Uzależnienie od telewizji

[fizula]

Macie pewnie też znajomych lub osoby z rodziny, które ewidentnie
uzależnione są od oglądania TV? Czyli czy się ogląda czy nie-
telewizor gra na okrągło, służy też do zasypiania i innych czynności
życia codziennego. A jak wytłumaczyć to zjawisko uzależnienia
dziecku np. 6-letniemu, 9-letniemu? Zwłaszcza jeśli dotyczy to
bliskich osób: babci i dziadka.
Moim zdaniem, sprawa jest delikatna. Jak naświetlić to dziecku, by
nie wyrażać się źle o własnych rodzicach?- z chęcią wysłucham rad,
pomysłów.
Zawsze mam ogromny dylemat, gdy dziadkowie chcą zaprosić wnuki, na
dzień, dwa, dłużej i wiem, że będą wciagali w to dzieci włączając im
tak jak i sobie nadmiar telewizji. Czy słusznie robię, że ograniczam
tego typu długie spotkania "wnukowo- dziadkowe" właśnie z tego
powodu? A może mimo wszystko powinnam częściej zgadzać się na takie
kilkudniowe pobyty moich dzieci u dziadków wiedząc, że dziadkowie by
sobie tego życzyli?
Czy tłumaczyć dziadkom odmowę? A jeśli tak, to jak to robić, by
ich nie urazić?

[nati1011]

samo włączenie telewizora to jeszcze nie uzależnienie.


Wiele osób włacza tv jak w chodzi do domu, tak jak kiedys właaczało
radio. Po prostu daje to złudzenie czyjejs obecności. U staszych
zabija samotność, u młodszych strach. Jak wyprowadziłam się z domu -
gdzie zawsze był gwar - i wprowadziłam do swojego mieszkania, to
czułąm sie potwornie w takiej ciszy.

Uzależnienie to jest wtedy, gdy zapomina się o obowiazkach, bo
serial leci, albo odwołuje wizytę u znajowmych z tego powodu

Masz prawo żyć bez tv. ALe co do dziadków myślę, ze troche
przesadzasz.
Po pierwsze dzieci u dziadków mają przeważnie tyle ciekawego do
roboty, czego nie ma w domu, że dużo mniej ciagną do tv. A juz na
pewno mało bedą zainteresowane seerialem babci czy wiadomościami
giełdowymi dziadka. Wystarczy poprosic dziadków, by nie pozowolili
dzieciom oglądać np wiecej niż 1 bajki dziennie. Pewnie pozwolą
troche wiecej, ale raczej nie posadzą dzieci na cały dzień przed tv.
Nie sadze byś wyeleiminowała tv całkowicie, ale to troche tak jak ze
słodyczami. No u dziadków jest ich zazwyczaj troche wiecej. Nie
martw sie, i tak uda ci sie dzieci wychowac )

[verdana]

Zgadzam sie z Nati. Jezeli telewizor leci "w tle" to nie jest to w
żadnej mierze uzaleznienie. Uzaleznienie jest wtedy, gdy dziadkowie
zaniedbuja opiekę nad wnukiem, bo musza obejrzeć ulubiony serial,
nie wychodza z domu, bo mogliby nie zdążyc na teleturniej, włączają
telewizor , będac z wizyta, bo muszą cos koniecznie bejrzeć itd. Nie
wiem, jak jest z Waszymi dziadkami, ale to co piszesz nie jest
żadnym uzaleznieniem.
No i dla mnie, jesli powierzam dziecko dziadkom, to bardziej na ich
warunkach niz na moich. Oczywiscie, musza przestrzegać np. diety,
ale jak zagospodaruja dziecku czas - to ich sprawa. dziecku nic się
nie stanie, jesli przez kilka dni pooglada telewizje "do wypęku",
bedzie jadło miedzy posilkami i bedzie miało troche inne warunki,
niż w domu.
Uwazam, że nie jest dobrze , gdy rodzice uznaja, ze dziadkowie z
jednej strony maja zająć się dziećmi, ale z drugiej - robic to jak
osoby "wynajete" - czyli dokladnie wykonujac zalecenia rodziców. Nie
jest dobrze ani dla dziadkow, ani dla dzieci.

[madziaq]

Popieram obie przedmówczynie Teraz nie mamy TV (tzn mamy sprzęt, ale ponieważ
odbierają 2 kanały i to "z mrówkami", więc nie oglądamy) i dobrze mi z tym, ale
w poprzednim mieszkaniu telewizor był tez włączony praktycznie zawsze jak byłam
w domu, zwykle na kanał z wiadomościami. Nie byłam uzależniona, czego najlepszym
dowodem jest rezygnacja z TV bez płaczu po przeprowadzce do własnego domu

Myślę, że problem byłby wtedy, gdyby dziadkowie zabierali dzieci na kilka dni i
przez te kilka dni dzieci nic innego by nie miały do roboty jak tylko siedzieć
np przed cartoon network i oglądać wszystko jak leci. A jeśli toczy się normalne
zycie a oprócz tego w tle gra TV to ja problemu nie widzę.

[skrzynka-3]

a ja sie jednak troche nie zgodze. Tzn racja o tym ze jak dzieci
beda kilka dni na "dziadkowych" zasadach to tylko na dobre im
wyjdzie ale jest male ale.

W domu moich rodzicow TV leci non-stop, niby w tle. Ostatnio
najmlodsza kilka dni byla u nich i po powrocie zaczela pytac o
dziwne rzeczy i widac bylo silny niepokoj-o to czy mozna sie samemu
pokaleczyc, czy koledzy braci moga ja zabic itp. Po nitce do klebka
okazalo sie ze mala bawiac sie z klockami na dywanie dookladnie
obejrzala i wysluchala sobie wszystko jak leci wiadomosci na TVN-
24, Sedzia Anna Maria Wesolowska jakis Sad Rodzinny czy inny piorun
(nie wiem bo u nas sie tego nie oglada). No i "zalapala sie" na
jakis gwalt, morderswo popelnione na kilkulatce przez 13-latka-
kolege brata nota-bene, jakas nastolatke, ktora sie pociela-wszystko
w czasie kiedy dziadkowie zajeci swoimi sprawami nie zauwazyli
wlasciwie co leci bo traktuja telewizor jako tlo.
Kilka tygodni zajelo nam cierpliwe tlumaczenie i wyjasnianie co i
jak i uspokajanie Jej leku.Nie chodzi wcale o to, ze chowamy ja pod
kloszem i nie wie ze na swiecie istnieje tez zlo ale dawka i sposob
przekazu byly jak na Jej 6-cio letnie mozliwosci zdecydowanie zbyt
brutalne. Dziadkom dopiero wtedy otworzyly sie oczy i sami z siebie
przyrzekli ze w czasie wizyty wnukow tv zostaje wylaczony a wlaczany
bedzie na konkretny film, bajke, program i ze bedzie to pod kontrola.
Tak ze ja bym sprobowala jednak porozmawiac spokojnie, ze taki
telewizor w tle nie zawsze jest takim nieszkodliwym szumem.

[nati1011]

wiadomości sa jakie są. I czy u dziadków czy w domu dzieci je
ogladaja choćby biernie. A co do filmów i programów - to załozyłam
jakiś rozsądek - tzn przyjmuję, ze dziadek nie ogląda do południa
krwawych horrorów na dvd czy jakiejś tam różowej landrynki

Tak samo jeżeli wiem, ze babcia ogląda W 11 to wyraźnie mówię, ze
córce tego oglądać nie wolno. I nie wolno jej oglądać do 24 you can
dans - bo może go sobie potem obejrzeć o normalnej porze w sobotę
itp itd.

[mamalgosia]

Ja założyłam jak nati - że dziadkowie puszczają to co ewentualnie do
wnuków może dotrzeć. A Wiadomości... no cóż, nie odcinam dzieci od
tego typu programów

[skrzynka-3]

A nie u nas dzieci do wieku szkolnego-jakas druga-trzecia klasa nie
ogladaja Wiadomosci -one czasami -zwlaszcza te na innych kanalach
ale i czasem te zwykle TVP1 w naszym odczuciu nie nadaja sie dla
przedszkolakow i mlodszych szkolniakow. Najczesciej bywaja
nieszkodliwe i ale od czasu do czasu wyskakuje jakis kwiatek.
U nas nie ma z tym problemu i nie zdaza sie zeby dzieci ogladaly cos
biernie. Tak akurat szczesliwie mamy to rozwiazane przestrzennie ze
sie da-TV jeden wspolny z Tesciami tylko na dole, u nas na gorze nie
ma
Ps. wlasciwie to nawet starsze nie ogladaja bo zwykle maja ciekawsze
zajecie niz isc na "wiadomosci"-chyba ze akurat dzieje sie cos
waznego, ale najstarszy czyta za to namietnie Rzeczpospolita

[mamalgosia]

Nie mówię, że "oglądają", bo niespecjalnie są tym zainteresowane.
Ale nie ukrywam i "lecą w tle". Tak wiec coś zapewne słyszą i widzą.
Uwazam, że to dobrze

[skrzynka-3]

Uwazniej przygladac zaczelismy sie wiadomosciom po ataku na WTC
kiedy to moje starsze-przedszkolne wowczas dzieci zaczely po
pierwsze rysowac jedynie spadajace i plonace samoloty, dwa budzic
sie w nocy z krzykiem -mamo samolot! -mieszkamy w strefie lotniska
dla wyjasnienia i od niemowlectwa spaly slodko w ogrodku w huku
ladujacych samolotow.

