Cytomegalia

asiulka1976 z podręcznika pod red. Z. Słomko, K. Drews 25.11.05, 21:30

Wirus cytomegalii,swoisty dla ludzi, po raz pierwszy został wyizolowany z
hodowli komórkowej w roku 1956. Nazwa wirusa pochodzi od zmian jakie powoduje on
w komórce - zakażona komórka znacznie powiększa się zawierając charakterystyczne
wtręty zlokalizowane wewnątrz jądra oraz w cytoplazmie.

Ocenia się, że w Europie Centralnej 60 - 80 % mieszkańców jest nosicielami
wirusa cytomegalii, w Stanach Zjednoczonych nieco mniej, bo 50 - 60 %. Wśród
ciężarnych mieszkanek Europy obecność wirusa na początku ciąży stwierdza się w
45 % przypadków. Tak częste występowanie wirusa cytomegalii w populacji ludzkiej
spowodowane jest łatwym szerzeniem się zakażenia : przez kontakt ze śliną,
moczem, nasieniem, wydzieliną pochwy, w wyniku przetoczenia krwi lub preparatów
krwiopochodnych oraz po przeszczepach narządów.

Najczęściej do zakażenia CMV dochodzi w okresie dzieciństwa ( żłobek,
przedszkole ) oraz w okresie dorastania ( szkoła ). Stąd stosunkowo często
spotykamy się z cytomegalią wrodzoną u młodocianych ciężarnych. Wirus
cytomegalii jest najczęstszą wirusową przyczyną wewnątrzmacicznego zakażenia
płodu. Uważa się, że około 1% noworodków ulega zakażeniu w okresie płodowym,
następstwem czego są zaburzenia i opóźnienia w rozwoju umysłowym, trudności w
nauce, zaburzenia słuchu oraz upośledzenie widzenia.
U dorosłych cytomegalia jest jedną z ważniejszych przyczyn zachorowalności i
umieralności osób z upośledzoną funkcją układu immunologicznego, szczególnie
poddanych przeszczepom lub zakażonych ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV).

Do zakażenia płodu najprawdopodobnie dochodzi podczas wiremii u ciężarnej
( świeże zakażenie ) poprzez barierę naczyń włosowatych i przestrzeni
międzykosmkowych. Występują masywne zmiany zapalne kosmków, aż do ich
obumierania, rozwija się również pierwotne zapalenie kosmówki. Na podstawie
przeprowadzonych badań epidemiologicznych określono grupy wysokiego ryzyka
urodzenia noworodka z wrodzoną infekcją CMV. Należą do nich matki młodociane
oraz pracujące w handlu, a także nauczycielki i opiekunki w żłobkach i
przedszkolach. Szacuje się, że rocznie około 8 - 20 % kobiet pracujących z
małymi dziećmi zaraża się CMV i jest to około 4 razy częściej niż ogół populacji.

Obraz kliniczny
Pierwotna infekcja CMV u zdrowych dorosłych a także u kobiet ciężarnych zwykle
jest bezobjawowa, ale u około 10 % stwierdza się następujące objawy :
podwyższona temperatura ciała, która może utrzymywać się do 30 dni, zmęczenie,
ból głowy, kaszel i ból gardła. Badaniem fizykalnym stwierdza się zapalenie
gardła, powiększenie węzłów chłonnych szyi lub uogólnione, czasami powiększenie
wątroby i śledziony, a także anemię hemolityczną i trombocytopenię.

Infekcja CMV u kobiet ciężarnych
Ciaza nie zmienia przebiegu choroby u ciężarnej, która rozwija się również
bezobjawowo. Infekcja może mieć charakter pierwotny, nawrotowy a także może być
spowodowana innym szczepem wirusa. Uważa się, że ciąża może zwiększać wrażliwość
ciężarnych na zakażenie wirusem oraz na uaktywnienie się postaci dotychczas
nieaktywnych. Zakażenie wirusem cytomegalii jest najczęstszym czynnikiem
infekcji wewnątrzmacicznych wszystkich urodzonych dzieci i dotyczy to około 2%
noworodków. Zakażenie płodu następuje na drodze przenikania wirusa przez łożysko
lub na drodze wstępującej z szyjki macicy przez zachowane błony płodowe.

Najbardziej niebezpieczna dla płodu jest pierwotna infekcja rozwijająca się u
ciężarnej do 20 tygodnia ciąży, bo może prowadzić do małogłowia, oraz zwapnień
śródczaszkowych. Natomiast infekcje rozwijające się w II poołwie ciąży mogą
powodować u noworodków zapalenie wątroby, płuc, ciężką małopłytkowość.

Zakażenia nawracające u matki tylko w 1% przypadków kończy się infekcją wrodzoną
u płodu, bo płód i noworodek chronione są przez przeciwciała wytworzone przez
matkę w trakcie pierwszej infekcji. 40 - 60% noworodków karmionych piersią przez
matki chore na cytomegalię zostaje zakażonych w pierwszych miesiącach życia, ale
infekcje te przebiegają bezobjawowo i nie pozostawiają żadnych konsekwencji.

Infekcje wrodzone występują w 30 - 40% pierwotnych zakażeń przebiegających u
ciężarnych, ale ocenia się, że tylko 1% noworodków rodzi się z cytomegalią
wrodzoną i u około 10% z nich ujawnia się zespół wrodzonej cytomegalii.
Charakteryzuje się on opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, żółtaczką,
powiększeniem śledziony i wątroby, małopłytkowością i zapaleniem płuc a także
zwapnieniami śródczaszkowymi, zapaleniem siatkówki i naczyniówki, głuchotą.
Rokowanie jest bardzo poważne, bo 20 - 30% noworodków umiera, a u tych które
przeżyją mogą rozwinąć się zaburzenia rozwoju umysłowego, upośledzenia słuchu i
wzroku. U wielu tych dzieci po urodzeniu nie żadnych objawów, ale mogą one
rozwinąć się dopiero w okresie szkolnym.

