romualdstatkiewicz
05.01.08, 10:46
MIŁOŚĆ JEST NA ZIEMI!
341.
A ziemska ludzkość trzęsie się w febrze swoich rozumowych złudzeń. Choroba ta
już długo trwa, że niewielu wyleczyć już się da. A i ci wyleczeni mogą w
ostatniej jeszcze chwili paść.
Ciężko na tej ziemi znaleźć ziemskiego ducha, który chciały rozpocząć wzlot
duchowy, aby wrócić po odłożeniu swojego ziemskiego ciała do raju duchowego,
ale nie przestaję głosić z tego powodu Słowa, którym jestem, wręcz przeciwnie,
robię to coraz mocniej z nową siłą, którą mam od Ojca.
Ludzkie gadanie bez składu i ładu nic nie polepsza, a jego skutki zwrotne
ściągają wszystko do rozkładu, tym mogę pomóc poprzez przyśpieszenie procesu.
Jasna Gwiazda coraz mocniej świeci, trudno dziś na ziemi jej nie dostrzec, tym
bardziej, że każdy z was na tej planecie podlega coraz mocniej jej
promieniowaniu narastającym.
Cóż, tak mocno otępiałym ziemskim ludziom coraz trudniej zrozumieć prostotę i
logiczność zachodzących procesów i ich zależności na każdym poziomie tych
widocznych ziemskim okiem i niewidocznych, ale doskonale wyczuwalnych zjawisk
się dziejących.
Tak mam z pacjentami, którzy pozbawieni nadziei przez medycynę naukową –
rozumową zaczynają pod wpływem działania siły szybko powracać do zdrowia,
równocześnie idąc drogą rozwoju swego ducha. Lecz, gdy zaczną znów myśleć o
starym i do niego wracać, zakładają sobie ciężkie ziemskie jarzmo, które ich
przytłacza ze zdwojoną siłą.
Wiele ludzkich duchów odeszło od Prawdy i się zagubiło cierpiąc. Inni Prawdy
nie poznali ze swego lenistwa i ciężko im na wszystkich płaszczyznach, a tych
którzy próbują walczyć z Bożą siłą, prawo Boże rozdeptuje i już nie istnieją,
to robale, których ciemna skorupa nie wytrzymuje nacisku Bożego buta o
niewyobrażalnym dla was rozmiarze.
I tak ziemskie dni na tej małej ziemi upływają, a ziemianie nic z oczywistych
zjawisk duchowych i materialnych nie zauważają, lecz ich skutki już was
dotkliwie ranią, poniewierają, a wielu z was zaczyna odbierać sobie i innym
ziemskie życie.
Dla nierozumnych ziemskich pawianów materialnego tylko bycia nie istnieję, ale
ich siła zdmuchnie. Dla czujnych wewnętrznie duchowych ludzi miłość i
wyzwolenie. Wybór jest jasny i czytelny, pasywne trwanie to upadek, nawet dla
tych, co już się podnieśli na sile wysoko.
Mrówki swą codzienną pracą są cały czas w ruchu, ludzkość zapomniała o
prostych Bożych prawach i jest w fazie gnicia, na zewnątrz tego organizmu
wszystko się przejawia w smutnych oczach, w nieświeżym oddechu, w częstym
utracie przytomności, napadach gorączki, ogólnym rozdrażnieniu, depresji,
braku koncentracji, złych decyzjach i wyborach itd., a wystarczy tylko odciąć
się od wszelkiej ciemności i podłączyć się do Światła.
A dziś Światła, które od Najwyższego płynie nie brakuje, wystarczy mieć czujne
i otwarte serce, a miłość już sama znajdzie do was drogę, a wy otrzymacie
ratunek, no chyba, że znów dopadnie was choroba pt. »rozumek«. A tu już pomóc
nie mogę, na głupotę, próżność, brak pokory jest jedyne lekarstwo o nazwie
»ból i rozpacz«, zażywać codziennie, aż do skutku, który ma grobowy wymiar,
ale to tylko smutne dla was zakończenie.
Byli, żyli i umarli, nawet kwiaty nie chciały na grobach rosnąć, ale chwastów
nie brakuje, tak jak w waszym obecnym życiu.
Może ta diagnoza wam pomoże, oczywiście jeżeli jeszcze żyjecie życiem
duchowym, bo ruszać ziemskim ciałem tylko to martwota.
Żegnam!