I szybko doszlismy do zgodnego (i to razem z Tesciami z ktorymi jako
sie rzeklo sprzet zwany telepudlem mamy wspolny) ze to nie jest
program dla dzieci. Nie do przyjecia jest nie sama tresc informacji
ale sposob jej podania i to co dookola.

Epatowanie ludzka tragedia i zerowanie na ludzkich emocjach, wieczne
spory i kolejne "afery" w polityce, co i raz rozpetywana histeria
jakas kolejna odmiana grypy ktora niemalze juz jest w przededniu
wybicia ludzkosci do nogi a po miesiacu okazuje sie ze nie jest w
stanie dorownac zwyklemu weekendowi na polskich drogach.
Wszystko podane w kategorii sensacji, zagrozenia itp.

Te mlodsze dzieci po prostu to chlona, przyjmuja ze tak jest.
Starsze juz zapytaja, potrafia byc krytyczne, maja wlasne wnioski.

W sumie dbajac o diete dla ciala moich alergikow tak samo dla mnie
jest wazna "dieta" intelektualna i duchowa, ktora sie karmia

[samboraga]

o tak, też staram się, aby dzieci nie oglądały wiadomośći
z tych powodów, o któych piszesz!

choć teraz, jak starszy ma już prawie 10 lat to czasami ogląda
pamiętam jak był przejęty reportażem o chłopcu, który zawiadomił o pożarze
(rodzice byli pijani) - obejrzał, ale z naszym komentarzem

[mamalgosia]

A uważasz, że dla kogokolwiek w tym wątku "dieta intelektualna i
duchowa" nie jest wazna?

[skrzynka-3]

Nie, nie uwazam i nie napisalam nigdzie, ze dla kogos nie jest
wazna.

Napisalam ze dla mnie jest wazna i dlatego ma dla mnie ogromne
znaczenie co ogladaja/czytaja/sluchaja zwlaszcza w tym okresie
rozwojowym kiedy jeszcze maja naturalna tendencje do przyjmowania z
bezgranicznym zaufaniem tego co odbiora.

Z doswiadczen z moimi dziecmi juz wiem, ze nie istnieje dla nich cos
takiego jak "obojetne" tlo, one bacznie sledza pozornie
niezainteresowane wszystko co sie dookola dzieje. Pewnie nie
wszystkie dzieci swiata tak maja -moje tak. Pewnie sa dzieci, ktore
rzeczywiscie nie zwracaja uwagi na lecacy w tle przekaz-moje tak. I
tyle

[skrzynka-3]

Nati przeczytaj jeszcze raz co napisalam. To nie byly horrory i
landrynki na DVD to byly normalne programy nadawane cyklicznie w
ciagu dnia i po poludniu znacznie przed godz 19. I wlasnie dlatego
ze TV leci non stop dziadkowie tak naprawde nie zdawali sobie sprawy
CO one przekazuja. Bo sie przyzwyczaili. A 6-ciolatka wchlonela jak
gabka choc wg. relacji caly czas bawila sie klockami -gdyby zamarla
z rozdziawiona paszcza wgapiona w ekran pewnie by zwrocili uwage co
to jest.

[nati1011]

skrzynka-3 napisała:

> Nati przeczytaj jeszcze raz co napisalam. To nie byly horrory i
> landrynki na DVD to byly normalne programy nadawane cyklicznie w
> ciagu dnia i po poludniu znacznie przed godz 19

Oczywiście przejaskrawiłam z tą landrynką ale do 15 też lecą
programy nieodpowiednie dla dzieci jak choćby powtórka w11 - a i
brazylijskie seriale nie sa najlepsze.

[a_weasley]

verdana napisała:

> No i dla mnie, jesli powierzam dziecko dziadkom, to
> bardziej na ich warunkach niz na moich.

To zależy, kto bardziej wychowuje dziecko.

> ale jak zagospodaruja dziecku czas - to ich sprawa.
> dziecku nic się nie stanie, jesli przez kilka dni
> pooglada telewizje "do wypęku",

Tu akurat nie muszę się specjalnie fatygować wymyślaniem
kontrprzykładu, bo już to zrobiono za mnie.

> Uwazam, że nie jest dobrze , gdy rodzice uznaja, ze dziadkowie z
> jednej strony maja zająć się dziećmi, ale z drugiej - robic to
> jak osoby "wynajete" - czyli dokladnie wykonujac zalecenia
> rodziców. Nie jest dobrze ani dla dziadkow, ani dla dzieci.

Wszystko można przerysować. Niemniej generalnie dziecko wychowują
rodzice. I oni poniosą konsekwencje tego, że "babcia pozwalała".
Babcia dobra, bo pozwalała, mama i tata źli, bo nie pozwalają.

[fizula]

> Masz prawo żyć bez tv. ALe co do dziadków myślę, ze troche
> przesadzasz.

Ok, to Twoje zdanie, ale ja mam inne. Po pierwsze sama nie żyję bez
TV, bo takowy sprzęt posiadamy i korzystamy w sensowny sposób.
A to, że TV gra non stop w tle u kogoś nie jest, moim zdaniem,
sensownym sposobem, np. z powodu opisanego wcześniej oberzanego
mimochodem programu. Jak dla mnie po kursie psychologii właśnie
takie sposób oglądania mimochodem jest najbardziej ogłupiający,
najbardziej człowiek nasiąka takim czymś.
Nie mam ochoty zabraniać dzieciom kontaktować się z dziadkami i nie
robię tego- dlatego Verdano nietrafione są dla mnie Twoje wywody o
tym, jak to pozbawiamy dzieci dziadków. Nie pozbawiamy, ale też
oddawać na kilka kilkanaście dni na nasiąkanie i wychowywanie
głupotą telewizyjną nie mam zamiaru.

[verdana]

Nie pozbawiacie dziadkow jako takich - ale pozbawiacie możliwosci
kontaktow z dziadkami bez nadzoru rodzicow, kiedy kontakty wygladaja
naprawde zupełnie inaczej i kiedy tworzy sie prawdziwa bliskość.
Zwracam uwage, ze to, co mowia na kursach psychologii nie zawsze
musi byc sluszne. Psychologowie i pedagodzy az do lat 50-XX wieku
twierdzili np., ze wielka krzywda dla malych dzieci jest czytanie im
książeczek. I nie nalezy na to pozwolić - a rodzice walczyli z
babciami, ktore zatruwaly umysly ich dzic opowiadajac bajki.

[nikaa818]

No tak tylko,że żyjemy w 2009 roku. Standardy się zmieniły nieco.Nie
trzeba kursów psychologicznych zresztą kończyć by mieć świadomość
ogłupiającej roli telewizji i wiedziec , że gapienie sie w telewizor
przynosi więcej szkody niż pożytku.

Zresztą nie rozmawiamy o sensowności kontaktów dziecko-dziadkowie w
ogóle tylko o konkretnej sytuacji. Gdyby moje dziecko miało spędzać
wakacje przed tv to miałabym powody do niepokoju.Dziadkowie często
nie rozumieją jak niekorzystny wpływ ma tv,zwłaszcza programy
przeznaczone dla dorosłych-na dzieci.

[verdana]

Wtedy ludzie też byli absolutnie przekonani, ze czytanie przynosi
wiecej szkody niz pozytku. I też sami siebie uznawali za ludzi
nowoczesnych. Uznawano, że ksiązki zubozaja wyobraxnie,
przeszkadzaja w przyszlej nauce szkolnej i powoduja, ze dzieci ucza
się śledic wszystko powierzchownie i po lebkach.
Nie mowimy o spedzeniu wakacji przed telewizorem tylko tygodnia u
dziadkow, gzie telewizor jest właczony. To spora róznica.

[mamalgosia]

fizula napisała:

> Macie pewnie też znajomych lub osoby z rodziny, które ewidentnie
> uzależnione są od oglądania TV? Czyli czy się ogląda czy nie-
> telewizor gra na okrągło, służy też do zasypiania i innych
czynności
> życia codziennego.
Dla mnie to dwie różne rzeczy. Zdecydowanie drugie nie oznacza
pierwszego.
I w drugim nie widzę nic złego.

Ale oczywiście możesz nie chcieć, by Twoje dzieci oglądały
telewizję. Wtedy trzeba by porozmawiać-a to z reguły bywa niełatwe

[nikaa818]

O trochę podobnie mam.Tylko , że nie moge powiedzieć o uzależnieniu
dziadków od tv (choć włączony cały dzień to nie siedzą i nie
oglądają czegoś na okrągło).Problem w tym,że córka jak zostaje u
nich sama,prawie non stop ogląda bajki i to oczywiście na
kanałach , których nie toleruję. Gadanie nic nie daje bo druga
strona "nie widzieć problemu". Oni jakoś nie maja pomysłu na
zorganizowanie nudzącemu się dziecku inaczej czasu.A mam za to
przykład w rodzinie jak działa taki sposób zapełniania dziecku czasu-
najpierw całymi dniami tv potem konsola i wreszcie komputer - teraz
osobnik nie umie inaczej spędzać czasu jak przed włączonym i
migajacym monitorem tudzież ekranem telewizora.
Na szczęście moje dziecko przebywa u dziadków niezbyt często
(odległość). Ponadto wychodzę z założenia , że zwyczaje domowe
ukształtują
dziecko a nie zwyczaje dziadków więc trochę przymykam oko na to.
Ale tylko dlatego , że rzadko tam bywa. Jeśli wizyty Twoich dzieci
maja charakter bardzo częsty, to działałabym jednak by zmienić ich
częstotliwość (jeśli oczywiście dogadać się nie da w tej kwestii z
dziadkami).

[verdana]

A mnie sie wydaje, ze tu sa dwa problemy, ktorych jakos nie
poruszono.
Problem pierwszy - IMo zaburzony system wartosci. To znaczy uznanie,
ze wazniejsze jest dla dziecka by nie ogladało tego, czego rodzice
nie chcą, nie odstepowanie od linii wychowawczej rodzicow, niz
kontakt dziecka z dziadkami. Że lepiej dla dziecka, aby dziadkowie
poza sytuacjami patologicznymi) byli dla niego obcy i dalecy, aby
nie spedzaly z nimi czasu, niz dopuscić do tego, by zasady
wychowawcze rodzicow zostały naruszone. Lepiej tez, aby pozbawic
dziadkow kontaktu z wnukami, jesli nie podporzadkują sie karnie
temu, czego ich dzieci sobie życzą. Czyli w tej triadzie (dzieci-
rodzice-dziadkowie) praktycznie rodzice uznaja się za
najwazniejszych, ktorym przysluguje absolutne i nieodwołalne prawo
dysponowania wlasnymi dziećmi, niezaleznie od uczuc i dzieci i
dziadkow. Dla mnie to calkowite pomieszanie hierarchii i
przedkładanie rzeczy drugorzednych nad najbardziej zyciowo istotne.
Nie mowiac już o tym, ze dziadków tu traktuje sie instrumentalnie -
ich uczucia się całkowicie nie liczą. Zostaja poddani swoistemu
szantazowi - albo podporzadkują się, albo nie bedą mieli radosci z
wnuków. A potem duzo się mowi o rozpadzie rodziny, obcsci nawet
najblizszych krewnych i o braku szacunku mlodziezy do rodzicow...
Dwa - wychowanie dziecka w sposob absolutnie jednolity i sztuczne
tworznie identycznych zkazow, nakazow, warunkow we wszystkich
srodowiskach, w ktorych się obracjaą to pójscie na łatwiznę - i do
tego krotkowzroczność. dziecku absolutnie nie zaszkodzi, jesli
będzie wiedziało, ze dziadkowie trochę czego innego wymagają i
troche na co innego pozwalaja niż rodzice. Przeciwnie, nauczy się, ,
ze rózni ludzie maja rózne wymagania, sa inni - co niewątpliwie
pomoże mu w przystosowaniu sie do szkoły i przedszkola. Zadaniem
rodzicow nie jest oszczedzać sobie trudnych rozmów i klopotow, ale
przeciwnie - zadaniem rodzicow jest wytumaczenie dziecku, ze jak
babcia pozwala , to nie znaczy, ze tata pozwoli i odwrotnie. I
zaręczam - dziecko zrozumie.
I trzecia rzecz, ktora mi wpadla do głowy.. W tym wypadku akurat
nie, ale bywa, ze to dziadkowie nie rodzice maja rację i absolutnie
nie powinni podporzadkowac swoich metod rodzicom. Nie jest
przypadkiem, ze wiele osób lepiej wspomina swoje babcie niz swoje
mamy.

[szczur.w.sosie]

Dziś między pokoleniami nie ma ciągłości - poglądów, sposobów wychowania itp.
Stąd ten lęk że dziadkowie "zepsują dziecko".
Są rzeczy, których zmiany uważam za niedopuszczalne (dieta, bo dziadkowie np.
nie akceptują poglądów rodzica lub wskazań medycznych), są też takie, że można
odpuścić.

[a_weasley]

Verdana napisała:

> zaburzony system wartosci. To znaczy uznanie,
> ze wazniejsze jest dla dziecka by nie ogladało tego, czego
> rodzice nie chcą, nie odstepowanie od linii wychowawczej
> rodzicow, niz kontakt dziecka z dziadkami.

Dopatrujesz się tu istnienia alternatywy rozłącznej oraz odpowiedzi
zerojedynkowych (wszystko albo nic) tam, gdzie ich wcale nie ma.
Kontakt z dziadkami jest ważny, ale nie za wszelką cenę, a oglądanie
traktuję jak egzemplifikację, jako fragment większej całości
(owszem, bardzo ważny). I jeśliby uznać, że rodzice stawiają
dziadków pod ścianą, trudno nie zauważyć, że równie dobrze można to
samo zarzucić dziadkom (jeśli chcecie, żeby dzieci miały z nami
dobry kontakt, to na naszych warunkach).
Sprawa jest o tyle trudna, że akcja rozgrywa się topograficznie na
terytorium dziadków, natomiast społecznie na terytorium rodziców.
Na marginesie zauważę, że o ile rodziców dziecko ma jednych, o tyle
dziadków może mieć spokojnie dwa zestawy, i już mamy trzy niezależne
źródła zasad gry, i wobec każdego z tych ośrodków dzieciątko ma już
dwa, na które może się powołać w razie potrzeby...

[verdana]

Dla mnie "nie za wszelka cene" oznacza, ze kontakt z dziadkami mozna
sobie odpuscic, o ile dziadkowie zagrazaja dziecku, albo sa dla
niego zwyczajenie niedobrzy. A nie dlatego, ze wychowuja inaczej,
niz rodzice przez te kilka godzin czy dni.
Dziadkowie nie stawiaja warunkow, tylko wychowuja tak, jak im sie
wydaje najlepiej. Bardzo trudno jest robic coś, z czym
fundamentalnie sie czlowiek nie zgadza. Moja teściowa np. uprzedziła
mnie, ze nie mam co liczyc na to, ze odmowi dziecku lizaka. Ma uraz
z dziecinstwa i choc jest osoba surową, lizaka da zawsze. Mimo, ze
syn miał problemy z zębami bylam skłonna to zaakceptować - nic mu
przez dwa tygodnie się nie stanie. Bylam zla, ze dziadkowie
zabraniali dzieciom pewnych rzeczy, na ktore ja pozwalałam, ale cóż -
jesli te rzeczy sa ich zdaniem niedopuszczalne, to jak moga na nie
pozwolić?
Moje dzieci miały trzy kompletnie niezależne zasady gry(my, czyli
frakcja umiarkowana, jedna para dziadkow nadmiernie surowych, jedna
para rozpuszczających) + żlobek/przedszkole/ opiekunki. Razem
cztery. Żadnego problemu nie bylo, przeciwnie - same zalety. Nigdy
nie mówiły "a babcia to by pozwoliła", bo nie miałam problemu, zeby
stanowczo je uswiadomić, ze dziadek to dziadek, a ja to ja.
Wystarczy zdecydowanie rodziców, a nie obawa, ze mama i tata nie
poradzą sobie w dosyc prostej sytuacji. W domu to rodzice decydują -
kropka.
Weasley, nie nalezy sie tak obawiać, ze rodzice sobie nie poradzą.
Trzeba tylko wykazywac w odpowiednich momentach zrozumienie, a w
odpowiednich - bezlitosną twardość charakteru - i mozna nie bac się,
ze nawet najsłodsza babunia zdemoralizuje nam dziecko. Nie sądziłam,
ze akurat Tobie to kiedys napiszę, ale wiecej wiary w siebie się
przyda...

[a_weasley]

verdana napisała:

> Bardzo trudno jest robic coś, z czym
> fundamentalnie sie czlowiek nie zgadza.

Nie mogłaś powiedzieć większej prawdy, niemniej nie jestem do końca
przekonany, czy to coś wnosi do kwestii telewizji. Wnosiłoby, gdyby
np. moja teściowa uważała, że krzywdzimy dziecko wychowując je bez
telewizora i zapragnęła tę okrutną krzywdę naprawić. Na to jednak
się nie zanosi, mama kiedyś oglądała dużo telewizji, ale obecnie,
jak twierdzi, telewizja zeszła totalnie na psy i właśnie intensywnie
jamniczeje, skutkiem czego jedyne, co ogląda, to "1 z 10" i prognoza
pogody. A i to przy dziecku wyłącza. Żeby moi rodzice próbowali nam
na swoim terenie coś w tym względzie robić wbrew, też nie
podejrzewam, zważywszy ich świadomy wybór wychowania nas bez
telewizora.
Teściowa zresztą przystała na większe dziwactwo, mianowicie chowanie
niemowlęcia bez światła elektrycznego. A po jakimś czasie
zaobserwowawszy, że dziecko nie marudzi wieczorem i w nocy (poza
karmieniem), pomysł doceniła.
Sprzeczności zaś zasadniczych nie przewiduję, oboje jesteśmy
zadowoleni ze sposobu, w jaki nas wychowywano.

> wiecej wiary w siebie się przyda...

Jakom rzekł, nie przypuszczam, by ten problem miał nas dotyczyć.
Znam rodziny, gdzie występuje, nawet w postaci ostrej (a to rodzice
jedno, babcia mamowa drugie, a mama uszy po sobie, a to babcia
tatowa pozwala, pojawia się na tym samym terenie babcia mamowa i
zabrania), ale to nie my.

[verdana]

U nas jedna rzecz była "nie do przeskoczenia". Tesciowa usilowała
zmusić nasze dzieci, aby zjadły wszystko, co było na talerzu. My
protestowalismy, ale teściowa jest ze szkoły, ktora uwaza, ze
marnowanie tego, co na talerzu, jest grzechem. Trudno się mówi. Na
szczęście dzieci wykazały się obywatelskim nieposluszenstwem i nie
dało sie ich zmusić, aby porcje konczyły.
Ale mimo to nie wahałam się posylac dzieci na wakacje z dziadkami.
Czasem da się po prostu wynegocjowac coś bez walki. I tak moi
idealnie niewierzacy rodzice na wakacjach grzecznie chodzili z
dziećmi w niedziele do kościola, póki były małe.
W kwestii telewizji ta dyskusa w ogóle nic nie wnosi, albowiem
telewizja to nie jest naprawde istotny problem raz na parę tygodni -
i o to chodzi, by nie robic dramatu z drobiazgów.