Rozpoznanie cytomegalii u ciężarnej opieramy na badaniu poziomu miana
przeciwciał w klasie IgM i IgG. Obecność przeciwciał klasy IgM ( które jednak
mogą przetrwać do 18 miesięcy od pierwotnej infekcji ) oraz znaczny wzrost
przeciwciał IgG świadczą o istnieniu pierwotnej infekcji, a czułość metody
określana jest na 99%.

Obecność przeciwciał u kobiety na kilka miesięcy przed ciążą świadczy o
przechorowaniu przez nią tej choroby, a obecne przeciwciała chronią ją przed
świeżą infekcją i czynią zakażenie płodu mało prawdopodobnym.

Leczenie cytomegalii u ciężarnych jak dotychczas nie zostało opracowane.
Odbywają się dyskusje nad stosowaniem Gancycloviru ( lek przeciwwirusowy ), ale
efekty są wątpliwe. Trwają też prace nad skuteczną szczepionką, ale nie ma
dowodów potwierdzających fakt, że zastosowanie obecnie istniejącej szczepionki
zapobiega infekcji wewnątrzmacicznej.

asiulka1976 info od anuteczka 25.11.05, 21:34

DLACZEGO WIRUS JEST NIEBEZPIECZNY DLA PŁODU i NOWORODKA?

Przede wszystkim dlatego, że atakuje głównie komórki niedojrzałe. Po drugie w
ciąży, która jest okresem fizjologicznej immunosupresji, czyli obniżenia
obrony immunologicznej ustroju, może dojść do inaktywowania formy latentnej
lub łatwego zakażenia się po raz pierwszy. Matka przechodzi infekcję
bezobjawowo lub prezentuje obraz niespecyficznych objawów klinicznych.
Najczęściej drogą zakażenia płodu i noworodka jest wirus bytujący w drogach
rodnych matki. Umiejscawia się on w szyjce macicy, aby dać o sobie znać w
okresie zmniejszonej odporności kobiety. Objawami u matki mogą być upławy o
charakterze surowiczo-śluzowym, tzw. "białe" lub "pogorszenie się" wyniku
cytologii np. z grupy I na II. Tak najczęściej przebiega
reaktywowanie "uśpionego" wirusa do formy zakaźnej. Tego typu nadkażenie
kobiety ciężarnej jest mniej niebezpieczne dla jej przyszłego dziecka niż
zakażenie pierwotne. Matka posiada broń przeciw wirusowi - przeciwciała
wytworzone w trakcie zachorowania po raz pierwszy. Chronią one płód przed
przykrymi następstwami cytomegalii wrodzonej. Najczęściej dziecko styka się z
wirusem w trakcie przejścia przez zakażony kanał rodny i pasażuje
drobnoustrój przez własny organizm. Efektem tego u 10% noworodków jest
zakażenie o charakterze subklinicznym, a 1 % w tej grupie wymaga leczenia
antywirusowego. Pozostałe dzieci eliminują wirusa bez zakażenia lub mogą
ujawnić objawy w późniejszym wieku niemowlęcym. Tyle statystyki. Wiadomo
jednak, że każdy z takich przypadków musi być pod opieką pediatryczną.
Donoszony noworodek rzadko przechorowuje śródporodową cytomegalię, gorzej
jest z dziećmi hipotroficznymi i wcześniakami. Im krócej trwała ciąża, tym
dziecko jest bardziej niedojrzałe i ma większe prawdopodobieństwo rozwinięcia
pełno objawowej, wymagającej długotrwałego i wielokierunkowego leczenia
cytomegalii. Noworodki o zbyt niskiej urodzeniowej masie ciała, nieadekwatnej
do wieku ciążowego, jako bardziej niedojrzałe pod względem immunologicznym
również należą do grupy ryzyka rozwinięcia choroby. Jeśli noworodek
przechorowuje zakażenie o etiologii bakteryjnej lub grzybiczej, wtedy również
może dojść do infekcji wirusowej. Obniżona odporność w walce z innym
czynnikiem zakaźnym usposabia do rozwinięcia choroby cytomegalicznej również
u donoszonych, dojrzałych noworodków.

OBJAWY CYTOMEGALII

Wirus ma tendencje do atakowania wszystkich narządów miąższowych, infekcja
może więc dawać obraz zapalenia wątroby, nerek, płuc. Zakażenia
wewnątrzłonowe przebiegają różnie, w zależności od okresu ciąży. W pierwszym
trymestrze kończą się najczęściej poronieniem lub wadą wrodzoną, głównie
ośrodkowego układu nerwowego. Pierwsze atakowane są komórki nerwu wzrokowego.
Dziecko może urodzić się z małooczem, bezoczem, zmianami na dnie oczu. Tego
typu niebezpieczeństwo nawet przy pierwotnym, zakażeniu jest na szczęście
małe dla płodu. Stwierdzono, że we wczesnym okresie ciąży wirus ma niewielkie
zdolności namnażania się, prawdopodobnie dzięki hamującemu wpływowi zmian
hormonalnych zachodzących w organizmie matki. Następny kwartał ciąży to
głównie zakażenie ośrodkowego układu nerwowego doprowadzające do
wewnątrzmacicznych uszkodzeń mózgu. Objawia się to po urodzeniu zaburzeniami
rozwoju, padaczką. Dane statystyczne podają, że do takich zmian dochodzi u
13% noworodków, których matki przebyły pierwotne zakażenie CMV w czasie
ciąży. Ten okres jest dla dziecka wybitnie niebezpieczny, przede wszystkim
dlatego, że jak dotychczas leczenie w okresie ciąży nie jest możliwe. Zmiany
u noworodka już są utrwalone i pozostaje tylko leczenie objawowe. To tego
okresu dotyczy tzw. triada cytomegalii wrodzonej: małogłowie, zmiany na dnie
oczu, zwapnienia wewnątrzmózgowe. Zakażenie w III trymestrze ciąży może
spowodować przedwczesny poród, jeśli infekcja szyjkowa (jako zakażenie
wtórne) jest na tyle silna, że przeważy obronne działanie czopu szyjkowego
zatykającego dostęp różnych czynników, w tym zakaźnych, do jamy macicy.
Mówimy, wtedy o wstępującym zakażeniu wewnątrzmacicznym ze skutkiem w postaci
wcześniactwa. Przy zakażeniu przezłożyskowym (głównie pierwotne) noworodek
rodzi się już chory z objawami zapalenia płuc, nasilonej żółtaczki, często z
zajęciem mięśnia sercowego i układu nerwowego. Takie dzieci bezwarunkowo
kwalifikują się do leczenia.

LECZENIE

Na szczęście wynaleziono lek, Gancyklovir, na cytomegalię i można go z
powodzeniem podawać noworodkom. W Polsce stosuje się go już od wielu lat z
pozytywnym efektem bez dramatycznych objawów ubocznych. Zawdzięczamy to
głównie możliwości monitorowania stężenia leku w surowicy krwi, co pozwala na
ustalenie terapii indywidualnej. Dziecko musi być hospitalizowane, średnio
około 2 tygodni. Dłużej trwające leczenie, do 3 tygodni, przebiega przy
cytomegalii układu nerwowego. Ponieważ Gancyklovir jest lekiem wirostatycznym
a nie wirobójczym (co oznacza, że hamuje namnażanie się wirusa nie zwalczając
go całkowicie) niemowlę, u którego rozpoznano cytomegalię, musi pozostawać
pod kontrolą pediatryczną do ukończenia pierwszego roku życia. Sprawdzamy
wtedy, czy wirus się nie uczynnił, co w organizmie rozwijającym się
intensywnie i dojrzewającym jest możliwe (zwłaszcza w pierwszym półroczu)
(tab.l). Komplementarnym leczeniem jest podawanie gotowych przeciwciał
przeciwko wirusowi cytomegalii, tzw. surowicy odpornościowej. Jest to
leczenie uzupełniające w ciężko przebiegających infekcjach, zwłaszcza u
dzieci z niską odpornością własną. Tego typu terapię stosuje się również w
wybranych przypadkach w ciąży, kiedy zachodzi konieczność ratowania płodu.
- asiulka1976 info od anuteczka 2 25.11.05, 21:35
  
  KIEDY WYKONAĆ DIAGNOSTYKĘ
  
  Badania epidemiologiczne wskazują na szerokie rozpowszechnienie tego wirusa w
  środowisku naturalnym człowieka. W USA wykazano (na podstawie badań
  serologicznych), że 56-83% dorosłych ma wirusa CMV W krajach trzeciego świata
  liczba ta sięga 100%. Stwierdzono zależność między warunkami
  socjoekonomicznymi a występowaniem zakażenia. Najwięcej przypadków
  reaktywacji wirusa obserwuje się przy zwiększonej aktywności seksualnej.
  Biorąc pod uwagę rozpowszechnienie wirusa w populacji europejskiej, badaniami
  powinny być objęte wszystkie kobiety ciężarne w III trymestrze ciąży. Nie po
  to, żeby je leczyć, bo jak dotychczas leczenia w okresie ciąży nie praktykuje
  się, tylko aby mieć wyjściowy status dla dziecka, jeśli pojawią się jakieś
  niespecyficzne objawy. Powinny to być również rutynowe badania w
  ginekologicznej diagnostyce wcześniactwa, poronień, wad płodu. Wykonujemy
  badania z krwi i z moczu. We krwi ocenia się poziom przeciwciał przeciw
  cytomegalii - tzw. serologię. W klasie IgG - utrzymują się w niskim mianie
  (poniżej 500) po pierwotnym kontakcie w przeszłości i wzrastają w momencie
  reaktywacji zakażenia. Obecność przeciwciał w klasie IgM (niezależnie od
  poprzedniego wyniku) zawsze świadczy o świeżej infekcji. Ponadto wykrywamy
  obecność wirusa w moczu i krwi metodą PCR (polimere change reaction), która
  wykazuje namnażanie się wirusa. Krew i mocz można pobrać od badanego w każdej
  sytuacji i próbki wysłać do odpowiedniego laboratorium. Materiał pobieramy
  bez żadnych konserwantów, ponieważ wirus CMV jest dość stabilny. Podczas
  transportu powyżej kilku godzin próbki powinny być umieszczone w przenośnej
  lodówce, ale nie zamrażane. U noworodka i niemowlęcia wskazaniem do wykonania
  badań jest nieprawidłowo przebiegająca żółtaczka poporodowa, przekraczająca
  normy żółtaczki fizjologicznej, zaburzenia jelitowe, niespecyficzne zwiewne
  wysypki skórne. Małe dzieci, u których po transfuzji krwi wystąpiły objawy
  poinfuzyjnego zespołu CMV: gorączka, powiększenie narządów miąższowych
  (głównie śledziony), atypowa limfocytoza w rozmazie krwi. Do zakażenia
  dochodzi w 1,8-2,8% u dzieci wymagających wielokrotnych transfuzji
  (wcześnia Do zakażenia dochodzi w 1,8-2,8% u dzieci wymagających wielokrotnych
  transfuzji
  (wcześniaki) lub przetoczenia (transfuzje wymienne) w dużej ilości > 50 ml
  świeżej krwi od zakażonego dawcy seropozytywnego. Powikłania te nie występują,
  jeśli w leczeniu noworodków stosuje się specjalnie dobraną krew dla małych
  dzieci. W większości banków krwi w Polsce prowadzących obróbkę krwi dla
  maluchów przestrzega się tego typu zaleceń.
  
  DLACZEGO NALEŻY BADAĆ RÓWNIEŻ NIEMOWLĘTA?
  
  Jeśli matka miała w ciąży infekcje wirusowe, cholestazę ciężarnych, upławy,
  białkomocz, a u dziecka występują niecharakterystyczne objawy z typowym dla
  infekcji wirusowych rozmazem krwi obwodowej (większy procent form
  limfocytarnych), należy zawsze pomyśleć o możliwości zakażenia cytomegalią. Do
  zakażenia może dojść przez kontakt od rodziców lub starszego rodzeństwa
  (zakażone plastikowe zabawki, pieluchy, ubranka, sprzęt gospodarstwa domowego).
  Zapalenie siatkówki oka występuje jako postać wrodzona i nabyta. Stwierdzić je
  można tylko badaniem okulistycznym. Obraz przedstawia obecność wybroczyn
  obejmujących obwód dna oka, stopniowo przemieszczających się w kierunku
  centrum. Nieleczenie doprowadza do utraty ostrości wzroku ze ślepotą włącznie.
  Nierozpoznane zakażenie wirusem z kontaktu okołoporodowego może tlić się
  bezobjawowo na terenie narządu słuchu, upośledzając go nawet do głuchoty.
  Podobnie opóźnienie rozwoju ruchowego może wystąpić na skutek nieleczonej,
  nierozpoznanej cytomegalii. Jeśli więc Twoje dziecko ma przedłużającą się
  żółtaczkę, "dziwne wysypki", zaburzenia jelitowe lub inne niepokojące objawy,
  spytaj pediatrę o konieczność wykluczenia cytomegalii. Nie daj sobie wmówić, że
  są one związane z zespołem genetycznym. Możliwe, że tak, ale trzeba wykluczyć
  też inne schorzenia, które mogą zaburzyć dalszy rozwój twojej pociechy.
  
  SCHEMAT BADANIA NOWORODKÓW O ZAKAŻENIE WIRUSEM CYTOMEGALII
  
  W 1. Miesiącu życia badanie ogólnopediatryczne, badanie serologiczne + PCR
  (krew + mocz), badanie okulistyczne, USG głowy, ew. punkcja lędźwiowa, badanie
  słuchu.
  
  Po miesiącu od zakończenia leczenia badanie ogólnopediatryczne, badanie
  serologiczne, reszta badań, jeśli zachodzi konieczność dalszego leczenia.
  Jeżeli dziecko wymagało ponownej terapii kontrola jw. Po miesiącu od
  zakończenia.
  
  W 6 miesiącu życia badanie ogólnopediatryczne z oceną rozwoju, kontrola
  stomatologiczna pierwszych zębów, reszta badań w zależności od potrzeb." - art
  Jolanty GANOWICZ - dr n. med., pediatra, neonatolog. Pracuje w Centrum Zdrowia
  Dziecka w Warszawie, został opublikwoany w Magazynie [Bardziej Kochani Nr 3-
  2000 (15)]

asiulka1976 z serwisu "Potomek.pl". 25.11.05, 21:36

Drogi zakażenia i okres wylęgania

Człowiek zakaża się od drugiego człowieka przez kontakt z jego wydzielinami (
ślina , pot, mocz, sperma ).Wirus powszechnie występuje w populacji ludzkiej i
w surowicy większości dorosłych ludzi stwierdza się obecność przeciwciał, co
świadczy o przebytym zachorowaniu- najczęściej bezobjawowym. Okres wylęgania
jest trudny do ustalenia.

Objawy

W większości przypadków zakażenie przebiega bezobjawowo, nie stanowiąc żadnego
zagrożenia dla zdrowia i życia osoby zakażonej. Wyjątek stanowią osoby z
obniżoną odpornością np. pacjenci po przeszczepach. Po zakażeniu wirus
pozostaje do końca życia w komórkach organizmu w postaci utajonej i w okresie
spadku odporności może dojść do ponownego zakażenia tym samym wirusem. Takie
zakażenie nosi nazwę zakażenia
wtórnego czyli reinfekcji. Ta forma zakażenia odgrywa także rolę głównie u osób
z obniżoną odpornością, ale momentem takim w rzadkich przypadkach może być
także ciąża. Należy podkreślić ,że reinfekcja w ciąży jestznacznie mniej
niebezpieczna niż zakażenie pierwotne.
Postacie objawowe zakażenia cytomegalią to zwykle zapalenie węzłów chłonnych,
wątroby, zmiany w gardle przypominające anginę, u osób z obniżoną odpornością
są to ciężkie zakażenia narządowe np. zapalenie mózgu , płuc. Do zakażenia
płodu może dojść w każdym okresie ciąży, a także krótko po urodzeniu. Skutki
zakażenia są zależne od przede wszystkim od okresu ciąży , a także od
masywności zakażenia. W pierwszych tygodniach uszkodzenie płodu może być na
tyle duże , że prowadzi do obumarcia , a następnie poronienia.
Uwaga ! Zakażenie cytomegalią może być przyczyną poronień nawykowych.
Gdy wtargnięcie wirusa ma miejsce później dochodzi do wad centralnego układu
nerwowego( wodogłowie lub małogłowie, głuchota, upośledzenie umysłowe ), wad
serca, oraz wad gałki ocznej ( zaćma , jaskra, małoocze, ślepota, zez ).
Gdy do zakażenia dojdzie ostatnich miesiącach ciąży to dziecko urodzi się bez
wad ,
lecz z objawami uogólnionego zakażenia, które niezależnie od czynnika
wywołującego przebiega w tym okresie życia podobnie- z żółtaczką ,
powiększeniem wątroby , śledziony, zapaleniem opon mózgowo- rdzeniowych i
mózgu, zaburzeniami hematologicznymi spowodowanymi wpływem wirusa na
wytwarzanie krwinek w szpiku kostnym. Noworodek taki przebywa w szpitalu, gdzie
powinno być jak najszybciej ustalone rozpoznanie
i włączone leczenie tak , aby nie doszło do trwałych uszkodzeń objawiających
się w późniejszym okresie np. upośledzeniem umysłowym.

Rozpoznanie

Rzadko dochodzi do rozpoznania cytomegalii u kobiety w ciąży , ponieważ
zakażenie przebiega bezobjawowo lub z niecharakterystycznymi objawami .
Rozpoznanie dotyczy zwykle noworodków z wadami wrodzonymi lub objawami
zakażenia uogólnionego ( patrz wyżej ). Metody serologiczne mają w chwili
obecnej mniejsze znaczenie ponieważ , aby potwierdzić cytomegalię trzeba
niekiedy wykonać kilkakrotne oznaczenia w odstępach
2 tygodniowych, a szybkie włączenie leczenia ma bardzo duże znaczenie.Jedynie
stwierdzenie obecności specyficznych przeciwciał klasy IgM u noworodka pozwala
na rozpoznanie. W pozostałych przypadkach wykonuje się bardziej nowoczesne
badania. Polegają one na wykryciu wirusa lub , elementów jego struktury-
antygenów
przy użyciu różnych metod. Jedną z nich jest metoda PCR polegająca na
zwielokrotnieniu , a następnie identyfikacji materiału genetycznego wirusa
cytomegalii.

Profilaktyka

Profilaktyka cytomegalii praktycznie nie istnieje .Nie wyprodukowano dotychczas
szczepionki , chroniącej przed tą chorobą. Nie sposób także uchronić się przed
tym wszędobylskim wirusem . Pocieszający jest fakt , że około 80 % kobiet w
wieku rozrodczym ma przeciwciała klasy IgG , a więc zetknęło się wcześniej z
wirusem i zakażenie pierwotne w ciąży im nie zagraża. Zakażenie wtórne-
reaktywacja zdarza się rzadko i nie prowadzi do tak ciężkich następstw u
płodu.Badanie przesiewowe w kierunku cytomegalii nie jest obecnie zalecane ,
ponieważ nie ma aktualnie możliwości leczenia kobiet w ciąży

Leczenie

Lek hamujący replikację wirusa - Gancyklovir jest stosowany o noworodków z
udokumentowaną objawową cytomegalią. Ma on bardzo wiele objawów ubocznych, ale
jego zastosowanie pozwala na uniknięcie trwałych następstw toczących się przede
wszystkim w mózgu i gałce ocznej zmian zapalnych, Ze względu na potencjalne
działanie teratogenne (uszkadzające płód ) lek ten nie jest stosowany u
ciężarnych.

asiulka1976 Co to jest cytomegalia _cytat zdrowie.gazeta.pl 25.11.05, 21:44

Przenosi się drogą kropelkową i powoduje objawy podobne do przeziębienia -
katar, kaszel, czasem powiększenie węzłów chłonnych. Skutkiem cytomegalii może
być również wirusowe zapalenie płuc. Nawet kiedy infekcja mija, wirus pozostaje
w organizmie. Można go wykryć, robiąc testy na obecność przeciwciał na
cytomegalię. Takie testy nie należą do standardowego pakietu badań, jakie
wykonuje się u kobiety w ciąży. Jednak ja zawsze zalecam moim pacjentkom, by
zrobiły je najpierw na początku ciąży, a potem powtarzały co trzy miesiące.
Cytomegalia może bowiem doprowadzić do ciężkich, nawet śmiertelnych uszkodzeń
wątroby, serca i mózgu dziecka.

Jeśli kobieta zachorowała na cytomegalię jeszcze przed zajściem w ciążę, to
niebezpieczeństwo, że wirus zaszkodzi dziecku, jest poniżej 20 proc. Matka
zdążyła już bowiem wytworzyć przeciwciała, które chronią dziecko przed
zarażeniem się wirusem, a jeśli do zarażenia już doszło - przed niszczącym
działaniem choroby.

Cytomegalia bywa niebezpieczna wtedy, gdy do zarażenia dojdzie już w czasie
ciąży, zwłaszcza w jej wczesnym okresie - ryzyko uszkodzeń płodu i poronienia
jest wówczas najwyższe. Lekarz może wówczas namawiać kobietę do przerwania
ciąży. Szanse na urodzenie zdrowego dziecka są większe w tych przypadkach, gdy
do zakażenia doszło po trzecim miesiącu ciąży.

Noworodkom, które urodziły się z cytomegalią, podaje się leki antywirusowe,
które niemal w 100 proc. niszczą wirusa. Na Zachodzie były też udane próby
chronienia dziecka przed uszkodzeniami poprzez podawanie kobiecie leków
antywirusowych jeszcze w czasie ciąży.

asiulka1976 info z Noworodek.pl 25.11.05, 21:47

Zakażenia wirusem cytomegalii są dość powszechne. Przebycie infekcji waha się w
zależności od grupy wiekowej od 30 do 80%. Zazwyczaj choroba ta nie powoduje
poważnych następstw czy powikłań. Jest jednak niebezpieczna dla rozwijającego
się płodu oraz osób o osłabionej odporności. Ocenia się, że wirus CMV jest
najczęstszym wirusem powodującym zakażenia wewnątrzmaciczne płodu.

