Niedoszli samobójcy

[mantra1]

W ciagu ostatnich paru lat dostalam ich trzy...listy od niedoszlych
samobojcow. Nie wiem, dlaczego akurat do mnie byly kierowane, bo ani z zadna z
tych osob (no, moze poza jedna) w bliski sposob nie jestem zwiazana, ani tym
bardziej w zaden sposob nie bylam przyczyna takiej decyzji. Moze spece od
wiktymologii mieliby cos na ten temat do powiedzenia. Moze to jakies moje
cechy, o ktorych sama nie wiem sprawiaja, ze tak czesto staje sie "ofiara"
takich ludzi?
Ostatni z nich przyszedl w sobote. Tresc jego byla bardzo podobna do
poprzednich dwoch, tak jak podobna byla sytuacja, ktora sklonila nadawce do
proby podjecia takiego kroku. We wszystkich trzech przypadkach chodzilo o
kobiete, ktora odeszla, albo nie chciala przyjsc.
"Dziekuje....przepraszam...nie mam sily walczyc...do zobaczenia w lepszym ze
swiatow" - tak mniej wiecej brzmi kazdy z nich. Ten ostatni przyszedl w
sobote, od faceta, poznanego pare lat temu w necie, z ktorym laczyla mnie i
Nokate wylacznie znajomosc korespondencyjno-telefoniczna, od czasu do czasu
wysylalismy sobie jakies plyty, czy ksiazki. Nawet nigdy sie nie spotkalismy,
chociaz z innymi osobami z tamtej grupy poznal sie osobiscie i utrzymywal
blizsze kontakty. Znalazlam tego maila w skrzynce dopiero po paru godzinach,
wczesniej nie bylo mnie przy komputerze. Natychmiast zadzwonilam na komorke -
cisza. I kompletna bezradnosc, bo facet mieszka w miescie oddalonym ode mnie
ponad 200 km. Przez pol nocy obdzwanialismy netowych znajomych, zeby dotrzec
do kolegi, ktory mieszka w tym samycm miescie, co nieodszly samobojca.
Niestety, jego komorka tez byla wylaczona. W koncu, rano udalo nam sie go
zlapac. Jest inwalida, wiec musial zorganizowac sobie na cito pomoc i
transport, zeby dotrzec do niedoszlego samobojcy. W miedzyczasie podal nam
jego numer domowy i przez kolejna godzine wisialam na telefonie, probujac sie
dodzwonic. W koncu odebral...uff zyje. "Pranie mozgu" przez kolejne godziny -
ja przez telefon, kolega, ktory w koncu do niego dotarl-osobiscie. A on, ze
nie zdejmie tej petli, ktora sobie przygotowal. Niby wiem, ze juz teraz raczej
nie zrobi z niej uzytku, ale... Wieczorem, kiedy zostal juz sam, znowu
zadzwonil, tym razem nawalony jak stodola i znowu straszy, ze to zrobi. Tym
razem mial "meska rozmowe" z Nokata, ja juz wymieklam. I kolejna nieprzespana
noc, w obawie, czy alkohol nie doda mu odwagi. W poniedzialek byl juz tylko
telefon z przeprosinami. I cisza. Ale wiem, ze zyje.
Nie bedzie komentarza, bo za duzo sprzecznych uczuc we mnie sie klebi.
Moze Wy sprobujecie?

[mammaja]

No coz, temat kwalifikuje sie dla profesjonalistow. Oni naprawde wiedza wiecej,
maja doswiadczenie. Zreszta fakt informowania o zamierzonym samobojstwie jest
juz chyba wolaniem o pomoc.I tej pomocy udzieliliscie - swoja droga wspolczuje,
to bardzo obciazajace psychicznie. Z bliskich mi dziewczat dwie popelnily
samobojstwo - bylo to oczywiscie w mlodosci, a ciagle zaluje, ze nikt nie
przypuszczal, ze nikt nie przewidzial i ze nie udalo sie tamu zapobiec. Ale te
dziewczyny nie uprzedzaly. Poprostu zrobily to

[jutka1]

Mm napisala slusznie, ze zawiadamianie o samobojstwie jest w sumie wolaniem o
pomoc. Ci, ktorzy chca tak naprawde, nikomu nie mowia.
Pomocy udzielilas, doraznej.
Mysle, ze ta osoba powinna siegnac po pomoc profesjonalna, psychologa, terapeuty.

[skynews]

Mantra,
hecę sobie robia.

A tak w ogole czy publiczne fora nadaja sie do takich tematow ?
Mysle ze nie - to sprawa profesjonalistow jak napisala Mm.

