Z szopką

[jabeta]

Z SZOPKĄ
Krzysztof Kamil Baczyński

Górą białe konie przeszły,
trop dymiący w kłębach stanął,
w gwiazdach płonąc cicho trzeszczy
wigilijne siano.
Spoza gór czy sponad ziemi
anioł biały? kruchy mróz?
starcy w niebo nachyleni?
Anioł biały szopkę niósł.
*
Zamknąć tak - to ironicznie -
w daszek gwiazdom pobielany,
płomień wieków i człowieka
w tekturowe cztery ściany.
Zamknąć tak - to z odległości -
w dwie figurki - czarną, białą,
rozdeptanych epok kości
i spalone żądzą ciało.
*
W naprężone kusze burz
anioł biały - szopkę niósł.
*
A figurki w męce gasnąc
coraz słabły, zanikały
w napowietrzną gwiazdy jasność,
tekturowo - popielały.

Śmiał się anioł półuśmiechem
z ich uporu, a nie grzechu,
że tak jedni - choć ich stu.
*
Anioł biały szopkę niósł.
*
Aż na grudzie stopą lekką
stanął niby mgłą i skałą
i koślawe, głodem ścięte
ujrzał w grudę wbite - ciało,
żeber czarnych łuki spięte,
poskręcane rydle rąk,
brzuch jak bęben życia - wzdęty,
brzuch zsiniały, brzuch jak tłok,
i zawrócił. W nieba plusk
poczerniałą szopkę niósł.

2 XII 41 r.

Noworoczna manna

[grgkh]

A kiedy zmierzchu pora nastanie,
usłyszysz jakby czyjeś wołanie
i spadną z nieba dzwonkami ciszy
przed naszym progiem - leśne śnieżynki.
Przesieje noc przez niebieskie sito
mannę z nieba w Nowy Rok.

Klęknijcie bracia, klęknijcie społem,
potem usiądźcie za moim stołem,
dam wam łakoci pełną kobiałkę,
pójdziemy zbierać chrust na podpałkę.
Przesieje noc przez niebieskie sito
mannę z nieba w Nowy Rok.

Już idą moi goście z daleka,
a każdy niesie to na co czekam,
muzyka leśna w progu z nich taje,
muzyka leśna pachnie już majem.
To sieje noc przez niebieskie sito
mannę z nieba w Nowy Rok.

Klęknijcie bracia...

Gdy noc się pali, ludziom przytomnym
coś ćwierknie w duszy i się przypomni,
może jaskółka zbłąkana w świcie,
a może pięknie prześnione życie.
Siać będzie noc przez niebieskie sito
mannę z nieba w Nowy Rok.

Klęknijcie bracia...

(Muzyka jest Zbigniewa Namysłowskiego, ale autora tekstu nie znam)