POTRZEBUJE INFORMACJI NA TEMAT ROZWODU

[kwiatek1974]

KOŚCIELNEGO, GDZIE SIE TO ZAŁATWIA ILE TO KOSZTUJE, JAK DŁUGO SIE CZEKA JAKIE
PODSTAWY I POWODY SA KWESTIONOWANE. BARDZO PROSZE DZIEWCZYNY O INFORMACJĘ,
WIEM ŻE ZNÓW ZACZYNAM TEN TEMAT BO KILKAKROTNIE BYŁ PORUSZANY ALE NIE MOGE
ZNALEŚĆ TEGO POSTU. POMÓŻCIE MÓJ M ZDECYDOWAŁ SIE NA ROZWÓD KOŚCIELNY I
DLATEGO POTRZEBYJEMY INFORMACJI.

[mrs_ka]

stwierdzenie nieważności małżeństwa sakramentalnego.

a.

[mrs_ka]

wróć: uznanie malżeństwa sakramentalnego za nieważnie zawarte.

a.

[kwiatek1974]

DOBRA ALE GDZIE SIE O TYM WSZYSTKIM DOWIEDZIEĆ GDZIEo tym mozna poczytac jak
sie to załatwia jakie papiery sie składa, co jest potrzebne itp. o to mi chodzi.

[kanonista]

do mrs_ka

Stwierdzenie nieważności małżeństwa jest pojęciem poprawnym.

pozdrawiam

świecki adwokat kościelny

[mrs_ka]

Możliwe, ale widac chcialam być poprawniejsza od kanonistów Obiecuję poprawę

pzdr

a.

[mrs_ka]

Cholera, znowu nie wyszło: miało być, że obiecuję pogorszenie (?). No coś w tym
stylu w kazdym razie.
Mój przesadny puryzm kiedyś mnie zeżre, to wiem na pewno

a.

[kanonista]

ha ha ha ha...

pogarszaj się z umiarem...

pozdrawiam

[barbara001]

Kuzyn męża dostał niedawno taki rozwód. W tym celu najpierw udał się do kurii
biskupiej. A jak tam dalej sie kierował to nie wiem, musiałabym przy okazji
zapytać lecz nie widuje go często. Ale sądzę, że w kurii powiedzą. Powodem
unieważnienia mąłżeństwa kuzyna było zatajenie poważnej choroby psychcznej
przez byłą zonę i jej rodzinę.Generalnie jest chyba 7 przyczyn dla których
można uzyskać taki rozwód (wszystkie wiążą się z niemożnością bycia rodziną,
posiadaniem dzieci itp). Ale i nasza koleżanka 2 lata temu również uzyskała
taki rozwód. Przyczyną było to, że wtedy jeszcze nie mąż skłaniał ja ku
pobraniu się sugerująć, że jeśli z nim nie będzie to zycie dla niego nie ma
sensu. Więc przyczyną było przymuszenie wbrew wolnej woli owej koleżanki (choć
to nieco moim zdaniem naciągane i wszyscy byliśmy trochę zdziwieni, że dostała
taki rozwód). Mówimy o tym precedens.
Co mogę poradzić- kosciół dominikanów, to sa braciszkowie bardzo przyjaźni
ludziom, umówcie się na rozmowę a taki zakonnik wszystko Wam wytłumaczy a może
i pomoże (oni nie oceniają źle ludzi więc nie masz czego się obawiać).
Pozdrawiam.

[mrs_ka]

No więc po pierwsze uznanie małżeństwa za niewaznie zawarte. Bardzo Was proszę o
nieużywanie terminu "rozwód kościelny", bo jest on bzdurą i w ogóle bebechy mi
się przewracaja jak to słyszę, więc wyświadczcie mi tę uprzejmość, ok?

Po drugie: udać się do Sadu Metropolitalnego, który mieści się w Warszawie przy
ul. Nowogrodzkiej i tam zaspokoić swoją ciekawość. Nawet jeśli zacznie się od
zaprzyjaźnionego księdza to o tak na końcu ląduje się w SM, więc lepiej sobie
skrócić drogę. W SM jest czynna kancelaria, w której można zasięgnąc porady co,
jak i dlaczego.

