Dodaj do ulubionych

opowieści rodzinne

17.11.10, 22:11
miało być o wuju kolekcjonerze, najpierw przydługi wstęp, skopiowany skądinąd bo mi się na nowo pisać nie chciało, ale mojego autorstwa :)
Kolekcjoner przedmiotów, historyjek i anegdot, ogrodnik, doskonały gawędziarz, miłośnik Paryża, Paryża, którego za chwile już nie będzie.
Do siódmego roku życia nie mówił, w tamtych czasach nie biegało się po specjalistach z obłędem w oczach, czekano cierpliwie. Gdy tylko poszedł do szkoły zaczął mówić i tak mu zostało, z przerwami na sen ;)
Wuj z wykształcenia jest chemikiem, cale życie zawodowe spędził w laboratorium zakładów petrochemicznych, nie lubił o tym opowiadać, twierdził, ze nie ma nic nudniejszego niż takie laboratorium ;). rozkwitał po pracy. jego pierwsza i największa pasja jest Paryż, przeczytał chyba wszystkie ksiazki o tym mieście, jego historii, zabytkach, życiu codziennym. układ ulic (kto byl ten wie, ze nie jest to łatwe ) zna chyba na pamięć. ta pasja przerodziła się w prace, od lat wuj oprowadza grupy osób pragnących pogłębić wiedzę o tym niezwykłym, było nie było, mieście. od pewnego czasu bierze regularnie udział w audycjach radiowych poświęconych historii Paryża. Gdy opowiada o nim nawet ja zaczynam Paryż lubić ;)
druga pasja to kolekcjonerstwo, zbieranie właściwie wszystkiego, począwszy od kamiennych narzędzi z epoki neolitu po rzadkie okazy książek, grafik i map, o tematyce paryskiej oczywiscie. jego dom pod Paryżem to właściwie jeden wielki skład wszystkiego. stare meble, zastawy stołowe, narzędzia gospodarcze, przybory kuchenne, narzędzia rolnicze (małe na szczęście), zabawki, etc. w tym wszystkim normalnie funkcjonuje już teraz wielopokoleniowa rodzina. dom zastawiony jest przedmiotami, poruszać się w nim trzeba po wytyczonych ścieżkach, na każdym meblu ciasno ustawione przedmioty, w każdym wolnym kątku ksiazki, to co może wisi pod sufitem albo zapełnia nieużywany kominek. do tego jesienią dochodzą kosze pełne tego co się urodziło latem w ogrodzie, nie "oszczędzone" są nawet kuchnia i łazienka, w której z braku miejsca kolekcja orchidei pani domu znalazła swoje miejsce pod prysznicem ;). małe dzieci bawią się wśród 18 wiecznych waz zabawkami z początku 20 wieku, posiłki podawane są na tychże zabytkowych zastawach, w 19 wiecznych karafkach mienia się przeróżne naleweczki, to muzeum żyje. gdzies tam w kacie pod schodami stoi telewizor a na ogromnym stole zawalonym stosami papierów znalazło się odrobinę miejsca dla komputera bo wuj korzysta z osiągnięć techniki, zeby wiedzieć jeszcze więcej :)
Trzecia pasja to ogród a w nim przede wszystkim pomidory, papryki i dynie. dostał swego czasu zakaz uczestnictwa w konkursach ogrodniczych w regionie bo ciągle zgarniał pierwsze miejsca ;) zdaje sobie sprawę, ze wygląd ogrodu może niektórych z Was rozczarować ale ja lubię ten ścisk i bałagan :)
to wszystko nie mogłoby normalnie funkcjonować gdyby nie zona wuja. kobieta pełna ciepła i cierpliwości, mistrzyni kuchni. to dzięki niej jest to zupelnie normalny dom. tak jak wuj jest chemiczka i pracowała cale życie w przyszpitalnym laboratorium w przeciwieństwie do męża jednak bardzo lubiła swoja prace ;) znalazła jednak czas, zeby wspomóc go w jego pasjach, po to, zeby cenny księgozbiór nie rozpadł się skończyła kurs introligatorski, razem z mężem odwiedza domy aukcyjne bo kolekcja ciągle rośnie, pomaga mu w ogrodzie, no i przetwarza to co się w nim urodzi. oprócz tego robi cuda na drutach dla całej rodziny i ostatnio uczy się robić koronki klockowe :)