[mantra1]

Sky, mnie nie chodzi o rostrzasanie motywow, jakie popychaja 40-50 letnich
facetow do samobojstwa. Nie jestem "skonczonym" psychologiem, nie znam sie. W
tym przypadku, poniewaz zdarza mi sie miec do czynienia z takimi delikwentami
juz po raz trzeci raczej oczekiwalabym jakichs sugestii, czy wymiany
doswiadczen, jak powinnam sie zachowac, gdbym, nie daj Boze kiedys jeszcze
zostala postawiona w takiej sytuacji. Bo to jest cholerna odpowiedzialnosc,
ktora nagle ktos calkiem nieoczekiwanie na Ciebie zwala. Ktos, kogo malo znasz i
tak naprawde nie wiesz, do czego jest zdolny. Czemu wiec o tym nie pogadac na forum?

[skynews]

Fora to ma byc pelny relaks.
Nie jestem zwolennikiem forumowego smucenia.
Trzeba na luzie, rowniez w zyciu, wowczas wszystko najczesciej sie udaje.

Skad masz pewnosc ze sprawa jest rzeczywiscie powazna i dlaczego czujesz
sie odpowiedzialna ?

ps
dlaczego wlasnie Ty - masz jakis telefon zaufania czy cos w tym stylu ?

[mantra1]

skynews napisał:
> Skad masz pewnosc ze sprawa jest rzeczywiscie powazna i dlaczego czujesz
> sie odpowiedzialna ?
______
Bo mam. Nie jest to facet, ktory robilby sobie tego rodzaju jaja. Slyszalam go
przez telefon, a ten, ktory pojechal go ratowac - widzial.

> ps
> dlaczego wlasnie Ty - masz jakis telefon zaufania czy cos w tym stylu ?
------
Sama sobie zadalam przeciez to pytanie. Nie, nie prowadze telefonu zaufania, nie
potrafie udzielic w takich sytuacjach profesjonalnej pomocy i wlasnie dlatego o
tym pisze.
Ale ok, juz przestaje smucic.

[skynews]

Napisalem ogolnie o smuceniu, nie ekstra do Ciebie, bo wydaje mi sie ze do tej
pory wszystkie dyskusje na tzw. powazne tematy nie daly nic oprocz kłótni.

Nie zniechecaj sie, pogadamy wieczorem, teraz ide "wykorzystac" slonce i piekna
pogode:_)

[fedorczyk4]

Mantro placisz cene za umiejetnosc uwaznego sluchania i czytania innych.
Wykazujac zainteresowanie ludzmi, de facto udzielasz glejtu na zawracanie Ci
glowy i przytlaczanie odpowiedzialnoscia. Na pewno dobrze zareagowalas, bo
dowartosciowaliscie tego faceta, a na pewno bardzo tego potrzebowal. Jak znam
zycie "niedoszly" nie zwroci sie do psy. o pomoc, bo to nie on ma problem tylko
zycie jest podle, wiec prawdopodobnie zostalo zrobione wszystko co mozna.
Zgadzam sie z Mmammajka, ze jak ktos chce to zrobic, to robi to cichcem i
niestety skutecznie. On wolal o pomoc i uzyskal ja. Uwazaj tylko zeby nie uznal
ze skoro stac Was na pomoc, to jestescie odpowiedzialni za niego i jego
szczescie.

[mammaja]

Mysle, ze moze jest okazja, zeby dowiedziec sie czy w naszych miastach dzialaja
telefony zaufania zajmujace sie takiemi problemami, czy sa w innych (bo facet
byl z innego). Czy jest pomoc psychologiczna na ten temat? Ja nie zauwazylam,
zeby z powaznych tematow wynikaly tylko klotnie. Czasami nam sie udaje Jak
sie czegos dowiem, to napisze.

[verbena1]

Mantro, niektorzy ludzie maja silna potrzebe wyrzucenia z siebie problemow.
Wydzwaniaja do wszystkich znajomych,strasza samobojstwem aby zwrocic na siebie
uwage, nie byc zapomnianym lub pozbyc sie balastu psychicznego.

Mam znajoma ,ktora po kazdym dolku malzenskim wydzwania do mnie i wyrzuca z
siebie nagromadzona zlosc i nienawisc do meza. Probuje ja pocieszac, radzic ale
ona nie potrzebuje rad tylko wysluchania.
Czasem mam wrazenie ,ze ona obarcza mnie swymi problemami, wrzuca jak do
kontenera bo po takiej sesji czuje sie jak po brzegi wypelniony smietnik.
Nazajutrz ona dogaduje sie z mezem i jest wszystko ok a ja zostaje z
poczuciem ,ze zostalam wykorzystana.
Potrafisz sluchac i dlatego ludzie pisza i dzwonia do Ciebie. To mile ale
niekiedy trudno jest ustalic granice naszego zaangazowania i ingerencji w
czyjes problemy.