Po trzecie: przyczyny, dla których można uznać zawarte małzeństwo za nieważne
reguluje prawo kanoniczne. Dociekliwych odsyłam do źródła, mniej dociekliwym
podaję chałupnicze streszczenie:

1. Przyczyny formalne z punktu widzenia prawa cywilnego i kanonicznego:
niepełnoletniość, pokrewieństwo (nie rozdrabniam się na linie boczne i proste,
ale wchodzą w to także więzi adopcyjne), niedopełnienie wcześniejszych
sakramentów (lub zatajenie niedopełnienia), bigamia, śluby wieczyste bez
uzyskanej dyspensy, itd.
2. Przyczyny natury psychicznej: brak dojrzałości psychicznej do podjęcia
obowiązków męza i żony, ale także upośledzenia i wszystko, co sprawia, że
decyzja o małżeństwie mogła nie być decyzją świadomą i suwerenną
3. Małżeństwo nie może zostać zawarte pod presją (okoliczność wolnej woli i
suwerennej decyzji)
4. Małżeństwo unieważnia całkowita i UPRZEDNIA niezdolność którejkolwiek ze
stron do spełnienia stosunków małżeńskich ( w tym samym stopniu non consummatum,
co zatajona przed współmałżonkiem niepłodność)
5. NIeważne jest małżeństwo, które zostało zawarte dzięki przyczynieniu się do
śmierci (moralnie lub fizycznie) poprzedniego małżonka
6. NIeważne jest małżeństwo, w którym jedna ze stron zataiła przed drugą istotną
informację nt. własnego zdrowia fizycznego, psychicznego bądź uzaleznienia,
która to przyczyna (choroba) jest TRWAŁA.

To by było na tyle, jakby co pytajcie, bo mam KK pod reką.



a.

ps. wprawdzie nie wiem, czy powinnam doradzać Kfiattowi, ale może informacje
będą przydatne wielu osobom

[lilith76]

> 3. Małżeństwo nie może zostać zawarte pod presją (okoliczność wolnej woli i
> suwerennej decyzji)

tak sobie złośliwie pomyślałam, że 99% rozstających się po ślubie zawartym z
powodu ciąży, może myśleć, że podpada pod ten punkt...
ale to chyba nie jest takie proste

[natasza39]

Nie wiem dlaczego, kwiatku tak krzyczysz?
Nie musisz az do sadu w Warszawie, jak M-ska sugerowała, biegać.
Przy własnej metropolii, w Szczecinie tez będziesz miał taki sąd.

Na co twojemu M ten papierek, pojecia nie mam, ale jak cierpicie na nadmiar
gotówki i nie macie co robic z forsa, macie tak bezstresowe zycie, że jeszcze
taki stres chce sobie twoj M zafundowac, a zapewniam Cię ze sędzia-ksiądz nie
jest taki "delikatny" jak sedzia cywilny, to startujcie z tym pomysłem.
Zycze szczescia.
Zawsze po takim "rozwodzie koscielnym" (sorry m_ska, ze obrazam Twe uczucia)
mozna przeciez następne "szopy" tym razem juz przy kościelnych organach
urzadzic i wszystko bedzie git!

[mrs_ka]

Nie obrażasz moich uczuć religijnych, Nataszo, a jedynie mój puryzm językowy,
który mam dość silnie rozwinięty Od tego są prawidłowe nazwy, aby z nich
korzystać, choć odczytuję głęboką ironię we frazie "rozwód kościelny", która
wyszła spod Twojej klawiatury))