na zachętę widok stołu przygotowanego do świątecznego obiadu, BN2008

https://lh5.ggpht.com/_yRVhyelAWWo/SVawZNzmXCI/AAAAAAAACQE/dygK9Iq1s64/s640/PC250007.JPG
Obserwuj wątek
    • leloop no tak 17.11.10, 22:13
      a o lince do reszty zdjec zapomniała :}
      picasaweb.google.com/leloop0/Wuj?authkey=Gv1sRgCJeXho-rmbea5wE#
      • newill6 Re: no tak 18.11.10, 05:44
        dla mnie bomba!!!....świetny klimat:)-i domu i ogrodu
        mój kuzyn,od dziecka wykazywał podobne zainteresowania do zbieractwa,nie ma tego aż na taką skalę ale zawsze ma się czym pochwalić prowadząc agroturystykę........
        • se_nka0 Re: no tak 18.11.10, 08:15
          Dech mi zaparło.
          Szacunek dla Wujostwa.
          Faktycznie, trzeba się trzymać ściśle ścieżek :) Dzięki za takie wieści !!!!
    • hesperia1 Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 09:37
      Czytałam jak bajkę.Zdjęcia oglądałam z rozdziawiona gębą jak dziecko.Dom w środku nieprawdopodobny,tyle cudów do podziwiania,a widok domu-zakochałam się!
      Będzie kolejny odcinek????????????????????????????????????????????
    • horpyna4 Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 10:25
      Leloop, słyszałam taką historyjkę o chłopczyku, który nie mówił przez kilka pierwszych lat życia. Biegano po specjalistach - i nic.

      Wreszcie któregoś dnia przy śniadaniu chłopczyk wrzasnął:

      - Dlaczgo to kakao jest zimne, do jasnej cholery?!

      - Syneczku, ty mówisz?

      - Pewnie, że mówię.

      - A dlaczego nie mówiłeś do tej pory?

      - Bo do tej pory wszystko było w porządku.
      • leloop Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 10:47
        Horpyno cudne :D
        trochę podobnie było z moim synem, zaczął mówić w wieku 4,5 gdy poszedł do przedszkola, wcześniej nie miał potrzeby ;)
        nadrobił już to z nawiązka a ja czasem wzdycham do czasów gdy "mówił" jedynie rękoma ;)
      • dorkasz1 Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 10:51
        Cudne, cudne, cudne. Tak sobie pomyślałam, widząc te baryłeczki na schodach... że chyba muszą nie mieć kotów? I psów z ADHD (jak moja Milka) też chyba nie... Podziwiam Żonę Wujka, bo utrzymanie tego w jakimś, choćby minimalnym stanie bezkurzowym, to przedsięwzięcie godne Siłaczki :)
        • leloop Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 11:04
          Dorkasz,
          fakt nie maja zwierzaków w domu, tylko 2 kury w ogrodzie no i sąsiedzkie koty. to chyba była kwestia alergii u dzieci (teraz dorosłych) i tak już zostało.
    • leloop Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 11:01
      tak, ten dom jest niesamowity a chyba najbardziej niesamowite jest to, ze jest tam normalnie. nie ma presji typu "nie dotykaj, nie ruszaj, nie oddychaj" zwłaszcza cenne przy małych dzieciach, które najzwyczajniej bawią się wśród tego wszystkiego. wręcz przeciwnie za każdym razem wyciągane są jakieś inne skarby do pooglądania, dotykania :)
      mam sąsiadkę, która kolekcjonuje różne durnostojki (współczesne )i za każdym razem jak do niej wejdę ze swoimi dziećmi (duże już są) to widzę jak się trzęsie, gdy któreś z nich za bardzo zbliży się do polki.
      zresztą Francuzi uwielbiają zbierać i ich domy zastawione są przeróżnymi, najczęściej, badziewiem. kiedyś weszłam do mieszkania sąsiadki mojej teściowej (podlewałyśmy kwiatki), szczeka opadła mi tak, ze musiałam zrobić zdjęcia. na WSZYSTKICH polkach segmentu stały rzadki porcelanowych figurek mniej więcej 3cm wysokości, było ich chyba trylion a cala wolna przestrzeń na podłodze i licznych stoliczkach zajmowały kompozycje sztucznych kwiatów. wyglądało to jak w rodzinnym grobowcu ;)
      • dorkasz1 Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 11:09
        Dobrze, że Cię tylko poprosiła o podlewanie kwiatków, a nie na przykład o pościeranie kurzu z mebli. Nie widząc wcześniej mieszkania, ja na bank bym się zgodziła. No bo co to za problem przelecieć ścierą te kilka mebli. Już sobie wyobrażam jak wchodzę, a tu figurki, figureczki, figureczątka. Załamka. Ufff... dobrze że to tylko moja wyobraźnia.
        • hesperia1 Re: opowieści rodzinne 18.11.10, 16:49
          Kobita pewnie wolałaby skonać niż pozwolić żeby ktoś odkurzył jej "skarby".
          Moja teściowa na wieść że zostanie babcią przeraziła się okrutnie,bo dzieciak zdemoluje jej mieszkanie:(połamie kwiatki,rozbije 'kryształy".....Nie ma to jak mieszkać w muzeum.
          • lellapolella Re: opowieści rodzinne 19.11.10, 14:15
            coś w tym nie- mówieniu jest:)Mój ojciec urodził się na Syberii i zaczął mówić, dopiero jak wrócili do Polski, odkąd ja pamiętam, twarz mu się nie zamyka:) Ogród fantastyczny, w domu, jak na mój gust za dużo zuvielu ale każdy ma, co lubi:)
            • leloop Re: opowieści rodzinne 19.11.10, 15:26
              ten zuviel to konieczność, gdzies trzeba składować skarby ;) dla mnie na co dzień mogłoby być zbyt meczące ale, ze bywam tam od święta ... ;)

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka