Wieloletnie problemy z doborem leku ???

[marta.gora]

Jak to jest naprawdę:
Pacjent szczery do bólu, mówi o wszystkim, na bieżąco spotyka sie ze swoim
homeodokiem. Duzo różnych objawów. Czy mozliwe jest, aby dobieranie leku w
takiej sytuacji trwało latami??? Mam na myśli homeopatię klasyczna, ofkors.
Rozumiem trudność z doborem leku np. u dzieci czy osób nieszczerych, albo nie
mówiących o wszystkim z braku wiedzy o takiej konieczności czy to z
wrodzonej "skromności". Ale w innych przypadkach, przy bardzo dużej wiedzy i
doświadczeniu homeopaty, az takich trudności chyba być nie powinno?
Czy dodatkową trudność w takich sytuacjach dla homeopaty może stanowic brak
potwierdzenia dolegliwości w badaniach laoratoryjnych, albo brak rozpoznania
medycyny allopatycznej? Czy przy utrzymujących sie przewlekłych
dolegliwościach, nie zdiagnozowanych przez allopatów, jest szansa na
znalezienie odpowiedniego środka homeopatycznego?

Marta (dociekająca)

[minutek1]

witaj!Chętnie tez uzyskam odpowiedź na te pytania:)
Ja już czekam rok,piąty lek i wielkie,żeby nie użyć brzydkiego słowa :NIC
lekarz nieudolny?niedouczony?czy ja jestem cieżkim przypadkiem?Ehhhhhhh.
Pozdrawiam smutno!

[marciszonka]

No to już Wam mówię, choć homeopatą nie jestem.
Widziałyście zapewne tzw. "obrazy leków", prawda? Więc wiecie, ile objawów może
mieć każdy z nich. Mało kiedy jest tak, ze pacjent, który dostaje np. Sulfur ma
wszystkie objawy z jego obrazu. Ileś tam ich ma, co nie znaczy że jest
sulfurykiem w danym momencie. Bo tu chodzi o cechę wiodącą. A ona bywa nieraz
nieźle nieczytelna na pierwszy drugi i dziesiąty rzut oka nawet przy bardzo
wnikliwym wywiadzie. No i stad moze być tak, że mamy 3/4 objawów jakiegoś leku a
jednak nasza konstytucja to inny lek, z którego mamy np. tylko dwa objawy, ale
za to bardzo silne a zarazem trudne do wychwycenia w wywiadzie.
Tu - już pomijając autokreację pacjentów w wywiadzie czy inne przekłamania,
choćby naprawdę nieświdome - jest czasem sedno ciągłego nietrafiania. Czasem
wiecej niż wywiad moze powiedzieć sam kontakt z pacjentem przez lata, choć to
napewno kuriozalne przypadki.

Do Marciszonki

[marta.gora]

No dobra- ale leków, które maja podobne obrazy, nie jest przeciez niskończenie
wiele! Niech ich nawet i bedzie z 10, to przecież mozna je przetestowac w ciągu
2 lat-prawda?
Napisałam ten post po rozmowach z kilkoma osobami, które od lat leczą się u
mojego (byłego?) homeopaty. Żadnych rewelacyjnych sukcesów nie odnotowały- raz
jest lepiej z jednym, a to znowu gorzej z czym innym, a to pojawia sie coś
nowego. Mało tego- pracowałam kiedys z jedna osoba, która miala uporczywe bóle
głowy- neurolog i inni specjaliści nic nie wykryli. U homeopaty leczyła sie z
tego powodu przez kilka lat (nie wiem, dokładnie, bo nawet o tym nie
wiedziałam, ale przynajmniej 4 lata). I co? Przestała mu ufac, kiedy pojawiły
sie inne charakterystyczne objawy i zdiagnozowano u niej SM. Przecież gdyby
miała dobrze dobrane kulki, to z pewnym prawdopodobieńswtem, powinna jednak
miec ochronę przed tą chorobą?
Inny przykład: dziewczyna po 30-stce, po traumatycznych przezyciach rodzinnych,
zaczeła słabnąc, tracić siły i lekarze orzekli, że to przedwczesne
przekwitanie.Nie diagnozowno jej za długo. Dlatego wybrała homeopatię. Leczył
ją J jakieś 5 lat. Jedynie psychicznie lepiej funkcjonowała, bo fizycznie było
coraz gorzej. Prawie rok temu wylądowała wreszcie na neurologii- nie mogła
nawet chodzić i była skrajnie wyczerpana. Po prostu- wrak człowieka.Skrajna
niedokrwistość; przetoczenia krwi za wiele nie zmieniły jej stanu. Po
wnikliwych badaniach okazało się, że ma ogromne niedobory wit. B12. Przeleżała
w szpitalu 3 miesiące i wreszcie wie, że zyje i że nie ma żadnego
przedwczesnego przekwitania, mimo, że zbliżyła sie juz do 40-stki. A przeceiż
homeopatia- moim zdaniem- powinna wpłynąć jakoś na poprawę przyswajania tej
witaminy i zapobiec takiemu stanowi. Oczywiście- odpowiednio dobrana.
Tak sobie mysle, że trafic na naprawdę dobrego homeopate jest bardzo trudno. I
nie chodzi mi o jakies znane nazwisko (bo to podobno jest bardzo znane), ale o
skutecznośc, potwierdzoną sukcesami. Dodam tylko- dla równowagi- że faktycznie
J pomógł jednej ze znajomych- miała rozoznana cystę na jajniku i była
wyznaczona data operacji. Z tym, ze wtedy miał wyniki badań i tym samym punkt
zaczepienia.
A swoją drogą- dopiero teraz dotarło do mnie, ile osób ode mnie z pracy leczy
sie u Jota - o większosci nie miałam zielonego pojęcia (ja zreszta tez nie
chwaliłam sie za bardzo, że byłam jego pacjentką).

Musiałam to z siebie wreszcie wyrzucić.

Ja chcę spotkać prawdziwego homeopatę!

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> No dobra- ale leków, które maja podobne obrazy, nie jest przeciez
> niskończenie wiele! Niech ich nawet i bedzie z 10, to przecież mozna je
> przetestowac w ciągu 2 lat-prawda?

Prawda - dlatego sugeruję, że to nie jest tak, że trudno "trafić", ale że coś
nas "blokuje".

> Inny przykład: dziewczyna po 30-stce, po traumatycznych przezyciach
> rodzinnych, zaczeła słabnąc, tracić siły i lekarze orzekli, że to
> przedwczesne przekwitanie.Nie diagnozowno jej za długo. Dlatego wybrała
> homeopatię. Leczył ją J jakieś 5 lat. Jedynie psychicznie lepiej
> funkcjonowała, bo fizycznie było coraz gorzej. Prawie rok temu wylądowała
> wreszcie na neurologii- nie mogła nawet chodzić i była skrajnie wyczerpana.
> Po prostu- wrak człowieka.Skrajna niedokrwistość; przetoczenia krwi za wiele
> nie zmieniły jej stanu. Po wnikliwych badaniach okazało się, że ma ogromne
> niedobory wit. B12.

Czy to nie potwierdza tezy o potrzebie gruntownego szukaniu przyczyny?

> A przeceiż
> homeopatia- moim zdaniem- powinna wpłynąć jakoś na poprawę przyswajania tej
> witaminy i zapobiec takiemu stanowi. Oczywiście- odpowiednio dobrana.

No właśnie - czy aby na pewno powinna zapobiec? Sama napisałaś, że psychicznie
czuła się lepiej, czyli jednak jakiś wpływ kulek był, ale - jeśli przyczyną
braku przyswajania wit. B12 jest trwałe uszkodzenie jakiejś struktury organizmu
(wrodzone lub na skutek innych chorób), to homeopatia nie bardzo może takie
wady naprawić. Z tego co napisałaś - chyba było tak, że zgłosiła się do
homeopaty w stanie, w którym już był brak przyswajania tej witaminy, więc nie
bardzo wiadomo, czy już nie było za późno.
Nie obieraj tego co piszę jako obrony lekarza, ale trzeba mieć świadomość tego,
co może homeopatia. Jeśli choroba polega na rozregulowaniu organizmu, to
homeopatia sprowadza organizm do równowagi. Ale jeśli nastąpiły trwałe zmiany
(może np. zanik) jakichś struktur - to nie ma na to rady.


Stefan

[marta.gora]

tom_j23 napisał:

>
> Czy to nie potwierdza tezy o potrzebie gruntownego szukaniu przyczyny?

