Halo , hallooo , tu ptasie radio.

[lablafox]

Podajemy najświeższe wiadomości
Bociany , które wylatywały z pustyni negev w izraelu04.03.06 dotarły do
Polski.
Wczoraj widziane były nad Warszawą .
Pierwszego w tym roku bociana widziano 26 marca nad Kockiem .
Mamy nadzieje ,ze bociany Jutyldy przezyły tę wielką podróz tam i z powrotem.
Wczoraj tez do swego domku przyfrunęły , długo oczekiwane przez Lx
szpaki.Przeglad dziury w podssufitce dachu zrobiony - wszystko widac ok , bo
raczą nas przepieknym śpiewem i gwidzami.
Życze wam , moje ptaszki,żebyscie miały wiecej szczęścia w tym roku w
odchowaniu mlodych.
W ubiegłym , uczące sie fruwac porwały sroki i kawki.

[jutka1]

Jeszcze ich nie ma
Czekam i oczy wypatruje

[lablafox]

Moje szpaki przyleciały 1 kwietnia . Zasiedliły swoją stara dziurę w podszyciu
dachu i być może juz zniosły jajka , bo dzis rano rejwach straszny ,a to kawki,
łobuziaki zaatakowały gromadnie wejście i coś tam zawzięcie robiły .
Nie mogłam ich odegnac , szpaczki tez nie dały rady.W ubiegłym roku te kawki
pozżerały im młode, już ledwo opierzone.

[lablafox]

Bociany w Chybach koło Poznania juz są:
www.bociany.kalinski.pl/

[jutka1]

Moich jeszcze nie ma. Mam nadzieje, ze "jeszcze", i ze nic im sie nie stalo

Melduje... :-))))

[jutka1]

... ze sa! Bocki przylecialy!
Na razie widzialam tylko jednego, ale drugi moze lata po okolicy w poszukiwaniu
jadla.

)))

[jakotakot]

Alleluja !!!

[lablafox]

Hurrrrrraaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!

[jakotakot]

Siedze sobie rankiem, kawke sacze i ptaszkom sie przygladam. A one, juchy, jak
ludzie : jedne agresywne, inne bojazliwe. Sa ptaki cwaniaki i pocciwe safanduly,
pracusie i "niebieskie" lenie, madrale i duraki, stadne i "osobne". Macie
swoich ulubiencow ? Ja mam slabosc do wrobli.

[dado11]

Melduję, że nasze kosy już dwa jajka mają do wysiadywania, a gniazdo tuż nad kompostownikiem pod
stałym obstrzałem sójek więc pan kos wciąż rozhisteryzowany i walczy jak lew. Pod świerkami przy
płocie buszują rudziki, w budce zawieszonej w zeszłym roku siedzi parka zakochanych mazurków, a w
szczycie dachu, w nawierconej dziurze kokoszą się szpaki. Sikory dzwonią jak oszlałe i wiją gniazdka w
gałęziach iglastych. Cała ta hałastra co rano, jak stadko baranków pasie się na trawniku, wydłubując co
ciekawsze okazy robali I znów nasz ogród będzie oazą spokoju od komarów i muszek Bardzo
kocham moich skrzydlatych współlokatorów
Jutku, cieszę się że twoje boćki już są melduj jak tam rodzinka będzie się rozrastać!
Masz rację jakotakocie, można podpatrzeć tyle różnych zachowań i charakterów, to wspaniały narodek i
taki różnorodny
Pozdr. D.

Jer wycieruch

[lablafox]

Jer wycieruch



Mały kolorowy jer przed odlotem do Skandynawii
fot. Adam Wajrak




Adam Wajrak 03-04-2006, ostatnia aktualizacja 04-04-2006 12:35

Uwielbiam tę porę roku - przełom zimy i wiosny, bo jest chyba najbardziej
ptasią z ptasich


Przyleciały już bociany, czajki, szpaki, pojawiły się kosy, które tu, w lesie,
raczej nie zimują. Są już kopciuszki i pliszki, a nad głowami przelatują gęsi i
żurawie. Jakby tego było mało, wciąż jeszcze nie odleciały jemiołuszki, a
wystarczy, bym nasypał nieco ziarna do karmnika, od razu pojawia się przy nim
cała masa sikor (co ciekawe, znacznie więcej niż zimą), a czasami trznadle. No
i zięby, które świeżo wróciły.

To całe towarzystwo ptasie przylatuje, odlatuje lub po prostu jest w drodze.
Gdy człowiek wyjdzie do lasu, ma wrażenie, że jest otoczony przez jakieś masy
ptaków, które właśnie coś bardzo ważnego załatwiają. A najciekawsze jest to, że
co chwila jakiś gatunek się pojawia, a jakiś znika. Cały czas coś się zmienia.

Ot, na przykład jeszcze dwa dni temu widziałem skubiące ziarna pod karmnikiem
jery i choć są to ptaki północne, to chyba najbardziej nadają się na symbol
wiosennych zmian. Tych niezwykle kolorowo ubarwionych kuzynów naszych zięb
zobaczyłem pierwszy raz przy karmniku w grudniu. Regularnie przylatywały
najczęściej dwa. I jak to jery były po prostu szaro-czarno-biało-pomarańczowe.
Skubały sobie trochę ziarna i znikały. Choć te lęgnące się w Skandynawii i
będące tam jednymi z najpospolitszych gatunków ptaki dość często i licznie
zimują u nas, to wcześniej ich za oknem nie widywałem. Być może dlatego, że
było to nasze pierwsze spotkanie z tak bliska, przyglądałem się im przez całą
zimę bardzo dokładnie. I być może dlatego moje zaskoczenie było tym większe,
gdy zobaczyłem jery dosłownie kilka dni temu.

To były zupełnie inne ptaki. Owszem, został kolor pomarańczowy i biały,
natomiast szary jakby gdzieś zniknął, a może raczej widocznie został wyparty
przez czarny, o czerni najprawdziwszego węgla, co jeszcze bardziej spotęgowało
efekt pomarańczowego. To zaczernienie odbyło się głównie w okolicach głowy i na
grzbiecie, gdzie jeszcze można było dostrzec resztki szarości. Wiadomością o
takiej nagłej przemianie u jerów podzieliłem się z paroma nieco bardziej
znającymi się na ptakach znajomymi i dowiedziałem się bardzo ciekawej rzeczy.
Otóż jery wcale nie zmieniły upierzenia. One po prostu się wytarły, wytrzepały
albo - jak kto woli - wykruszyły.

Gdy te małe ptaki do nas przylatują albo gdy już u nas zimują, to ta intensywna
czerń jest po prostu przykryta przez szare końcówki piórek, które gdy zbliża
się wiosna i powrót na skandynawskie lęgowiska, wykruszają się i odkrywają to,
co jest pod spodem. Zresztą taką zmianę barwy przez wykruszenie i odkrycie
stosują nie tylko jery, ale również nasze pospolite wróble, których krawacik
właśnie w ten sposób czernieje intensywnie na wiosnę, oraz szpaki. U jera
przemiana przez wykruszenie jest najbardziej spektakularna.

[jutka1]

Melduje, ze bociany wczoraj wypuscily sie na caly dzien, wrocily po poludniu i
spedzaly reszte dnia stojac w gniezdzie i ocierajac sie o siebie dziobami ))
Rano troche postaly, pogapily sie na okolice, po czym odlecialy na lowy.

Moje szpaki

[lablafox]

Obejrzałam zdjecia Dado z kosowego gniazdka - sa śliczniutkie te
golaski.Natomiast moje szpaki to szczęścia w życiu chyba nie miały ,bo w
zrszłym roku ich młode , takie nieloty siedzące na dwuteowniku pod wejściem do
gniazda w więżbie dachowej - upolowały i zżarły kawki i sroki .
Na nic byly moje wrzaski i odstraszania.
W tym roku przeleciały taki kawał drogi do siebie i serce sie karaje jak
pomyslę - przedwczoraj jakieś takie dziwne cienie na ścianie sąsiadowego
domu .Dobiegłam do okna, a tam para pustułek -jedna próbowała włożyc łeb do
szpary w deskach , druga krązyła i raz po raz dopadała do wejścia.
Do dzis nie widze samczyka ,wiec nie wiem czy zżarły go tez , czy jajeczka
zostały na gnieździe razem z szpakową czy cala rodzina stanowiła dobry posiłek
dla tych ptaszysk.Smutno mi.