[atama]

No nie wiem. Mi jednak historia skrzynki-3 przemawia na rzecz
kontrolowania i namawiania dziadków do kontroli tego co dzieci
oglądają w TV. I nie porównywałabym tego do luzowania dyscypliny.
Nikomu się nic nie stanie jak dziecko przez tydzień u dziadków
będzie chodziło o innych porach spać, będzie mogło skakać po
szafkach i co tam jeszcze. Ale szkoda, żeby w taki głupi sposób
narobiło sobie szkód w psychice.
Dla mnie to brak odpowiedzialności za powierzone dzieci.

[nikaa818]

Uważam podobnie.
Nie chodzi o to, że zje wiecej lodów i pójdzie spać o 23. Chodzi o
coś więcej, a szkody w psychice sądzę,że naprawdę może wyrządzić
oglądanie nieodpowiednich programów.
Ja jako niespełna 10 letni dzieciak (a wtedy jeszcze przed
telewizorem nie spędzało się wiele czasu,nie było co oglądać) byłam
na wakacjach u rodziny. Gdy mi sie któregoś dnia nudziło bo zostałam
sama , bez kuzynostwa - włączono mi na video film na faktach o
porwanym przez pedofili chłopcu! nooooooooo To jedyne co do dziś
pamiętam z tamtych wakacji. Byłabym wdzięczna gdyby jakaś mądra
osoba w porę mi ten film wyłączyła.

[verdana]

A ja całe dziecinstwo mialam koszmary po filmie jak najbardziej
dozwolonym dla dzieci.

[nikaa818]

A wierzę,wierzę.
Dużo jest nieodpowiednich programów(kreskówki!), które teoretycznie
są dla dzieci a tak naprawde zupełnie się dla nich nie nadają.
Dlatego lepiej gdy telewizor jest wiecej czasu wyłączony niz
włączony

[magdalaena1977]

fizula napisała:

> Macie pewnie też znajomych lub osoby z rodziny, które ewidentnie
> uzależnione są od oglądania TV?
Na szczęście nie.

> Czyli czy się ogląda czy nie telewizor gra na okrągło, służy też
> do zasypiania i innych czynności życia codziennego.
Jak dla mnie to strasznie idiotyczne, bo przekaz TV z zasady jest audio - wideo
i samo słuchanie bez oglądanie nie ma dla mnie sensu.
Włączam na wybrany film i wyłączam tuz po nim.

Ale mieszkam sama i rzeczywiście lubię jak w tle gra muzyka albo radio.

[fizula]

Wszystko pięknie piszecie, ale w ogóle nie odpowiadacie na moje
pytanie, które brzmiało:

>jak wytłumaczyć to zjawisko uzależnienia
> dziecku np. 6-letniemu, 9-letniemu? Zwłaszcza jeśli dotyczy to
> bliskich osób: babci i dziadka.

Ja nie pytałam się Was o to czy dziadkowie moich dzieci są czy nie
są uzalżnieni. Nie znając ich na pewno macie mniejsze o tym pojęcie
niż ja. Nie prosiłam też o ocenę mojej wizji kontaktu moich dzieci z
dziadkami- nie widzę takiej potrzeby, nie potrzebuję rady w tej
materii. Prosiłam o podzielenie się uwagami na temat: jak rozmawiać
o tym ze swoimi dziećmi? W jaki sposób należałoby to wytłumaczyć
dzieciom delikatnie? Bo dla mnie nie ulega wątpliwości, że należy. I
po głębokim namyśle stwierdzam, że nie będą moje dzieci przebywać
pod opieką telewizora u dziadków. Rozmyśliłam się. Sama też pamiętam
horrory z dzieciństwa we własnym łóżku, kiedy nie mogłam zasnąć, bo
dobrzy rodzice pozwalali mi ze sobą oglądać filmy dla dorosłych.
I chyba nauczona własnym przykładem, ale i w/w nie skuszę się na
powierzanie dzieci dziadkom na dłuższe niż parogodzinne okresy.
Trochę się dziwię, że na forum "Wychowanie w wierze" dajecie takie
niefrasobliwe rady, zwłaszcza, że o inne prosiłam. Nie dziwiłabym
się, gdybym o tym pisała na forum "Wychowanie przez telewizor".

[isma]

No, ale wiesz... Twoich dzieci tez nie znamy, i Ciebie tez nie bardzo. Wiec
jakich rad oczekujesz w kwestii rozmawiania z nimi?
Potwierdzenia slusznosci Twojej decyzji? Pare osob to zrobilo. Ale chyba w
naszych dyskusjach nie tylko o to chodzi.

[a_weasley]

fizula napisała:

> Wszystko pięknie piszecie, ale w ogóle nie odpowiadacie na moje
> pytanie, które brzmiało:
>
> >jak wytłumaczyć to zjawisko uzależnienia
> > dziecku np. 6-letniemu, 9-letniemu? Zwłaszcza jeśli dotyczy to
> > bliskich osób: babci i dziadka.
>
> Ja nie pytałam się Was o to czy dziadkowie moich dzieci są
> czy nie są uzalżnieni. Nie znając ich na pewno macie
> mniejsze o tym pojęcie niż ja.

Akurat niekoniecznie, ale dla dobra dyskusji przyjmijmy za pewnik,
że to jest uzależnienie. Nie jestem tego pewien - pamiętam czasy,
kiedy telewizor włączony na wciąż był standardem - ale powiedzmy.
Owóż ja bym tego przede wszystkim nie werbalizował jako
uzależnienia, zwłaszcza że tłumaczenie istoty uzależnienia
nieuchronnie opiera się o analogię z alkoholizmem itp. zjawiskami.
Więcej jak się naradzę z żoną

[minerwamcg]

Nie pytałaś o to, nie prosiłaś o tamto, nie oczekiwałaś owego. To
może sprecyzuj, czego oczekiwałaś? Odpowiedzi na pytanie, jak
wytłumaczyć dzieciom coś, co zdaniem wielu z nas wcale nie jest
takie, jak myślisz? To jest forum "wychowanie w wierze" a
nie "techniki perswazyjne i jak je stosować"

[ewa_anna2]

fizula napisała:

> Sama też pamiętam
> horrory z dzieciństwa we własnym łóżku, kiedy nie mogłam zasnąć,
bo
> dobrzy rodzice pozwalali mi ze sobą oglądać filmy dla dorosłych.
> I chyba nauczona własnym przykładem, ale i w/w nie skuszę się na
> powierzanie dzieci dziadkom na dłuższe niż parogodzinne okresy.
>
>

Ja też pamiętam horrory, które oglądałam jako dziecko i po których
bałam się spać. Video u cioci było atrakcją
No i kiedy możemy mówić o uzależnieniu?? Wiadomo, że statystyczny
Polak dużo czasu przed telewizorem spędza.
Czy objawem uzależnienia nie jest wprowadzanie stacji Bebe TV
przeznaczonej nawet dla sześciomiesięcznych dzieci?

[a_weasley]

ewa_anna2 napisała:

> Czy objawem uzależnienia nie jest wprowadzanie stacji Bebe TV
> przeznaczonej nawet dla sześciomiesięcznych dzieci?

Nie. To jest zarabianie na uzależnieniu. A także na uzależnianiu,
czyli hodowli przyszłych uzależnionych.

[fizula]

Ewa, dzięki za podesłaie fajnego linka, zainteresowanym tematem
proponuję lekturę:
www.narkotyki.pl/nietypowe-uzaleznienia/uzaleznienie-od-telewizji/
No i zwróćcie łaskawie jak statystyczy Polak wiele czasu spędza z
włączonym telewizorem, hehe, czy choćby połowę tego czasu spędzał na
rzmowie z bliskimi. O tym trzeba rozmawiać. Zresztą robię to.
Myślałam tylko, że może ktoś własnymi pomysłami, przemyśleniami o
rozmowie z dziećmi na ten temat podzieli się ze mną.

[verdana]

Chcesz dzieciom powiedzieć, ze dziadkowie sa uzaleznieni? Mam
wątpliwosci. Po pierwsze nie są. Uzaleznieni dziadkowie nie
zapraszaliby Twoich dzieci, bo zal by im bylo czasu, ktory moga
spedzić przed telewizją. Dziadkowie najwyżej prowadza tryb zycia ,
ktory Ci nie odpowiada - a to nie jest to samo. Jesli dzieci znaja
dziadkow i lubia ich, to tłumaczenie dzieciom, że dziadkowie
są "uzaleznieni" może doprowadzić tylko do jednej z dwóch opcji.
Albo głebokiej pogardy dla dziadkow. Albo - i tu widze znacznie
większe niebezpieczeństwo - do zlekcewazenia zagrożeń plynących z
prawdziwych uzaleznień. Jesli bowiem dziadkowie są mili, prowadza
normalne zycie, wyglądają normalnie i nie są zaniedbani, konaktuj a
sie z wnukami - a przy tym sa "uzaleznieni", to znaczy, ze
uzaleznienie jako takie wcale groźne szczególnie nie jest.
Nie możesz po prostu powiedzieć dzieciom, ze u dziadkow stale gra
telewizor, ze Twoim zdaniem to nie jest dobry pomysł, a juz
szczególnie zlezy Ci, ay one nie ogladaly programow nie
przeznaczonych dla dzieci i dlatego ograniczysz ich kotakty z
dziadkami?
Dlaczego tak bardzo zalezy Ci na powiedzeniu dzieciom, ze dziadkowie
są uzaleznieni i zdyskredytowaniu ich tym samym w oczach dzieci? To
mnie jednak zastanawia.
Jesli chodzi o mnie, to spędzam bez porownania wiecej czasu na
czytaniu niz na rozmowie z bliskimi. Czy wobec tego jestem
uzalezniona i nalezy mi odebrać ksiązki? Mam wrazenie, ze
slowo "uzaleznienie" zaczyna być w sposob groxny naduzywane.