Czynnikiem etiologicznym t.j. wywołującym chorobę jest wirus charakteryzujący
się zdolnością do przechodzenia w stan utajenia. Oznacza to, że po przebyciu
choroby i upływie różnie długiego czasu ponownie mogą wystąpić objawy lub
stwierdza się obecność wirusa w wydalinach. Dodatkowo stwierdzono istnienie
kilku szczepów wirusa, przy czym przebycie zakażenia jednym z nich nie powoduje
powstania odporności przeciwko pozostałym.

Zakażenie szerzy się w wyniku bezpośredniego kontaktu z zakażonymi płynami
ustrojowymi - zakaźne są : ślina, mocz, krew, mleko kobiece, wydzielina z
pochwy, nasienie. O zwiększonym ryzyku infekcji CMV mówi się w przypadku
przebywania w dużych skupiskach ludzkich, częstych kontaktów z niemowlętami i
małymi dziećmi, nieprzestrzegania zasad higieny a także częstych zmian partnerów
seksualnych.

Najczęstsze źródło zakażenia stanowią niemowlęta i małe dzieci ( żłobki,
przedszkola ).

U osób zdrowych, z prawidłową odpornością, infekcja CMV rzadko wywołuje
jakiekolwiek objawy. Jeśli wystąpią, to są bardzo niecharakterystyczne; może
pojawić się gorączka, bóle mięśniowe, złe samopoczucie, powiększenie szyjnych
węzłów chłonnych, rzadko zapalenie płuc czy zapalenie wątroby. Chociaż choroba
ma charakter samoograniczający się, a objawy szybko ustępują wirus jest obecny w
wydzielinach ustrojowych przez bardzo długi okres czasu, a w organizmie
gospodarza pozostaje przez całe życie. W określonych warunkach może dochodzić do
tzw. zakażeń nawrotowych, w okresach upośledzonej odporności. Zazwyczaj
zakażenia te są bezobjawowe, a o ich wystąpieniu świadczy ponowne pojawienie się
wirusa w wydzielinach ustrojowych.

Częstość zakażeń wirusem cytomegalii w czasie ciąży, pomimo jego powszechności,
nie jest duża i waha się pomiędzy 0,75 i 4%. Częściej do zakażenia dochodzi
wśród kobiet o niskich dochodach w porównaniu do kobiet o średnim lub wysokim
statusie socjo-ekonomicznym.

Przeniesienie wirusa przez łożysko może nastąpić w wyniku infekcji pierwotnej
(pierwsze zachorowanie na CMV w okresie ciąży ) lub zakażenia nawrotowego
(poprzez uaktywnienie się wirusa i wyjścia ze stanu utajenia - rzadkie ( 3-6%
)). Przejście wirusa jest równoznaczne z wrodzonym zakażeniem CMV, aczkolwiek
nie w każdym przypadku infekcji, czy to pierwotnej, czy to nawrotowej u matki,
do niego dochodzi.

Szacuje się, że w przypadku zakażeń pierwotnych do rozwoju wrodzonego zakażenia
CMV dochodzi u 30-40% płodów. Jeśli mamy do czynienia z infekcją nawrotową
ryzyko transmisji wirusa przez łożysko jest mniejsze niż 1%.

asiulka1976 Re: info z Noworodek.pl cz2 25.11.05, 22:03

Jeśli dojdzie do transmisji wirusa cytomegalii przez łożysko i infekcji płodu to
stan taki określa się mianem wrodzonego zakażenia u płodu. Dla rokowania
najistotniejsze znaczenie mają typ zakażenia matczynego i fakt występowania lub
nie objawów choroby cytomegaliowej w chwili urodzenia.

Wirus łatwiej przenika przez łożysko w wyniku infekcji pierwotnych, ale ostatnie
badania wskazują, że jeśli już dojdzie do zakażenia płodu w wyniku infekcji
nawrotowej, to jej przebieg może być cięższy.

Objawami choroby u noworodków są : małogłowie, wybroczyny, mała masa
urodzeniowa, a także powiększenie wątroby i śledziony, żółtaczka, zapalenie
siatkówki i naczyniówki oka.
85-90% dzieci zakażonych wewnątrzmacicznie rodzi się bez żadnych objawów
klinicznych.
Niestety u 5 - 15% z nich może dojść do rozwoju powikłań , takich jak ubytki
słuchu, uszkodzenie nerwów wzrokowych, czy też obserwuje się zaburzenia w
rozwoju fizycznym i psychicznym dziecka ( opóźnienie lub upośledzenie umysłowe,
zaburzenia zachowania, niezborność ruchowa ). Jeśli bezpośrednio po urodzeniu
stwierdza się objawy choroby to u tych dzieci rokowanie jest gorsze i niekiedy
choroba może prowadzić do zgonu.

Diagnostyka zakażenia wenątrzmacicznego jest niezwykle trudna w trakcie trwania
ciąży i wymaga pobrania materiału w postaci wód płodowych oraz skomplikowanych
testów. Przebycie zakażenia przez matkę, co można potwierdzić prostszymi testami
serologicznymi, nie jest bowiem jednoznaczne ( na szczęście ) z infekcją płodu.
O podjęciu lub nie diagnostyki w kierunku chorby cytomegaliowej decyduje lekarz
prowadzący.

W chwili obecnej nie jest znane skuteczne leczenie zakażeń CMV. Dostępne leki
przeciwirusowe są mało skuteczne i wysoce toksyczne, co bardzo ogranicza ich
zastosowanie.

