Dieta 1000 kalorii- czy naprawde skutkuje?

[martyna14]

Witam.
Zawsze stosowalam diete 1000 kalorii jednak po miesiacu stosowania organizm
z reguly przyzwyczajal sie do obnizonej dawki kalorii i np przy wzroscie 170
wazylam 70 kg , odchudzalam sie miesiac i schudlam tylko 5 kg -przez pierwsze
dwa tygodnie pozniej waga stanela podejrzewam , ze przemiana materii
przestawila sie na wolniejsza dzialanie.

Jak uniknac tego przy odchudzaniu?
Teraz mysle o diecie Atkinsa gdzie dieta polega na obnizeniu ILOSCI
WEGLOWODANOW co spowoduje mniejsze wydzielanie insuliny a co za tym idzie
spalanie tluszczu.

Pozdrawiam

[lipshits]

skutkuje Martyna, bo jest to przeciez to slawne ZRYJ POLOWE powiedziane troche
delikatniej.

[kissme]

Niestety, po takim odchudzaniu (dieta 1000 Kcal) najczesciej wraca sie do wagi
sprzed kuracji, albo jeszcze lapie kilka kg wiecej. Skuteczniejsze jest
wolniejsze chudniecie, ale wymaga konsekwencji i cierpliwosci.
Czy wiecej sie ruszasz? Uprawiasz jakis sport, lub chociazby codziennie
spacerujesz?

[heku]

Niestety wciąż jeszcze wiele kuracji odchudzających polega na ograniczaniu
ilości przyjmowanych kalorii. Tłumacząc zasadność tej praktyki, podaje się
następujące wyjaśnienie: jeżeli organizm dorosłego człowieka potrzebuje
dziennie 2500 kcal, a otrzymuje jedynie 2000, powstaje deficyt 500 kcal, który
organizm zmuszony jest zaspokoić, uruchamiając rezerwy tłuszczowe. Dochodzi do
spadku masy ciała. W rzeczywistości sytuacja przedstawia się zupełnie inaczej.
Kiedy pojawia się deficyt energii, organizm przystosowuje się do zaistniałej
sytuacji, zwalniając procesy metaboliczne. Innymi słowy – otrzymując 2000 kcal,
będzie potrzebował tylko 2000 kcal.

Nie ma więc mowy o żadnym deficycie energii. Zapasy tłuszczu nie zostają
wykorzystane i masa ciała stabilizuje się. Odchudzająca się osoba uważa, że
osiągnęła tymczasowy stan równowagi i cierpliwie czeka, aż wskazówka wagi znów
zacznie opadać. Organizm jednak pamięta o tym, że w pewnym momencie podaż
energii została zmniejszona. Co będzie, jeśli taka sytuacja znów się powtórzy?
Mózg decyduje, że należy zmniejszyć zapotrzebowanie na energię do, dajmy na to,
1700 kcal, a nadwyżkę zmagazynować w postaci tkanki tłuszczowej. Odchudzająca
się osoba, ku swojemu zdumieniu, zaczyna ponownie tyć. Zdenerwowana odwiedza
lekarza lub dietetyka, który nie bardzo wierzy w całą opowieść. Podejrzewa
pacjenta o popełnianie błędów w liczeniu kalorii lub ukradkowe pojadanie.
Nieszczęsny odchudzający się grubas oskarżany jest o nieumiejętność
podporządkowania się zaleceniom lekarza lub wręcz o kłamstwo! Następuje kolejne
obniżenie liczby kalorii, powiedzmy do 1500. Pacjent odzyskuje nadzieję na
skuteczne leczenie i wraca do domu.

Po kilku tygodniach rzeczywiście okazuje się, że stracił na wadze. Organizm
jednak nie daje się przechytrzyć i znów zmniejsza swoje zapotrzebowanie na
energię. Spadek masy ciała jest jeszcze bardziej krótkotrwały niż za pierwszym
razem. Znów dochodzi do ustalenia tymczasowego stanu równowagi. Instynkt
przetrwania każe naszemu ciału wykorzystywać jedynie 1200 kcal, a nadwyżkę
magazynować na wypadek większego głodu. Wskazówka wagi znów idzie w górę. W tym
momencie odchudzająca się osoba dochodzi do wniosku, że stałe zmniejszanie
dziennej racji pokarmowej jest jedynym sposobem na schudnięcie. Sama opracowuje
sobie dietę „tysiąc kalorii”.

Cały cykl zaczyna się od początku. Po krótkotrwałym okresie tracenia na wadze
następuje stabilizacja masy ciała i ponowne przytycie. Organizm człowieka jest
niezwykle czułym urządzeniem, szybko reagującym na warunki zewnętrzne.
Zmniejszenie wartości kalorycznej posiłków jest czynnikiem uruchamiającym
mechanizmy odpowiedzialne za gromadzenie zapasów.

Przywiązanie do diety niskokalorycznej może obrócić się przeciwko osobie, która
ją stosuje. Wystarczy bowiem najmniejsze odstępstwo, na przykład „słodki
weekend”, żeby masa ciała podskoczyła w ciągu jednego dnia o kilka kilogramów.

Wykres zmian masy ciała odchudzającej się w powyższy sposób osoby
charakteryzuje się ciągłymi wzrostami i spadkami. Im bardziej ograniczamy
spożycie, tym skwapliwiej nasze ciało gromadzi zapasy tłuszczu. Zdarza się, że
osoba ważąca na początku kuracji 70 kg i pragnąca zrzucić jedynie 5, przekonuje
się po kilku miesiącach, że waży 75kg.

Aby następował stały spadek masy ciała, wartość energetyczna posiłków powinna
być nieustannie redukowana. A i tak na końcu okaże się, że im mniej jemy, tym
bardziej przybieramy na wadze.

[kissme]

Jak zatem zmienic raz na zawsze zywot czlowieka otylego? Czy istnieje sposob na
utrzymanie metabolizmu na stalym poziomie?
Czy moze jedynym wyjsciem jest spozywanie coraz mniejszych porcji?
Kiedys czytalam, ze dobrze przeprowadzona glodowka (minimum 14-dniowa)
to "amputacja" tkanki tluszczowej. Zaraz potem znalazlam informacje, ze kazda
glodowka zwalnia metabolizm, a organizm pamieta to "zabiedzenie" do konca zycia.
Pozdrawiam:)

[kotka21]

Przeczytaj wątek dieta tłuszczowa.Pozdrawaiam.

[ciekawa_swiata]

Jeżeli naprawdę zależy Ci na schudnięciu i utrzymaniu tego stanu, polecam
gorąco zapoznanie się z metodą MONTIGNAC. To nie jest jedna z wielu diet, ale
sposób na zdrowe (i szczupłe) życie. Mogę potwierdzić na własnym przykładzie.
Trzeba troszkę samozaparcia, ale naprawdę warto!
Ksiązkę opisującą tę metodę mozna kupić przez Wirtualną Polskę: "Jeść aby
schudnąć"- M. Montignac. W księgarniach pewnie też jest, ale nie sprawdzałam.

[araab]

heku napisał(a):


> Aby następował stały spadek masy ciała, wartość energetyczna posiłków powinna
> być nieustannie redukowana. A i tak na końcu okaże się, że im mniej jemy, tym
> bardziej przybieramy na wadze.

A w końcu pijemy tylko wodę i tyjemy średnio 2 kg na miesiąc.A mądrość zawarta w
ostatnim zdaniu została empirycznie udowodniona na więźniach obozów
koncentracyjnych.

Co za głupoty!

A poza tym komu potrzebny jest STAŁY spadek masy ciała?

[miaaa]

:)))) zgadzam sie! poza tym, drogi(a) 'heku' - 1000 kalorii to ilosc energii
potrzebna czlowiekowi na pokrycie takich podstawowych czynnosci zyciowych jak
chodzenie,spanie,trawienie etc. dzialanie tej powszechnej diety polega
najzwyczajniej na prawidlowosci, iz kazda dodatkowa aktywnosc (wiecej ruchu,
stres - slowem wszystko co czeka nas kazdego dnia) powoduja, ze jestesmy na
minusie i zaczynamy tracic zbedne kilogramy (1kg = 7000 kcal). szybkosc
przemiany materii nie ma tu zadnego znaczenia! poza tym, jak wyjasnisz
prawdziwosc swojej spektakularnej teorii setkom anorektyczek probujacym w tej
wlasnie chwili przytyc choc troche z wagi 38 kg...? pozdrawiam.

araab

[paw_daddy]

spierdalaj z tego watku ty psie arabski.