Oczywiscie, ze potwierdza. Tylko jedno małe ale: jesli to przytrafiłoby sie
mężczyźnie, to przez lekarzy zostałby potraktowany całkiem serio i zapewne
przebadany wzdłuz i wszerz:) natomiast to była kobieta, a kobiety- jak wiadomo,
sa zmienne , rozhisteryzowane, hipochondryczne i w ogóle to poszukuja
zainteresowania :) Może nie jestes tego świadomy, ale medycyna dokładnie te
same problemy zdrowotne traktuje w zalezności od płci i my- kobiety- w tym
przegrywamy :( Na ten temat istnieje wiele róznych badań- choćby amerykański
projekt NERI.
Poza tym- homeopatia ma leki na objawy, nieprawdaż? I nawet wielokrotnie
cytowany tu przez Ciebie Hahnemman nic nie napisał na temat koniecznosci
poszukiwania przyczyny.
medycyna nigdy nie była idealna, a z biegiem lat od ideału oddala się coraz
bardziej, dlatego w chorobach przewlekłych zazwyczaj diagnostyka jest
uruchamiana dopiero wtedy, gdy sa juz bardzo wyraxne objawy; do tego czasu
chory jest traktowany jak natret i hipochondryk, kierowany do psychiatry,
zamiast byc diagnozowany. A póxne rozpoznanie uniemozliwia wyleczenie :(

>>
> No właśnie - czy aby na pewno powinna zapobiec? Sama napisałaś, że
psychicznie
> czuła się lepiej, czyli jednak jakiś wpływ kulek był,

Gdyby nie było żadnej reakcji, na pewno tyle lat by nie wydawała pieniedzy na
cukrowe kulki :)

ale - jeśli przyczyną
> braku przyswajania wit. B12 jest trwałe uszkodzenie jakiejś struktury
organizmu
>
> (wrodzone lub na skutek innych chorób), to homeopatia nie bardzo może takie
> wady naprawić. Z tego co napisałaś - chyba było tak, że zgłosiła się do
> homeopaty w stanie, w którym już był brak przyswajania tej witaminy, więc nie
> bardzo wiadomo, czy już nie było za późno.

Nie, nie- tu chodziło o uposledzenie wchłaniania tej witaminy i był to proces
postepujący, tzn. na samym poczatku leczenia homeopatycznego, ta witamina była
jeszcze przyswajalna - juz nie na etapie prawidłowym, ale jeszcze tragicznie
nie było. Jak większość przyczyn chorób- tak i w tym przypadku nie wiadomo,
czym to było spowodowane. Zreszta- mnie nie chodzi akurat o ten przypadek.
wiem, że jesli jest cos uszkodzone przez dziedziczenie czy nabyty defekt, to
homeopatia cudów nie zdziała. Teraz dochodzę do wniosku, ze przez utrwalone
zmiany w chorobach czy dolegliwościach przewlekłych, tez nie ma pola do popisu.
czyli- zostaja tylko stany ostre. A te leku konstysucyjnego nie wymagają
przeciez. Zaczynam sie powoli gupic, bo jakos straciłam z pola widzenia
wyższośc leku konstytucyjnego nad "objawowymi"
:(


> Nie obieraj tego co piszę jako obrony lekarza, ale trzeba mieć świadomość
tego,
>
> co może homeopatia. Jeśli choroba polega na rozregulowaniu organizmu, to
> homeopatia sprowadza organizm do równowagi. Ale jeśli nastąpiły trwałe zmiany
> (może np. zanik) jakichś struktur - to nie ma na to rady.
>
>
> Stefan

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> Oczywiscie, ze potwierdza. Tylko jedno małe ale: jesli to przytrafiłoby sie
> mężczyźnie, to przez lekarzy zostałby potraktowany całkiem serio i zapewne
> przebadany wzdłuz i wszerz:) natomiast to była kobieta

No nie wiem. Nigdy nie byłem kobietą :-). Chyba zbaczamy z tematu :-).

> Może nie jestes tego świadomy, ale medycyna dokładnie te
> same problemy zdrowotne traktuje w zalezności od płci i my- kobiety- w tym
> przegrywamy

To powiem Ci tak. Jeśli jakiś lekarz (czy homeopata) postępuje tak jak piszesz,
to go zmień od razu. To o czym piszesz nie ma nic wspólnego z homeopatią (ani
jakąkolwiek inna metodą leczenia). Tak być nie powinno, a jeśli jest - to nie
z "winy" homeopatii.

> Poza tym- homeopatia ma leki na objawy, nieprawdaż? I nawet wielokrotnie
> cytowany tu przez Ciebie Hahnemman nic nie napisał na temat koniecznosci
> poszukiwania przyczyny.

Leki na objawy - to jest uproszczenie.
Co do Hahnnemanna - patrz par: 91. Zwróć uwagę na par 93 i 94. Mowa tam
dokładnie o "przyczynach".
Cytuję fragment par 94:
"Należy zbadać, czy wśród wymienionych istnieją czynniki wywołujące i
podtrzymujące chorobę (...)".

Oczywiście - Hahn. nie dysponował takim aparatem badawczym, jakim dysponujemy
dzisiaj, więc nie ma tam mowy o tomografach, USG, itd. Ale idea jest zawarta.
Należy "zbadać (...) czynniki wywołujące i podtrzymujące chorobę".
Dalej przejdź do par: 206, 207, 208. Zwłaszcza zwróć uwagę na 208. Oczywiście
par 206 jest trochę przestarzały, ale znów oddaje ducha. Nie ważne co jest
teraz, ważna jest praprzyczyna i przeciwko niej (tej praprzyczynie) należy
skierować atak, co jest w Organonie wytłuszczone (pamiętajmy, że mowa jest tu o
chorobach przewlekłych).



>
> czyli- zostaja tylko stany ostre. A te leku konstysucyjnego nie wymagają
> przeciez. Zaczynam sie powoli gupic, bo jakos straciłam z pola widzenia
> wyższośc leku konstytucyjnego nad "objawowymi"

No to spójrz jeszcze do par 205.


Stefan

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> Czy przy utrzymujących sie przewlekłych
> dolegliwościach, nie zdiagnozowanych przez allopatów, jest szansa na
> znalezienie odpowiedniego środka homeopatycznego?

Ja bym postawił kilka pytań dodatkowych:
1. Gdzie tkwi źródło choroby?
2. Czy jesteśmy podatni na leczenie homeopatyczne?
3. Czy analizowaliśmy, znaleźliśmy i usunęliśmy wszystkie przeszkody w leczeniu?

Ad.1. Homeopatia jest fajna :-), ale nie jest to metoda cudowna. Np. jeśli
chorujemy, bo ściany w pracy są pomalowane farbę wydzielającą toksyczne opary -
to nie znajdziemy leku, który nas z tej "choroby" wyleczy. Takich sytuacji i
powodów może być całe mnóstwo (choćby zatrucie środowiska). Nie wyleczymy też
homeopatią np. przewlekłego zapalenia ucha w sytuacji, gdy ktoś jeździ motorem
do pracy bez czapki lub wrzodów żołądka przy nietrzymaniu stosownej diety. To
są oczywiście trywialne przykłady, ale powinniśmy zbadać nasze przyzwyczajenia,
nawyki, mieszkanie, miejsce pracy, sposób odżywiania w poszukiwaniu czegoś, co
stanowi być może praprzyczynę naszych dolegliwości. Warto tu zwrócić uwagę na
podłoże psychosomatyczne wielu chorób. Stres i brak jego odreagowania też może
być przyczyną dolegliwości "bez końca". Homeopatia nie usunie takich
praprzyczyn i nie zrobi z nas supermenów odpornych na przewlekłe ujemne bodźce.

Ad.2. Tu jest krótkie opracowanie (na podstawie Organonu medycyny J. Mastera)
na temat podatności na leczenie homeopatyczne (pkt 5):
www.homeokulka.fc.pl/articles.php#podatnosc
Ad.3. Jeśli już lek został prawidłowo dobrany, praprzyczyny usunięte (jeździmy
na motorze w czapce :-), a mimo to nie ma efektów leczenia, to Hahn. zaleca
przyjrzeć się co może przeszkadzać w leczniczym działaniu leków (par. 259, 260,
261). Pamiętam, że kiedy byłem mały i np. moja mama chorowała, to było coś
takiego jak "zwolnienie lekarskie". Wtedy było "święto" w domu, bo mama nie
musiała iść do pracy. Teraz - jakoś tak się porobiło, że chcemy wziąć lek, on
ma nas leczyć (wyleczyć), a my jednocześnie nie mamy zamiaru ani na chwilę
zwolnić. Chodzimy do pracy, pracujemy w domu, wykonujemy wszystkie obowiązki
tak, jakby nic się nie stało. A przecież stało się - jesteśmy chorzy i
powinniśmy dać szansę organizmowi na wyleczenie (w par. 261 Hahn. to ładnie
ujął, że dozwolone są tylko "niewinne rozrywki poprawiające nastrój i stan
psychiczny").



Stefan

[kama58]

tom_j23 napisał:
>Teraz - jakoś tak się porobiło, że chcemy wziąć lek, on
> ma nas leczyć (wyleczyć), a my jednocześnie nie mamy zamiaru ani na chwilę
> zwolnić. Chodzimy do pracy, pracujemy w domu, wykonujemy wszystkie obowiązki
> tak, jakby nic się nie stało. A przecież stało się - jesteśmy chorzy i
> powinniśmy dać szansę organizmowi na wyleczenie

Jakie to piękne: dzieci do worka, a my chorujemy;)
Albo: machamy ręką na stresującą pracę i ... zwalniamy w chłodzie i głodzie ;)

[tom_j23]

kama58 napisała:

> Jakie to piękne: dzieci do worka, a my chorujemy;)
> Albo: machamy ręką na stresującą pracę i ... zwalniamy w chłodzie
> i głodzie ;)

Może i nie piękne, ale prawdziwe :-(. Czy sądzisz w takim razie, że homeopatia
(czy jakakolwiek inna metoda) może być skuteczne, jeśli nie dasz organizmowi
wytchnienia?
Owszem - jest taka metoda - nazwałbym ją "cyborgizacją". Wymieniamy wątrobę i
żołądek na laboratoria chemiczne, serce - na małą pompkę, oczy na kamery, a
uszy na mikrofony. I wtedy możemy pracować 24 godz/na dobę, bo mamy wymagającą
pracę i musimy wciąż zarabiać KASĘ.
Pamiętaj, że żadna KASA nie zwróci Ci ZDROWIA. Więc co Ci po pracy, której
przecież NIE MOŻEMY RZUCIĆ, kiedy stracisz zdrowie i nie będziesz mogła dalej
PRACOWAĆ?
Ja tam wybieram "głód i chłód" w zdrowiu, niż "ciepełko i pełny żołądek" w
chorobie. Na szczęście mamy wolną wolę i sami kujemy swój los :-).

