pod jednym dachem!!!!

[beata33.1]

Jestem macochą 9 latka, nia mam jeszcze swoich dzieci, mieszkamy
wszyscy w trójkę razem pod jednym dachem!!!! ....i to jest moja
gehenna...mąż od czasu ślubu( a już minęły prawie 2 lata) chyba
poczuł się winny, że syn mógłby poczuć się "źle" i nadskakuje
chłopcu...potrafi go ubierać, nieraz nakarmić,oczywiście kładzie go
do łóżka, często już tam zostaje do rana. Nie mamy wspólnych spraw,
chyba że porządkowanie mieszkania...mogę owszem coś z nim robić, ale
to oznacza,że także i z synem, bo inaczej nie wyobraża sobie - mogę
np. zagrać z nimi na komputerze. Nie mamy prywatnego dorosłego
życia,a cokolwiek robimy to pod chłopca...dla niego weekend,
sylwester,kino,wyjazd na wakacje czy nawet podróż poślubna..też z
nim i pod niego.Tak chce małżonek,a mały widząc to staje się
roszczeniwy i opryskliwy....mówi np. i tak tato mi pozwoli, a Ty idź
mi stąd...oczywiście nie pozwalam sobie, ale tak zdarza się prawie
codziennie...a potem rozmowy, dowiaduję się że przesadzam itp. Tak
źle stało się po ślubie, mały poczuł się zagrożony, zawsze chował go
ojciec....a ja mam dość i dziękuję(może to dziwne) że mogę robić w
pracy nadgodziny - bo to wykorzystuję!!!Mały ma oczywiście matkę,
widuje ją raz w m-cu,a wtedy mąż jest niebecny i wisi na telefonie
wypytując co robi w danej chwili...nawet był w święta u niej bo tak
chciał syn aby był przy nim jak wyjdzie pierwsza gwiazdka....mąż
oczywiście wychodził zawieźć go ale niewiedziałam że tam
wchodził...mam dość!!!! Jestem zwyczajną dziewczyną...tak zawsze
chciałam zwyczajnie żyć a tymczasem mam totalnie zaburzoną sytuację
w domu!!!!

[marusia1]

Witaj w klubie!

[marusia1]

Witaj! Dobrze, że obroniłaś sypialnię! Powierdzam, że ważny jes dla dziecka
własny kąt z własnymi rzeczami, poczucie stałości i bezpieczeństwa. Sytuację
musi wyjaśnić dzieciom ojciec. A co sprzątania - najlepiej od początku wspólnie
zrobić grafik prac domowych (omawiałyśmy już ten problem wielokrotnie) i
stosować go. Gdy Młody się buntował, to ja też nie robiłam czegoś, co należało
do moich obowiązków. Nie było obiadu, czy wypranych / wyprasowanych ubrań do
szkoły. Podziałało.

[marusia1]

Pomyliłam wątki.

[yuka66]

Uciekaj zanim będzie za późno.

[333a13]

rzeczywiście masz nieciekawie, ale to nie powód by chować głowę w
piasek (nadgodziny) i uciekać od problemów. Im dłużej tolerujesz
taki układ tym bardziej ranisz siebie w imię czego??? Jeśli Ci nie
pasuje taki związek to w jakiś sposób zacznij o niego walczyć bo
czas ucieka i młodość nie jest wieczna. Nie znam Twojego męża i nie
wiem do jakich sposobów możesz się uciec by osiągnąć cel, ale jeśli
zawiodą to zastanów się nad sensem Waszego związku...

[malwina331]

Beato, rozumiem twoje rozgoryczenie ale tak po prostu z dziećmi
jest. Dominują nasze życie. Ja mam trójkę i też czasem jestem
rozgoryczona że wszystko pod nich, że nie mam czasu na własne
przyjemności. A prawda jest taka że czasem trzeba sobie taką własną
przestrzeń wywalczyć. I wiesz? Mam wrażenie że z czasem do każdego
dochodzi że oprócz bycia ojcem, matką, macochą jest się kobietą,
facetem, parą. To co ja bym zrobiła w twojej sytuacji - korzystała z
faktu że twój m, chce być i ojcem i matką w jednym. Wyjścia masz
dwa - albo dołączyć do tego układu i wejść w kierat albo zająć się
sobą, swoim życiem, przyjemnościami, zajęciami dodatkowymi. Może
warto aby obaj panowie zatęsknili za twoim uczestnictwem w ich
życiu Widzisz bycie macochą ma taką przewagę nad byciem matką że
nie musisz - możesz ale nie masz obowiązku. Przegwizdane mają takie
jak ja co i macocha i mama

[sta.ri]

>Wyjścia masz
> dwa - albo dołączyć do tego układu i wejść w kierat...