[agnieszka.dobrowolska]

Mysle, ze podejmowanie diety 1000 kcal przed zapoznaniem sie z wlasnym zapotrzebowaniem energetycznym
organizmu moze spowodowac nieprawidlowa redukcje masy ciala- zbyt gwaltowna u osob z wysokim
zapotrzebowaniem i niedostateczna redukcje lub jej brak u osob z niskim zapotrzebowaniem. Warto takie badanie
wykonac przed podjeciem trudu odchudzania. Oprocz diety powinno sie rowniez pamietac o koniecznosci
zwiekszenia wydatku energetycznego, czyli- wysilek fizyczny; optimum : 3 x tygodniowo 3 km spaceru.

[araab]

agnieszka.dobrowolska napisał(a):

> Mysle, ze podejmowanie diety 1000 kcal przed zapoznaniem sie z wlasnym zapotrze
> bowaniem energetycznym
> organizmu moze spowodowac nieprawidlowa redukcje masy ciala- zbyt gwaltowna u o
> sob z wysokim
> zapotrzebowaniem i niedostateczna redukcje lub jej brak u osob z niskim zapotrz
> ebowaniem.

Jak niskie może być to zapotrzebowanie u człowieka, który żyje i normalnie
funkcjonuje tzn. nie jest w stanie śpiączki czy też obłożnie chory? Jeżeli
przyjmuje się, że organizm zużywa energię do funkcjonowania jako całość w ilości
1 kcal na 1 kg masy ciała na 1 godzinę, to osoba ważąca np. 45 kg potrzebuje 45 x
24= 1080 kcal min.jeśli żyje.Na spanie 6 godzin na dobę zużywa dodatkowo 372
kcal.Do tego potrzebuje trochę jeszcze na chodzenie, jedzenie, myślenie.Razem
będzie tego ok. 1800 kcal/dobę.Jak więc dostarczanie tylko 1000 kcal może
pokrywać zapotrzebowanie i nie powodować redukcji masy ciała?

[martyna14]

.Razem
> będzie tego ok. 1800 kcal/dobę.Jak więc dostarczanie tylko 1000 kcal może
> pokrywać zapotrzebowanie i nie powodować redukcji masy ciała?

Niestety mimo tego, ze wydaje sie to calkowicie logiczne i poprawne nie
powoduje to redukcji masy ciala ( sprawdzilam). Podejrzewam, ze organizm
dostowuje sie do zmniejszonej dawki kalorii i inaczej gospodaruje kaloriamii.

[morgana2002]

Stosowałam dietę 1200, potem 1000, potem 700, a potem 400, schodząc coraz
niżej. W końcu nie jadłam prawie nic a zjedzenie czegokolwiek powodowało wzrost
masy ciała. Potem przeszłam na dietę olewającą ilość kalorii zaś opartą na
indeksie glikemicznym i schudłam. Możeliwości ludzkiego organizmu w dziedzinie
zwalniania przemiany materii są naprawdę nieograniczone. Do tego przez cały
czas ograniczenia jedzeniowego, czułam sie słabo, źle i było mi zimno.

[araab]

A co jadłaś w trakcie tej diety 400 kcal? I jak długo ją stosowałaś? Bo cudów
nie ma.Przy takiej dawce musi nastąpić wyniszczenie organizmu, wcześniej czy
później.
W końcu to nie chodzi wyłącznie o same kalorie ale co się w ramach tych kalorii
spożywa.1000 kcal w samych słodyczach czy 1000 kcal w tłuszczach czy 1000 kcal
tylko białko to są zupełnie różne kalorie. I w każdym z tych przypadków mało
prawdopodobna będzie szybka utrata wagi.Organizm "nie popuści" ani
dekagrama,jeżeli ma jakiekolwiek niedobory.Chyba,że taki stan trwa długo i w
końcu musi sięgnąć do zapasów.Ale po okresie głodówki natychmiast najpierw
uzupełnia zapasy.Sztuką jest dostarczać organizmowi pełną gamę niezbędnych
składników odżywczych(bez niedoborów)i jednocześnie zachować ujemny bilans
energetyczny. Wtedy sie chudnie.Moja utrata 18 kg nastąpiła systematycznie w
ciągu 5-ciu miesięcy przy dostarczaniu średnio ok. 1500 kcal/dzień.Bez
zwiększonego wysiłku fizycznego.Ale te 1500 kcal było dobrze zbilansowane (i
białko i węglowodany i tłuszcze i witaminy i minerały).I przemiana materii
wyraźnie przyśpieszyła. Każdy organizm ma swoje minimum zapotrzebowania
energetycznego. I na pewno jest to więcej niż 400 czy 700 kcal.Myślę, że także
więcej niż 1000 kcal.
Może Pani doktor spotkała w swojej karierze przypadki szczególne, znacznie
poniżej 1000 kcal.Ciekawe.
Pozdrawiam i życzę sukcesów przy wybranych dietach.