[beretelwi]

Witam
a ja przed Swietami widzialem w ogrodzie Cytrynki we Wroclawiu, a w czasie Swiat
w Puszczy Noteckiej........
Pozdrawiam

Moj bociek

[jutka1]

Wreszcie sciagnelam z aparatu na twardy dysk zdjecie bocka odlatujacego do
gniazda po sniadaniu w moim ogrodzie
Zaraz wloze do albumu

[dado11]

To przykre, co opisujesz, ale chyba szpaki muszą sobie znaleźć nowe lokum, jeśli przeżyły...
nasze mają nawiercone w podbitce dachu dziury wokół domu i mają ciepło i bezpiecznie jak u Pana
Boga za piecem... Pan szpak, nad oknem naszej sypialni, pieśni miłosne wyśpiewuje od czwartej nad
ranem, znosi piórka, i przekąski, znaczy potomstwo w drodze... Kosięta pokryły się kolejarskim
zarostem, znaczy puszek co pięć minut, ale na razie wystarcza. Czwarte kosiątko wykluło się z jaja i
mama wszystkie skorupki wyniosła daleko, a znosi kilogramy robali, bo małe dzioby wiecznie głodne.
Pan kos śpiewa, dyskretnie, z pewnej odległości, ale przyjdzie na niego pora, jak dzieci wyjdą z
gniazda. Oj, wtedy to roboty jest po pachy, zabezpieczyć, nakarmić, wychować i jeszcze czegoś
nauczyć....
Już teraz biedak robi, co może, aby obejść obowiązki(( ale, to chyba taka samcza natura....
D.

[bodzio49]

I ja zachwycam się swoją skrzydlatą czeredką. Cała zimę karmiłem na balkonie.
Teraz karmik zabrałem do garażu po wysprzątaniu balkonu. A ptaszki i tak
jeszcze nas odwiedzają. Szpakowatych jest chyba sporo gatunków. Bardzo je
lubię. Na "dzikich polach" przy moim osiedlu coraz mniej wolnego miejsca dla
ptaków ale nadal słychać zgrzytliwe nawoływania bażantów. Dopiero wrocilismy z
Berym ze spaceru.
Pozdrawiam przyjaciół skrzydlatych.

[lablafox]

Szpaki uczą się gramatyki






Szpak
Fot. Iwona Burdzanowska / AGENCJA GAZ




Łukasz Partyka 27-04-2006, ostatnia aktualizacja 27-04-2006 17:26

Człowiek nie jest jedynym stworzeniem, które posługuje się złożoną gramatyką.
Nasz monopol przełamały szpaki


Padł kolejny bastion człowieczeństwa. Do tej pory wszystko wskazywało na to, że
zwierzęta nie potrafią stosować skomplikowanych reguł gramatycznych. Tymczasem
naukowcom udało się nauczyć tego dziewiątkę szpaków. Donosi o tym najnowszy
numer "Nature". Odkrycie otwiera pole do dalszych poszukiwań - okazuje się, że
korzenie języka sięgają znacznie głębiej, niż przypuszczaliśmy.

Kiedy język się zapętli

Złożone wyrażenia można składać z prostych elementów na różne sposoby.
Dostawiać wyrażenia jedno do drugiego jak w zdaniu: "Kupiłem chleb, kupiłem
masło, kupiłem marmoladę...", lub osadzać jedne wypowiedzi wewnątrz innych, na
przykład: "Wiem, że wiesz, że on wie...". Gramatyka pozwala "zapętlić się" i
rozbudowywać takie wypowiedzi w nieskończoność. Zwierzęta potrafią układać
proste ciągi różnych sygnałów, natomiast ta druga umiejętność była dotąd
uważana za wyłączną domenę człowieka.