Nie polecam. Nie wiem czy by Cie uszczesliwilo zycie cudzym zyciem. To co cieszy rodzica nie musi cieszyc innych. Ja jako poczatkujaca macocha przyjmuje do wiadomosci sukcesy dzieci, czasem nawet sie dopytam o sczegoly ale jeszcze nie wpadlam w euforie z powodu strzelenia gola ani nie mam spapranego dnia jak go chca usunac z druzyny. Jestem bardzo slaba w udawaniu. Wszytko po mnie widac

>albo zająć się
> sobą, swoim życiem, przyjemnościami, zajęciami dodatkowymi.

Brzmi lepiej!!!! ale idealnie by bylo jakbyscie mieli chociaz jedno zajecie dodatkowe razem Chociaz raz w tygodniu!(my tanczymy salse, a jak jest nasza kolej na dzieci to prosimy dziadkow o pomoc. Dzieci traca wtedy tylko 1-2 godz. z tata bo to zajecia wieczorno-nocne).

Ja bym na twoim miejscu otwarcie powiedziala MU jak TY sie czujesz. Bez obwiniania sie, ze tak nie powinnass sie czuc.NIE! Moze On powie ci jak ON sie czuje i badzie to dobry poczatek do rozmowy.
Zgadzam sie z malwina331, ze o przestrzen trzeba troche powalczyc. Ja to rozumiem poprzez jasne stawianie sprawy i mowienie i swoich potrzebach. MOWIENIE!, a nie czekanie az on sie DOMYSLI! I odwrotnie (chociaz osobiscie uwazam, ze kobiety sa bardziej empatyczne).

Trzymam za ciebie kciuki. niech moc bedzie z Toba

[kicia031]

Hmm, ja jestem nadopiekuncza matka, ale takiej jazdy nie uprawiam )
Czy maz zdaje sobie sprawe, ze robi dziecku krzywde swoja nadopiekunczoscia?

[adela38]

Powinnas powiedziec mu jak sie czujesz.To napewno trudne, bo bardzo cie rani i
zaniedbuje.Moze lepiej to zrobic w liscie? Wtedy jest szansa, ze sie nad nim
wiecej zastanowi...

[beata33.1]

...sytuacja ostatnio uległa pogorszeniu, może bo ja mam coraz
bardziej dość!!!! Chłopczyk jest coraz bardziej niegrzeczny,mówi
np....ale Ty jesteś głucha, albo brudaska...bo np. wpadnę w błoto i
wypowiada to z ogromną pogardą ....i taka próbka jego mozliwości
jest codziennie!!!! Poza tym pomim, że jego matka widuje go
sporadycznie to praktycznie co tydzień zapowiada się i odmawia
brania go na weekend....samam nie wiem dlaczego. Mąż godzi się na to
i też nie wiem dlaczego...twierdzi, że nie ma wpływu na takie
zachowania, a najważniejsze aby mały był z nim...ale nasze życie
jest totalnie zdezorganizowane, bo nigdy nie wiemy co możemy
zaplanować!!!! Ostatnio miałam ochotę odejść...bo niby co mogłoby
ulec zmianie...z czasem będzie gorzej w miarę wzrastania chłopca,
który mnie na codzień już atakuje, a mąż twierdzi, że co on może
zrobić, że to ja się izoluję...ta sytuacja chyba jest "bez
sensu"!!!!

[konstancja16]

soory Winnetou, ale skoro ojciec twierdzi, ze nie ma wplywu na
zachowanie DZIEWIECIOLATKA to kto bedzie rzadzil w Waszym domu jak
ow uroczy mlodzieniec skonczy 14?

nie przyjmuje do wiadomosci tekstu 'ja nie mam wplywu na zachowanie
mojego dziecka'. to mozna jeszcze zrozumiec jesli chodzi o ryczace
niemowle, ktore nie moze sie uspokoic, ale nie jesli chodzi o
kilkulatka. rodzice ponosza odpowiedzialnosc za zachowanie swoich
pociech i sa od tego zeby je wychowywac. porazka i niedobrze
wrozy.