Zapobieganie chorobie ma na celu przede wszystkim edukację ciężarnych,
ograniczenie kontaktu z osobami mogącymi być potencjalnymi rezerwuarami wirusa (
małe dzieci ), przestrzeganie zasad higieny, stosowanie rękawic ( zwłaszcza
podczas dotykania pieluch lub w razie kontaktu z wydzielinami dróg oddechowych
). Trwają prace nad opracowaniem szczepionki chroniącej przed zakażeniem CMV.

asiulka1976 z forum e-mama 25.11.05, 21:58

Autor eva

Postaram się opisać cytomegalię, niemniej jednak każdy przypadek zazwyczaj jest
inny.
Cytomegalia to rodzaj wirusa, którego w stanie "uśpionym" ma 80% społeczeństwa.
Z tym, ze ludzie dorośli mają przeciwciała i zazwyczaj przechodzą jej atak czymś
w rodzaju przeziębienia. Podobnie to przechodzi przyszła mama, z tym, że Ona sam
sie broni, natomiast dzidziuś jest bezbronny. Cytomegalia zazwyczaj atakuje:
układ nerwowy, wątrobę, śledzionę, wzrok i słuch.
Są dwa rodzaje cytomegali u dziecka: wrodzona (czyli dziecko zaraziło się w
brzuszku) lub nabyta (kiedy dziecko zaraziło się po urodzeniu).
Cytomegalia wrodzona ma prawie w każdym przypadku jakieś konsekwencje, często
objawem jest przedłużająca sie żółtaczka, żłe wyniki krwi maluszka, słaby rozwój
neurologiczny dziecka, dziecko słabo słyszy lub widzi.
Cytomegalia nabyta też ma różne konsekwencje podobne j.w z tym , że zwykle o
mniejszym nasileniu. Zależy kiedy sie zauważy i dowie. Moja mała miała np.
anizokorię czyli jedną źrenicę większa od drugiej i od tego sie zaczęło
poszukiwanie przyczyny. Okazało się, że wykryto w badaniach krwi (w podstawowym
badaniu - płatnym oczywiście) genotyp wirusa w małej ilości. Potem wszystkie
badania w CZD. W naszym przypadku okazało sie ze anizokoria jest i pwenie
będzie, ale nie ma wady wzroku.
W CZD bada sie przede wszystkim czy wiirus znajduje sie we wszystkich płynach w
organizmie dziecka czyli krew, mocz i płyn mózgowo-rdzeniowy. Potem w zalezności
od objawów bada się dalej dziecko pod względem neurologicznym i każdym innym.
Badań jest dużo i zazwyczaj Rodzice bardzo je przeżywają.
Jeśli okazuje się, ze genotyp wirusa znajduje sie w 3 płynach u dziecka wtedy
prawie w każdym przypadku stosuje sie leczenie gancyklowirem. Jeśli nie, to nie
zawsze, czasami dziecko poradzi sobie samo z wirusem (szczególnie jeśli to
cytomegalia nabyta).
Co ważne jeśli dziecko samo pokona wirusa lub zastosuje się leczenie, zmiany
mogą się cofną całkowicie lub częściowo.

Autor AMA

Cytomegalię można złapać dokładnie tak, jak przeziębienie i daje takie dokładnie
takie same objawy. Właśnie brak charakterystycznych objawów powoduję że
cytomegalia jest wykrywana w 90% dopiero po wystąpieniu innych (poważnych)
objawów - dopiero wtedy lekarze dają skierowanie na DOKŁADNE badania !!! Jeśli
macie jakiekolwiek podejrzenia poproście o skierowanie na dodatkowe badanie
krwi. Koszt wykonania prywatnie to 20-40zł. Biorac pod uwagę jak poważne mogą
być następstwa tej choroby to zdecydowanie warto. Wystarczy zrobić IgG i IgM na
cytomegalię.

* Zakażenie cytomegalowirusem jest powszechne - przeciwciała antywirusowe w
krwi występują u około 30-90% ludzi.
* Najczęściej dochodzi do niego na drodze oddechowej, ale również jest to
możliwe przez kontakt płciowy.
* U zdrowych osób infekcja najczęściej przebiega bezobjawowo bądź ogranicza
się do wystąpienia małocharakterystcznych objawów grypopodobnych, którym może
towarzyszyć powiększenie wątroby i śledziony.
* W większości przypadków choroba ma charakter samoograniczający, tzn.
organizm w pełni radzi sobie z zakażeniem. Pomocne może być leczenie objawowe,
np. podawanie leków przeciwgorączkowych.
* Cytomegalowirus może być bardzo groźny dla płodu (gdy doszło do infekcji u
matki) oraz dla osób z upośledzoną odpornością (np. w przebiegu AIDS lub białaczki).

asiulka1976 info z ty i twoj dom 25.11.05, 22:04

Cytomegalia
Cytomegalia jest chorobą wywoływaną przez wirus cytomegalii (Cytomegalovirus), w
skrócie CMV. Wirus należy do tej samej grupy co wirusy ospy wietrznej i
półpaśca. Jest on szeroko rozpowszechniony w przyrodzie - w krajach
rozwijających się prawie u całej populacji stwierdza się obecność przeciwciał
przeciw CMV.

Drogi przenoszenia
Infekcja wirusem może rozprzestrzeniać się drogą wziewną, pokarmową, poprzez
kontakt z płynami ustrojowymi takimi jak mocz, nasienie, ślina, wydzielina dróg
rodnych. Także przeszczep narządów i przetaczanie krwi może spowodować zakażenie.

Wymienione drogi infekcji są przyczyną nabytego zakażenia cytomegalią. Wirus
przechodzi jednak także przez łożysko ciężarnej kobiety i może powodować
zakażenie wrodzone, które należy do najczęstszych z zakażeń wewnątrzmacicznych.

