Filmy radzieckie

[meduza7]

Teraz w telewizji tego nie uświadczysz, chyba, że w jakichś "Perłach z
lamusa" - kiedyś pokazali bodajże "Świat się śmieje". A tak bym chciała
zobaczyć jeszcze raz zapamiętaną z dzieciństwa ekranizację "Trzech
muszkieterów".

[tamsin]

pamietam kreskowki radzieckie - te o wilku. Rowniez basn o Kaju i Gerdzie
wydawala mi sie wrecz magiczna, do tej pory pamietam jakie wrazenie na mnie
wywarla. Rowniez Wojna i Pokoj byla jedyna ekranizacja, ktora dalo sie ogladac,
choc film byl niesamowiecie dlugi.

[sin2001]

Jest do kupienia na DVD "Wyzwolenie" wysokobudżetowa i na pewno robiąca cały
czas spore wrażenie produkcja o Wojnie Ojczyźnianej. W tamtym roku był w jakiś
periodyku dodawany serial "17 mgnień wiosny" . W telewizji na szczęście już nie
ma radzieckich wtorków. Chociaż z przyjemnością obejrzałem niedawno np. "Lecą
żurawie" . Niestety na "Czapajewa" albo coś podobnie bolszewickiego w telewizji
lub kinie nie ma co liczyć:)

[mrsjo2000]

Czyli Wilk i zajac :D

wiecek.biz/wilk_i_zajac_1.html

[mozambique]

to w tych muszkieterach byla taka fajna piosenka "PA-KA PA-KA PA-KA-ZUJEMSJA NA
SWA-JEJ BO-KU" ???
(oczysiwscie pisze fonetycznie , bo za Chinskeigo boga nie romzumiem o czym
oni speiewali )

[horpyna4]

Dla mnie i tak najlepsze były "Tygrysy na pokładzie". Oglądałam je w kinie, jak
miałam 13 lat, wtedy właśnie leciały. Chyba miałam mokre majtki ze śmiechu.

[mysherey]

a Kiwaczek??? i krokodyl Gienia???
ech wspomnienia, łza w oku itd ;-)

Filmy radzieckie i nie tylko: MUZEUM DOBRANOCEK

[mrsjo2000]

muzeumdobranocek.pl/index2.htm

[1oooooo]

Rosja, Ukraina i kraje b. ZSRR / Rosyjskie filmy >>>>
www.rosjapl.info/rosja/film.php

[cereusfoto]

Dla mnie SYBERIADA.
A tu jest więcej informacji:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12252

[nolwen58]

Pamietam komedie " Brylantowa reka ", " Kaukaska branka" i cos tam jeszcze
nakrecili z tej serii, fakt usmialam sie .

[babiana]

Pamietam jak cala szkola chodzilismy na filmy radzieckie. Oczywiscie Wojna i
pokoj, Bracia Karamazow. Zbrodnia i Kara, Cichy Don. Pamietam pieknym filmem byl
Leca zurawie (ten to chyba w telewizji ogladalam). Splakalam sie jak bobr
kanadyjski.

[uyu]

"Los czlowieka"

[babiana]

Los czlowieka to byla tez lektura w szkole. Nie pamietam juz kto te ksiazke
napisal. Przypomnial mi sie taki serial dla dzieci o psie, ktory nazywal sie
Bim. Moja corka po obejrzeniu kazdego odcinka beczala wnieboglosy przez co
najmniej pol godziny. Film byl bardzo dobry tylko los tego biednego Bima bardzo
smutny.

[luccio1]

> Los czlowieka to byla tez lektura w szkole. Nie pamietam juz kto te ksiazke
> napisal.
Michaił Szołochow.

[alex2222]

no a przecież"Moskwa nie wierzy łzom"?-kapitalny film!!!
albo "Idź i patrz"

[babiana]

Zapomnialam o serialu Siedemnascie mgnien wiosny. Nawet nie byl najgorszy. Chyba
glowny bohater to byl kapitan Sterlitz. Pamietam,ze aktor grajacy te role byl
przystojny.

[horpyna4]

Wiaczesław Tichonow bodajże, chyba że coś pokręciłam. No i oczywiście zaraz
powstała sieria dowcipów o Stirlitzu, podobnych zresztą do różnych znanych
dowcipów o agentach wszelkiej maści.

[1802l]

Nooo, przystojny ten Tichonow był. Po "Wojnie i pokoju" to mi się raz sniło, że
mi się oswiadczył. Ale tak dziwnie - tłumaczył, żebym sie dobrze zastanowiła,
bo jest tak ze dwa razy starszy ode mnie i wktótce będzie z
niego 'omierzitel'nyj starikaszka".
Ehhhh, młodość...

[babiana]

oto kawaly o Stirlitzu.

Stirlitz(Radziecka odpowiedź na Klossa):

- Stirlitz jakiego koloru mam majtki? - spytał Muller. - Czerwone w białe
grochy. - Wpadliście Stirlitz, o tym wiedziala tylko rosyjska pianistka! -
Proszę zapiąć rozporek, szefie, inaczej będą o tym wiedzieć wszyscy.

- Wpadliście Stirlitz - rzekł Muller - Pański paszport śmierdzi rosyjska wódką.
- Nie wiem dlaczego... Może jak Kaltenbrunner stawiał pieczątkę, zbyt głęboko
oddychał?
- Stirlitz co jest lepsze radio czy gazeta? - zapytał podejrzliwie Muller. -
Gazeta, w radio nie zawiniesz śledzia - odparł spokojnie Stirlitz

- W kancelarii Rzeszy pojawił sie sowiecki szpieg - stwierdził Himmler głęboko
wpatrując się w oczy Mullera. - Wiem, to Stirlitz - odpowiedział Muller z zimna
krwią. - Dlaczego go wiec nie aresztujesz??? - Nie ma sensu. I tak się wykręci.

Podczas ważnej narady w gabinecie Hitlera nagle otworzyły sie drzwi. Wbiegł
przez nie mężczyzną z bukietem kwiatow, które położył na stole. Następnie
sprawnie otworzył sejf, sfotografował wszystkie dokumenty, odłożył na miejsce i
wyszedl. - Kto to był? - spytal zaskoczony Hitler. - Sowiecki szpieg Isajew -
odpowiedział Bormann. - Dlaczego go wiec nie aresztujesz??? - I tak udowodni, ze
kwiaty przyniósł...

"Gratulujemy urodzenia syna" - przeczytał Stirlitz zaszyfrowana depesze.
Rozczulił się. Przecież już dwanaście lat mija, jak opuścił ojczyznę...

Muller sprężystym krokiem wkroczył do gabinetu Stirlitza. Od razu rzucił mu sie
w oczy ogrom pustych butelek po mocnych alkoholach. Na lozu w towarzystwie
trzech śpiących kobiet, leżał pijany Stirlitz. Muller podszedł do stołu. Tam w
kałużach rozlanej wódki zmieszanej z popiołem od papierosów, leżała depesza w
języku rosyjskim: "Zadanie wykonane! Spocznij!" Spóźniłem się - pomyślał Muller.

Stirlitz z trudem otworzył oczy i pomyślał: - Jeżeli jestem u nich to sie
nazywam Standartenfurer Stirlitz, a jezeli u nas to pułkownik Isajew...
Rozmyślania przerwał mu pochodzący jakby z niebytu glos: - Ale się wczoraj
napiliście towarzyszu Tichonow* (*Aktor grajacy Stirlitza)

Wróciwszy do swego gabinetu Muller zauważył, jak Stirlitz w podejrzany sposób
kreci sie w poblizu sejfu. - Co tu robicie Stirlitz? - srogo zapytał. - Czekam
na tramwaj - odpowiedział Stirlitz. - W porządku! - rzucił Muller wychodząc. Na
korytarzu pomyślał: - Jakiż u diabla może być tramwaj w moim gabinecie...
Zawrócił. Ostrożnie zajrzał do gabinetu. Stirlitza nie było. - Pewnie już
odjechał - pomyślał Muller.

Stirlitz siedział w swoim gabinecie, gdy rozległo się pukanie. - Bormann -
pomyślał Stirlitz. - Ja - pomyślał Bormann.

Stirlitz ukradkiem karmił niemieckie dzieci. Od ukradła dzieci puchły i umieraly.