[13monique_n]

9 latek to absolutnie rozumny stwór. Elakuz dobrze pisze, tylko WSPÓLNA wizyta u
terapeuty oraz praca Was trojga, może uratować Twoje małżeństwo.
I nie wyobrażam sobie, aby w nim miało nie być obszaru tylko dla Ciebie i męża.
mam 2 dzieci, NM też. dużo czasu spędzamy razem w szóstkę, ale też sporo chwil
mamy tylko dla siebie. dzieci trzeba kochać MĄDRZE, a nie małpią miłością.
Rodzic nie wynagrodzi zaniedbywania przez drugiego rodzica,nawet, gdyby gwiazdke
z nieba dał. A jesli kocha dziecko naprawdę, to powinien postawić jasne zasady,
partner/ka może mu w tym pomóc.
A nie hodować, miast wychowywać. sam tego gorzko pożałuje. "Balladę o Januszku"
polecam, na przykład.

[elakuz]

Zachowanie twojego meza jest niepokojace. Napisze ci, co ja
zrobilam, jak spadlo na mnie macochowanie weekendowe po prawie 2
latach niewidzenia dziecka. Poszlismy z mezem do psychologa, mimo,
ze nie widzialam w jego w metodach wychowawczych jakis razacych
bledow ale.... Ta wizyta pomoga i jemu i mnie. Jego utwierdzila w
tym, co robil a mnie uswiadomila bledy, ktore popelnialam.
Wiem, ze niektorzy mezczyzni staraja sie dziecku zrekompensowac
niewidzenie czy brak milosci u matki a dzieci sprytnie to
wykorzystuja. Rorpuszczanie, przymykanie oczu na zle zachowanie
dziecka do niczego dobrego nie prowadzi. Tak, jak napisala
Konstancja, co tatus zrobi, jak maly bedzie mial nascie lat.
Mysle, ze rozmowa z mezem pt. musimy isc na terapie cala rodzina.
Jesli sie zgodzi jest szansa, jezeli nie powinnas przygotowywac sie
do rozstania. Nie wytrzymasz w takim domu, ja bym nie wytrzymala.
Swoja droga dziwni ci faceci.

[konstancja16]

Elakuz, zawodowo podchodzisz do nowej funkcji zyciowej )

a tak powaznie to podoba mi sie Twoje podejscie: spokojne,
zrownowazone, zdroworozsadkowe. to chyba jedyna droga, zeby jakos
to wszystko poukladac.

[elakuz]

bo ja nudna ksiegowa jestem)) A z tym spokojem to nie do konca
tak, przez pierwsze kilka tygodni spac nie moglam przed wizytami
malej.
M musial masaze relaksacyjne stosowac Nie powiem chyba powtorze
te bezsennosc.

[konstancja16]

zeby Ci tylko w nadmierna sennosc nie przeszlo. chociaz.... od
czego sa masaze pobudzajace ))

[braktalentu]

nadmierną senność doskonale redukuje płacz niemowlęcia - taki efekt
(uboczny) masaży różnego typu-

[jakatta]

Beato! Gdybys widziala jak moj nadskakuje swojemu dziecku! Popelnia
kardynalne bledy wychowawcze, nie jest konsekwentny, zero
dyscypliny!
Dzieciak wlazi mu na glowe, manipuluje nim.

Dla przykladu: robie obiad, mlody jeczy, ze jest glodny (zaraz po
zupie), mowie, ze za 15 minut bedzie drugie danie, bo ziemniaczki
jeszcze surowe, a on na to krzykiem, ze "to za dlugo". No to tatus w
te pedy do lodowki i najwiekszego banana w kosteczke (dziecko 11-
lat) i serek slodki 250ml ! Myslalam, ze padne! Mowie mu, ze zaraz
bedzie drugie, a malzonek, ze dziecko jest glodne i musi jesc. To
jest dopiero kabaret )
Za 15 minut drugie danie na stole, a mlody ledwo siedzi, juz
napasiony slodkosciami i oczywiscie miny i meczarnia, ze musi "to"
jesc.
Patrze znaczaco na M., a on do synka:"kochanie nastepnym razem
bedziesz musial poczekac na obiadek, bo widze, ze nie jestes glodny
po deserze")) no oczywiscie, ze nie )) bo chyba najpierw obiad a
potem deser))

Ja juz nie walcze z nim w tych kwestiach, bo szkoda moich nerwow.
Dzieci wlasnych nie mamy, a to jak wychowuje mlodego obchodzi mnie
tyle co zeszloroczny snieg We wspolnych zabawach tez juz nie
uczesnicze, bo "trzeba dac mu wygrac, bo to dziecko". Kabaret.

Moze nie pomoglam bezporednio, ale przynajniej wiesz, ze mam
nielepszego agregata w domu

[333a13]

nie zazdroszczę Wam dziewczyny i tak się zastanawiam, czy Wy
rozmawiacie o tym co czujecie i czego oczekujecie itd. ze swoimi
facetami i ich dziećmi? Próbujecie się dogadać i iść na jakieś
wspólne kompromisy czy w samotności w pełnym ludzi domu przeżuwacie
swój smutek i żal? Ja jakoś nie mogę trzymać w sobie żadnych żali
itd i dlatego przy pierwszej lepszej okazji mówię facetowi co mi
leży na sercu albo co mi się nie podoba w zachowaniu Młodego. Poza
tym myślę, że taki 9 latek nie ma nie wiem jakiej siły psychicznej i
intelektualnej żeby nie dało się go do pewnych rzeczy przekonać czy
przymusić... Dlatego rozmowa z dzieciakiem o tym jak się zachowuje i
jak by się czuł gdyby ktoś go tak traktował mogłaby coś może
zmienić... Na Twoim miejscu powiedziałabym Twoim Panom, że przez ich
zachowanie jesteś na skraju wytrzymałości i jakie są tego
konsekwencje (łącznie z odejściem). Może warto by uświadomić
Młodemu, że kiedyś urośnie, wyprowadzi się z domu, założy rodzinę i
jego kochany tatuś zostanie zupełnie sam...

[aafka]

Oj skąd ja to znam. My mamy 11-latka. Większość obowiązków spada na
mnie, choć tego nie chcę. Młody zaczyna sie buntowac,ma matke
suk..., która teraz wymysliła,że zabierze synka do Anglii( gówniarz
nic sie nie uczy więc języka tez nie zna). Pfrzez to całe nasze
życie toczy sie wokół tego gówniarza. pisze tak o nim bo to dziecko,
które chyba zostanie aktorem. Non stop kłamie wszystkich.
Durne są te związki z facetami dzieciatymi, ale zakochałam
się ,wyszłam za niego za mąż i myslałam,że jakoś to będzie.......
A jest nieciekawie. teraz jestem w ciąży i praktycznie codziennie
jestem zdenerwowana przez tego gnojka małego.

[chalsia]

> się ,wyszłam za niego za mąż i myslałam,że jakoś to będzie.......
> A jest nieciekawie. teraz jestem w ciąży i

Nie ma jak "jakoś to będzie"
było sie zastanowić nad powoływaniem nowego życia, skoro tak Ci
niewygodnie i źle w tym układzie.

aafko

[13monique_n]

..... zadam nieśmiertelne pytanie - a "tatuś" owego chłopca, którego obdarzasz
tak wieloma okresleniami, to gdzie jest? Na biegunie północnym? Na platformie
wiertniczej? Czy to aby nie on, jako rodzic, ma wpływ na to, jakim dzieckiem
jest 11-latek??????

[marusia1]

Ojciec musi wymagać i jeszcze raz wymagać. Dzieci szybko chwytają. Ani się nie
obejrzycie, a w domu zacznie rządzić 10 - latek. To my dorośli jesteśmy od tego,
aby wyznaczyć dzieciom ramy wewnątrz których mogą się obracać. Mój M. jak tak
wynagradzał synkowi rozwód, to ja zostałam szmatą, a on o mało co stał się
workiem treningowym (użo agresjimoże zmieścić się wrozżalonym nastolatku). Na
szczęście do mojego M. dotarło to co mówiłammu ja, psycholodzy i sytuacja
została opanowana. Zdarza się Młodemu, że pyskuje, ale wywiązuje się z
obowiązków szkolnych (dobrze) i domowych, a ręce trzyma przy sobie i o "łacinie"
też zapomniał. Pracujemy nad nim dalej...

