoliczności.