3 ciaza

[hu-ha]

witam,
wlasnie sie dowiedzialam, ze jestem w trzeciej ciazy. strasznie sie ciesze, bo
na kolejne dziecko musialam meza dlugo namawiac.
ale jak to na poczatku ciazy bywa oblecial mnie strach. moje dzieci maja 6,5 i
4,5 lat. czy one beda maly jakis kontakt z malenstwem? czy kolejne dziecko nie
bedzie mialo uczucia, ze jest na uboczu?
moze jest ktos na forum w podobnej sytuacji? naiszcie jak to u Was wyglada z
roznica wieku.
pozdrawiam huha

[mamaanieli]

dzieci to się będą cieszyły a nie stesowaly "odrzucenie"
i "zazdrość" wśród rodzeńśtwa to tematy wg mnie mocno
przereklamowane. nie bój sie niczego - wszystko sie pozytywnie
ułozy. ciesz sie ciążą i tyle.

[tjoanna]

Ja też jestem w trzeciej ciąży i na forum zaglądam na razie nieśmiało... atmosfera tu wspaniała, ale jakoś się nie włączam, bo na razie nie mam nic do zaoferowania oprócz różnych swoich wątpliwości...

Mamy podobną sytuację - moje starszaki są w podobnym wieku co Twoje, obaj chłopcy. Najmłodszy też podobno jest chłopczykiem. Obawy podobne, martwi mnie trochę ta różnica wieku. Starsi mają swoje sprawy, a młodszy będzie... sporo młodszy.
Na razie bardzo się cieszą i czekają na brata z niecierpliwością, lubię myśleć, że to dobry znak.

Byłoby miło, gdyby ktoś z doświadczenia coś napisał

Pozdrawiam Ciebie i Stałe Bywalczynie!
Joanna

[karolina_w_gazecie]

Będzie dobrze
Moi mieli 6 i 4, gdy urodził się Ignac.
Radość wielka, że kolejny brat i bardzo fajny stosunek starszaków do malucha.
Wprawdzie, gdy już zrobił się mobilny, praktycznie nie zwracali się do mnie inaczej, niż "Mamozabierzignaca!!!", ale trwało to zaledwie jakieś 4 lata
Teraz mały ma prawie 5, a doroślaki - 11 i 9.
Owszem, piorą się.
Owszem, kłócą.
Ale też potrafią, w swoisty sposób, "zaopiekować się" najmłodszym ("Flaneeek, mozes mi nacisnąc alt-kontlol-efctely i wpisać ten kod, któly mi pokazywałeś wcolaj?").
Myślę, że go raczej lubią A dla niego - są bardzo ważni. "Pierwsza instancja"

A "los matki"? Cóż - dystans do wszystkiego plus poczucie humoru i da się jakoś przeżyć ten tajfun męskości (jakkolwiek, zbliżająca się - nomen omen - wielkimi krokami Era Pryszczy Śmierdzenia i Gigantycznych Butów - Antek JUŻ ma stópkę 41 - może z lekka przerażać ).

[tjoanna]

uhm hmmm ekm
no nie wiem, czy czuję się pocieszona ))

Ale dzięki, Karolino, też myślę, że będzie fajnie!

A Ignac nie czuje się jakiś gorszy przez to, że starszaki przed długi czas głównie się od niego opędzali, przynajmniej w zabawie?
W grupie jest raczej nieśmiały (bo ten najmłodszy i najmniej ma do powiedzenia), czy wręcz przeciwnie - przebojowy (bo ma TAKICH dużych i świetnych braci)?

[2007e]

O mamma mija tez 3 chlopakow w domu mam. Ogromne ilosci jedzenia juz mnie
przerazaja, ale do tego gigantyczne buty!! Gdzie ja to pomieszcze?