[fizula]

> Chcesz dzieciom powiedzieć, ze dziadkowie sa uzaleznieni? Mam
> wątpliwosci. Po pierwsze nie są.

Verdana, widzę, że znasz lepiej dziadków moich dzieci ode mnie.
Gratuluję pewności siebie.

Jesli dzieci znaja
> dziadkow i lubia ich, to tłumaczenie dzieciom, że dziadkowie
> są "uzaleznieni" może doprowadzić tylko do jednej z dwóch opcji.
> Albo głebokiej pogardy dla dziadkow.

Żadnej pogardy nie uczę moich dzieci. Swoich dziadków lubią i
kochają. Ani ja nimi nie gardzę ani moje dzieci, pomimo że
uwrażliwiam ich na niektóre problemy i wartości. A Ty uważasz, że
uzależnionymi trzeba gardzić? A myślałam, że to chrześcijaskie
forum. Moim zdaniem, trzeba się za takowych modlić, a nie gardzić.
Tłumaczenie dzieciom pewnych rzeczy nie uważam za "wykładanie kawy
na ławę". Raczej bym nie używała w rozmowie z nimi
słowa "uzależnienie", choć sama tak mogę myśleć. Rozmawiałam już
zresztą trochę o wiele bardziej oględnie, dzieci to naturalnie
przyjęły, bo widzą, co się dzieje. Pogardy żadnej nie przejawiają
ani niechęci.

> uzaleznienie jako takie wcale groźne szczególnie nie jest.

Jest właśnie groźne dla duszy. I chociaż to od telewizji wydawać by
się mogło niegroźe, ale dziwnie zamyka człowieka na włase wnętrze.
Na to właśnie uwrażliwiam moje dzieci. Chociaż dla ciała też groźne,
bo zamiast ruchu człowiek rusza wyłącznie gałkami ocznymi. Być może
słowem "uzależnienie" się szafuje. Mi się zdaje jednak, że tego nie
robię. Dla mnie nie jest normalne, że telewizja musi cały czas grać:
do zasypiania, do gotowania, do odpoczywania, do spotkania z
bliźnimi. No ale może w Waszych rodzinach to norma, więc trudno może
być Wam zrozumieć, co mam na myśli.

[verdana]

Nie bawmy się slowami - powiedzenie o kims, ze jest uzalezniony
dyskredytuje tę osobę w oczach dziecka. Uzalezniony, nawet jeśli
mamy do niego "szacunek" jako do osoby ludzkiej, jest osoba, ktora
robi źle, ktora nie moze być żadnym wzorem i od ktorej nalezy
trzymac się jak najdalej. Oznacza to, ze nie ma żadnej kontroli nad
własnym życiem, nie wolno mu ani wierzyc, ani być poslusznym, ani
podporzadkowywać się jego poleceniom - bo osoba uzalezniona jest
kimś, kto nie mysli realnie i może sprowadzic na siebie i innych
powazne klopoty. Rozumiem, ze dzieci nie powinny zatem czuc w
przyszlosci niecheci także do zaćpanych kolegów.
Dla mnie o wiele groźniejsze dla duszy dziecka jest powiedzenie, ze
ich dziadkowie z racji ogladania telewizji nie są dla nich
odpowiednim towarzystwem, niez jakikolwiek program telewizyjny.
Twoje dzieci bedą wiedzialy, ze uwazasz swoich rodziców za osoby,
ktore postepuja tak źle, ze lepiej się od nich trymac z daleka, bo
ich postępowanie zagraza dzieciom.
Na jednym sie nie zastanowilas - Twoje dzieci przejmą od Ciebie nie
tylko niechęć do innego sposobu życia, ale równiez przekonanie, ze
uczucia wlasnych rodzicow nie są szczególnie wazne. Że wazniejsze od
cudzych uczuc jest trzymanie się sztywnych zasad. I że można
odizolowac dziadkow od wnukow, skoro jakis element ich trybu zycia
matce nie odpowiada.
Musisz liczyć się z tym, ze Twoje dzieci nie dadza Ci się kiedys
nacieszyć wnukami, bo "w domu babci je się mięso", albo "bo nie je
się miesa', albo" bo babcia czyta niewłasciwe ksiązki", albo
bo "babcia nie rozumie, jak wazna jest telewizja".

[fizula]

Verdana, wmawiasz mi bardzo nieładnie, że mówię złe rzeczy moim
dzieciom i izoluję ich od dziadków źle do nich nastawiając, co nie
jest prawdą.
To, że nie zastawiam ich na całe dnie i tygodnie z dziadkami, żeby
nie wsiąkali w czyjeś negatywne, jak dla mnie, nawyki, to nie
znaczy, że się izoluję. Spotykam się z nimi stosunkowo często i moje
dzieci nie czują się izolowane, lubią swoich dziadków. Ja mam
szacunek do rodziców, a moje dzieci do dziadków. Także zastanów się,
skąd się u Ciebie bierze ocenianie ludzi bez zajomości z nimi?

I że można
> odizolowac dziadkow od wnukow, skoro jakis element ich trybu zycia
> matce nie odpowiada.

A nie można? Zdaje się, że to rodzice są przede wszystkim
odpowiedziali za swoje dzieci, a nie dziadkowie? Ale ja akurat tak
nie robię, choć widzę, że bardzo Ci zależy, aby mi to udowodnić.
Być może masz sama doskonały stosunek do mediów, ich używania i
innych użytkowników, ale mi nie musi on odpowiadać.

> Musisz liczyć się z tym, ze Twoje dzieci nie dadza Ci się kiedys
> nacieszyć wnukami, bo "w domu babci je się mięso", albo "bo nie je
> się miesa', albo" bo babcia czyta niewłasciwe ksiązki", albo
> bo "babcia nie rozumie, jak wazna jest telewizja".

Oczywiście, że liczę się z tym, że moje dzieci nie będą mną i mogą
inne wybory dokonywać ode mnie. Nawet przy takich silnych
osobowościach, jakie każde z nich posiada sądzę, że każde będzie
ciekawą świata, różną ode mnie osobą. Nie sądzę, by musiały jednak
mnie unikać, bo zamierzam szanować ich wybory, a nie je oszukiwać i
np. karmić mięsem ukradkowo, gdyby wybrali wegetarianizm. Także
Twoje "jasnowidzenie" może okazać się nieporozumieniem. Albo karmić
telewizją lub internetem, gdyby sobie tego nie życzyli.

> Na jednym sie nie zastanowilas - Twoje dzieci przejmą od Ciebie
nie
> tylko niechęć do innego sposobu życia, ale równiez przekonanie, ze
> uczucia wlasnych rodzicow nie są szczególnie wazne.

Ale uczucia moich rodziców są dla mnie ważne. Nie rozumiem, dlaczego
starasz mi się wmówić coś takiego, że jestem nieczuła względem nich?
Ale nie uważam, żeby do obowiązków rodziców należało podrzucanie
swoich dzieci na całe dni i tygodnie do dziadków. Dziadkowie to nie
rodzice, nie muszą mieć władzy rodzicielskiej nad swoimi wnukami i
opiekować się nimi długo.

[magdalaena1977]

fizula napisała:

> No i zwróćcie łaskawie jak statystyczy Polak wiele czasu spędza z
> włączonym telewizorem, hehe, czy choćby połowę tego czasu spędzał na
> rzmowie z bliskimi.
Ale może to jest odwrotnie. Ludzie nie czują się naprawdę blisko , naprawdę
związani z rodziną, nie mają o czym rozmawiać - więc - oglądają TV.

[verdana]

Akleż alternatywą telewizji nie jest rozmowa z bliskimi. Raczej
ksiązka, pasjans, gra na komputerze - nie da się spedzic wiekszości
wolnego czasu na rozmowach rodzinnych. Wiele osób potrzebuje po
prostu rozrywki, wypoczynku i od pracy i od rodziny.
U mnie w domu, niestety, w czasie ogladania telewizji rodzina
bezustannie ze sobą rozmawia, komentuje film, czyni dygresje
filozoficzne i krytykuje scenarzystę. Dlatego wlasnie ja telewizji
nie ogladam - aby się odseparowac choć na chwilę od gadającej
rodziny)) Czyli "uzaleznieni" maja znacznie wiecej tematów do
obgadania niz "nieuzalezniona".

