kakosz1
30.01.06, 13:55
witajcie wszyscy.
jestem tu nowa.
od jakiegoś czasu nie radzę sobie ze swoimi emocjami: płaczę, wpadam w ataki
złości, wyrzywam się na moich bliskich.... chcę to zmienić ale to jest
silniejsze ode mnie. mam stany depresyjne, myśli samobójcze, a co gorsze
myślę że jak to zrobię to razem z dziećmi - nie zostawię ich tutaj. kiedy
zbiłam mojego trzyletniego synka - właściwie za nic, płakałam całą noc i
powiedziałam sobie dość, muszę iść do specjalisty, poradzić się kogoś: co
zrobić żeby czegoś złego nie zrobić.
zaczęłam wertować strony internetowe z psychologią, psychiatrią, gabinetami i
lekarzami. natrafiłam na DDA. zaczęłam się w to zagłębiać i okazało się że
książkowy opis DDA to JA.
mój ojciec jest/był alkoholikiem, odkąd pamiętam zawsze pił, potem zaczął się
leczyc i odszedł od nas: ode mnie i mojej mamy.
moja mama bardzo to przeżyła, chodziła na terapię osób współuzależnionych, ja
uważałam że mnie ten problem nie dotyczy że jestem silna i pokonam to sama.
moje życie oprócz dwójki wspaniałych dzieci to błąd za błędem który
wprowadził mnie w drogę bez wyjścia. zawsze decyzje podejmuje ktoś za mnie ja
na wszystko się godzę bo wierzę w to że tak będzie dobrze dla wszystkich.
brakuje tam tylko mnie. co będzie dobre dla mnie?
wyszłam za mąż bo nie miałam odwagi wycofać się w porę. małżeństwo nie
układało się, więc pomyślałam że dziecko coś zmieni - wcale lepiej nie było,
potem może przeprowadzka, zmiana otoczenia - jeszcze gorzej.
każda decyzja okazywała się brnięciem w ... bagno.
jestem sama z dziećmi ponieważ mąż pracuje w innym mieście, przyjeżdza na
weekendy, z jego strony nie mam wsparcia, on mnie nie rozumie. dla niego
ludzie ze słabą psychiką są kimś gorszym.
umówiłam się na wizyte u psychologa, żeby dostać się do grupy na terapię.
czy to pomoże? zobaczymy.
k