W kawiarni "Elefant" Stirlitz miał się spotkać z łącznikiem. Nie ustalono
niestety żadnego znaku rozpoznawczego. Na szczęście łącznikowi zwisały spod
marynarki szelki spadochronu.

Gdy Stirlitz szedł korytarzem, oczom jego ukazało się ogłoszenie o czynie
społecznym. - Wpadłem - pomyślał. Skierował sie w kierunku gabinetu Mullera. -
Gratuluje poczucia humoru - powiedział - Tak, jestem agentem sowieckim! - Dobra,
dobra Stirlitz ... Odmaszerować! Po chwili Muller wykręcił numer Kaltenbrunerra.
- Czego to nie wymyśli nasz poczciwy Stirlitz - rzekł ze śmiechem - żeby sie
wykręcić od roboty...

Dom Stirlitza okrążyli gestpowcy. - Otwieraj! - krzyknął Muller - Stirlitza nie
ma w domu! - powiedział Stirlitz. Odjechali. W ten oto sprytny sposób Stirlitz
już piąty raz przechytrzył gestapo.

Stirlitz spacerował po dachu Kancelarii Rzeszy. Nagle poślizgnął się, upadł i
tylko cudem zahaczył o wystający gzyms, unikając upadku z dużej wysokości.
Następnego dnia cud posiniał i obrzękł.

Stirlitz przechodzac korytarzem, jakby od niechcenia pchnął drzwi gabinetu
Bormanna. Drzwi ani drgnęły. Stirlitz zatrzymał się, rozejrzał i pchnął mocniej.
Bez skutku. - Pewnie zamknięte - pomyślał Stirlitz.

Podczas uroczystej akademii w dniu urodzin Hitlera dostarczono Stirlitzowi na
sale depesze. "Stirlitz jesteście zwykła d**a!" - mogły odczytać zbyt ciekawe
oczy. Ale tylko Stirlitz wiedział, ze właśnie tego dnia otrzymał tytuł Bohatera
Związku Sowieckiego.

W stołówce berlińskiego bunkra ustawiła się długą kolejka po kiełbasę. Nagle
sprężystym krokiem wszedł Stirlitz, ominął wszystkich i kupił od razu trzy
kilogramy. - Ale z niego cham! - syknął Bormann do Mullera. Oni jednak nie
wiedzieli, ze Bohaterów Związku Sowieckiego kolejka nie obowiązuje.

Stirlitz szedł ulica, kiedy z tylu rozległy się strzały i tupot podkutych butow.
- To koniec - pomyślał Stirlitz wkładając rękę do prawej kieszeni spodni. Tak,
to był koniec. Pistolet nosił w lewej.

Stirlitz wszedł do gabinetu Mullera i zauważył ze nikogo nie ma. Podszedł do
sejfu i pociągnął za uchwyt, żeby się tylko przekonać ze się nie otworzy. Po
upewnieniu się, ze jest sam wyciągnął broń i wystrzelił; sejf nie znów się nie
otworzył. Następnie położył granat ręczny pod sejfem i usunął zawleczkę. Gdy dym
opadl, Stirlitz jeszcze raz spróbował otworzyć sejf. I znów bez powodzenia.
"Hmmmm ...", doświadczony oficer wywiadu wreszcie wywnioskował: "Musi być
zamknięty".

Stirlitz siedział w swoim biurze w Reichstagu, gdy radio doniosło: "Stirlitz to
ostatnia d**a!". Nikt nic nie zrozumiał, tylko Sowieckiemu szpiegowi szczeka
opadła. Było to słowo kodowe, jak zrozumiał, oznaczające, ze został w ten sposób
odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

Stirlitz szedł przez Reichstag pijany w trzy dupy i w rozchełstanym mundurze.
Dzis, 23 lutego, w dniu Armii Radzieckiej, chciał wyglądać jak prawdziwy
radziecki oficer.

Stirlitz wszedł do gabinetu Mullera i rzekł: - Herr Muller, czy chciałby pan
pracować jako agent radzieckiego wywiadu? Dobrze placa. Muller zszokowany,
podrywa się ze złością, potem przypatruje się podejrzliwie Stirlitzowi. Stirlitz
zaczyna wychodzić, ale zatrzymuje się i pyta: - Gruppenfuhrer, czy ma pan
aspirynę? Stirlitz wiedział, ze ludzie zawsze pamiętają tylko koniec konwersacji.

Stirlitz i Kathe spacerują po parku. Nagle padają strzały. Kathe pada. Krew
tryska. Stirlitz, polegając na swym instynkcie, momentalnie zaczyna cos podejrzewać.

W dniu Święta Majowego Stirlitz założył czapke czerwonoarmisty, chwycił czerwony
sztandar i przemaszerował się po korytarzach Biura Bezpieczeństwa Rzeszy
śpiewając międzynarodówkę i inne rewolucyjne pieśni. Jeszcze nigdy nie był tak
blisko wpadki.

Do gabinetu Bormanna wchodzi nieznajomy. Patrząc prosto w oczy Bormanna, mówi: -
Słonie idą na północ. Bormann spojzal na niego z niesmakiem: - Słonie idą do
diabła, - odpowiada - a gabinet Stirlitz'a jest piętro wyżej.

Stirlitz chodził przez cały dzień z rozpiętym rozporkiem, z którego wystawały
czerwone gacie. W ten oto sposób Stirlitz obchodził święto 1 Maja.

Stirlitz na popijawie u Mullera mocno przecholowal. Nastepnego dnia, żeby
rozwiac watpliwosci, wchodzi do gabinetu Mullera i pyta: - Sluchajcie, czy
domysliliscie sie po wczorajszym, ze jestem sowieckim agentem? - Nie - przyznal
Muller. Stirlitz odetchnal z ulga.

Hitler dzwoni do Stalina: - Czy wasi ludzie nie brali z mojego sejfu tajnych
dokumentów? - Zaraz wyjaśnię. Stalin dzwoni do Stirlitza: - Isajew, braliście z
sejfu Hitlera tajne dokumenty? - Tak jest, towarzyszu Stalin. - Odłóżcie je
natychmiast! Ludzie się denerwują!

Stirlitz od dwóch dni nie pojawiał sie w pracy. Gestapowcy, wysłani na
poszukiwania, odnaleźli go w jego willi, nieprzytomnego, leżącego na podłodze
pośród pustych butelek po wódce. Na stoliku obok lampy leżał szyfrogram:
"Zadanie wykonane, możecie się zrelaksować".

Strilitz usłyszał pukanie do drzwi. Otworzył je. Za drzwiami stal mały piesek. -
Co słychać, głuptasku? - czule powiedział Stirlitz. - Sam jesteś głupi! Właśnie
przyjechałem z Centrali - odrzekł pies.

Muller wiedzial, ze Rosjanie, zamieszawszy cukier, zostawiaja lyzke w szklance z
herbata. Chcac sprawdzic Stirl

[tamsin]

jak zblizal sie czas na "17 mgnien wiosny" to cala rodzina z wypiekami na
twarzy siadala aby sledzic przygody przystojnego Stirliza. Byl tak niesamowity
jak w tych kawalach. Pamietam, ze serial zakonczyl sie stwierdzeniem, ze niby
druga wojna juz sie skonczyla, ale Stirliz musial zostac na stanowisku, bo
nowa sie rozpoczela (zimna).

[aleka33]

A zauważyliście,że w każdym radzieckim filmie jest brzoza,pociąg i pada deszcz?

[nolwen58]

Najwczesniejszy film radziecki jaki widzialam, to byl " Los zolnierza ", bylam
mala i podgladalam go z lozka jak bylam na wakacjach u ciotki. Telewizor zwal
sie Wawel, ekran mial wielkosc pudelka zapalek. Acha do dzis zapamietalam scene
w pociagu i bylam ciekawa czym zolnierz poczestowal dziewczyne.Po latach
obejrzalam caly film podobal mi sie.