[skynews]

Mantra,
przypomnial mi sie film zrobiony amatorska kamera i emitowany w Reality TV.
Akcja dzieje sie gdzies w centrum duzego miasta w Belgii lub Holandiii.
Jest zimny jesienny wieczor.
Facet (35 - 40 lat) tylko w slipkach stoi na gzymsie na piatym pietrze i grozi
ze skoczy.
Zabarykadowal sie skutecznie w pokoju tak wiec nikt nie ma do niego dostepu.
Policyjmy psycholog, przez megafon, probuje bezskutecznie namowic go do zmiany
swoich zamiarow.
Na ulicy zebral sie juz spory tlumek, ktory...zaczyna zachecac delikwenta do
skoku wykrzykujac taksty w rodzaju: "skocz w koncu, chcemy wszyscy zobaczyc jak
twoj durny mozg rozleje sie na chodniku" !!!.
Policja probuje bezskutecznie uciszyc tlum.
Po okolo pol godzinie facet sie w koncu wkurwil, pokazal wrzeszczacemu tlumowi
"smierdzacy paluch" i...wrocil do pokoju !
Za chwile zostal odprowadzony przez policje okryty kocem, tlum aplaudowal
i bil brawo a niedoszly samobojca usmiechal sie pozdrawiajac zebranych jak
pop-star.

Moze tak wlasnie nalezy z nimi postepowac: tak ich wkurzac zeby im sie
odechcialo, uzmyslowic im zaleznie od sytuacji ze zostanie z nich tylko
gora miesa i nic wiecej.

[glonik]

mantra1 napisała:
Bo to jest cholerna odpowiedzialnosc,
> ktora nagle ktos calkiem nieoczekiwanie na Ciebie zwala. Ktos, kogo malo
znasz

O nie!!!!!
Odpowiedzialność jest tylko tej osoby, chcącej popełnić samobójstwo.

Nie Twoja, nie moja nie innych.
Wybrał. Dostał.
Krzyk rozpaczy...
To przerabiała moja Przyjaciółka. Jeździła do innego miasta.
Była na zawołanie.
Nagrywała Jej psychologów, psychoterapeutów i nagle.... pogrzeb.
Też znałam Iwonę. Utalentowana muzyczka, grająca w orkiestrze sporego kalibru.
Każdy dorosły sam na siebie bierze odpowiedzialność za samobójstwo.
Mam w tej sferze własne doświadczenia, więc mówię: CHCESZ SIĘ ZABIĆ? TWOJA WOLA.
Tylko nie mów, że nikt cię nie zrozumiał.
To jest albo szantaż, albo wołanie o pomoc.
Jeśli to drugie, to odesłać do fachowca. Nie wchodzić w to !!!
Ratować się samej/samemu.
Wiem i znam. Nie z teorii piszę.

[mantra1]

Poczytalam, pomyslalam...
Wnioski nasuwaja mi sie dwa: nie psycholog mu jest potrzebny, a ta o 20 lat
mlodsza zonka (od roku), co go z dziecieciem u piersi porzucila. Taki byl motyw.
Dlaczego na swa "ofiare" wybral mnie - osobe malo znana i prawie anonimowa, a
nie prawdziwych przyjaciol, ktorych przeciez ma, rodzicow, czy nawet sama zone?
Ano mysle, ze dlatego (moze zle kombinuje), iz od samego poczatku, swiadomie,
badz nieswiadomie wiedzial, ze tego "numeru" nie wykona, ze nie starczy mu
odwagi. O ilez prosciej jest wyrzucic z pamieci komorki, czy z listy adresowej
jakas daleka kolezanke, niz zyc dalej we wlasnym srodowisku rodzinno-towarzyskim
z etykietka "tego, co to chcial sie wieszac". Pewnie wiedzial, ze ja sie przejme
i pieciu groszy nie dam, ze kiedy jakis kolejny niedoszly (tfu,tfu, oby nie)
znowu zechce pozegnac sie ze swiatem za moim posrednictwem - ja sie nie przejme.
Bo wiesz, Sky, tak jestem "zrobiona", ze jak ktos stoi na parapecie i mowi, ze
zaraz skoczy, nie potrafie mu powiedziec "spadaj". Jak siebie znam, to zawsze w
ostatniej chwili sprobuje przynajmniej zlapac za nogawke.
Uznaje, ze tym razem bylo to wolanie o pomoc. Ale to moze byc troche jak z
hipochondrykiem, ktory wiecznie zamecza otoczenie swoimi dolegliwosciami. W
koncu moze sie zdarzyc tak, ze wszyscy oleja, kiedy zachoruje naprawde powaznie.
W ten wlasnie sposob ludzie na wlasne zyczenie buduja wokol siebie znieczulice.