Odpowiadam dalej merytorycznie, choć między Bogiem a prawdą, to nie wiem, na co,
Kwiecie, to unieważnienie Twojemu chłopowi.
Unieważnienia się nie "załatwia" wbrew temu, co twierdzą rozmaite osoby. Głownie
twierdzą tak ci, którzy słyszeli, że koleżanka...i tak dalej.
Zapewniam, że procedura jest
a) skomplikowana
b) długotrwała
c) stresogenna
Jestem własnie świeżo po pisaniu wniosku do Sądu Metropolitalnego, bo tak sie
złożyło, że monitoruję sprawę sąsiadki Bujamy się tak już cztery lata (kurczę,
dopiero teraz do mnie dotarło, jak długo to już trwa). Sprawę założył męzulek,
wyjątkowa kanalia zresztą, czytałam opinię biegłego psychologa, więc wiem, że
nie jestem odosobniona w swojej konkluzji Na tej podstawie (jak również na
podstawie dwóch innych spraw, w których miałam /nie/przyjemność brać czynny
udział jako pisacz wniosków, odpowiedzi i takich tam) stwierdzam, że oszukanie
Sądu Metropolitalnego nie jest prostą sprawą.
Abstrahując oczywiście od moralności, etyki i uczciwości.
Mianowicie księza i biegli pracujący dla warszawskiego SM do idiotów nie należą,
za co ręczę. Jak jest w innych miastach nie wiem.
Jak to wygląda z kosztami? Nie wygląda tragicznie, acz tanio nie jest. Płaci
strona wnosząca sprawę czyli powód.
Ogólnie napiszę tak:
Występować o stwierdzenie unieważnienia warto oczywiście zawsze, bo -jeśli ktoś
jest katolikiem- zycie w konkubinacie jest grzechem i nie powinien dopuszczać do
dalszego życia w grzechu jak i do gorszenia otoczenia (jest to nomenklatura
kanoniczna, więc prosze się mnie nei czepiać).
Należy jednak zachować uczciwość i powiedzieć sobie jasno, czy te podstawy
naprawdę są, bo papier przyjmie wszystko, ale tu nie o papier chodzi.
Lepiej- jak sądzę- być grzesznym katolikiem świadomym własnej ułomności, niż
"czystym" formalnie hipokrytą. Ostatecznie chodzi tu o Boga, a On podobno
miłosierny jest, więc może nam ten konkubinat wybaczy, ale świadome kłamstwo z
pełną premedytacją- niekoniecznie.
Tak w każdym razie myślę.

a.

[natasza39]

mrs_ka napisała:

Lepiej- jak sądzę- być grzesznym katolikiem świadomym własnej ułomności, niż
> "czystym" formalnie hipokrytą. Ostatecznie chodzi tu o Boga, a On podobno
> miłosierny jest, więc może nam ten konkubinat wybaczy, ale świadome kłamstwo z
> pełną premedytacją- niekoniecznie.
> Tak w każdym razie myślę.
>


I za to własnie Cie rosa cenię!
Tym jednym zdaniem ujęłaś to co mnie najbardziej "trzącha" gdy poruszane sa te
kwestie.
Jak potrafię zrozumiec kogoś, kto przezył tragedię i gehenne procesu w
koscielnym sadzie, tak nie potrafię zrozumiec co pcha ludzi do takiej
hipokryzji?
Sąd biskupi nie ma "gumki", która wymazuje przed Bogiem słowa przysiegi.
Chyba lepiej jest byc "grzesznym" proszacym Boga na końcu o przebaczenie, niz
udajacym ze wszystko jest w "porzo".

Jak Bóg to ojciec, a my jego dzieci, to zastanów się kwiatku jakie dziecko
wolisz:
To które ukradło cukierka, zezarło je, ale potem przyznało sie do tego przed
tobą i poprosiło o przebaczenie, czy tez takie, które zezarło tego cukierka,
włozyło do srodka wacik u wmawia ci, ze to ten sam cukierek, tyle tylko, ze ty
masz zwidy?

I naprawde decyzja o tym żeby ów "rozwód kościelny załatiwac", to taka
samodzielna decyzja twojego M, czy tez wasza "wspólna"?
Nie musisz mi odpowiadac, sama sobie przed soba odpowiedz....

[mrs_ka]

Ja się w kwestiach ideolo wypowiadać dalej nie będę, bo chyba oczywiste jest, co
bym napisała Uznaję więc temat za jasny.

Warto jednak dodać, że brud cywilnego rozwodu z orzeczeniem winy jednej ze stron
jest niczym w porównaniu z procesem o stwierdzenie nieważności małżeństwa w SM,
gdzie TRZEBA wykazać winę jednej ze stron i robi się to WSZYSTKIMI MOŻLIWYMI
środkami. Bo ludzie naprawdę nie mają skrupułów i skoro się już na proces
decydują to nie po to, aby jednak uznać, że szanują swojego byłego męża/zonę.