A tak na poważnie - czy rzeczywiście musisz dzieci schować do worka i zwolnić
się z pracy, żeby racjonalniej się leczyć? Przecież nie chodzi o to, żeby
położyć się plackiem i dokładnie nic nie robić.
Niestety - czy nam się to podoba, czy nie - nasze organizmy mają pewną
wydolność i jeśli na dłuższą metę przeholujemy - to mamy zespół przewlekłego
stresu, czy przewlekłego zmęczenia - i nie ma cudów - tego się nie wyleczy
najlepiej dobranymi kulkami bez zmniejszenia obciążenia organizmu.



Stefan

[kama58]

tom_j23 napisał:
> Może i nie piękne, ale prawdziwe :-(. Czy sądzisz w takim razie, że homeopatia
> (czy jakakolwiek inna metoda) może być skuteczne, jeśli nie dasz organizmowi
> wytchnienia?

Twierdzę, że dajac "wytchnienie" oraganizm poradzi sobie sam z wieloma
dolegliwosciami, również bez homeopatii.

> Pamiętaj, że żadna KASA nie zwróci Ci ZDROWIA.

Komu, jak komu, ale mnie nie musisz o tym przypominać:)

>Więc co Ci po pracy, której
> przecież NIE MOŻEMY RZUCIĆ, kiedy stracisz zdrowie i nie będziesz mogła dalej
> PRACOWAĆ?
> Ja tam wybieram "głód i chłód" w zdrowiu, niż "ciepełko i pełny żołądek" w
> chorobie. Na szczęście mamy wolną wolę i sami kujemy swój los :-).

Ej, Stefan, bujasz w obłąkach.
A tak, na marginesie, ja tez wolę "głód i chłód" w zdrowiu, aczkolwiek jak
zwykle jest granica ...

> A tak na poważnie - czy rzeczywiście musisz dzieci schować do worka i zwolnić
> się z pracy, żeby racjonalniej się leczyć?

Czasami, niestey, na to wychodzi, albo wóz albo ...

> Niestety - czy nam się to podoba, czy nie - nasze organizmy mają pewną
> wydolność i jeśli na dłuższą metę przeholujemy - to mamy zespół przewlekłego
> stresu, czy przewlekłego zmęczenia - i nie ma cudów - tego się nie wyleczy
> najlepiej dobranymi kulkami bez zmniejszenia obciążenia organizmu.

Inaczej mówiąc, powrócmy do tego, co pisałeś wcześniej: żadna metoda nie
zgawarantuje nam, że umrzemy w pełni zdrowia:). A przy tym człowiek jest tylko
człowiekiem, a nie zaprogramowanym ideałem.
A homeopatia - nie umniejszając jej zalet - ma wady. I bywa, że inne metody
leczenia są bardziej na miejscu.

[tom_j23]

kama58 napisała:

> Twierdzę, że dajac "wytchnienie" oraganizm poradzi sobie sam z wieloma
> dolegliwosciami, również bez homeopatii.

Z wieloma tak, ale również z wieloma - nie. W każdym razie homeopatia - to
nie "doping". To nie jest metoda nastawiona na zwiększanie naszej wydolności,
ale - na przywracanie równowagi.


> > chorobie. Na szczęście mamy wolną wolę i sami kujemy swój los :-).

> Ej, Stefan, bujasz w obłąkach.

Chyba jednak nie bardzo. Czy rozmawiałaś z ludźmi, którzy otarli się o śmierć?
To porozmawiaj i zauważ, jak zmienia się podejście do życia ludzi, którzy byli
ciężko chorzy i udało im się z tego wyjść.


> > A tak na poważnie - czy rzeczywiście musisz dzieci schować do worka
> > i zwolnić się z pracy, żeby racjonalniej się leczyć?
>
> Czasami, niestey, na to wychodzi, albo wóz albo ...

Trochę odbiegamy od tematu. Pytanie było, czemu czasem nie można dobrać leku.
Stawiam tezę, że czasem nie można, bowiem pacjent nie znajduje umiaru dla
swojego organizmu. Nie oceniam kategorycznie, czy to dobrze czy źle (choć mam
swoje zdanie), ani też nie namawiam do zmiany trybu życia, czy zwolnienia się z
pracy. Pokazuję jedną z możliwych przyczyn takiego stanu rzeczy. Jak pisałem -
każdy ma wolny wybór :-).
Więc nie przekonuj mnie, że tak się nie da, tylko przyjmij, że jeśli się nie
da, tzn. że nasze oczekiwania względem homeopatii (jak i innych metod) muszą to
uwzględnić i być po prostu niższe. Wybór takiego trybu życia jest
naszym "ryzykiem zawodowym". Górnik ryzykuje pylicą, a pracocholik - zespołem
przewlekłego stresu lub zmęczenia. I tyle. Homeopatia nie ma tu nic do roboty.


> A homeopatia - nie umniejszając jej zalet - ma wady. I bywa, że inne metody
> leczenia są bardziej na miejscu.

Tak - są też inne metody - może równie lub bardziej skuteczne, ale nie znam
metody, która robiłaby z nas cyborgi.


Stefan

[marta.gora]

tom_j23 napisał:

> Niestety - czy nam się to podoba, czy nie - nasze organizmy mają pewną
> wydolność i jeśli na dłuższą metę przeholujemy - to mamy zespół przewlekłego
> stresu, czy przewlekłego zmęczenia - i nie ma cudów - tego się nie wyleczy
> najlepiej dobranymi kulkami bez zmniejszenia obciążenia organizmu.

Tomie- mam nadzieje, że pisząc o przewlekłym zmeczeniu, miałes na mysli to, co
przecietny laik wie na ten temat, czyli przemęczenie- tj,. stan, kiedy po
odpoczynku wszystko powraca do normy, chocby ten wypoczynek trwal np. tylko
miesiąc czy rok.
Bo przewlekłe zmęczenie to juz inna para kaloszy i nawet minimalna aktywność
oraz wieloletni odpoczynek nie przywróca stanu poprzedniej aktywnosci, bo m.in.
mitochondria komórkowe nie sa w stanie wyprodukowac potzrebnej enegrii do
codziennego zycia.Owszem, ma to związek z przepracowaniem, przemęczeniem i
przezywanymi stresami, tylko, ze w tynm przypadku bodźcem wywołujacym bywa
zazwyczaj niegroxne zakażenie wirusowe, ciężki wypadek, operacja czy zazycie
antybiotyku.
Nie życzę Ci,ani nikomu innemu, abys na własnej skórze doświadczył tej róznicy.

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> Bo przewlekłe zmęczenie to juz inna para kaloszy i nawet minimalna aktywność
> oraz wieloletni odpoczynek nie przywróca stanu poprzedniej aktywnosci, bo
> m.in. mitochondria komórkowe nie sa w stanie wyprodukowac potzrebnej enegrii
> do codziennego zycia.Owszem, ma to związek z przepracowaniem, przemęczeniem i
> przezywanymi stresami, tylko, ze w tynm przypadku bodźcem wywołujacym bywa
> zazwyczaj niegroxne zakażenie wirusowe, ciężki wypadek, operacja czy zazycie
> antybiotyku.

No i dlatego należy szanować swoje zdrowie i nie dopuszczać do takich sytuacji.
Znów - żeby byla jasność - nie jest moim celem ocenianie trybu życia, czy w
jakiś szczególny spoób namawianie do jego zmiany. Pytanie było czemu nie można
dobrać leku? Stawiam tezę, że to, czy lek jest dobrany, czy nie - oceniamy po
efektach. A efekty mogą być nieosiągalne przez zewnętrzne uwarunkowania. W tym
układzie trudno mówić o "niedopasowaniu". I nie mówię, że tak jest zawsze, ale
że tak może być.


Stefan

[marta.gora]

tom_j23 napisał:

>>
> No i dlatego należy szanować swoje zdrowie i nie dopuszczać do takich
sytuacji.

:)))
Jakie proste, prawda?
Tomie- to nie jest wykonalne, bo zawsze jestes narazony na jakis stres i
dodatkowo na krążące mikroby:) Do dzisiaj nie wiadomo, czy tu chodzi o stres
przewlekły (który najczęściej jednak nie ma nic wspólnego z przepracowaniem,
przemeczeniem), czy wiele róznych sytuacji stresogennych naraz i jakie wirusy
mają takie działanie, bo niewiele na ten temat wiadomo. No i najwazniejsze-
zdarza sie to niezmiernie rzadko- dotyczy do 2,6% osób.
Niezbadane sa nasze mozliwosci, ale tez niezbadane są tak do końca mozliwości
adaptacyjne naszego organizmu. Dlatego zgadzam sie z oba całkowicie, że na
sobie tego eksperymentowac nie mozna. A na własnym przykładzie wiem, że
człowiek dużo znieśc może, ale zawsze za to przychodzi nam płacić rachunek.