[elgosia]

Jak urodziła się Agnieszka, Tomek miał 6 lat, a Marta 4,5. Rozwiązanie dla nas
to jeszcze jedno dziecko. Bo najlepiej jest parzyście Ale jak nie można, to
też będzie dobrze. Ja liczę na kontakt Marty z Agnieszką, ale jak na razie Tomek
jest najlepszą niania.

[kubara1]

Różnica pomiędzy moim córkami to 5 lat i mają wspaniały kontak.
Teraz rózncia będzie 8 lat i 3, do tego chłopiec, zobaczymy jk to
wyjdzie, ale liczę na to, ze się dziewczynki jednak w braciszku
zakochają

[ana-76]

moji chłopcy maja 13, 6 i 3 lata. Najmłodsze urodzi się w
listopadzie. Najstarszy z utęsknieniem czekał na pierwszego braa i
swietnie się dogadywali kiedy poronilam trzecia ciąże strasznie to
przezyl i potem na Franka obaj czekali. Oczywiście najlepiej w tej
chwili bawią się ze sobą młodsi, ale nieżle też sie tłuką. Chyba
normalne że czasami każdy chcialby mieć odrobinę prywatności i że
czasem jest z boku. Ja uważam że to bardzo zdrowe i potrzebne.
Jestem ciekawa jak bedzie maleństwo jak będą reagowali, pomagali.
Jak urodził się Franek to sredniak chcial uczestniczyc we wszystkim
przebieraniu, ompaniu i uczestniczył. Trzeba dać dzieciom szansę.
Nie masz się czego bać.

[hu-ha]

dzieki dziewczyny za pocieszenie
dzieci oczywiscie jeszcze nic nie wiedza o rodzenstwie, ale juz wczesniej rozmawialismy z nimi o mozliwosci pojawienia sie kolejnego dziecka w domu. oboje bardzo byli za, tylko corcia zdecydowanie wolalaby siostre. zobaczymy co sie da zrobic
pozdrawiam

[i-t-a]

Musi być dobrze, ważne żebyś w to wierzyła. Też czasem zastanawiam się, jak to
będzie z trójką, bo chyba parzyście lepiej, ale chyba już męża na czwarte nie
namówię.

[latajacamysz]

Ja mam nadzieję niedługo być w twojej sytuacji
Moje chłopaki mają 4 i 6 lat, a właśnie staramy się o trzecie. Rozmawiałam z
chłopakami o rodzeństwie, jedyne co starszego martwiło to czy będzie musiał się
nim zajmować i czy maleństwo nie ucierpi jak oni będą grali w piłkę!
Uspokoiłam ich, że zajmować się małym będę ja i w piłkę też będę z nimi grać, a
małe będzie oglądało nas z kojca. Wtedy stwierdzili, że ok!
Będzie dobrze! Nawet bardzo dobrze!

[cytrusowa]

uwazam, ze masz rewelacyjna roznice wieku miedzy dziecmi - to chyba najlepsza
jaka moze byc

dzeci dobrze zareaguja choc na pewno beda jakies etapy buntu niekoniecznie
przejawiajacego sie w czyms zlym typu bicie. moga sie stac wiekszymi przylepami

u nas zadzialalo mowienie o dziecku juz na etapie brzucha, corki glaskaly,
pomagaly organizowac pokoj dla synka, ciuszki itp., itd.
teraz to najlepze kumpelki dla brata, ktory smiechem reaguje na obie z
wyszegolnieniem jedenj corki.
pomagaja, zabawiaja, same sie rwa do tego - ale do niczego nie zmuszam. jelsi
nie chca, ok.

no i trzeba tylko nauczyc sie dzielic czas miedzy wszystkie dzieci, co bywa
trudne ale jakis system trzeba wypracowac i bedzie dobrze.
mimo wzsystko uwazam, ze trzeba angazowac partnera - to i dla niego dobre, o
dzieciach nie wspomne

mowi ci to matka trojki, w tym blizniat: roznica miedzy corkami a synem - 3 lata
i 2 miesiace