Jeżeli zakażenie CMV dotyczy starszych dzieci oraz osób dorosłych z prawidłowo
funkcjonującym układem odpornościowym, to najczęściej przebiega ono bezobjawowo
lub ma charakter mononukleozopodobny. Objawia się ono wtedy męczliwością, złym
samopoczuciem, bólami mięśni i głowy, utratą apetytu, bólami brzucha,
powiększeniem wątroby i śledziony. Może pojawić się wysypka. Dolegliwości
ustępują po około 2 tygodniach.

Cytomegalia przy osłabionym układzie odpornościowym
Infekcja przebiega gorzej u chorych z upośledzonym układem odpornościowym -
poddanych immunosupresji oraz u pacjentów z AIDS. Cytomegalia przebiega wtedy
najczęściej pod postacią śródmiąższowego zapalenia płuc. Wystąpić może także
zapalenie siatkówki prowadzące do utraty wzroku, zapalenie przełyku, żołądka,
okrężnicy i mózgu.
Zakażenie płodu wirusem cytomegalii może nastąpić w każdym okresie ciąży. Od
tego, na jakim etapie ciąży dojdzie do infekcji, zależy przebieg i konsekwencje
choroby.

Jeżeli wirus zaatakuje płód w pierwszym trymestrze ciąży, efektem może być
szereg wad wrodzonych obejmujących centralny układ nerwowy (np. małogłowie),
przewód pokarmowy, układy krążenia, moczowy oraz oczy. Noworodek ma małą masę
wrodzoną oraz żółtaczkę. Jest to najcięższa postać wrodzonej cytomegalii,
nazywana także chorobą wtrętową. CMV spowodować może również poronienie lub
poród martwego płodu.
W przypadku zakażenia w końcowym okresie ciąży u noworodka mogą być obecne
objawy skazy krwotocznej, śródmiąższowego zapalenia płuc, zapalenia mózgu i opon
mózgowo - rdzeniowych. CMV często wywołuje u takich chorych zapalenie wątroby, a
także zapalenie mięśnia sercowego i niedokrwistość hemolityczną.

Choroba może ujawnić się także nawet kilka lat po zakażeniu. Manifestuje się
wtedy następstwami późnymi CMV: głuchotą, zmianami w oku, zaburzeniami mowy czy
też upośledzeniem rozwoju psychomotorycznego.
Objawy wymienione powyżej występują na szczęście jedynie u mniej niż 10 %
zakażonych wewnątrzmacicznie płodów. Większość takich infekcji przebiega
bezobjawowo.

Dodatkowym czynnikiem, który sprzyja gorszemu rozwojowi choroby jest zakażenie
CMV ciężarnej matki. Zdecydowanie lepiej jest, jeżeli matka była zainfekowana
wcześniej.
Zakażenie noworodka może mieć miejsce także w okresie około - i poporodowym (np.
poprzez mleko matki). Objawy, takie jak wysypka, brak przyrostu masy ciała,
niedokrwistość czy powtarzające się zapalenia oskrzeli, mają mniejsze natężenie.

Rozpoznanie
Rozpoznanie choroby opiera się na objawach klinicznych powiązanych z badaniami
dodatkowymi. Przy podejrzeniu infekcji CMV możliwe jest wykonanie dwóch typów
badań. Jest to wykrywanie obecności we krwi swoistych przeciwciał przeciw
wirusowi (metodą ELISA), oraz poszukiwanie obecności wirusa we krwi, ślinie,
płynie mózgowo - rdzeniowym, itp. (metoda PCR).

Leczenie
Jedynym lekiem skutecznym w cytomegalii jest Gancyclovir. Posiada on wiele
efektów ubocznych, takich jak uszkodzenie nerek, szpiku czy wątroby. Skuteczność
tego leku wzrasta przy jednoczesnym podawaniu globuliny przeciwcytomegalicznej.

Rokowanie
Rokowanie w przypadku cytomegalii nabytej jest dobre. Większość chorych szybko
powraca do całkowitego zdrowia, tylko u nieznacznej części pacjentów choroba ma
charakter przewlekły (2 - 3 lata). Zgony z powodu CMV mogą wystąpić u chorych z
upośledzonym układem odpornościowym, u których doszło do zapalenia płuc.
Chore noworodki z wrodzoną postacią cytomegalii przebiegającą objawowo są
zagrożone wysokim ryzykiem zgonu - śmiertelność sięga nawet 30 %.

Profilaktyka
Profilaktyka zakażeń CMV powinna obejmować osoby z grup wysokiego ryzyka:
chorych z upośledzonym układem odporności, w czasie immunosupresji, wcześniaki,
pacjenci z przetaczaną krwią. Obejmuje ona podawanie globuliny anty - CMV chorym
po przeszczepach narządów, stosowanie odpowiednich filtrów i preparatów przy
przetoczeniach krwi. W przypadkach urodzenia niezakażonego dziecka przez chorą
matkę podejmuje się karmienie sztuczne oraz odpowiednio utrzymuje higienę.

Zdecydowana większość, gdyż około 80 % kobiet w wieku rozrodczym ma przeciwciała
klasy IgG, a więc zetknęło się wcześniej z wirusem i zakażenie pierwotne w ciąży
im nie zagraża. Zakażenie wtórne zdarza się stosunkowo rzadko i nie prowadzi do
tak ciężkich następstw u płodu.Badanie przesiewowe w kierunku cytomegalii nie
jest obecnie zalecane, ponieważ nie ma obecnie możliwości leczenia kobiet w ciąży.

anuteczek up 03.08.06, 19:31

Najnowsze z forum Trudna ciąża

Zaloguj się