[dzikus999]

nieciekawie nie powiem, ale rozmawiałaś o tym z nim? powiedziałaś mu, że Cię to
boli? Że chciałabyś aby było inaczej? Masz takie same prawa jak syn i też możesz
oczekiwać, aby twój mąż poświęcał ci więcej czasu.

porozmawiaj z nim, spokojna rozmowa lekiem na wszystko

[beata33.1]

mija czas a sytuacja nie zmienia się....mały wypełnia nadal nasz
cały dzień...od rana do wieczora....każe być już przy sobie przy
ubieraniu oczywiście tacie, później grymasi przy jedzeniu że M
siedzi przy nim spierając sie że ma jednak jeśc, po szkole lekcje, a
później zaczyna sie...a tato zagraj ze mną w grę, pograj na
komputerze, poogladaj bajkę, przegraj mi cos, coś ci pokażę, coś ci
poczytam, mały wchodzi mu na kolana gdy M je, wchodzi do toalety gdy
M tam jest, wisi na nim gdy przygotowywuje coś do jedzenia, budzi
gdy M odpoczywa , wyrywa gazetę dgy M ją czyta...M nie ma swojich 5
minut w ciągu dnia, ale powiedział że tak mu odpowiada, ale mi to
nie odpowiada...bo ja nie mam swojego zycia z M...wciąż wszystko
robimy wokó małego wszystko i przez cały dzień, a ten mały ma 9
lat...jestem zmęczona a rozmowy nie skutkują......

[cleopa]

jak ja bym chciala zeby nasz Mlody byl taki "przy tatusiu" a nie
jak teraz -maly zdrajca

[adela38]

Wiesz Beata... a po ki diabel ci takie g... w domu?
Tak chcesz zyc? Co ci ten facet oferuje? Jakie zycie? Czy naprawde jestes na
niego skazana? Moze niech on sobie poszuka innego wola roboczego albo niech
placi panienkom za seks, a ty moglabys byc z kims dla ktorego ty bylabys calym
swiatem i wzajemnie...

[betti_domino]

a znalezć dla młodego jakieś zajęcia pozalekcyjne nie możecie-typu
basen,językowe,szachy itp...?
Albo spotkania z rówieśnikami na 1-2godz.dziennie?Przecież dziecko
też musi być w jakimś stopniu uczone już samodzielności w tym
wieku.Młody jest za bardzo uzależniony od taty,dziwne że ojciec nie
widzi problemu jaki sam stworzył(pozwolił na "uwieszenie"się
dziecka,to nie jest zdrowe dla wszystkich),przyszłosć w takim czymś
nie jest wesoła(bo nie wiem czy to można nazwać związkiem
partnerskim)

[liz-beauty]

Juz to widze - na basen pojedzie z synusiem, na szachy tez. Nasz prawie
dwunastolatek jest zawozony wszedzie: do szkoly, na zajecia jezykowe, na basen,
do kolegi. Podobno wszyscy teraz tak robia. Z moich obserwacji wynika, ze
samotny rodzic czesto stwarza z dzieckiem taka wiez - wszystko razem. Wlasnie
dzwonil do mnie moj M - wczoraj razem poszli na sanki (moi rodzice chodzili z
nami na sanki jak mielismy moze po cztery lata, pozniej smigalismy z innymi
dzieciakami). Dzis razem na basen. A jutro moze na slizgawke. Przeciez taki duzy
chlopak potrzebuje raczej towarzystwa rowiesnikow, nie tatulka! Ale M twierdzi,
ze dopoki Mlody ma ochote, to on bedzie z nim chodzil. No i moze racja, przeciez
za chwile juz sie nie zgodzi na tatusiowe towarzystwo, moze to takie pozegnanie
z dziecinstwem?

[clarence1]

Zupełnie tak samo jak u mnie. Nie rozumiem tej potrzeby izolowania
dziecka od rówieśników. Dlaczego ojciec nie rozumie, że dziecku
potrzebna jest nauka samodzielności i kontakty z kolegami?
Mój M namawia swojego syna żeby coś razem robili w każdej wolnej
chwili i zapewnia mu tak atrakcyjny program, że żaden kolega nie
moze być konkurencyjny.