Gdy ze wzruszeniem czytam WSYSTKIE!!!!

[aelle]

wypowiedzi we wszystkich wątkach, bo wraca do mnie przeszłość gdy byłam
piękna i młoda(( nadchodzi taka refleksja:wszystkie wspomnienia mowią o
tym,że był to czas przetrwania, radzenia sobie jak kto umiał z oporną
rzeczywistością.Z brakami, czasem z biedą , zawsz e było to pomysłowe,
twórcze.Lecz tak chyba jest w każdym czasie.każda epoka na swój sposób jest
szkołą przetrwania, nie sądzicie? Czy obecnie w dobie "wyścigu szczurów" i
setek gadżetów jest łatwo?)))

[tamsin]

z ta pomyslowoscia to prawda. do tej pory twierdze, ze w razie kataklizmu
jestem w stanie wyzywic cala rodzine jednym ziemniakiem na tydzien ;-) Ale jest
tez i druga strona tej pomyslowosci, czeste "kombinowanie", ktore zostalo
zaszczepione ludziom przez wiele lat dziwnego systemu.

Tamsin

[aelle]

Ze smutkeim mzoan stwierdzić,z eobecnei też dużo osób "kombinuje" choc rózne
tego skutki i inne niż keidyś metody.Zbieracze złomu, szara strefa, zasiłki,
darmowe obaidy, też po to by przetrwac, jak pisałam to chyba jest zwiazane z
ludzkim losem w ogóle, tylko neiktórzy mają szczęście, czasem wypracowane przez
przodków, zasoby, które pozwalają dostatnio życ.

[horpyna4]

Ale gdyby trafił na bezludną wyspę człowiek urodzony w roku 1950 i człowiek
urodzony w roku 1980, to temu pierwszemu byłoby nieporównanie łatwiej. Bo nie
dość, że potrafi obywać się bez wielu rzeczy, to jeszcze ma wyrobioną zaradność.
Nie załamuje się z byle powodu. Przecież w PRL-u co drugi, to McGyver.

Bravo Horpyno!!

[aelle]

Wspaniałe stwierdzenie, widać to szczególnie u młodego pokolenia; na chwilę
wyłączą prąd brak czegos tam i świat się wali)))).A "babcia" zawsze znajdzie
staroświecki sposób i w mig rozwiąże problem!!! Już tak miałam nieraz.A
największym wzięciem w zimowe wieczory cieszą się moje opowieści o tym jak się
żyło bez komputera,zmywarki i innych takich)))).A to było tak niedawno, wczoraj
(((

[luccio1]

Doskonale sobie przypominam: rok 1984 albo 1985, klepię mój doktorat na starej
poczciwej walizkowej "Olimpii", pełny dzień, więc światło dzienne wystarcza i w
tym momencie gdyby wyłączyli prąd na godzinę-dwie, w niczym to nie hamowało
mojej pracy. Inaczej, gdyby przerwa trwała dłużej: oznaczałoby to nadprogramowe
rozmrażanie lodówki, tj. wyjmowanie wszystkiego ze środka, wielokrotne
zbieranie z wnętrza wody szmatą, potem otłukiwanie lodu... a potem robi się
ciemno i nie da się nic dalej robić.
Teraz, kiedy piszę na komputerze, każde wypadnięcie napięcia, gdyby się
zdarzyło, automatycznie przerywa mi pracę. Na szczęście wyrobiłem sobie nawyk
zapisywać ("sejwować") co kilka zdań, więc nie straciłbym wiele - zawsze też
mogę wrócić do pisania tekstu na papierze od momentu, w którym musiałem
przerwać - potem wystarczy napisany fragment tylko wklepać...

[tamsin]

moze nie zwiazane z PRL-em ale technologia. pamietam, ze bylam pierwsza osoba u
mnie w pracy (na moim oddziale)ktora zakupila sobie otwarzacz do filmow na DVD.
Dlugo i zaciekle tlumaczylam zainteresowanym kolezankom, ze dyskow nie trzeba
przewijac aby wrocic do poczatku filmu. Nikt w pracy nie wierzyl, ze filmy na
dysku w ogole sie przyjma. Nie bylo to wcale az tak dawno temu.

[horpyna4]

I właśnie to była różnica między PRL, a dzisiejszą rzeczywistością - ogromne
opóźnienie w stosunku do świata "zachodniego". Dziś nie ma "żelaznej kurtyny"
i jest swobodny przepływ ludzi i technologii. A pamiętacie, jaką nowością był
w PRL kolorowy telewizor w czasach, kiedy był już światowym standardem?

[tamsin]

gdy w PRL-u bylo juz powszechnie wiadomo, ze istnieja kolorowe telewizory, a
moze nawet ktos i w taki w Polsce posiada (wczesne lata 70 te) - na pocieszenie
pojawily sie szybki ktore mozna bylo sobie zawiesic na ekran. Szybka byla w
trzech kolorach :-)

[horpyna4]

Pamiętam te szybki w sklepach, jak je zachwalano, że dają wrażenie telewizji
kolorowej. Ale czy ktoś je kupował? Może tak, bo miały również "pochłaniać
szkodliwe promieniowanie".

[tamsin]

"szkodliwe promieniowanie" bylo rowniez pochlaniane przez sol ustawiona w
talerzykach przed ekranem telewizora :-)

TV kolorowa

[mister1]

te szybki udajace kolorowy telewizor to byly juz w latach 60-tych. W 70-tych
pokazaly sie ruskie odbiorniki (ktore niekiedy wybuchaly).

[horpyna4]

Przegrzewały się po prostu i zaczynały się palić. Przecież moc takiego rupmla
to prawie 1 kW. Dla porównania - ówczesne japońske telewizory miały moc poniżej
100 W. Po prostu te ruskie były lampowe, jak przedwojenne radioodbiorniki.