Językoznawcy klasyfikują języki ze względu na złożoność ich reguł
gramatycznych. Zwierzęca gramatyka obecna na przykład w śpiewie ptaków jest
najprostszą gramatyką liniową. Tworzenie złożonych wyrażeń, wewnątrz których
tkwią wyrażenia prostsze, wymaga już tak zwanej gramatyki bezkontekstowej.

W lutym tego roku tygodnik "Proceedings of the National Academy of Sciences"
opublikował pracę, w której zespół Angeli D. Frederici zlokalizował w ludzkim
mózgu obszary związane z rozpoznawaniem owych bardziej i mniej złożonych reguł.
Ustalono, że za gramatykę bezkontekstową odpowiada tzw. pole Broca, ośrodek
dużo młodszy ewolucyjnie niż ten, który pozwala na proste operacje językowe.
Stąd wniosek, że ewolucja dopiero nam pozwoliła na hierarchiczne konstruowanie
wypowiedzi. Dwa lata temu W. Tecumseh Fitch i Marc D. Hauser pisali na
łamach "Science", że małpki tamaryny białoczube nie są w stanie nauczyć się
takiej gramatyki. Tymczasem to, czego nie umieją małpy, potrafią szpaki.

Test z gramatyki

Zespół Timothy'ego Q. Gentnera z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego
przygotował dla ptaków próbki śpiewu samca z ich gatunku. Nagrano jego trele,
po czym pocięto śpiew na fragmenty, które przetworzył komputer. Z oryginalnej
szpaczej melodii wybrano osiem podobnych do siebie świergotów oraz osiem
urywków klekotania (tak, szpaki też klekoczą!). Zgodnie z regułami gramatyki
liniowej dłuższa wypowiedź składała się z naprzemiennych fragmentów
świergotania i klekotania. Natomiast gramatyka bezkontekstowa wymagała, np. by
po dwóch świergotach następowało dwukrotne klekotanie, a po trzech - trzykrotne.

Spośród tysięcy sztucznie wygenerowanych treli badacze losowali dla szpaków
zadania testowe. Ptaki uczono, by po usłyszeniu śpiewu w języku bezkontekstowym
dziobnęły przycisk. Za prawidłowe wykonanie zadania były nagradzane ulubionym
przysmakiem. Po ponad 10 tys. prób dziewięć z trenowanych ptaków zdołało
nauczyć się zasad nowej gramatyki.

Zespół Gentnera przeprowadził dalsze testy, by potwierdzić swoje odkrycie.
Naukowcy odtwarzali ptakom inne zestawy świergotania i klekotania, dzięki czemu
udało się potwierdzić, że nauczyły się one abstrakcyjnej reguły, a nie
zapamiętały tylko zestaw melodii. Sprawdzono też reakcję na dłuższe śpiewy, w
których liczba powtórzeń wzrosła do czterech. I w tym przypadku naukowcy
potwierdzili swój sukces pedagogiczny. Wyedukowane szpaki słuchały treli, w
których liczba świergotów była inna niż liczba klekotów. Takie wypowiedzi
niezgodne z wyuczonymi zasadami, czyli niegramatyczne, były ignorowane przez
ptaki.

Uczeni powtarzają obecnie swój eksperyment na młodych szpakach, które powinny
być bardziej podatne na naukę od dorosłych. Gentner chce także sprawdzić, jak
ptaki sobie poradzą, gdy w teście zastosuje się zupełnie inne odgłosy.

Jak ewoluował język

Dotychczas uznawano, że tylko ludzki mózg potrafi posługiwać się gramatyką
bezkontekstową. - Skoro ptaki też mogą nauczyć się rządzących nią reguł, to pod
tym względem ludzie nie są unikatowi - twierdzi Gentner. - Odkrycie na nowo
zachęca do szukania zdolności językowych wśród naczelnych - dodaje współautor
pracy Daniel Margoliash z Uniwersytetu Chicagowskiego. Nie wiadomo bowiem, jak
teraz traktować badania Fitcha i Hausera. Przecież małpy są znacznie bliżej z
nami spokrewnione niż ptaki.

- Badacze sprawdzali, czy tamaryny nauczą się nowej gramatyki w krótkim czasie -
tłumaczy Gary F. Marcus z Uniwersytetu Nowojorskiego i spekuluje, że dalsze
eksperymenty zrehabilitują małpki. Możliwe jednak, że rzeczywiście nie da się
ich tego nauczyć lub tylko małpy człekokształtne zdołają zdać testy
gramatyczne. Nie wiadomo wreszcie, co z ptakami nieśpiewającymi lub mającymi
gorsze zdolności naśladowcze niż szpaki. - Intrygujące byłoby, gdyby zdolność
do rozpoznawania złożonych wyrażeń odkryto wyłącznie u gatunków, które potrafią
uczyć się nowych melodii, na przykład u niektórych waleni - zastanawia się
Marcus.

- 50 lat temu samo mówienie o procesach poznawczych u zwierząt było tabu -
podkreśla Gentner. A teraz okazuje się, że badając zwierzęta, możemy dowiedzieć
się czegoś więcej o ludzkiej mowie - dodaje Margoliash.

Naukowcy wciąż lokalizują kolejne rejony ludzkiego mózgu odpowiedzialne za
zdolności językowe, np. okazało się, że rzeczowniki i czasowniki uaktywniają
inne obszary kory. Eksperymenty na zwierzętach pozwolą lepiej zrozumieć
biologiczne podstawy gramatyki. W każdym razie wydaje się, że nie pochodzi ona
tylko ze szkoły.


Teraz wiem dlaczego moje szpaki podczas naszych porannych pogawedek na niektóre
świergotania i klekotania ,moje , one żywo reagowały ,a czasami traciły
zainteresowanie - nie stosowałam zasady - 2 świergotania , 2 klekotania , 1
gwizd.
Poprawie sie.

Posłuchajcie słowika

[lablafox]

katrinh2o.republika.pl/slowik_szary.htm

[lablafox]

Kwiaty od pana szpaka






Szpak: samiczka, czy samiec?
fot. Adam Wajrak




Adam Wajrak 17-04-2006, ostatnia aktualizacja 17-04-2006 19:13

Wydawało mi się, że szpaki już niczym mnie nie zaskoczą




Oczywiście poza tym, że potrafią przylatywać w moje okolice (czyli do północno-
wschodniej Polski) bardzo wcześnie, gdy leży jeszcze śnieg. I że od razu
zabierają się do zajmowania budek lęgowych i dziupli, w których zniosą jaja, a
potem będą wychowywać młode. Podziwiam je, bo często wtedy nie ma co jeść, a
one, choć zmęczone i zapewne głodne, śpiewają sobie przy budkach. I właśnie po
śpiewaniu i potrząsaniu skrzydełkami, czyli bardzo samczym zachowaniu poznaję,
który ptak z pary jest samcem. Samiczki nie są oczywiście milkliwe, i to jest
jedna - powiedziałbym, najbardziej widoczna - z cech odróżniających je od
panów. Po upierzeniu nie podjąłbym się rozpoznawania płci u szpaka. Ptaki
obydwu płci po prostu błyszczą podobną czernią nakrapianą jasnymi plamkami.

Niestety, śpiew ma to do siebie, że jest cechą niezwykle zwodniczą, czasami
przecież dwa ptaki siedzą przy budce i żaden nie śpiewa. Który to samiec, a
który samica? Jest, co prawda, jeden bardzo pewny wyznacznik płci, o którym
powiedział mi dr Przemysław Chylarecki z Muzeum i Instytutu Zoologii PAN, ale
by z niego korzystać, trzeba mieć albo sokoli wzrok, albo dysponować sporym
powiększeniem zdjęcia głowy ptaka. Chodzi o to, że gdyby się bardzo dobrze
takiemu szpaczkowi przyjrzeć, to nasada żuchwy u samca powinna być niebieskawa,
a u samicy różowawa.

