kiwuska 21.10.02, 08:48 Czy moze Pani podac dieta, ktora powinna byc stosowana przy tej chorobie? Pozdrawiam. Link Zgłoś Obserwuj wątek
kiwuska Re: Colitis Ulcerosa 31.10.02, 08:49 A moze chociaz jakies przydatne informacje/linki? Link Zgłoś
aleksandra.cichocka Re: Colitis Ulcerosa 07.11.02, 22:25 Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest chorobą przewlekłą, cechującą się okresowymi zaostrzeniami i remisjami. Ma ono charakter nawracającej biegunki z obecnością świeżej krwi w stolcu. Stan ogólny pacjenta zależy w dużej mierze od nasilenia biegunki. Bywa ciężki w okresie zaostrzeń i dość dobry w okresie remisji. To zróżnicowanie stanu pacjenta w czasie wieloletniego okresu choroby narzuca konieczność zróżnicowania diety. W okresie zaostrzeń konieczne są daleko posunięte restrykcje, natomiast w okresie remisji ograniczenia dietetyczne mogą być bardzo łagodne. Celem żywienia dietetycznego jest oszczędzanie chorego narządu z jednej strony i poprawę stanu odżywienia z drugiej. Stan odżywienia pacjenta z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego jest zazwyczaj upośledzony, co nasila się czasem bardzo znacznie w okresie zaostrzeń. Intensywne biegunki powodują odwodnienie i niedobór elektrolitów. Utrata krwi ze stolcem powoduje niedokrwistość. Bóle brzucha, uniemożliwiające prawidłowe żywienie, skutkują niedobiałczeniem organizmu, niedoborem witamin i deficytem kalorycznym. Objawy te łagodnieją w okresie remisji, co ułatwia liberalizację diety wiążącą się ze zwiększeniem jej wartości odżywczych. Ogólnie dietę stosowaną we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego można określić jako bogatoenergetyczną i bogatobiałkową, z ograniczeniem tłuszczu i znacznym ograniczeniem błonnika. Dieta powinna dostarczać również potrzebnych ilości witamin i składników mineralnych. W przypadkach, w których nie da się tego osiągnąć za pomocą diety, lekarz może zalecić odpowiednie preparaty. Ważną cechą diety jest także konieczność jej indywidualizacji w zależności od stopnia tolerancji przez pacjenta poszczególnych produktów spożywczych. W ostrym okresie choroby, jeżeli nie zachodzi konieczność zastosowania żywienia pozajelitowego, najczęściej stosuje się dietę płynną, pozbawioną błonnika. Może zaistnieć konieczność podawania na początku choroby (przez 1-2 dni) tylko gorzkiej słabej herbaty. Stopniowo dieta jest rozszerzana: podać można rzadki kleik z kaszy jęczmiennej, owsianej lub ryżu (bez tłuszczu), następnie namoczoną czerstwą bułkę lub sucharek. Jeśli chory toleruje kisiel owocowy lub rozcieńczony przecier owocowy, można mu je podać, ale bez cukru lub z bardzo małym jego dodatkiem. Na ogół nie zaleca się mleka, gdyż znaczna część chorych produktu tego nie toleruje. Dieta stosowana w ostrym okresie choroby jest niepełnowartościowa, dlatego powinna być stosowana nie dłużej niż kilka dni. Celowe może być podanie specjalnych preparatów odżywczych. W miarę poprawy stanu zdrowia chorego i ustępowania biegunki stopniowo rozszerza się dietę. W dalszym ciągu ograniczony jest w niej błonnik, ale wartość energetyczna i zawartość w niej składników odżywczych powinna pokrywać zapotrzebowanie chorego. Ze względu na znaczne straty azotu, istnieje potrzeba dostarczenia w diecie 100-120 g białka o wysokiej wartości biologicznej. Pokrywa ono ok.16% wartości energetycznej diety. Wartościowego białka dostarczają kruche, delikatne gatunki mięsa, ryby, jaja. Mleko i jego przetwory muszą być z diety wykluczone z uwagi na ich złą tolerancję. Ze względu na wykluczenie z diety mleka, nie osiąga się pokrycia zapotrzebowania organizmu na wapń i witaminę B2. Celowe jest podawanie suplementów. Ze względu na złą tolerancję tłuszcze ograniczone są do 50-70 g na dzień, a w niektórych przypadkach nawet bardziej. Należy pamiętać, że podawana ilość tłuszczu dotyczy ogólnej jego ilości, a więc zarówno dodanego, jak i zawartego w produktach, często niewidocznego. Tłuszcze pokrywają 18-21% energii całodziennego pożywienia. Węglowodanów powinno być od 400 do 500 g w racji pokarmowej dziennej, a więc tyle, aby dostarczyć resztę energii, czyli pokryć 66-63% energii w omawianej diecie. Źródłem węglowodanów są: pieczywo, mąka, kasze, ziemniaki, cukier (w ograniczonej ilości) oraz częściowo warzywa i owoce. Niedobory składników mineralnych i witamin nie zawsze mogą być wyrównane dietą. Celowe jest wówczas stosowanie suplementów pokarmowych. Restrykcje dotyczące spożycia niektórych produktów zależą od stopnia zaostrzenia choroby. W ostrym okresie choroby bardzo ważna jest podaż dużej ilości płynów dla wyrównania strat powodowanych biegunką. Nie podaje się jednak mocnej herbaty i kawy, nasilają one bowiem kurczliwość jelit. Nie poleca się soków warzywnych i owocowych, ze względu na zawartość jedno i dwucukrów, które po fermentacji są źródłem powstawania gazów jelitowych. W okresie remisji unika się tylko tych potraw, które nie są dobrze tolerowane. Dotyczy to w szczególności mleka i w mniejszym stopniu jogurtu, kefiru i serów twarogowych. Ogranicza się ilość tłuszczu poniżej 30% energii. Ograniczenie może być większe, jeżeli pacjent wykazuje skłonność do biegunek tłuszczowych. Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego mają tendencję do kamicy nerkowej. Dlatego z diety wyklucza się produkty o dużej zawartości szczawianów. Część chorych źle toleruje cukier i słodycze, dlatego te produkty ogranicza się w diecie. W razie potrzeby można z nich całkowicie zrezygnować. Ale dietę w tym schorzeniu trzeba zawsze ustalać z prowadzącym lekarzem. Pozdrawiam Link Zgłoś