Jedną z cech charakterystycznych procesu o unieważnienie jest to, że strony nie
mają możliwości konfrontacji i są przesłuchiwane (względnie badane) osobno.
Prowadzi to do tego, że dostęp do akt sprawy mają dopiero po skończeniu
postępowania, a przed wydaniem orzeczenia. I wtedy zaczyna się ostra jazda.
Okazuje się na przykład, że pan mąż pisze, co następuje:
"powódka chciała uprawiać seks analny, aby nie dopuścić do zapłodnienia i
trzykrotnie przerwała ciążę"

A Wy sobie to czytacie w zaciszu kancelarii w SM i jedyne co możecie zrobić, to
ciskać w milczeniu gromy lub ryczeć w rękaw. I nikogo nie obchodzi, że nie jest
to prawdą, że jest to dla was upokarzające, że zostało to wymyslone tylko po to,
aby was zdyskredytować i zgnoić. Tu chodzi o to, aby strona, której na tym
świstku zalezy, wykazała Waszą maksymalną niedojrzalość, świniowatość i podłość.
Na co się więc powołuje? Ano najczęsciej wali w sypialnię (włącznie ze
wszystkimi żenującymi szczegółami, analizowany jest- za przeproszeniem- śluz na
waszych gaciach), w rodziców (ciekawych rzeczy się można dowiedzieć. Z reguły
matka jest puszczalska, a ojciec pije, bije lub był członkiem KC PZPR), oraz
powołuje się na zeznania przyjaciół i znajomych, co bywa potwornie upokarzające
i zawsze kończy taką znajomość. Może zresztą słusznie.

Walka jest bezpardonowa. Inna sprawa, że księza patrzą na to bardzo różnie i
wyznania o seksie analnym świadczą raczej p/ko zeznającemu, a nie temu, kogo
zeznający obciąża. Ale ziarno zostaje zasiane i przy najbliższym spotkaniu
zostaniecie o ten seks zapytane.
Jest to ścieranie szlifierką tarczową i dobrowolne wystawienie się na
oszczerstwa i pomówienia, których nie ma się jak zbijać, bo druga strona powie
dokładnie tyle, ile chce i nikt jej tych słownych wymiocin nie przerwie.
A z drugiej strony: ile można pisać sprostowań i odwołań? Ja pisałam w sumie
trzy (w jednej sprawie) i po tych trzech miałam poczucie całkowitej jałowości,
bo facet pluł, jak mu się chciało i podobało, a kobita była załamana całkowicie
i nie miała sił tłumaczyć, że jej matka jednakowoż się nie puszczała, a ona sama
aborcji nigdy nie dokonała.

Weźcie pod uwagę, że sąd cywilny aż tak bardzo pod kołdrę nie zagląda, zaś
Metropolitalny nie ma w sumie wyjścia, bo "okoliczności seksualne" są jednymi z
regulowanych przez KPK i strony się na nie często powołują. Księza muszą więc to
badać, a nie da się tego zrobić bez wejścia z butami w bardzo intymną strefę.
Ogólnie więc jest to cięzka, brutalna i bolesna droga przez mękę. POnadto w
Cywilnym uzyskanie rozwodu jest formalnością, zaś w Metropolitalnym Powód musi
się mocno nagimnastykowac (czytaj: obrzucić furmanką gnoju pozwanego), aby
przekonać Sąd do niezaistnienia sakramentu. A Pozwany będzie żyć w błogiej
nieświadomości aż do czasu odtajnienia akt, czyli momentu, w którym jest
zasadniczo po herbacie.

Wprawdzie nie sądzę, aby powstrzymało to Kffiata, ale może ktoś inny się
zastanowi, czy na pewno chce przechodzić przez takie bajoro.
To, co napisałam wyżej odnosi się głownie do paragrafu KPK 1095/3, bo on jest
najbardziej moralnie elastyczny, ale tak naprawdę odnosi się do wszystkich
innych także.

a.