[tamsin]

z takich filmow ogladanych w dziecinstwie przychodzi mi do glowy jeden,
niestety nie pamietam tytulu, a tylko jedna scene. Otoz zolnierz wiozl prowiant
na front, a wlasciwie pilnowal pociagu wypchanego puszkami i innymi delicjami
dla zolnierzy walczacych o "matke rossije", byl niesamowicie glodny ale ani
puszki ani kawalka chleba z tego transportu nie wzial. Oddal swoje buty innemu
zolnierzowi w zamian za kawalek boczku. Bylam bardzo wzruszona.

[tamsin]

aha, jeszcze jednen film o pociagu.. jechali walczyc za rewolucje i pociag
niestety im stanal w srodku lasu z powodu braku wegla. ten najbardziej napalony
rewolucjonista poszedl i zaczal scinac drzewa siekera w pobliskim lesie. W
kazdym razie uratowal rewolucje ale przyplacil to swoim zyciem, "kulaki" czy
jak ich tam nazywali, zabili go strzelajac do niego chyba z tysiac razy, on
dalej te drzewa rabal, czy jakos tak. W koncu walna na zimie, ale pamietam jak
zza mgly ze lecial i te brzozy wirowaly wokol, a ja znowu bylam niesamowicie
wzruszona..

[alex113]

> W koncu walna na zimie, ale pamietam jak
> zza mgly ze lecial i te brzozy wirowaly wokol, a ja znowu bylam niesamowicie
> wzruszona..

Oooooooo taka scene z "Leca zurawie" to mam na reszte zycia w mozgu
zarejestrowana.

[madziula201]

Pamietam "Swiat sie smieje",-jak dla dziecka bardzo smieszny
"Leca zurawie","Jak tu cicho o zmierzchu","Zapamietaj imie swoje"-bardzo smutne
No i wszelkie rosyjskie piekne bajki ,z pieknymi rosyjskimi melodiami
Jeszcze raz bym z checia obejrzala niektore film

[quba]

Ojciec Żołnierza


film o gruzinie ktory idzie za frontem - bo syn poszedl na wojne a on idzie go
szukac
w koncu spotyka go juz w Berlinie - wlasciwie to poznaje go po glosie bo syn
jest gdzies na 4 pie trze domu (walki trawja) i tam spiewa
ojciec poznaje spiew syna
ale zanim do niego dojdzie - syn zginie zastrzelony

[kadoro1969]

Najsmutniejszy film, jaki pamietam "Tak tu cicho o zmierzchu"-o
oddziale kobiecym dowodzonym przez mężczyznę. Wszystkie zginęły i on
też. Sceny, kiedy jedna z nich, wysłana po pomoc, topi się w bagnie,
nie zapomnę do końca życia.

[quba]

ten mezczyzna wcale nie zginal
po wojnie przywiozl tam syna ktorejs z tych kobiet ktorego wychowal
sam jako "ojciec" chiciaz nie byl ojcem, ale go przygarnal

[wiedzma.ple-ple]

Muszę się dopisać do tej wypowiedzi. Ten film to pierwszy film jaki
w ogóle pamietam!Kiedy go oglądałam miałam jakieś 5 lat ( nie wiem
jakim cudem byłam przed telewizorem, bo rodzice filmów po dzienniku
nie pozwali mi oglądać chyba do końca podstawówki jak nie dłużej:).
Tak czy inaczej obejrzałam, scenę na bagnach też pamiętam do dziś ,
a jeszcze lepiej to, że po filmie dostalam wysokiej gorączki..Serio,
tak się przejełam! oto siła X muzy!

[ggigus]

też tę scenę pamiętam

[ewa9717]

Pamiętam i bajki prześliczne, i mnóstwo starszych filmów, o których
pisaliście, a z nowszych wielkie wrazenie na mnie zrobili "Spaleni
słońcem".

[drzewko_szczescia]

A ja pamiętam "Samotny biały żagiel", też piękny...

[horpyna4]

"Samotny biały żagiel" widziałam w... teatrze! Zrobiono z tego sztukę
dla młodzieży. Nie pamiętam, który to był rok, ale na pewno popędzono
nas na to całą klasą. Było to w którejś z sal warszawskiego PKiN.
Pamiętam, że rolę jednego z chłopaków grała dziewczyna.

[daria45-net]

Najpiekniejsze byly bajeczki radzieckie

miłego oglądania

[aankaa]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16256&w=75772549