[mader1]

ojej ))) no ale skoro czasem czytasz to forum, to wiesz że pisują
na nim dorośli ludzie, którzy MYŚLĄ i SĄ GADATLiWi oraz ( modne
ostatnio słowo) kreatywni ))) Więc myślą sobie razem tak " na
głos" i czasem kogoś tam zainspirują.
Pamiętam mojego ojca, uzależnionego od całkiem innej jeszcze rzeczy
niż telewizja. On przychodził do domu, wlączał telewizor, brał
gazetę, potem książkę i oprócz spaceru do najbliższego stawiku w
parku po dafnie dla rybek akwariowych, czytał , czytał, czytał )))
Ale
potrafił też nas ograć w szachy, warcaby i robić sobie żarty grając
w
grzybobranie...A w tle ciągle telewizor.
Tylko jak dziadkwie byli
rodzicami, to co to były za programy... ( zwłaszcza, że na te
szczególnie nachalne propagandowo, jednak wyłączał albo je
komentował, co bylo i ciekawsze i lepsze)
No ale to zupełnie inne uzależnienie czyniło stopniwo nasze życie
strasznym.
To z powodu tego innego uzależnienia nie mogłam pozostawiać dzieci
zbyt długo u dziadków. Powiedziałam o tym po prostu. Powiedziałam o
tym, że jest uzależnienie i ono czyni dziadka INNYM niż jest
naprawdę i robi i jemu i otoczeniu wiele złego.I dziadek nie moze
dać
sobie z tym rady. Bez dyskusji i komentowania.Bo z drugiej strony
czasem chciałam " dać" te dzieci do dziadków na trochę, choćby żeby
zobaczyły jak dziadek "pożera" przejęty książki, jak chodzi na ryby
i po te
dafnie, jak dba o akwarium. Bo dobrze, jak wnuczka przegra czasem
w szachy i zdenerwuje się, że dziadek "przypadkiem" zapomniał ,
jak się liczy przy grze w grzybobranie ))
A... miało być o telewizji... no ten telewizor grał oczywiście... w
tle.. zupełnie inaczej niż u nas.
Nie uważam, by dzieci miały oglądać telewizję, jak leci, bo teraz, w
przeciwieństwie do " starych, dobrych" czasów, rano można obejrzeć
kazdą przemoc i syf , jaka jest wieczorem.
Pogadałam o tym z rodzicami. Powiedziałam, ze " trudno", ze ten
telewizor gra, skoro inaczej nie mogą. Przypomniałam im, że JA nie
mogłam oglądać przemocy, w czasie wiadomości byłam wysylana na
spacer
z psem, a o kryminałach ( które i tak były bardzo spokojne), mogłam
do wieku nastoletniego "pomarzyć", na sceny pocałunków, tato (
niewierzący), kazał mi się odracać )))) i powiedziałam "
zobaczcie, jak to świetnie zadziałało. To ja też tego dla swoich
dzieci chcę". Obejrzeliśmy razem pod kątem dzieci jakiś "lecący "
właśnie film ( i pod kątem starych czasów)- ja byłam komentatorem.
No więc telewizor grał, ale rodzice starali się go przestawiać na
spokojne rzeczy.I robić z dziećmi jeszcze co innego.
No ale u nas prawdziwe uzależnienie było gdzie indziej.I było
bezdyskusyjne

[verdana]

Prawdziwe uzaleznienie jest groźne, destrukcyjne dla dziecka i po
prostu nie można wówczas zostawiać dziecka z osoba faktycznie
uzalezniona. Nie nalezy też udawać, że "nie ma sprawy", bo dzieci i
tak widzą, ze sprawa jest. I chyba nie o to tu chodzi. Chodzi o to,
aby nie nazywac przyzwyczajeń, nawet złych od razu "uzaleznieniem' i
nie izolowac dziecka od innych ludzi tylko dlatego, ze nie
akceptujemy niektorych ich zachowań.

[mader1]

Tak. To prawda. W przypadku mojego taty oglądanie telewizji
było "pryszczem" w porównaniu do jego uzależnienia ((
Nie neguję, że bywają prawdziwe uzależnienia od telewizji. Myślę, że
wtedy trzeba rzeczywiście powiedzieć i wyjaśnić. Nie można też
zostawić dziecka z taką osobą - po prostu nie jest zdolna do
podołania obowiązkom, jakie niesie opieka nad dzieckiem - może ani
nie nakarmić na czas, ani przygotować do snu.
Częste oglądanie telewizji według mnie nie jest dobre - oczywiście
nie chciałabym żeby dzieci cały dzień siedziały przed telewizorem.
Ale masz rację - to nie jest uzależnienie. Wystarczy jakoś uzgodnić
jakie programy są niebezpieczne. I samemu wychowywać dzieci

[verdana]

Nie da się ukryć - mam chyba troche inne poglady na wychowanie
dzieci, niz wiekszość rodzicow. Albo tylko mi sie tak wydaje
Stawiam na tlumaczenie, rozmowę, szczerość i dyskusje, a nie na
chronienie - chyba, ze chodzi o coś bardzo destrukcyjnego i male
dziecko. Nie bardzo boje się nieodpowiedniego towarzystwa,
nieodpowiednich wplywów wychowawczych, niewłasciwych książek,
filmow, pogladów.
Jesli czegos sie boję, to tego wszystkiego co wyzej+mojej absolutnej
niewiedzy o tym, co się dzieje (troche niewiedzy jest w porzadku,
dziecko musi miec jakieś tajemnice). Zadaniem rodzicow jest nie
chronić, a przygotowac na wszelakie trudne i nieodpowiednie
sytuacje - tak, aby dziecko nie było zaskoczone, przestraszone lun
co najgorsze - zafascynowane. Niech zna mój poglad na daną sprawę, a
jesli robi coś, co mi nie odpowiada - niech o tym wie.
Dlatego moze córka nie ćpa, choc siedziała lata całe z narkomanem,
syn, ktory dostał odtwarzacz wideo (nie jestem zwolenniczką
posiadania przez dzieci tego urzadzenia) zgubił kabel i jakoś się
nie przejął - po co kabel, skoro są książki?
Mam wrażenie, ze dzieci nie jest tak latwo zdemoralizować,
czy "zepsuć" jak to sie wydaje współczesnym rodzicom.

[mader1]

Nie, wiesz... może to co innego jest... Patrzysz na swoje dzieci , ja na swoje,
już jednak takie większe...
Już nie ma dużego problemu.
No ale to prawda, że bywają niebezpieczne treści w telewizji. I nie chodzi tu o
jakieś poglądy czy przekraczanie granic przez dziecko, które jest świadome, że
je przekracza.
Myślę, że bardziej chodzi ( tak sobie wyobrażam) o trzylatka, który siedzi przed
szklanym ekranem i chłonie całym sobą sceny, które go przerażają, a jednak jest
w tym momencie zbyt zaciekawiony, żeby się rozpłakać spektakularnie.To, co się
ogląda , jest prawdą. I nie ma kogo zapytać. Czternastolatka w pewnym momencie
odejdzie,skomentuje, zajmie się czymś innym, zrównoważy rozmową, taki maluch
chłonie. Niebezpieczne sceny to takie, po których się będzie bało wyjść na
ulicę, będzie bało się przechodnia... Jak dziecko jest z dziadkami tydzień,
można odebrać je już ze sporymi problemami - jeżeli jeszcze babcia omawia z
sąsiadką bandyckie sceny z okolicy " a słyszała pani ? ja to się boję wyjść".
Mało, trzylatek to może nawet nie potrafić opowiedzieć, dlaczego się boi... Bo
już nie pamięta, bo przyjął to jako rzeczywistość "i tak już jest". On nawet nie
za bardzo wie, " że mama nie pozwala".

A chyba nie da się ukryć, masz trochę inne
Jak widać, można mieć różne.

Otóż to właśnie

[minerwamcg]

Zgadzam się w całej rozciągłości, także i w tym, że słowem
uzależnienie szafuje się za często, za bardzo i niesłusznie.

Nie wolno nazywać uzależnieniem przyzwyczajenia, które się nam u
bliźnich nie podoba, w ten sposób równając bliźniego z narkomanem i
alkoholikiem, a wszystko co ów bliźni czyni stawiając w jakimś
nieładnym cudzysłowie i ostrzegając przed nim resztę świata.

A pomysł, żeby takiej postawy uczyć własne dzieci, i jeszcze na
forum "wychowanie w wierze" pytać, jak najskuteczniej ich takiej
postawy nauczyć... hm. Mnie się to nie podoba.

Czym tak naprawdę jest uzależnienie??

[ewa_anna2]

Dziś coraz częściej mówi się o nietypowych uzależnieniach.
Telewizja, Internet, zakupy, hazard, seks, cięcie/kaleczenie ciała.
Są to uzależnienia, czy nie??
I co robić, gdy jeden z członków rodziny ma diametralnie różne
poglądy od nas?? Np. jest wojującym ateistą, czy aktywnym
homoseksualistą?? Całkowite zabronienie kontaktów z taką osobą chyba
też jest złe. A z dzieckiem wtedy również trzeba o zachowaniu
cioci/wujka porozmawiać.

[a_weasley]

ewa_anna2 napisała:

> Telewizja, Internet, zakupy, hazard, seks,
> cięcie/kaleczenie ciała.
> Są to uzależnienia, czy nie??

Nie. Podobnie jak nie jest uzależnieniem alkohol.
I podobnie jak alkohol są to rzeczy, od których MOŻNA się uzależnić.
Podobnie też jak w przypadku alkoholu są ludzie dopatrujący się
uzależnienia tam, gdzie go wcale nie ma.

> jest wojującym ateistą, czy aktywnym
> homoseksualistą?? Całkowite zabronienie kontaktów
> z taką osobą chyba też jest złe. A z dzieckiem wtedy
> również trzeba o zachowaniu cioci/wujka porozmawiać.

Nie wiem, czy jest złe. Jest konieczne.

[ewa_anna2]

a_weasley napisał:


> Nie. Podobnie jak nie jest uzależnieniem alkohol.
> I podobnie jak alkohol są to rzeczy, od których MOŻNA się
uzależnić.
> Podobnie też jak w przypadku alkoholu są ludzie dopatrujący się
> uzależnienia tam, gdzie go wcale nie ma.

To kiedy te rzeczy są uzależnieniami?? Kiedy oglądanie telewizji
jest uzależnieniem?
Wiem, że np alkohol może być uzależnieniem, ale nie musi. Wszak w
Piśmie św jest pochwałą wina. No i Jezus na weselu w Kanie zamienił
wodę w wino, a nie w coca-colę.


> Nie wiem, czy jest złe. Jest konieczne.