[mimi_mami]

Przeczytałam wszytskie Twoje wypowiedzi i jestem w szoku.
Jestem w trakcie procedury uniewazniajacej , juz po przesłuchaniach i oczom nie
wierze w to co czytam?! Jakie bagno? Jakie obrzucanie błotem?! Nie wiem jakiego
unieważnienia byłaś świadkiem ale mnie po prostu zatkało. Ja nie obrzucam
nikogo błotem, nie piore brudów, kulturalnie składam zeznania , nie naginajac
prawdy i nie wygrzebując smieci jak było i dlaczego. Nie wkładam waty w
papierek i nie udaję ze to cukierek. Jestem wierząca i mam prawo do popełniania
błędów. Taki błąd popełniłam bo byłam bardzo młoda i pod wpływem osób trzecich
i ze stu innych powodów i mam prawo naprawić te błędy starając się unieważnic
ten slub. Bo niestety dojrzałość psychiczna nie jest od nas zalezna. Za swoje
błędy zapłaciłam najwyższą cenę z mozliwych wiec czemu mam nie miec prawa
naprawic tych błędów? Nie wziełam specjalnie osobiście Twoich wywodów , staram
sie tylko przedstwaic inny punkt widzenia. Nie znam kwiatka i jej sytuacji ,
ale nie mozna aż tak uogólniać. Kazdy ma prawo do wyjscia z bagna w które
wdepnął i czy to przed sedzia czy przed Bogiem nie ma znaczenia. Bardzo brakuje
mi slubu z moim obecnym mężem, komunii, spowiedzi ... Czemu nie mam miec prawa
tego naprawic??!! Ja głeboko wierzę, że tam na górze jest to zrozumiane i
pozostaje kwestia wyjaśnienia tego tu na dole.
Chciałabym , żeby jednak więcej tolerancji w kwestii unieważnienia pojawiło sie
na tym forum.
Do Kwiatka: Nie jest źle. Zdecydowanie wole przesłuchania w Sadzie
Metropolitalnym niz Okręgowym. Nikt nie pietnował, było zrozumienie wieksze
bądź miejsze dla konkretnych argumentów. Sedzia był przemiły. Koszty takiego
procesu to równowartośc pensji osoby wnoszacej, rozłozona na raty wraz z
postepem procesu.
I nie trzeba wcale właxic w gówno czy wyciagać brudy. Pytania są krótkie i
treściwe.
Jesli komus bardzo brakuje takiego unieważnienia to powinien sie o nie starac.
Ja wierze ze jesli je dostane to bedzie wola Boga a jesli nie tez i pogodze się
z tym, ale mam parwo i szanse spróbowac wyjść z dołka w który weszłam lata temu.
Jesli kogos uraziłam to przepraszam, nie miałam takiego celu, ale przykro mi
sie zrobiło czytajac te opinie o hipokryzji , cukierkach, oszustwach itp.
Jestem uczciwa, nie kłamie i jesli te argumenty które mam wystarcza to dobrze
jesli nie widac taka wola.
Prosze nie uogólniajcie.

Pzdr
Mimi

[mrs_ka]