[morgana2002]

araab napisał(a):

> A co jadłaś w trakcie tej diety 400 kcal? I jak długo ją stosowałaś? Bo cudów
> nie ma.Przy takiej dawce musi nastąpić wyniszczenie organizmu, wcześniej czy
> później.

Proszę bardzo. Najekstremalniejszy okres to : Na śniadanie jadałm dwie kromki
pieczywa wasa light = 40 kcal =jabłko 60 kcal + jogurt 0%=30= 130
obiad składał się np z dwuch jabłek = 120 , albo z piersi z kurczak 100 kcal i
sałaty = 30
kolacja to trochę otrębów pszennych, tak gdzieś pół szklanki z wodą.Bardzo mało
kalorii.

Do diety tej doszłam zmuszona przyrostem masy ciała przy jedzeni CZEGOKOLWIEK
więcej. Odżywiałam sie tak przez sześć mięsięcy. Chyba nie musze nadmieniać jak
fatalnie się czułam i jak byłam głodna. Potrafiłam ćwiczyc po trzy godziny
dziennie i do tego maszerować. Fajne życie no nie? Owszem może i organizm sięgał
do rezerw, ale też nie robił nic ponad minimum, nie byłam w stanie się
skoncetrować ani sprawnie myśleć. Co do wyniszczenia organizmu, to nic mi sie nie
stało, badania miałam w porządku i tylko hormony siadały. Co jednak miałam robić
wiedząć, że jeśli przerwę tą dietę natychmiast utyję?
morgan

[araab]

morgana2002 napisał(a):

> Do diety tej doszłam zmuszona przyrostem masy ciała przy jedzeni CZEGOKOLWIEK
> więcej. Odżywiałam sie tak przez sześć mięsięcy. Chyba nie musze nadmieniać jak
>
> fatalnie się czułam i jak byłam głodna. Potrafiłam ćwiczyc po trzy godziny
> dziennie i do tego maszerować. Fajne życie no nie? Owszem może i organizm sięga
> ł
> do rezerw, ale też nie robił nic ponad minimum, nie byłam w stanie się
> skoncetrować ani sprawnie myśleć. Co do wyniszczenia organizmu, to nic mi sie n
> ie
> stało, badania miałam w porządku i tylko hormony siadały. Co jednak miałam robi
> ć
> wiedząć, że jeśli przerwę tą dietę natychmiast utyję?
> morgan
>
Współczuję.Trzeba było przerwać i mimo chwilowego wzrostu wagi, uzyskać pożądany
efekt przy zastosowaniu zupełnie innej diety, na pewno nie polegajacej na
drastycznym ograniczaniu kalorii.Próbować różnych i dobrać najlepszą dla swojego
organizmu.Bo to sprawa indywidualna.Jak widać, do niczego dobrego taka głodówka
nie prowadzi. Może i badania rutynowe były w porządku po 6-u miesiącach, ale
np.przy bulimii badania podstawowe też są w porządku a organizm jest wyniszczony
i rozregulowany.NIGDY takie ograniczenia nie dadzą pozytywnego efektu.
Efekt "jojo" gwarantowany i natychmiastowy.

