Terapia.

[7monly]

Witajcie.
Cieszę się że odnalazłam to forum.Jak już wcześniej pisałam od paru tygodni
mam ogromnego doła,ale kiedy nachodzą mnie momenty kiedy mam dosyć siebie i
życia,zaglądam tu na forum.Nawet nic nie muszę pisać.Znajduje pomoc i
pokrzepienie.Zaczęłam terapie ale nie mogę się na niej odblokować,na razie nie
wypowiadam się tylko słucham tego co mówią inni.Chciałabym w niej w pełni
uczestniczyć ale mam taką obawę że nikt mnie nie zrozumie o co mi chodzi.Wiem
że na następnym spotkaniu terapeuta już mi nie odpuści.
Chcę chodzić na terapię i z siebie wszystko wywalić ale wkurzają mnie te moje
blokady-boję się że mnie ludzie nie zrozumieją,że nie będę umiała nazwać uczuć
po imieniu.
Chciałabym wiedzieć,czy ktoś tak z Was miał,kto zaczynał lub zaczyna terapię.

[megg2003]

Taka blokada to norma, nie ma się czym przejmować. Nabierzesz zaufania do grupy,
nabierzesz odwagi.
Dla mnie to forum również jest niezłym pokrzepieniem w chwilach słabości. Nie
pozwól, by pewien uczestnik to próbował zburzyć, kpiąc z naszej ciężkiej być
może życiowej pracy. Olewaj wypowiedzi ledy16, nie odpowiadaj, nie złość się, po
prostu olewaj. To jakieś chore dziecko szukające rozrywki na różnych forach ze
słownikiem wyrazów obcych w rękach.
Tobie życzę powodzenia i do przodu! :) Zaglądaj częściej, na pewno znajdziesz tu
osoby, które nie będą Cię krytykować za to, że chcesz wygrać życie mimo syndromu DDA

[lucyna50]

Ukończyłam grupową terapię trwającą ok 1,5 roku. Też tak miałam. Na
terapii nic nie musisz, powoli, spokojnie, jak będziesz gotowa
będziesz sama mówić. Na mojej grupie jedna z osób zaczęła mówić
dopiero 11 miesiącach. Lęk to normalne dla DDA i nie tylko dla nas.
Terapia nie jest łatwa, wymaga determinacji, "ciężkiej pracy" i
systematyczności. Dla mnie to było "morze" wylanych łez. Naszym
problemem jest nadkontrola. Jeżeli nie będziesz uczestniczyć
regularnie może pojawić się lęk i ochota ucieczki.
Analizuj też to co mówią inni, bo nie wszystkie doświadczenia
innych mogą być dobre dla Ciebie, to Ty powinnaś wiedzieć co dla
Ciebie będzie najlepsze, nie musisz spełniać oczekiwań innych. Myśl
pozytywnie, polecam książkę Luise L. Hay - Możesz uzdrowić swoje
życie, Medytacje leczące duszę i ciało.

... - desiderata - ... lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele
obaw rodzi się ze znurzenia i samotności. Obok zdrowej dyscypliny
bądź łagody dla siebie. Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej
niż gwiazdy i drzewa masz prawo być tutaj i czy to jest dla ciebie
jasne czy nie, nie wątp, że wszechświat jest taki jaki być
powinien ...
Pozdrawiam.

[moniczka72]

7monly mysle ze to normalne. Podam przyklad, dziewczyna powiedziala ze ona uwaza
ze wszyscy inni sa madrzejsi od niej, ze ona ma niewiele do powiedzenia. To
wywolalo duzo radosci. Bo gdy ona to powiedziala, to okazalo sie kazdy tak samo
myslal o sobie, ale tego nie powiedzial.
Takie chwile sa bardzo wazne, bo czujesz ze inni maja takie same lub podobne do
Twoich problemy, ze razem dacie rade, przy wsparciu terapeuty.
Mi tez ciezko mowic, glownie z powodu leku przed ocena innych, ale pamietaj o
tym, ze to co Ty powiesz moze byc bardzo wazne dla kogos innego, nawet pozornie
dla Ciebie malo wazne zdanie, moze dla kogos stanowic krok milowy i to wlasnie
wielki plus pracy w grupie. Energia grupy jest niesamowita :))).
Gdy sie przelamiesz pojdzie juz latwiej i trzymam kciuki, abys sie nie poddala
:) Mocno trzymam. Buziaki

[7monly]

Dziękuję,jesteście kochani,buziaczki!!!



"Boże,użycz mi pogody ducha,
abym godziła się z tym,
czego nie mogę zmienić,
odwagi,
abym zmieniała to,co mogę zmienić
i mądrości,abym odróżniała jedno od
drugiego."