O płci u szpaków piszę nieprzypadkowo i nieprzypadkowo o tej porze roku, gdy
ptaki te zajęte są jeszcze (przynajmniej u mnie) noszeniem materiału na
gniazdo. Otóż od dawna naukowcy zaobserwowali, że prócz zwykłego siana i
różnego rodzaju miękkiego materiału - takiego jak sierść czy cudze pióra -
szpaki przynoszą też i wplatają w gniazdo różnego rodzaju zielone, najczęściej
aromatyczne rośliny. Czasami prócz roślin szpaki - oczywiście w rejonach, gdzie
o tej porze roku jest to możliwe - wplatają kwiaty. Jednak nie za bardzo
wiadomo, dlaczego to robią. Pewną wskazówką mogą być badania przeprowadzone nad
blisko spokrewnionym z naszym - żyjącym m.in. w Hiszpanii - szpakiem
jednobarwnym. - Okazało się, że im więcej zielonego w gnieździe, tym więcej
samców wykluje się z jaj, a im mniej, tym więcej samic - wyjaśnia dr
Chylarecki. Oczywiście sama regulacji proporcji płci u młodych nie polega na
tym, że zielone rośliny powodują zmiany bezpośrednio na poziomie embrionalnym.
Mechanizm jest nieco bardziej skomplikowany. Otóż rośliny świadczą tylko o
kondycji i jakości przyszłego taty. Im ich więcej, tym samiec bardziej zaradny.
A im bardziej zaradny samiec, tym bardziej samica może sobie pozwolić na
posiadanie większej liczby synów niż córek. Dlaczego? Bo w świecie ptaków synów
opłaca się wychowywać tylko wtedy, gdy ma się pewność, że opuszczą gniazdo jako
silne ptaki. Przy córkach nie trzeba się już tak starać. Samca fajtłapę mało
kto będzie chciał, a samiczka nawet słabowita zawsze sobie kogoś znajdzie, tym
bardziej że to ona dokonuje ostatecznego wyboru.

[luiza-w-ogrodzie]

W sydnejskim ptasim swiecie jest w tej chwili dosc cicho, boc to pozna jesien.
Jezeli cokolwiek spiewa, to terytorialne krukowate albo stadne papugi,
nawolujace sie caly czas. No i wrzeszcza podobne wielkoscia do kosow ptaszyska
mynah, przywleczone przez ludzi, ktore halasliwoscia i agresja odstraszajace
inne ptaki. Blekitnoszara czapla milczaco i uroczyscie powoli patroluje nasz
ogrod lapiac duze owady, male jaszczurki i myszy. Mlody butcher bird z jakiegos
powodu przylatuje na moj miniaturowy klon japonski i szarpie mlode galazki.

Jaki fajny ten watek - i przy okazji dowiedzialam sie ze kumpel ze studiow, z
ktorym wloczylismy sie po okolicach Poznania obserwujac ptaki ornitologicznie
sie zdoktoryzowal.

[lablafox]

Melduje ,ze to co przy szpaczym wejściu do gniazda wygladało tragicznie ,
tragedią nie jest .Z otworu dolatuje cały czas swierdoglenie i domaganie się
żarcia , a tato szpak dzielnie przegania kawkę i wronę co to po społu nadal
mają nadzieje na tłuściutki posiłek.
Kukułka w sobotę rano kuknęła 1 raz ku-ku i zniknęła.Zawsze wydawało mi
sie ,że ku-ku robi samica podrzucajac komuś jajko do gniazda , ale
wyczytałam ,ze kuka samiec.

[jutka1]

Melduje, ze jest bocianiatko szt. co najmniej 1. Moze jest wiecej, ale glowke
tylko 1 widzialam.
Dzisiaj widzialam dzieciola.
Kosy pasjami karmia sie na trawniku.
Kot "szczeka" jak je widzi