[morgana2002]

> Współczuję.Trzeba było przerwać i mimo chwilowego wzrostu wagi, uzyskać pożądan
> y
> efekt przy zastosowaniu zupełnie innej diety, na pewno nie polegajacej na
> drastycznym ograniczaniu kalorii.Próbować różnych i dobrać najlepszą dla swojeg
> o
> organizmu.Bo to sprawa indywidualna.Jak widać, do niczego dobrego taka głodówka
>
> nie prowadzi. Może i badania rutynowe były w porządku po 6-u miesiącach, ale
> np.przy bulimii badania podstawowe też są w porządku a organizm jest wyniszczon
> y
> i rozregulowany.NIGDY takie ograniczenia nie dadzą pozytywnego efektu.
> Efekt "jojo" gwarantowany i natychmiastowy.

Mądrala;)Teraz wiem, co trzeba było, ale wtedy jakoś nikt mi nic mądrego nie
powiedział. Chyba nie do końca się rozumiemy, ta dieta, którą opisałam, to
końcówka procesu ograniczania kalorii, ciągnącego się dwa lata. Próbowałam
naprawdę dużej ilości diet propagowanych przez rozmaite autorytety i pupa blada.
A zaczęło się od przejścia na tz. racjonalne odrzywianie i ograniczenie
sporzywanych pokarmów, polecane w jakiejś debilnej gazecie. Mówiąc o przyroście
wagi, powodowanym zjedzeniem czegokolwiek, nie mam na myśli kilograma lub dwóch ,
tylko dziesięć. Mam 170 cm wzrostu i ważę ok 50 kg, przy próbach wycofania z
głodówki moja waga skakała do 60 i wyżej. Racjonalne odżywianie nie pomagało i
dopiero zastosowanie zasad z książki Lipetza Dieta dobrych kalorii, zmieniła to.
Chyba cię nie dziwi, że jestem oburzona, bo okazało się że odchudanie polega na
zupełnie czymś innym, niż ograniczenie ilości jedzenia i katowanie się głodem.
Jestem też zła, że zmaronowałam kilka lat życia, męcząc się , bo jacyś kretyni
wmuwili mi, że jak będę mniej jeść, to bedę szczuplutka. Nie chcę też aby inne
dziewczyny powieliły moje błądy, dlatego o nich piszę.
morgan

[araab]

morgana2002 napisał(a):


>
> Mądrala;)Teraz wiem, co trzeba było, ale wtedy jakoś nikt mi nic mądrego nie
> powiedział. Chyba nie do końca się rozumiemy, ta dieta, którą opisałam, to
> końcówka procesu ograniczania kalorii, ciągnącego się dwa lata. Próbowałam
> naprawdę dużej ilości diet propagowanych przez rozmaite autorytety i pupa blada
> .
> A zaczęło się od przejścia na tz. racjonalne odżywianie i ograniczenie
> spożywanych pokarmów, polecane w jakiejś debilnej gazecie. Mówiąc o przyroście
>
> wagi, powodowanym zjedzeniem czegokolwiek, nie mam na myśli kilograma lub dwóch
> ,
> tylko dziesięć. Mam 170 cm wzrostu i ważę ok 50 kg, przy próbach wycofania z
> głodówki moja waga skakała do 60 i wyżej. Racjonalne odżywianie nie pomagało i
> dopiero zastosowanie zasad z książki Lipetza Dieta dobrych kalorii, zmieniła to
.
> Chyba cię nie dziwi, że jestem oburzona, bo okazało się że odchudzanie polega na
>
> zupełnie czymś innym, niż ograniczenie ilości jedzenia i katowanie się głodem.
> Jestem też zła, że zmaronowałam kilka lat życia, męcząc się , bo jacyś kretyni
> wmówili mi, że jak będę mniej jeść, to bedę szczuplutka. Nie chcę też aby inne
> dziewczyny powieliły moje błądy, dlatego o nich piszę.
> morgan
>

Chyba się jednak rozumiemy.I dobrze, że piszesz o tym, bo rzeczywiście trzeba
przestrzegać przed wszelkiego typu dietami niedoborowymi, głodówkami.To po prostu
bez sensu.Natomiast sprawa ujemnego bilansu energetycznego, jeżeli jest on
osiągany w mądry sposób, na pewno jest ważna.Ale ujemnego bilansu nie można
tworzyć racjami głodowymi, które po prostu zakłócają wszelkie procesy w tak
skomplikowanym mechaniźmie, jakim jest organizm człowieka.