Mimi
Chciałabym Cię wyprowadzić ze stanu szoku
Wyjaśnię parę rzeczy.
Dla mnie jest wiele subtelnych różnic, czy raczej możliwości różnic między
naszymi wypowiedziami. Znam na przykład przypadek non consummatum (unieważnienie
oczywiście uzyskano), był to przypadek absolutnie czysty, w szczegóły nie
wchodzę na forum, ale obie strony miały świadomość tego, że związek po prostu
nie zaistniał na płaszczyźnie spełnienia obowiązków seksualnych. Nie powiem, że
obyło się bez sypialnianych szczegółów (musiały zaistnieć), ale tej "furmanki
gnoju" tam nie było.
Uważam, że wszystko (chodzi mi o przebieg sprawy, jak i jej finał) zależy od
MOTYWACJI powoda/powódki. Jeśli jest to motywacja stricte religijna lub mająca
uzsadnienie w oczywistych faktach (np. zatajona schizofrenia, niepłodność, brak
sakramentów czy coś rownie ewidentnego) to jest przynajmniej o tyle łatwiej, że
istnieje silny punkt odniesienia, który daje wsparcie i utwierdza w słuszności.
Nie wiem, czy jasno to napisałam, ale chyba tak.
Jednak gros spraw to sprawy ludzi, którzy się obudzili z ręką w nocniku. PO paru
latach konubinatu przyszło im do głowy, że własciciwie można pierwszy związek
unieważnić, choć w kościele są raczej rzadkimi bywalcami. I robią to z różnych
przyczyn, ale kwestia uczciwości jest tu co najmniej kontrowersyjna. Najczęsciej
dopasowują człowieka do paragrafu i muszą zadać sobie wiele trudu, aby coś
wygrzebać. Stąd popularność KPK 1095/3.
Ja Twojej sprawy nie znam. Jeśli masz już dostęp do odtajnionych akt i Wiesz, że
Twój eks małżonek zachował się godnie, uczciwie i z szacunkiem wobec Ciebie i
vice versa- to gratuluję. Piszę to szczerze. Jest naprawdę rzadkością zachowanie
elementarnych norm przyzwoitości w takich sprawach. Chciałam napisac, że im
bardziej zdeterminowany, a mnie wierzący Powód tym jest gorzej, ale znam bardzo
gorliwego katolika, który nie zawahał się przed pomówieniami grubego kalibru,
aby unieważnienie dostać. Reguły więc nie ma.
Zgadzam się z całą częścią ideolo Twojego postu: tak, oczywiście, że masz prawo
naprawić błąd i tak dalej. To jest zasada ogólna- gdyby jej nie było, to nie
byłoby opcji uniewaznienia; wszak Kościoł wychodzi z tego samego założenia, bo
zalezy mu na sakramentach istniejących i przyjętych z szacunkiem, a nie na
hipokryzji.
Jak jednak mówię: motywacje są różne, a im silniejsza determinacja osobista
(głownie pozostawanie w nowym związku) i im mniej oczywistych przesłanek
unieważniających (regulowanych przez KPK) tym na ogół mniej pardonu wobec
przeciwnika.

Życzę Ci powodzenia

a.

[mimi_mami]

Oki już wyszłam
Generalnie odebrałam Twój post jako jedno stronny i jednokierunkowy.
Mój Ex nie bierze w tym udziału i nie bedzie brał bo jak rzekł on juz sie ze ma
rozwiódł i dla niego to koniec tematu.
Oczywiście, że pytania są osobiste i nie ma się co łudzić, że takie nie będa
ale jak juz pisałam dla mnie wrto bo cięzko mi z takim balastem funkcjonować.
Głeboko wierzaca i praktykujaca nie jestem, ale ten własnnie slub jest dla mie
bardzo ważny i bardzo wazne jest dla mnie zycie zgodnie z normami kościelnymi.
Teraz musze się jakoś pogodzić z faktem, że w tak waznym dniu jakim jest
komunia mojej córci, nie będę mogła w pełni uczestniczyć w tym ważnym dla
niej dniu ale chciałabym miec szanse uczestniczyć w komunii synka za pare lat
i nie bede sie juz rozpisywac jak wazne jest to dla mnie.
Wasze posty odebrałam jako krytyke osób które próbuja unieważnic kościelne
małżeństwa więc postanowiłam zabrac głos. Nie znam nikogo kto przez to
przeszedł, ale wiem jacy sa ludzie. Ja wnosząc sprawe wyszłam z założenia ze
nie za wszelka cene. Godnie i uczciwie i zgodnie z prawda bo inaczej to nie
miałoby sensu , moze własnie dlatego zabolała ta hipokryzja i te cukierki bo
uogólniłyście.
Nie miałam nigdy na celu oczerniania mojego Ex i nigdy tego publicznie nie
zrobie chociaz w duchu i w domowym kącie sle setki niecenzuralnych słów i bije
głowa jak mogłam byc az tak slepa.
Nie mam silnego powodu do uniewaznienia , mysle ze raczej gdzies wisze na
granicy kodeksu, ale prawda jest taka ze majac lat 20 nie kazdy jest dorosły do
podjecia takiej decyzji . Ja na pewno nie byłam
U mnie determinacja jest silna a przesłanek mało ale pardon zawsze bedzie
bo to kwestia człowieka i jego sumienia. Nic za wszelka cene, chociaz o niczym
innym tak bardzo nie marze jak o tym zeby sie udało, zeby mój ten jedyny mógł
uslyszec te słowa ode mnie przed Bogiem z pełna swiadomoscia ich wypowiadania i
z pełna swiadomoscia włozenia wszytskich sił aby jej dopełnic.
Nie dziekuje za zyczeniabom tyc przesądna.