Mam ciocię bardzo źle wobec Kościoła nastawioną. Jej "biblią" jest
czasopismo FiM. Mimo to ją lubię.
I jak wytłumaczyć dziecku, że nie pozwalam się kontaktować np z moim
rodzonym bratem, czy siostrą (ich ciocią, wujkiem...)

[isma]

Ja generalnie nie zabraniam, chyba ze rzecz dotyczy bardzo malego dziecka
(2-3-4-latka). Tlumacze, ale zazwyczaj jakos tak sie sklada, ze dziecko samo z
problemem przychodzi. Nie przepadam za robieniem uprzedzajacych wykladow na
temat tego, co mnie sie wydaje problemem, a dla dziecka byc moze wcale nie
istnieje. Zdecydowana interwencja jest zarezerwowana na sytuacje, kiedy cos
zagrazaloby fizycznemu bezpieczenstwu dziecka (np. nie zostawilabym go samego z
osoba, ktora bym podejrzewala o sklonnosc do upicia sie w trupa w ciagu dwoch
godzin, ale podobnie nie zostawialam go na dluzej samego z moim Tata, ktorego w
kazdej chwili mogl zlapac ciezki atak astmy).

Co do alkoholikow... Mamy takiego znajomego, ktory jest uzalezniony od alkoholu.
I on dobrze wie, ze u nas w domu nie zostanie poczestowany nawet lampka wina.
Natomiast jak my jestesmy u niego, to jego wybor, co na stole stawia, i ile. A
nasz wybor, kiedy sie pozegnamy, uznajac, ze jakas granica zostala przekroczona.

FiM czytam w osiedlowym sklepie spozywczym )).

[nati1011]

Ja to określam dość prosto - uzależnienie ejst wtedy, gdy nie mozna
z czegoś bez wiekszego bólu zrezygnować. W tym sensie uzaleznieniem
moze byc już 1 piwo dziennie. Lub ulubiony serial. ALe przyznacie,
ze jeżeli ktoś zamias poczekać na następny autobus zamawia taksówkę
z drugiego końca miasta by nie spóźnić się na jakieś tam Z jak
Zazdrość, to powinno to przynajmniej zastanowić.

Oczywiście stopień uzualweżnienia tez jest różny. Ja nie potrafie
funkcjonowac bez mocnej herbaty - uzależnienie ewidentne i jak ni
będę jej mieć to przynajmniej rozboli mnie głowa. Natomiast nie jest
to uzależnienie szkodliwe dla otocznia - o ile nie zabraknie w domu
liści, albo maz nie zabierz emi własnie co ugotowanej wody '

Natomiast np kaleczenie ciała/ choćby okazjonalne, lub branie
narkotyków jest niebezpieczne w kazdej sytuacji i nawet na bardo
początkowym etapie.

Natomiast skrajnie rózne poglądy nie są nałogiem Choć tez
staramy się z tym walczyć.

[ewa_anna2]

isma napisała:

> FiM czytam w osiedlowym sklepie spozywczym )).
>

Ja czasem w Empiku, lub jak ciocia przyjedzie, to przejrzę. Ale nie
będę kasy nabijać kupując to czasopismo

nati1011 napisała:

> Ja nie potrafie funkcjonowac bez mocnej herbaty

witaj w klubie Ja niekoniecznie mocnej, ale herbaty.

Może problem polega na tym, że dziecko siedząc i bawiąc się obok
grającego telewizora może niechcący coś usłyszeć. Jakie teraz są
reklamy?? Obok reklamy masła czy szamponu trafia się reklama środków
na potencję. Swego czasu widziałam reklamę środków wczesnoporonnych. A
i reklamując telewizor, czy szampon pani czasem orgazm udaje.
Pomijam już seriale/audycje, jak wspomniana Sędzia Anna Maria
Wesołowska.
Jak nie chcąc ograniczać kontaktów z dziadkami zapobiec temu by
dziecko nie usłyszało groźnych, czy nieodpowiednich dla siebie treści?

[isma]

No ale to wszystko, to raczej do wytlumaczenia w razie potrzeby rzeczy sa. Z tym
szamponem i orgazmem np. to ja przypuszczam, ze to tylko my wiemy, co pani
udaje, a kilkulatek jednak nie )). Ale gdyby, to ja mowie po prostu, ze
czasami zachwyt nad czyms zapiera czlowiekowi dech - i to w dodatku prawda jest
)).

Musze teraz isc do robot domowych, wiec trudno mi temat nalezycie rozwinac, ale
mysle sobie, ze w przypadku telewizora w domu wlaczonego "jak leci" uprzedzajaco
rozmawialabym raczej z dziadkami, niz z dzieckiem. Bo i tak nie przewidze, co z
tego telewizora go zafrapuje, a co nie.

My telewizora nie mamy wcale, a u dziadkow dziecko okiem rzuca. Ze szczegolnym
uwzglednieniem TVN24, bo moj ojciec uwielbia (takoz jak i ja, choc uzalezniona
nie jestem, bo zyje jakos piec lat bez tego... za to na wakacjach sobie obficie
rekompensuje!). Ale ze w moim rodzinnym domu, jak u Verdany, przy telewizorze
sie gada i komentuje, to jak dziecko co wciagnie, zaraz dziadek realizuje swoja
kolejna pasje, tym razem wykladowcza, i strzela dluzsza gadke np. o
turbulencjach... I potem ona mi przychodzi do domu i sie pyta o ciag
rozporzadzalny, i dopiero wtedy sie robi problem ;-(((

[minerwamcg]

nati1011 napisała:

> Ja to określam dość prosto - uzależnienie ejst wtedy, gdy nie
mozna
> z czegoś bez wiekszego bólu zrezygnować.

A moim zdaniem to dalece za mało. Zapalony wędkarz kiedy nie może
jechać na ryby odczuwa "większy ból" - ale czy powiedziałabyś, że
jest uzależniony od łowienia ryb?
IMHO do uzależnienia potrzebne są trzy warunki.
1. Musi być jakoś destrukcyjne dla człowieka - w tym sensie, że
niemożność zaspokojenia go zaburza człowiekowi funkcjonowanie,
indywidualne i/lub społeczne.
2. Musi być długotrwałe i się powtarzać. Jeżeli ktoś raz czy drugi
weźmie taksówkę z końca miasta, bo musi się dowiedzieć, czy Numa
wyjdzie za Pompiliusza albo zobaczyć jak Mahomet przychodzi do góry,
to jeszcze nie uzależnienie. Nie należy mylić uzależnienia z pasją
czy namiętnością.
W studenckich czasach dostałam bzika na punkcie pewnego spektaklu w
Starym Teatrze. Dygresja - o po trzykroć błogosławione czasy, kiedy
stary Teatr robił spektakle, na punkcie których można było dostać
bzika! Koniec dygresji Byłam na nim tyle razy ile razy go grano.
I tak, byłabym gotowa dojechać na niego z drugiego końca miasta i
bardzo żałowałabym, gdyby jakaś przeszkoda (np. brak pieniędzy na
taksówkę) nie pozwoliłaby mi go obejrzeć. Mimo to jednak nie
nazwałabym swojego stanu uzależnieniem, lecz raczej namiętnością lub
pasją. Żyłam tym przedstawieniem, mówiłam o nim, pisałam. Co jednak
po pewnym czasie spokojnie mi przeszło, i kiedy dyrekcja podjęła
decyzję o zdjęciu go z afisza nie poszłam do Starego z awanturą, nie
płakałam ani też nie rozmyślałam o tej "tragedii" podczas bezsennych
nocy.
3. Niemożność zaspokojenia musi powodować u człowieka "większy ból" -
ale tu też trzeba się zastanowić, jaki ból jest większy. Czy aby
mówić o uzależnieniu wystarczy zły humor do wieczora, czy taką
granicą jest bezsenna noc, czy może zaburzenia żołądkowe..?

Mylenie pasji czy namiętności z uzależnieniem to duże
niebezpieczeństwo. Czasem pasja potrafi człowiekowi skomplikować
życie, zmienić je, czasem pchnąć go do takich czy innych głupstw,
czasem niesie ryzyko uzależnienia - z drugiej strony bez pasji życie
byłoby spokojne, zrównoważone, racjonalne, o ładnie wypłaszczonej
amplitudzie doznań emocjonalnych, bez ryzyka uzależnienia - i
cholernie nudne, płaskie i ubogie. Mdłe jak śmietankowy budyń.

> Natomiast np kaleczenie ciała/ choćby okazjonalne, lub branie
> narkotyków jest niebezpieczne w kazdej sytuacji i nawet na bardo
> początkowym etapie.

Jest to prawda przed którą niech się wszelki rozum i kolano. Mimo to
jednak, jeśli owe czyny są okazjonalne, o uzależnieniu mówić nie
mozna. Jest to co najwyżej bardzo zły zwyczaj, którego delikwent
powinien się jak najszybciej wyzbyć, bo nie tylko, że jest szkodliwy
i niebezpieczny, ale i w przypadku narkotyków do prędkiego
uzależnienia prowadzi.

[nati1011]

W zasadzie się zgodże, ale np picie kawy czy herbaty jest
uzależnieniem (z punktu widzenia medycznego klasycznym, wraz z
objawami odstawienia), a przecież nie pwooduje dysfunkcji społecznej.