> Znów - żeby byla jasność - nie jest moim celem ocenianie trybu życia, czy w
> jakiś szczególny spoób namawianie do jego zmiany.

Tomie- sa osoby- uwierz- które potrafią zyć zgodnie z zasadami zdrowego stylu
zycia i w dodatku nie maja problemu alergizujących ścian:) a mimo to homeopatia
jednak nie może im pomóc, chociaż jest reakcja na wszystkie podawane leki.

Stawiam tezę, że to, czy lek jest dobrany, czy nie - oceniamy po
> efektach. A efekty mogą być nieosiągalne przez zewnętrzne uwarunkowania. W
tym
> układzie trudno mówić o "niedopasowaniu". I nie mówię, że tak jest zawsze,
ale
> że tak może być.

czy w taki razie moge postawić tezę, że jesli nie przeszkadzają zewnetrzne
uwarunkowania, to jednak wyleczenie mozna osiągnąć i dobór leku nie powinien
trwac latami?

[tom_j23]

marta.gora napisała:

>
> czy w taki razie moge postawić tezę, że jesli nie przeszkadzają zewnetrzne
> uwarunkowania, to jednak wyleczenie mozna osiągnąć i dobór leku nie powinien
> trwac latami?

Tak, jeśli rzeczywiście usunięte zostały zewnętrzne uwarunkowania, to powinno
dać się wyleczyć to, co zostało w organizmie zepsute. Oczywiście z pewnymi
ograniczeniami.
Jak przyjrzymy się bliżej chorobom przewlekłym, to tak naprawdę mamy niewielkie
pole manewru. W czasie trwania przewlekłego stanu zapalnego często dochodzi do
bliznowacenia (i innych trwałych zmian). Sprawność organu się zmniejsza.
Popatrzmy np. na siatkówkę w oku - wystarczy stan zapalny i wystarczy, że
powstaną blizny (zrosty). I po "ptakach". Mamy trwałe ubytki w polu widzenia.
Popatrzmy na serce - wystarczy niedokrwienie i martwica. I mamy fragment serca
obumarły. Zapalenie jajowodów lub nasieniowodów - mamy zrosty i niedrożność,
itd., itp. Jesteśmy naprawdę bardzo delikatni. Aż strach się bać :-(.
Może komórki macierzyste otworzą nową erę?


Stefan

[marta.gora]

tom_j23 napisał:


> Ja bym postawił kilka pytań dodatkowych:
> 1. Gdzie tkwi źródło choroby?
> 2. Czy jesteśmy podatni na leczenie homeopatyczne?
> 3. Czy analizowaliśmy, znaleźliśmy i usunęliśmy wszystkie przeszkody w
leczeniu
> ?

Pomijam punkt 2- faktycznie, to jest przeszkoda.
Ale co do pkt. pierwszego- Tomie, gdybysmy mieli szanse na prawidłowy styl
zycia i wg niego zyli, to nie potrzebowalibysmy homeopatii, bo nikt by nie
chorował :)
Wg mnie homeopatia jest po to, by wspomagac naturalne siły organizmu, które
podupadaja na wskutek wymogów aktualnego świata. Oczywiście, że bez głebszych
zmian nie osiagniemy pełni zdrowia, ale jest cos takiego jak pole zdrowotne,
czyli co w ilu procentach wpływa na nasze zdrowie. Jest tam np. styl zycia (w
pełni zalezny od nas, np. dieta, odpoczynek, reakcje na stresy), jest tez
opieka zdrowotna (chocby poprzez badania profilaktyczne, obecną wiedzę nt.
chorób i zdroiwa- bez naszego wpływu), czynniki genetyczne (czyli też bez
wpływu) i wreszcie -środowisko: społeczne, przyrodnicze, czyli cos następnego,
na co nie mamy wpływu, bo pisanie o tym, ze mozna zmienic np. prace, gdzie sa
pomalowane ściany alergizującą nas farbą czy wynieść się z miasta jest UTOPIĄ-
jeden rodzaj stresu ZAWSZE zamienia się na inny, który i tak niszczy nasze
zdrowie! Owszem, mozna nauczyć się reakcji na stresy, mozna nauczyc się
rozwiązywania konfliktów, ale nie mamy wpływu NA WSZYSTKO! I chocby po to jest
potzrebna homeopatia, by nas wspomóc. o jesli nie- to jaki cel ma homeopatia???
Co do podłoża psychosomatycznego- to jest bardzo wygodny worek- wrzucić cos,
czego współczensa nauka jeszcze nie rozstrzygneła do tego wora i spokój.
Przypominam tylko, ze za taką chorobe do niedawna uchodziły wrzody zołądka i
XII-cy.I sorry- prawie wszystkie wrzody znikaja po pzreleczeniu antybiotykami,
i dieta ma tu znaczenie tylko pomocnicze, na kilka dni. Innymi słowy- dieta
wrzodów nie wyleczysz- jak do niedawna mniemano.
Co do punktu 3- nie wszyscy sa pracoholikami; właściwie większośc z nas
pracuje, by zyc, a nie zyje po to, by pracować. Pomijam wyjatki. chodzi mi o
tzreźwo myslące osoby- takie, które uważają zdrowie za najcenniejszą wartośc w
zyciu- bo bez niej niczego sie nie osiagnie.

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> Ale co do pkt. pierwszego- Tomie, gdybysmy mieli szanse na prawidłowy styl
> zycia i wg niego zyli, to nie potrzebowalibysmy homeopatii, bo nikt by nie
> chorował :)

Nie zgadzam się. Należy odróżnić czynniki ryzyka, od zwykłego
przestrzegania "zasad BHP". Weź np. instrukcję dotyczącą pracy przy komputerze
(każdy pracodawca winiem przeszkolić pracownika i taką instrukcję mu wręczyć).
Znajdziesz tam czarno na białym jakie wymiary winno mieć stanowisko, jaka
odległość ekranu od monitora, jakie przerwy powinny być robione, itd. To
zostało zbadane, stwierdzone i zalecone. A kto tego przestrzega?

> bo pisanie o tym, ze mozna zmienic np. prace, gdzie sa
> pomalowane ściany alergizującą nas farbą czy wynieść się z miasta jest UTOPIĄ-

Nie, nie - nie pisałem, że można zmienić (bo może nie można), ale że może to
być przyczyną nieskuteczności leczenia.
A czy można, czy nie - to też ciekawy wątek i chętnie podyskutuję, jeśli
chcesz :-).

> jeden rodzaj stresu ZAWSZE zamienia się na inny, który i tak niszczy nasze
> zdrowie!

Dokładnie - i to może być właśnie trudność w skutecznym leczeniu.

> I chocby po to jest
> potzrebna homeopatia, by nas wspomóc. o jesli nie- to jaki cel ma
> homeopatia???

No dobrze, ale homeopatia - to jakiś model leczenia. I w tym modelu zakłada
się, że usuwamy (w maksymalnym stopniu) czynniki zewnętrzne, po czym bodźcujemy
organizm minimalnymi dawkami. Jeśli ten model leczenia w całości nam nie
odpowiada (albo jest po prostu nie do zrealizowania), to nie możemy oczekiwać
skuteczności.

> Co do podłoża psychosomatycznego- to jest bardzo wygodny worek- wrzucić cos,
> czego współczensa nauka jeszcze nie rozstrzygneła do tego wora i spokój.

Nie traktuję tego jak worka. Znów pokazuje kolejną z możliwych przyczyn
nieskuteczności leczenia. Na ten temat też znajdziesz w Organonie kilka
paragrafów. I zapewnienie "spokoju ducha" też jest jednym z elementów metody.
Hahn. podaje obrazowy przykład słuchania gry na flecie, która w zgiełku jest po
prostu niesłyszalna. Metoda opiera się na minimalnych dawkach substancji i
nietrudno dojść do wniosku, że "poziom szumu" musi być odpowiednio niski, żeby
metoda działała. Jeśli nie jesteśmy w stanie tego zapewnić, to po prostu należy
użyć innej metody.


Stefan

[marta.gora]

tom_j23 napisał:

>
> Nie zgadzam się. Należy odróżnić czynniki ryzyka, od zwykłego
> przestrzegania "zasad BHP".

Chyba nie rozumiesz, o co mi chodzi.Mnie chodzi nie o kamuflaż, ale o
autentyczne przestrzeganie wszelkich zasad zdrowego stylu zycia- począwszy od
prawidlowej, zbilansowanej diety, a skonczywszy na życiu w drewnianym domku i
posiadaniu lnianych ubrań :)


>
> Nie, nie - nie pisałem, że można zmienić (bo może nie można), ale że może to
> być przyczyną nieskuteczności leczenia.
> A czy można, czy nie - to też ciekawy wątek i chętnie podyskutuję, jeśli
> chcesz :-).
>

Jesli masz rodzine na głowie, bezrobocie sięgające 20%, wspanialy zespół
pracowników, którzy tak naprawdę tworza rodzine, dogodny dojazd do pracy (np.
spacerkiem po rozległym parku) to bardzo mocno byś się zastanawial, czy
porzucic taka pracę z powodu ścian :)
"Nic dwa razy się nie zdarza"- Maanam tak spiewa :)

Pewnie, ze jak się kto uprze, to poszuka czegos zamiennego. Tylko te stresy po
drodze mogą go o wiele więcej kosztowac, niz ściany :)


>
> Dokładnie - i to może być właśnie trudność w skutecznym leczeniu.

Tom- stresy to nasz codzienny towarzysz zycia i utopia jest stwierdzenie, że da
się ich uniknąć. Rzecz natomiast w tym, by nad stresami panowac i umieć je
umiejętnie rozładowywać, aby nie szkodziły naszemu zdrowiu :) I owszem- tego
mozna się nauczyć.

>
>
> No dobrze, ale homeopatia - to jakiś model leczenia. I w tym modelu zakłada
> się, że usuwamy (w maksymalnym stopniu) czynniki zewnętrzne, po czym
bodźcujemy
>
> organizm minimalnymi dawkami. Jeśli ten model leczenia w całości nam nie
> odpowiada (albo jest po prostu nie do zrealizowania), to nie możemy oczekiwać
> skuteczności.

Znowu mnie nie zrozumiałeś: chodziło mi o sytuacje, kiedy w podanych przez
Ciebie trzech punktach mamy pozytywną sytuacje, a mimo to homeodok i tak ma
WIELOLETNI PROBLEM z doborem środka.
>
>
>
> Nie traktuję tego jak worka. Znów pokazuje kolejną z możliwych przyczyn
> nieskuteczności leczenia.

Niektórzy naukowcy (współczesni) uważaja, że przyczyna zdecydowane wiekszości
chorób jest psychika i nieumiejetnośc radzenia sobie ze stresem.
To chyba homeopatii dobrze by nie wrózyło, bo w kontekście tego, co napisałes,
oznaczałoby, ze wiekszości cierpiacym po prostu nie mozna pomóc.

I
> Hahn. podaje obrazowy przykład słuchania gry na flecie, która w zgiełku jest
po
>
> prostu niesłyszalna. Metoda opiera się na minimalnych dawkach substancji i
> nietrudno dojść do wniosku, że "poziom szumu" musi być odpowiednio niski,
żeby
> metoda działała. Jeśli nie jesteśmy w stanie tego zapewnić, to po prostu
należy
>
> użyć innej metody.

To jest jak najbardziej logiczne- i z tym się zupełnie zgadzam.

[kama58]

marta.gora napisała:
> Znowu mnie nie zrozumiałeś: chodziło mi o sytuacje, kiedy w podanych przez
> Ciebie trzech punktach mamy pozytywną sytuacje, a mimo to homeodok i tak ma
> WIELOLETNI PROBLEM z doborem środka.

Tom pewnie odpowie, że widocznie nie wszystkie przeszkody zostały usunięte:)

Dobrać lek i po kłopotach ... W pewnym sensie to utopia. Ale niektórym się
udaje. Podobnie jak wygrać "6" w toto-lotka. Inni muszą się zadowolić nagrodą za
"3", a dla wielu i taki dar losu pozostanie w sferze marzeń.

[tom_j23]

kama58 napisała:

>
> Tom pewnie odpowie, że widocznie nie wszystkie przeszkody zostały usunięte:)

Dokładnie :-). Niektórych przyczyn nie da się usunąć, co nie oznacza, że ich
nie ma. Inne przyczyny pozostaną przed nami ukryte na zawsze, co również nie
oznacza, że ich nie ma.
Generalnie - nie ma skutku bez przyczyny. Więc jeśli chorujemy, to zawsze jest
jakaś tego przyczyna - choćby właśnie nasza słabsza budowa, czy skłonność do
chorób (skaza).
Procesz naprawczy jest dwutorowy. Jeden tor - to znaleźć i zlikwidować
przyczynę i drugi - to podać lek powodujący naprawę tego, co przyczyna zepsuła.
Samo naprawianie bez usuwania przyczyny nie zawsze jest skuteczne. Oczywiście
zdaję sobie sprawę, że nie wszystkie przyczyny mogą być znalezione i usunięte.
I w tym sensie homeopatia jest ułomna (tak jak i każda inna metoda).


Stefan

[tom_j23]

marta.gora napisała:


> Chyba nie rozumiesz, o co mi chodzi.Mnie chodzi nie o kamuflaż, ale o
> autentyczne przestrzeganie wszelkich zasad zdrowego stylu zycia- począwszy od
> prawidlowej, zbilansowanej diety, a skonczywszy na życiu w drewnianym domku i
> posiadaniu lnianych ubrań :)

Chyba rzeczywiście nie rozumiem, o co Ci chodzi :-).
Pewnie, że ideałem byłoby żyć tak idealnie jak piszesz. Ale jasnym jest też, że
tak nie zawsze się da.
A gdzieś obok stoi sobie homeopatia jako metoda. I Ty pytasz, czemu czasem jest
nieskuteczna. A ja odpowiadam, że na to _mogą_ (nie twierdzę, że muszą, ani nie
twierdzę, że to jedyne ograniczenia) mieć wpływ czynniki zewnętrzne
(np. "trujące ściany"). I chyba nie ma tu co dalej sprawy roztrząsać. Może to
być jedna z przeszkód w leczeniu. Jeśli potrafimy ją "obejść", to plus dla nas.
Jeśli nie - to mówimy trudno, i żyjemy dalej.


> Jesli masz rodzine na głowie, bezrobocie sięgające 20%, wspanialy zespół
> pracowników, którzy tak naprawdę tworza rodzine, dogodny dojazd do pracy (np.
> spacerkiem po rozległym parku) to bardzo mocno byś się zastanawial, czy
> porzucic taka pracę z powodu ścian :)

Kurczę - ale naprawdę niepotrzebnie wchodzimy w temat "można - nie można"
(zmienić pracę), "warto - nie warto", itd.
Oceniamy skuteczność homeopatii i możliwe przeszkody w leczeniu.


> Tom- stresy to nasz codzienny towarzysz zycia i utopia jest stwierdzenie,
> że da się ich uniknąć. Rzecz natomiast w tym, by nad stresami panowac i
> umieć je umiejętnie rozładowywać, aby nie szkodziły naszemu zdrowiu :) I
> owszem- tego mozna się nauczyć.

Oj - widzę, że uderzyłem w jakiś "czuły punkt" :-). I Kama i Ty, chcecie mnie
przekonać, że "tak się nie da".
A ja Was wcale nie usiłuję przekonywać, że się da. Choć wywołany do tablicy w
tej chwili napiszę, "że się da", ale nie o to chodzi.
Ułomnością homeopatii jest m.in. to, że leczenie wymaga usunięcia przeszkód w
powrocie do zdrowia. I tyle. Ta metoda niczego nie suplementuje. To nie są
witaminy, odżywki, czy związki chemiczne, które w nas coś przebudują, wzmocnią,
czy wyeliminują. Lek, tzw. "konstytucyjny" może przywrócić równowagę, tzn.
doprowadzić do stanu, w którym organizm na standardowe bodźce zewnętrzne
odpowiada standardowymi reakcjami. Jeśli bodźce zewnętrzne
są "ponadstandardowe", to organizm może reagować w sposób chorobowy. W tym
układzie lek "konstytucyjny" nie jest w stanie za wiele zdziałać, bo nie jest
jego zadaniem przesuwanie granic wydolności organizmu.


> Znowu mnie nie zrozumiałeś: chodziło mi o sytuacje, kiedy w podanych przez
> Ciebie trzech punktach mamy pozytywną sytuacje, a mimo to homeodok i tak ma
> WIELOLETNI PROBLEM z doborem środka.

Tu chyba akurat zrozumiałem :-). Może oczywiście być tak, że rzeczywiście
wszystkie te warunki są spełnione i wtedy - być może - wina leży po stronie
homeopaty lub też jeszcze gdzie indziej.
Ja jednak zwracam uwagę, że często jest taki stan, w którym _wydaje_ się nam,
że te warunki są spełnione, a jednak mimo to - nie są. Dlatego pisałem o
poszukiwaniu ukrytej przeszkody w leczeniu. I dałem kilka przykładów. Ale
oczywiście tych przeszkód może być wiecej i możemy po prostu nie zdawać sobie z
nich sprawy. Może nas ciągle boleć głowa, możemy mieć dobrany lek konstytucyjny
i jednocześnie możemy być ciągle czymś "podtruwani" (choćby "ścianą") nie
zdając sobie z tego sprawy.
Sama też pisałaś np. o uwarunkowaniach genetycznych. Czy homeopatia może wtedy
być skuteczna? Nie wiem. Czytałem taki artykuł, w którym było napisane, że
skaza (wada genetyczna?), która powstaje w którymś pokoleniu może wymagać kilku
kolejnych pokoleń do całkowitego jej wyeliminowania.


> Niektórzy naukowcy (współczesni) uważaja, że przyczyna zdecydowane wiekszości
> chorób jest psychika i nieumiejetnośc radzenia sobie ze stresem.

Niestety - im dłużej się tym zajmuję - tym bardziej jestem skłonny podzielić
ten pogląd.

> To chyba homeopatii dobrze by nie wrózyło, bo w kontekście tego, co
> napisałes, oznaczałoby, ze wiekszości cierpiacym po prostu nie mozna pomóc.

Niestety - muszę się z Tobą zgodzić.


Stefan

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> tom_j23 napisał:
>
>
> > Ja bym postawił kilka pytań dodatkowych:
> > 1. Gdzie tkwi źródło choroby?
> > 2. Czy jesteśmy podatni na leczenie homeopatyczne?
> > 3. Czy analizowaliśmy, znaleźliśmy i usunęliśmy wszystkie
> > przeszkody w leczeniu?

Tu jeszcze drobne uzupełnienie. Jakoś tak w toku dyskusji połączyły się nam
punkty pierwszy z trzecim.
Otóż - źródło (przyczyna) nie jest tożsama z przeszkodą w leczeniu. Np. picie
kawy nie będzie przyczyną zapalenia uszu, ale może być przeszkodą w wyleczeniu
(w efektywnym działaniu "kulek"). Podobnie podawane na forum wielokrotnie
uwagi na temat mięty, czy kamfory. Same w sobie są ok i nie powodują chorób,
ale mogą neutralizować inne leki i dlatego w czasie leczenia trzeba na pewne
rzeczy uważać.
Oczywiście - często te dwie sprawy będą się ze sobą łączyć, ale - to co jest w
naszym życiu stałe i nie może być w stanie normalnym wyeliminowane (np. stres),
na etapie leczenia powinno być usunięte. Po prostu w czasie leczenia (zwłaszcza
homeopatycznego) należy zapewnić organizmowi maksymalny komfort.
I teraz - jeśli rozmawiamy o wieloletniej próbie dobrania leku - to widzimy, że
jest to trudna sprawa, bo pacjent może miesiąc, czy dwa po wybraniu pierwszego
leku próbować zachować warunki dobrego leczenia, ale w końcu dochodzimy do
sytuacji, gdy kolejne leki bierze w trakcie normalnego działania (nie może
przecież przez kila lat się oszczędzać). I wtedy trudno jest ocenić efekt, bo
tu był wyjazd, tam urlop, tu się zdenerwował, a tam się przeziębił. I potem się
zastanawiamy - ten katar - to po Lycopodium? czy zwykłe przeziębienie? to
podenerwowanie - to po leku, czy po pracy, itd.
W tym kontekście patrząc na sprawę - dobieranie leku głęboko działającego jest
naprawdę trudne.


Stefan

Do Toma :)

[marta.gora]

Z tego, co piszesz, wynika, że homeopatia jest zarezerwowana dla bardzo waskiej
grupy osób- tzn. takich, które bez problemu mogą zmienic prace, miejsce zycia,
ba- w ogóle zrezygnowac z pracy i lezeć, odpoczywać czekając na działanie
kulek :)
czyli- dla dawnej szlachty czy mieszczan, którzy mieli słuzbe i przynoszące
zyski folwarki czy inne dobra :)
No a przeciez kiedy powstawała homeopatia, to duzo brakowało do ideału
atmosfery, niezbednej do sukcesu homeopatycznego: może i środowisko zatrute nie
było (ściany :), ale ogólnie niski poziom higieny i warunki zycia w ogóle nie
sprzyjały zachowaniu zdrowia :)
Z drugiej strony piszesz o wymogu zachowania czy spełnienia wielu warunków do
tego, by kulki "zadziałały". Natomiast zycie pokazuje, ze tak byc nie musi: np.
skaleczenie u dzieci czy ukąszenie owada- dziecko cos zjadło, cos wypiło, a
podana kulka i tak zadziałała :) Wiec mysle, że jednak prawda lezy gdzies
pośrodku i jednak bardzo duzo zalezy od lekarza, a nie tylko od pacjenta.
Co do połaczenia punktu 1 i 3, to chyba jakoś tak naturalnie idzie ze sobą w
parze :)
Tomie! Ja na siłe usiłuje szukać jakiś argumentów za pozostaniem pacjentka
homeodoka, który w ocenie wielu jest najlepszy po tej stronie Wisły- mimo, iz
nie znalazłam spekatkularnych sukcesów, osiagnietych dzieki niemu. A tak w
odóle- nie mam pojecia skąd się wzieła ta opinia- czy to nie na zasadzie
przekazywania sobie czegoś? Przyznam, ze w wielu rozmowach ja tez
przedstawiałam go jako jednego z najlepszych :(

[tom_j23]

marta.gora napisała:

> Z tego, co piszesz, wynika, że homeopatia jest zarezerwowana dla bardzo
> waskiej grupy osób- tzn. takich, które bez problemu mogą zmienic prace,
> miejsce zycia, ba- w ogóle zrezygnowac z pracy i lezeć, odpoczywać czekając
> na działanie kulek :)

Ech - przesadzasz. Mamy taką sytuację, że generalnie - to działa bez względu na
to, czy znajdziemy przyczynę, czy też nie, czy usuniemy przeszkody w leczeniu
czy nie. Po prostu w tych przypadkach, w których działa - nie zastanawiamy się
głębiej nad sprawą. I na tym tle pojawiają się przypadki "szczególne". I o tych
przypadkach rozmawiamy. Przykład z wit. B12, który podałaś jest doskonały. Nie
pomogła homeopatia, bo prawdopodobnie istniała konkretna nierozwiązywalna przez
homeopatię przyczyna takiego stanu. Dlatego jeśli dobieranie leku trwa zbyt
długo i nie widać postępów w leczeniu należy po prostu szukać przyczyny lub
innej metody. W tym konkretny wypadku można było np. suplementować wit. B12,
czego homeopatią oczywiście nie można zrobić.
Sama pisałaś, że tych środków nie jest zbyt wiele. Więc założenie o
niemożności "trafienia" jest takie sobie. W końcu można przepróbować wszystkie
z danej grupy. Z tego wynika prosty wniosek - jeśli przepróbowaliśmy wszystkie
i nic nie działa - to po prostu istnieje taka przyczyna choroby, której
homeopatia nie może (u tego pacjenta) rozwiązać.


> Wiec mysle, że jednak prawda lezy gdzies
> pośrodku i jednak bardzo duzo zalezy od lekarza, a nie tylko od pacjenta.

No to weź po kolei (np. co dwa miesiące) wszystkie leki z danej grupy. Po kilku
latach przebadasz wszystkie. No i co jeśli nie zadziała? Czyja wina?
Oczywiście - dobry lekarza "trafi" szybciej. Ale jeśli mówimy o wieloletnim
dobieraniu leku - to raczej wątpię w "winę" lekarza. No może "wina" jest taka,
że powinien szybciej dać sobie i pacjentowi spokój z leczeniem tą metodą.

> Co do połaczenia punktu 1 i 3, to chyba jakoś tak naturalnie idzie ze sobą w
> parze :)

Idzie, ale chciałem wyjaśnić, czemu rozbiłem to na dwa punkty. Przyczyna nie
jest tożsama z przeszkodą.


> Tomie! Ja na siłe usiłuje szukać jakiś argumentów za pozostaniem pacjentka
> homeodoka, który w ocenie wielu jest najlepszy po tej stronie Wisły- mimo, iz
> nie znalazłam spekatkularnych sukcesów, osiagnietych dzieki niemu. A tak w
> odóle- nie mam pojecia skąd się wzieła ta opinia- czy to nie na zasadzie
> przekazywania sobie czegoś?

Tu Ci nic nie doradzę.



Stefan

[marta.gora]

tom_j23 napisał:

>
> Ech - przesadzasz. Mamy taką sytuację, że generalnie - to działa bez względu
na
>
> to, czy znajdziemy przyczynę, czy też nie, czy usuniemy przeszkody w leczeniu
> czy nie.

Ba, homeopatie mozna stosowac nawet np. w SM, colitis ulcerosa czy chorobach
reumatycznych, więc jednak wczesniejsze agrumenty o stanach przewlekłych,
zmianach utrwalonych czy nabytych droga dziedziczenia chyba jednak mozna
odłozyć do lamusa :)

Przykład z wit. B12, który podałaś jest doskonały. Nie
> pomogła homeopatia, bo prawdopodobnie istniała konkretna nierozwiązywalna
przez
>
> homeopatię przyczyna takiego stanu. (...)W tym konkretny wypadku można było
np. suplementować wit. B12,

No własnie problem nie polegał na tym, ze nie było dostatecznej wit. B12 w
pozywieniu, tylko na tym, ze było zaburzone jej wchłanianie- az do przerwania
tego procesu w ogóle. Suplementacja by tu nic nie dała- potrzeba bylo
przywrócic procesy wcjhłaniania (na poczatrku leczenia jeszcze funkcjonowały i
wg mnie własnie tu prawidłowo dobrane kulki mialy pole do popisu).

> No to weź po kolei (np. co dwa miesiące) wszystkie leki z danej grupy. Po
kilku
>
> latach przebadasz wszystkie.

Proste, ale po co tracic czas na eksperymenty, skoro sa lekzre homeopaci,
którzy umieja to zrobic w o wiele krótszym czasie?
:0)

> Oczywiście - dobry lekarza "trafi" szybciej. Ale jeśli mówimy o wieloletnim
> dobieraniu leku - to raczej wątpię w "winę" lekarza. No może "wina" jest
taka,
> że powinien szybciej dać sobie i pacjentowi spokój z leczeniem tą metodą.

I o to właśnie chodzi. Chociaż jest jeszcze inne rozwiązanie- zmiana homeopaty.
Bo mozna byc tak pewnym siebie i niby poznac pacjenta przez te wiele lat, ze
zupełnie nie dostrzega sie tego, co może być oczywiste dla innego.


>
> Tu Ci nic nie doradzę.