Mimi

Odpowiadam na wszystkie wasze pytania i zarzuty

[kwiatek1974]

Jeśli któraś z was pomyślała że krzyczę, to nie krzyczę napisałam dużymi
literami, nie mając na mysli tego że krzyczę.
Jeśli chodzi o rozwód kościelny mojego M, to powiem szczerze że w głębi serca
chciałabym aby do tego doszo, ale wiem z drugiej strony ile jest zachodu przy
tym. Co do tego czy to mój podioł taka decyzje sam czy ze mną, nie nie
ingerowałam w to żeby to robił, sam podioł taką decyzje na którą exsia wyraziła
zgodę, sama wie dlaczego wzieli ślub kościelny, co zrobiła aby do tego doszło,
i co zrobili rodzice mojego pod tym względam, mój M biorąc ślub nie był jeszcze
pełnoletni, dostać zgodę z sądu, aby wziąść ślub cywilny nie wiem tylko jak to
sie tyczy co do kościelnego ślubu, bo sie na tym poprostu nie znam.
Rozmawiałam wczoraj o rozwodzie kościelnym z exsią, spytałam sie sama czy
chciałaby tego rozwodu , czy wie co się przechodzi, powiedziała że chciałaby i
jest do tego pozytywnie nastawiona.

Czy są przesłanki do otrzymania unieważnienia ich małżeństwa nie wiem, wiem co
sie działo, wiem jak było nie tylko z opowiadań ludzi, ale i mój M powiedział
mi całą prawdę,teściowa tez opowiedziała mi co było i dla czego musieli czekać
na zgode sądu, bo ona niby była w ciąży, co okazało sie kłamstwem, juz po
sprawie, mój był pewny że jest w ciąży ale okozało sie że zrobiła to bo bała
sie że on ja zostawi. Wiem że potem po 2 latach od małżeństwa urodziła sie ich
córka, ale wiem też że to była wpadka, małżeństwo od początku nie byłoo udane,
walka o pieniądze bo ona nie pracowała, długi, mój został przeniesiony do innej
jednostki i wtedy juz całkiem zaczeło sie walić. Dużo by o tym pisać co było.
Nie wiem po której stronie leży prawda, exsia tez mówiła o tym wiec twierdze
że, mój brał ślub z przymusu rodziny, a ona z tego że wiedziała że bedzie miała
profity z małżeństwa z żołnieżem, który ma stałą pensję dodatki, dostanie
mieszkanie, i ona nie bedzie musiała sie o to w życiu martwić. Nie pracowała
nawet wtedy kiedy nie było dziecka.

Nie mnie jest opceniać to czy są powody czy nie, wiem że jest ich wiele łącznie
ze zdradą z jej strony. Ja juz napisałam w głębi serca chciałabym aby ten
rozwód, miał ale z drugiej strony nie moge tego wymagać bo wiedziała jakie
konsekwencje są, wiążąc się z facetem, który był w trakcie rozwodu, i miał
dzieckio.

Kocham go za to że jest, że trwa przy mnie w każdej sytuacji, ze razem
przechdzilismy koszmar i szczęścia jakie nas spotkały, że wytrzymywał ze mna
kiedy byłam nie do zniesienia, był przy mnie kiedy rodziło sie nasze dziecko,
nie opuszcza mnie w żadnej sytuacji. Teraz wiem że byliśmy sobie naprawdę
przeznaczeni, i że tak musiało być teraz wiem po roku małżeństwa że nasze
przypadkowe spotkanie, po moim powrocie do Polski, nie było przypadkowe że Bóg
nad tym czuwał, i nie chciał abym brała ślub z facetem którego nie kochałam, że
mój przyjazd był celowy, i dobrze że zrobiłam to przed ślubem, w Stanach, niz
po nim bo wiem że byłabym teraz nieszczęśliwa. Tamten facet zrozumiał wszystko,
wiem że napewno go zraniłm bo wszystko byo juz przygotowane i Slub miał sie
odbyć po moim powrocie do Stanów, ale ciesze sie że tak sie nie stało, bo mam
miłość do której nie miałam wcześniej szczęścia.