A z drugiej strony jak mój teść nie moze obejrzec meczu, to cała
rodzina zamienia się w jedna wielką dysfunkcję

[verdana]

Bardzo lubie kawę, piję ja regularnie - ale na wakacjach nie - i nie
mamani problemu, ani efektow odstawienia. kawa jest dla wiekszosci
osób zwyklym napojem, ktory lubia i tykle - nie są wcale
uzaleznieni! Jesli brak kawy nie wywoluje dysfunkcji, nie trzeba
wzywać lekarza, "niedopity" kawosz chodzi do pracy, tylko klnie na
czym świat stoi - to nie jest uzalezniony, tylko kawę lubi i jest
zły, ze jej nie ma. Wiekszość kobiet w ciązy rezygnuje z kawy,
podczas gdy alkoholiczki pija nadal - i to jest ogromna róznica.
Twoja definicja uzaleznienia jest groźna, bowiem własciwie mowi, ze
czowiek, chcąc byc nieuzalezniony nie powinien mieć niczego, co
lubi. Ja nie potrafiłabym bez bólu zrezygnowac z pracy, z czytania
książek, ze spacerów i z chodzenia po górach. Wobec tego, ze
uzaleznienie jest z definicji ze - aby być czlowiekiem zdrowym i
wolnym powinnam mieć pracę, ktorej nie znoszę, przestać czytać,
siedzieć w domu i sprzatac, a na wakacje jeździc na plażę.
Mylenie zainteresowań, pasji, upodobań - z uzaleznieniem prowadz do
fatalnego wniosku, ze nieuzaleznieni sa tylko ci, ktorym w życiu na
niczym nie zalezy.

PS

[verdana]

FiM omijam szerokim łukiem - budza we mnie obrzydzenie
I nie miałam problemu z wytłumaczeniem parolatkowi co to jest środek
na potencję.

[a_weasley]

Verdana napisała:

> I nie miałam problemu z wytłumaczeniem parolatkowi
> co to jest środek na potencję.

Bardzo mnie to cieszy, niemniej nie wszyscy rodzice są zwolennikami
tak wczesnego szczegółowego uświadamiania dzieci.

[isma]

verdana napisała:

> FiM omijam szerokim łukiem - budza we mnie obrzydzenie

A bo widzisz: ja wlasnie jestem uzalezniona, od slowa drukowanego. I ja nawet
denaturat )).

[a_weasley]

Isma napisała:

>> FiM omijam szerokim łukiem - budza we mnie obrzydzenie

> A bo widzisz: ja wlasnie jestem uzalezniona,
> od slowa drukowanego. I ja nawet denaturat )).

To już jest borygo

[isma]

E, nie. Borygo to sa ogloszenia przylepiane na wiatach przystankowych...

Ale byla heca, jak mnie raz jeden wikary w sklepie pograzona w lekturze nakryl
)).

[ewa_anna2]

Czasem przeglądam FiM (trzeba wiedzieć, co mówi wróg). Ale b. rzadko.
Czytam nagłówki i listy czytelników. I zastanawiam się, skąd ten pan
takie okropności bierze. Bo jestem w stanie uwierzyć w wady księży,
sama znam dwóch księży, co założyli rodziny.
Ale sądzę, że wiele rzeczy jest mocno przesadzonych.

> Ale byla heca, jak mnie raz jeden wikary w sklepie pograzona w
lekturze nakryl
> )).
Sądzę, że księżom ta gazeta jest nieobca. Nie tylko dlatego, że jej
redaktorem jest były ksiądz.

Równocześnie też potrafię powiedzieć nie. Odmówiłam kiedyś
współlokatorom (stancja mieszana) oglądania Playboya.

Z telewizją też staram się ograniczać, np nie oglądam seriali, poza
dwoma wybranymi.
Teraz nawet jak o.Mateusza reklamowali - nie zaczęłam oglądać.

[a_weasley]

ewa_anna2 napisała:

> sama znam dwóch księży, co założyli rodziny.

Ja znam nawet kilkunastu, ale tylko jednego katolickiego

> Ale sądzę, że wiele rzeczy jest mocno przesadzonych.

Niedawno z okładki krzyczał tytuł "Pijani księża wiozą śmierć". Z
zajawki na tejże okładce wynikało, że chodzi o 2 (dwa) wypadki, w
których ktoś zginął pod kołami samochodu prowadzonego przez księdza
określonego jako "pijany".
Pomijam już to, że polskie media (politycy i policjanci tudzież) z
uporem nazywają "pijanym" kierowcę, który ma powyżej 0,2 prom.
(czyli wg standardów powszechnie przyjętych w starej UE jest
trzeźwiutki) oraz takiego "pijanego" uczestniczącego w wypadku
automatycznie uznają za sprawcę (chodziło o wypadki świeże,
niewątpliwie nie osądzone prawomocnie). Ciekawsze jest co innego.
Abstrahując od powyższego, wiadomość jest zapewne prawdziwa. I nie
ma w tym nic dziwnego. Pełnoletnich mężczyzn jest w Polsce pewnie z
15 milionów, większość z nich ma prawo jazdy, a spora część
samochody. Większość owej sporej części jest żonata, a większość tej
większości ma dzieci, z żoną, a zwłaszcza dzieckiem jeździ się
inaczej.
Wśród tych nieżonatych i bezdzietnych jest 20 tysięcy księży
katolickich, przy czym prawo jazdy i samochód ma prawie każdy z
nich. Jeden kierowca na kilkuset jest więc księdzem katolickim, a
wśród posiadaczy prawa jazdy będących bezdzietnymi kawalerami ich
odsetek jest oczywiście większy. Wśród tysięcy wypadków drogowych,
jakie zdarzają się co roku, nieuchronnie muszą się zdarzać takie z
udziałem, a nawet z winy księży.
Tak samo jak jest wśród uczestników, a także wśród sprawców wypadków
jakaś reprezentacja Żydów, Cyganów i nordyków (bo niby dlaczego
miałoby jej nie być?). Spróbowałby kto napisać "Pijani Żydzi wiozą
śmierć"!

[ewa_anna2]

a_weasley napisał:

> ewa_anna2 napisała:
>
> > sama znam dwóch księży, co założyli rodziny.
>
> Ja znam nawet kilkunastu, ale tylko jednego katolickiego

Ja znam 2 jezuitów. Byli to lubiani duszpasterze i cenieni
spowiednicy...
>
> > Ale sądzę, że wiele rzeczy jest mocno przesadzonych.
>
> Niedawno z okładki krzyczał tytuł "Pijani księża wiozą śmierć". Z
> zajawki na tejże okładce wynikało, że chodzi o 2 (dwa) wypadki, w
> których ktoś zginął pod kołami samochodu prowadzonego przez księdza

Ja się zastanawiam, skąd niektórzy dziennikarze biorą tematy do swoich
artykułów. W to, że pijani księża (dwóch księży ) wiozą śmierć
jestem w stanie uwierzyć. No i wśród księży trafiają się osoby
uzależnione. Są też źli księża, złe powołania. Ale też są źli
politycy, źli policjanci, źli nauczyciele...

Swego czasu jeden z nagłówków FiM (nr12/2009)krzyczał: "Księża
mordowali samotnych ludzi i sprzedawali ich organy". W takie relacje
nawet moja wybujała fantazja nie pozwala mi wierzyć. Do gazety i
artykułu nie zajrzałam.

No i słynne są przypadki, kiedy Wybiórczaja przepraszała za
niesprawdzone informacje.

[a_weasley]

Verdana napisała:

> Bardzo lubie kawę, piję ja regularnie - ale na wakacjach nie
> - i nie mam ani problemu, ani efektow odstawienia.

Skąd wniosek, że TY nie jesteś uzależniona.

> kawa jest dla wiekszosci osób zwyklym napojem, ktory lubia
> i tykle - nie są wcale uzaleznieni!

To samo da się powiedzieć o alkoholu. Wśród ludzi, którzy go pijają,
alkoholicy stanowią mniejszość.

> zły, ze jej nie ma. Wiekszość kobiet w ciązy rezygnuje z kawy,

Wierzę na słowo. Nie wiem. Jeśli tak, świadczy to tylko o tym, że
większość kobiet nie jest uzależniona od kawy.
Osobiście znam kobietę, której matka w ciąży piła kawę hurtowo... i
córka nie jest w stanie funkcjonować bez kawy.

> podczas gdy alkoholiczki pija nadal -

Jednakowoż większość kobiet w ciąży rezygnuje z alkoholu.

He, he...

[minerwamcg]

a_weasley napisał:

> Osobiście znam kobietę, której matka w ciąży piła kawę hurtowo...
> i córka nie jest w stanie funkcjonować bez kawy.

Owszem, najzabawniejsze (wiem, bo chodzi o moją przyjaciółkę) że ta
sama matka w ciąży pożerała tony jabłek, i córka dzisiaj żyć bez
nich nie może

FiM, telewizja i Radio Erewań

[a_weasley]

W ramach dygresji pastwiłem się tutaj nad prostym szwindlem
myślowym, na który wymienione w tytule plugawe pismo wcale nie ma
monopolu. Tytuł mówiący (wprost lub sugerujący) co innego niż każdy
uważny czytelnik, a i poniektóry nieuważny, wyczyta z tekstu - to
chwyt popularny także w pismach uchodzących za poważne. Celuje w tym
GW, ale inne pisma też mają swoje za uszami.
O ile jednak czytelnik gazety przyswaja sobie materiał powoli, w
swoim tempie, i ma czas pomyśleć, o tyle osoba łapiąca w przelocie
strzęp zdania czy, co gorsza, kawałek obrazu z telewizora takiej
możliwości nie ma. Tym bardziej jeśli osoba jest mała. I taki
właśnie podprogowy czy quasi-podprogowy przekaz jest największym
zagrożeniem ze strony telewizora grającego przy dziecku "w tle".
Dziadkom taki przekaz pewnie wielkiej krzywdy nie zrobi, bo oni już
swoje o świecie wiedzą - i sądząc innych wedle siebie mniemają, że i
dziecku nic nie będzie.