Dlaczego???? w końcu byłes jednym z pierwszych, którzy wspomnieli mi o J jako o
jednym z najlepszych homeodoków w czasach III RP. No chyba wiesz coś więcej na
ten temat, niz zdołałam ja ustalić? Bo z tego mojego ustalania za wiele
optymizmu nie zostało :(

>

[tom_j23]

marta.gora napisała:

>
> Ba, homeopatie mozna stosowac nawet np. w SM, colitis ulcerosa czy chorobach
> reumatycznych, więc jednak wczesniejsze agrumenty o stanach przewlekłych,
> zmianach utrwalonych czy nabytych droga dziedziczenia chyba jednak mozna
> odłozyć do lamusa :)

Dlaczego odłożyć? Próbujesz zamknąć sprawę jako czarno-białą. Działa, albo nie.
I włożyć albo do jednej przegródki, albo do drugiej. A tak nie jest. Generalnie
działa, ale u niektórych osób lub w niektórych przypadkach mamy taką sytuację,
że nie zadziała, albo jest już za późno, albo jeszcze co innego. Poza tym -
może nie zadziałać w 100%, ale jednak dać poprawę. Więc nie można sprawy
zamknąć jako czarno-białej. Zawsze trzeba próbować, a jeśli nie działa -
próbować czego innego. Takie życie :-(.


> I o to właśnie chodzi. Chociaż jest jeszcze inne rozwiązanie- zmiana
> homeopaty.

No jest. To zawsze można zrobić.



> > Tu Ci nic nie doradzę.
>
> Dlaczego???? w końcu byłes jednym z pierwszych, którzy wspomnieli mi o J
> jako o jednym z najlepszych homeodoków w czasach III RP. No chyba wiesz coś
> więcej na ten temat, niz zdołałam ja ustalić? Bo z tego mojego ustalania za
> wiele optymizmu nie zostało :(

No ale co mam Ci napisać? W leczeniu - poza fachowością (która oczywiście jest
bardzo ważna) liczy się "czynnik ludzki". Powinnaś być zadowolona z leczenia i
mieć możliwość podyskutowania (choćby takiego jak tu). Jeśli czujesz niedosyt i
brakuje ci tego elementu, to może to być właśnie owa "przeszkoda" w leczeniu.
Musisz sama zadecydować co dalej.


Stefan

[majaa4]

Witam. Przepraszam, że się wtrącę.
Zanim wypowiem się na temat, pozwolę sobie zauważyć, iż zdążyłam już
nieco "poznać" Stefana - chylę czoła i pozdrawiam serdecznie :-))
Jestem mamą 12 letniego dziecka z astmą. 10 lat temu próbowaliśmy
homeopatii, NIESTETY BEZ SKUTKU. Minęło 12 długich lat bezskutecznej walki o
zdrowie i życie dziecka, także zdrowie moje i męża. Zatoczyliśmy ogromne koło i
wróciliśmy do punktu wyjścia. Zainteresowałam się szeroko pojętą medycyną
naturalną i znacznie dogłębniej homeopatią. Po wielu miesiącach
mojej „transformacji” wreszcie zrozumiałam, że aby być zdrowym nie wystarczy
trzymać się zasady „WEŹ PIGUŁKĘ”. Bardzo mi przykro, ale sprawa jest niestety o
wiele bardziej skomplikowana.
Tutaj „pokrótce” opisałam swoją drogę do zdrowia i wybrane źródła, które mi w
tym pomogły: www.forum.mukowiscydoza.pl/viewtopic.php?
t=149&start=0&sid=7a73d8843a11d8bd1f9811c65cc37f5a

Pozdrawiam
Maja

[tom_j23]

majaa4 napisała:

> Witam. Przepraszam, że się wtrącę.

Ależ - nie ma za co :-).

> pozdrawiam serdecznie :-))

Dziękuję i pozdrawiam wzajemnie :-))).



Stefan

[kama58]

Kwestia czy można czy nie pozbyć się czynników, które są przeszkodą w leczeniu
to temat na inną dyskusję. Ludzie jednak szukają w homeopatii pomocy, wtedy
kiedy owa ściana nie przeszkadza Józiowi być zdrowym, a nam tak. Rozumowanie
niby proste: skoro przebywamy w jednym pomieszczeniu i on nie ma objawów
chorobowych, a mnie szkodzą "wyziewy", to niech dzieki kulkom przestaną. Jeżeli
jesteśmy uczuleni na mleko i przestaniemy je pić, siłą rzeczy znikną
niekorzystne objawy. Dążymy jednak do tego, aby mimo tego mleka, dzięki kulkom
kiedyś pozbyć się np wysypki.

Jeżeli jedni w tych samych warunkach funkcjonują normalnie, a inni są ciagle
zmęczeni to nie dziwmy się, że poszukują ratunku m.in. w kulkach bez stawiania
swojego życia na głowie. Dlaczego więc homeo nie działa? Pewnie nie ma jedynie
słusznej odpowiedzi, podobnie jak na pytanie dlaczego właściwie (w innych
przypadkach) działa.

[majaa4]

Dlaczego więc homeo nie działa? Pewnie nie ma jedynie
> słusznej odpowiedzi, podobnie jak na pytanie dlaczego właściwie (w innych
> przypadkach) działa.

No i sama sobie odpowiedziałaś na pytanie :-))

Człowiek to nie samochód. To o wiele bardziej skomplikowana maszynka, gdzie 2+2
nie koniecznie musi równać się 4. Chociaż analogicznie, jeśli do konkretnego
samochodu wlejemy nieodpowiednie paliwo, daleko nie zajedziemy.
Chyba warto się nad tym zastanowić :-)

Maja.

[kama58]

majaa4 napisała:

> Człowiek to nie samochód. To o wiele bardziej skomplikowana maszynka, gdzie
2+2 nie koniecznie musi równać się 4. Chociaż analogicznie, jeśli do konkretnego
> samochodu wlejemy nieodpowiednie paliwo, daleko nie zajedziemy.
> Chyba warto się nad tym zastanowić :-)

Pewnie, podobnie - nawet najlepsze paliwo nie gwarantuje, że dojedziemy do celu:)

[tom_j23]

kama58 napisała:

> kiedy owa ściana nie przeszkadza Józiowi być zdrowym, a nam tak. Rozumowanie
> niby proste: skoro przebywamy w jednym pomieszczeniu i on nie ma objawów
> chorobowych, a mnie szkodzą "wyziewy", to niech dzieki kulkom przestaną.
> Jeżeli jesteśmy uczuleni na mleko i przestaniemy je pić, siłą rzeczy znikną
> niekorzystne objawy. Dążymy jednak do tego, aby mimo tego mleka, dzięki kulkom
> kiedyś pozbyć się np wysypki.


Chyba jednak przesadą jest porównywanie szkodliwości wyziewów do alergii
pokarmowej na popularne składniki żywnościowe. Człowiek drogą ewolucji
przystosował się do jakiejś diety i jakiegoś sposobu odżywiania. Jeśli nie może
się w ten sposób odżywiać, tzn. że jego mechanizmy odbiegają od średniej
wypracowanej w drodze ewolucji. Można probować wobec tego homeopatią (lub
inaczej) spróbować go sprowadzić na tę drogę środka.
Natomiast czynniki szkodliwe - to te, które nie były uwzględniane w ewolucji. I
jeśli nawet sąsiadowi nie przeszkadzają wyziewy ze ściany, to nie sposób
wymagać od jakiejkolwiek metody leczniczej, aby sprowadziła nas na drogę
tolerowania czegoś, co nie jest w nas z założenia zaprogramowane.

Sprawa jest prosta - nie bardzo rozumiem nad czym tu się zastanawiać. Jeśli
znamy przyczynę choroby i możemy tę przyczynę usunąć - to nie ma co gdybać i
kombinować, tylko ja usunąć, a homeopatią (czy innymi metodami) usunąć powstałe
szkody.

Jeśli nie znamy - to też nie ma co gdybać, bo i tak nic nie zrobimy. Jedyne co
możemy zrobić, to uważniej obserwować chorobę, kiedy objawy się nasilają, itp.,
aby czynnik chorobotwórczy namierzyć (ewentualnie wdrożyć diagnostykę). Możemy
oczywiście równolegle prowadzić leczenie, ale ze świadomością, że skutek może
byc marny (spróbuj wyleczyć odcisk na stopie bez zmiany obuwia, który go
wywołał).

Jeśli natomiast przyczynę znamy, a jej świadomie nie usuwamy - to jest już nasz
osobisty wybór. Możemy oczywiście w tej sytuacji próbować np. "przyzwyczaić"
nogę do buta, ale zarzuty do jakiejkolwiek metody, że nie działa są moim
zdaniem w tej sytuacji chybione.


Stefan

[kama58]

tom_j23 napisał:


>Można probować wobec tego homeopatią (lub
> inaczej) spróbować go sprowadzić na tę drogę środka.

Z Twoich wcześniejszych wypowiedzi wynikało, że raczej niespecjalnie można (w
końcu, kto powiedział, że człowiek bezwzględnie jest zaprogramowany na mleko)

> Natomiast czynniki szkodliwe - to te, które nie były uwzględniane w ewolucji.
> jeśli nawet sąsiadowi nie przeszkadzają wyziewy ze ściany, to nie sposób
> wymagać od jakiejkolwiek metody leczniczej, aby sprowadziła nas na drogę
> tolerowania czegoś, co nie jest w nas z założenia zaprogramowane.

Kurcze, te spaliny, zatrute powietrze, chemia w pokarmach - skoro nie ma
ratunku, przyjdzie paść słabym jednostkom ;)

> Jeśli natomiast przyczynę znamy, a jej świadomie nie usuwamy - to jest już
nasz osobisty wybór.