Ale sie rozpisałam... ok kończe bo nie ma sensu wiecej pisać, nie zmuszam
mojego M do podjęcia decyzji to jest jego wola, ale na pewno nie bede go o to
prosiła bo dla mnie ślub Cywilny jest tak samo ważny jak kościelny,
rozgrzeszenie dostała od kapelana, i błogosławieństwo też, i to mi starczy. A
co on z exsia uzgodni to bedzie ich decyzja.

[kwiatek1974]

A i moge powiedzieć jeszcze jedno dla mnie oni nie byli dojrzali do tego aby
brać ślub, i uznałam wiec że mój M był wtedy niedojrzeły bardziej niz ona,
dletego że był młody,i nie wiedzia co to jest miłość, bo jego rodzice juz byli
w separacji i nigdy nie zwracali na niego uwagi, i pchali go w to małżeństwo po
to aby szybciej opuścił ich dom, teraz dopiero teściowa ma wyrzuty sumienia i
wcale sie nie dziwie że mój m nie lubie odwiedzac swoich rodziców.

[mrs_ka]

Kffiecie, według KPK za związek zawarty nieważnie z przyczyny wieku uznaje się
związek kobiety poniżej 15 roku zycia i mężczyzny poniżej 17 roku życia. Kościoł
jednak zwraca uwagę, że w tym przypadku prawo kanoniczne powinno współgrać z
prawem cywilnym danego kraju. Jesli jest to np. Afganistan to inaczej się patrzy
na 15letnią żonę, niż w Austrii. Temat szeroki interpretacyjnie, wiec nie
rozszerzam. Uważam, że powinniście się skonsultowac z kanonistą i on najlepiej
by to ocenił.
Z tego, co piszesz dalej, można by się też powołać na okoliczność zawarcia
związku pod presją ciąży. Jesli była to presja fałszywa (tzn. okoliczności ciąży
nie było) to jest to dodatkowa okoliczność nieważności.

a.

[mrs_ka]

Aha, pamiętaj też, że niewazność można uzyskać jednostronnie!

a.

[kleo1]

Nie przeczytałam całej Twojej wypowiedzi ostatniej Kwiatku, bo początek mi
wystarczył... normalnie jak w telenoweli, ale pewne połowa historii stąd jest
właśnie taka. Doskonale Cię rozumiem. Dla niektórych ślub kościelny jest
ważniejszy niż cywilny(mimo, iż prawnie to ten cywilny taki jest) i byc może
pragniecie wziąć taki ślub. A nawet nie, to świadomość, że wg. kościoła on
nadal jest w związku, może nie być przyjemna(na pewno nie jest). Zapewnie każda
kobieta chce mieć swojego M tylko dla niej, i nawet jeśli ma tego tzw. garba,
to chociaż niech tego kościelnego nie mają...


Mam nadzieję, że wiecie o co mi chodzi...

[mimi_mami]

Dla mnie cywilny ma znaczenia ale tak naprawde niewielkie. Slubem dla mnie i
slubowaniem dozgonnej miłości jest wlaśnie kościelny i wiem jak jest cięzko jak
sie popełniło błąd i trzeba teraz ponosic konsekwencje, ale jesli istnieje
najmniejsze światełko nadziei , że można od nowa spróbowac to uważam, że trzeba.
Mimi

Macie szansę!

[natasza39]

znam przypadek, gdzie małżeństwo zostało uniewaznione, poniewaz dziewczyna
symulowała ciążę, a facet został niejako "przymuszony' tym faktem do przejścia
się pod ołtarz.
Co prawda orzeczenie ostateczne było nieco inne, bo oni nie mieli juz dziecka,
tak jak Twój M, tylko facet po 6 tygodniach, jak się okazało, że ona
ponoć "poroniła" wyprowadził się do rodziców i powiedział PA!
Na tej podstawie dostał orzeczenie "non consumatum bez taksy". Zabij mnie, nie
wiem dokładnie co to oznacza, poza "non consumatum" ale w każdym bądź razie
zrobił to chyba tak, zeby papieró jej nie zasrać jako oszustce, było nie było.
Dzisiaj oboje są w innych związkach i mają sluby kościelne oboje.
W każdym bądź razie zyczę w zaistniałej sytuacji powodzenia.
Jeśli było tak jak opisałaś powinni to uniewaznienie dostać, bo on został
przymuszony.
Udowodnienie tego to inna sprawa....