Chyba każdy, jeśli zna przyczynę, próbuje ją w miarę możliwości i sytuacji usunąć.
Ale w sumie dobrze że ostrzegasz. Niech każdy ma świadomość, że kulki to nie
panaceum na wszelkie dolegliwości fizyczne i psychiczne.

[tom_j23]

kama58 napisała:

> tom_j23 napisał:
>
> >Można probować wobec tego homeopatią (lub
> >inaczej) spróbować go sprowadzić na tę drogę środka.
>
> Z Twoich wcześniejszych wypowiedzi wynikało, że raczej niespecjalnie można (w
> końcu, kto powiedział, że człowiek bezwzględnie jest zaprogramowany na mleko)

Na mleko - masz rację, ale ja uogólniłem pisząc "popularne składniki
żywnościowe". W końcu coś trzeba jeść :-).
Łatwiej jest coś naprawić, niż wprowadzić do organizmu nową cechę.


> Kurcze, te spaliny, zatrute powietrze, chemia w pokarmach - skoro nie ma
> ratunku, przyjdzie paść słabym jednostkom ;)

Obawiam się, że nie tylko słabym. Czy sądzisz, że można się bezkarnie zatruwać,
a homeopatia ma być remedium na to?

>
> Chyba każdy, jeśli zna przyczynę, próbuje ją w miarę możliwości i sytuacji
> usunąć.

No ciekawe - ilu palaczy rzuca palenie po diagnozie "rak płuc"?
Kto jeszcze nie wie, że palenie szkodzi? I kto - Twoim zdaniem nie może rzucić
palenia - bo musi palić i już? Czy interesowałaś się statystykami raka płuc?
(ja tak). Owszem - zdarza się on u nie palących, ale ryzyko zachorowania u
palących i niepalących jest jak dzień do nocy.
A jednak ludzie palą - taka nasza natura :-(.


Stefan

[kama58]

tom_j23 napisał:
> Obawiam się, że nie tylko słabym. Czy sądzisz, że można się bezkarnie zatruwać,

Patrząc na ryby, które przzwyczaiły się do życia w ściekach - kto wie?

> a homeopatia ma być remedium na to?

to własnie rozstrząsamy ...

> No ciekawe - ilu palaczy rzuca palenie po diagnozie "rak płuc"?
Zważywszy, że i tak niewiele czasu im zostało ...:(

> Kto jeszcze nie wie, że palenie szkodzi?
Niektórzy twierdzą, że im nie szkodzi.

>I kto - Twoim zdaniem nie może rzucić
> palenia - bo musi palić i już?

Ten, komu palenie sprawia przyjemność i twierdzi, że w jego przypadku więcej za
niż przeciw.Ale to już jest świadomy wybór. Albo ten, kto jest uzależniony, ma
słabą wolę, sporo stresu. I w tym drugim przypadku jak najbardziej pytanie na
miejscu, czy homeo może wtedy pomóc, chociazby rzucić palenie

>Czy interesowałaś się statystykami raka płuc?
Znam ciekawsze zajęcia:) Nie interesuje mnie to zbytnio.

> A jednak ludzie palą - taka nasza natura :-(
Dawniej też palili.

[tom_j23]

kama58 napisała:

>
> Patrząc na ryby, które przzwyczaiły się do życia w ściekach - kto wie?

Patrz na cykl pokoleniowy u ryb i ich stopień złożoności. Za tyle pokoleń i po
uwzględnieniu naszej skomplikowanej budowy, to i my się przystosujemy.


Może na zakończenie tej dyskusji - bo późno się zrobiło - jeden link:
www.e-medica.pl/Recepty/recepta_glowna.htm

Stefan

Do Kamy

[marta.gora]

W naturze jest cos takiego, jak eliminacja słabych osobników- i dlatego np.
częśc ryb wygineła, bo sie nie przystosowała do zmienionych warunków zycia.
czlowiek tez byłby na wymarciu, tzn. pozostalyby tylko zdrowe, bezusterkowe
osobniki, gdyby... nie medycyna. To nie jest kiepski żart, ani nie nawoływanie
do pozostawiania spraw samych sobie (choćby dlatego, ze jest sie człowiekiem i
zna sie aktualne mozliwości). To dzieki rozwojowi medycyny mamy tak chorych
ludzi: kiedyś alergicy czy osoby z mukowiscydozą nie przezyliby w obecnych
warunkach środowiskowych, bo nie było takiego rozwoju medycyny. Mozna dzisiaj
leczyc choroby- dawniej smiertelne- a co za tym idzie"defekt" przekazuje sie
dalej, na nastepne pokolenia, i nastepni wymagaja pomocy i interwencji
medycyny. Człowiek nie ma aż takich mozliwości przystosowawczych, by mógł sie
przystosowac i normalnie funkcjonować, np. jedząc obecne wynalazki dzialu
mięsnego, garmażeryjnego, piekarniczego, spozywczego, czy śpiąc w domu z
betonu, na łóżku z MDFu, przykryty stylonowa kołdrą, a na codzień oddychać
oparami z dymiących kominów czy rur wydechowych od samochodów. nie mamy takiej
biologicznej mozliwości! Płacimy za to pojawieniem sie innych problemów
zdrowotnych (typu alergia czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego) i mamy
kolejnych klientów dla medycyny.Oczywiście- najbardziej chorują ci, u których
są "wadliwe" geny i jednocześnie są narażeni na wpływy środowiksa (a kto nie
jest?).
Wg mnie homeopatia moze pomóc tylko tym silnym, zdrowym osobnikom, których
organizmy mimo wszystko nieźle się trzymają, a wymagaja tylko okresowego
wspomagania. Dla "słabeuszy", którzy 100 czy 200 lat temu nie mieliby szans na
przeżycie, obawiam się, że homeopatia nie ma za wiele do zaoferowania :(

[kama58]

marta.gora napisała:

> czlowiek tez byłby na wymarciu, tzn. pozostalyby tylko zdrowe, bezusterkowe
> osobniki, gdyby... nie medycyna.

Podzielam Twój pogląd, no może nie w tak drastycznej wersji, bo przecież
ludzkość leczy się od zawsze.

> To dzieki rozwojowi medycyny mamy tak chorych
> ludzi: kiedyś alergicy czy osoby z mukowiscydozą nie przezyliby w obecnych
> warunkach środowiskowych, bo nie było takiego rozwoju medycyny. Mozna dzisiaj
> leczyc choroby- dawniej smiertelne- a co za tym idzie"defekt" przekazuje sie
> dalej, na nastepne pokolenia, i nastepni wymagaja pomocy i interwencji
> medycyny.

No i tak to się kręci, niestey, a może jednak "stety" :)

> Wg mnie homeopatia moze pomóc tylko tym silnym, zdrowym osobnikom, których
> organizmy mimo wszystko nieźle się trzymają, a wymagaja tylko okresowego
> wspomagania. Dla "słabeuszy", którzy 100 czy 200 lat temu nie mieliby szans na
> przeżycie, obawiam się, że homeopatia nie ma za wiele do zaoferowania :(

Tutaj już nie do końca się zgodzę. To przecież do tych "skażonych" homeo wyciaga
rękę, przynajmniej teoretycznie:) A w praktyce? Napotykamy na schody i dlatego
zapewne homeo nigdy nie będzie na szeroka skalę traktowana równie poważnie jak
medycyna akademicka.
Trzymam kciuki za Twojego synka, zdaj jutro relację.

[majaa4]

kama58 napisała:

„Jeżeli jedni w tych samych warunkach funkcjonują normalnie, a inni są ciagle
zmęczeni to nie dziwmy się, że poszukują ratunku m.in. w kulkach bez stawiania
swojego życia na głowie.”

W porównaniu z życiem w chorobie, dla mnie zmiana systemu żywienia to pestka.
Ale każdy ma inne priorytety.

Jeszcze jedno. Jak się bawimy w czary, to na całej linii :-). Może powinnaś
jeszcze spróbować bioenergii. Być może jesteś zablokowana energetycznie, masz
polokowane czakry i dlatego energia i wibracje kulek, nie są w stanie się
przebić przez te blokady.
To tylko takie moje dywagacje :-)

Maja

[majaa4]

miało być "poblokowane czakry" a nie polokowane :-)
przepraszam.

Maja

[majaa4]

"Dla homeopaty obdarzonego sumieniem noce mogą być długie i bezsenne. Hahnemann
uczył się na próbach i błędach, więc my też musimy tak postępować. Jest to
jedyna ścieżka jaką może podążać lekarz. Nikt nie ma samych doskonałych
osiągnięć. Homeopaci zawsze byli co do tego bardzo szczerzy. Kiedy prawidłowo
dobierze się lekarstwo, a przypadki chorobowe są poważniejsze, pojawiają się
kolejne możliwe trudności. Niektórzy mówią, że nigdy nie zaobserwowali żadnych
problemów, stłumienia, pogorszeń, ani działań ubocznych spowodowanych przez
leki homeopatyczne. Dla nich takie rzeczy są niemożliwe, a zatem w ogóle nie
istnieją. Czyżby znaczyło to tyle, że wszyscy, którzy byli świadkami takich
zjawisk przez ostatnie 200 lat są szaleni? Ci ludzie tak bardzo się wszystkiego
wypierają... "
fragment artukułu "CZY HOMEOPATIA MOŻE BYĆ NIEBEZPIECZNA"
ze str. www.homeopatia.edu.pl/index.asp?idm=1&idp=12&ide=31