A może lepiej odejść??

[byyourside]

Witam wszystkich!
Od trzech lat jestem w zwiazku z mezczyzna. Wczesniej byly inne zwiazki, ktore
rozpadly się...Nigdy się nad tym nie zastanawialam, dopóki nie odnalazlam w
siebie dda. W ciagu tych trzech lat odchodzilam i wracałam, nie podając
przyczyny,zawsze znalazlam jakis powod, niekoniecznie prawdziwy...Dzisiaj
utknelismy ciągle w tym samym miejscu, z mojej winy bo boje sie podjac
jakikolwiek krok.Nie potrafie zaplanowac czegokolwiek, a moze nie potrafie
zrealizowac?Wiem ze go krzywdze, wiele raze widze jak mu przykro...Wiem jak
bardzo mnie kocha!Nie chce mu zmarnować życia, jest wspaniałym czlowiekiem.

[ladynemeyeth]

A Ty go kochasz?
A jeśli tak, to czy kochasz go na tyle, żeby się zmienić?

[pielgrzym_dnia_wczorajszego]

Jestem w bardzo podobnej sytuacji - kobieta z problemami woli mnie zostawić, niż podjąć pracę nad sobą.
Cóż, wyjście numer jeden - trwacie dalej.
Bez sensu, wcześniej, czy później nawet anioł straci cierpliwość, chyba że sam ma problemy ze sobą i trwanie w złych układach mu z jakichś powoów pasuje.
Numer dwa - rozstanie.
On nigdy nie zrozumie czemu go zostawiłaś zamiast wziąć się za siebie. Może inaczej - zrozumie, nie ten czas, nie ten moment życia. Ale nie zaakceptuje. Nie przyjmie do wiadomości. Ja tak mam przynajmniej.
Numer trzy - praca nad sobą.
Jeśli on wytrzymał trzy lata, jeśli deklaruje, że Cię kocha i że chce z Tobą być - to to jest dla Ciebie szansa. Możesz mieć w nim wsparcie i uporać się ze sobą.

Pytanie tylko czy Ty go kochasz, bo tego mi w Twoim poście brakło. Napisałaś, że on, ale Ty? Pisanie o tym jaki to wspaniały człowiek, o niemarnowaniu mu zycia to może tylko maska, za którą jest po prostu brak uczuć?

[kachaa17]

czy myślicie, że ze miany dla kogoś coś wyjdzie. Uważam, że człowiek powinien
się chcieć zmienić przede wszystkim dla siebie. Bo inaczej nic z tego nie wyjdzie.
Czy uważacie, że miłość jest motorem zmian?
A odnośnie kochania to kiedyś dowiedziałam się od psychologa, że póki człowiek
nie stanie w pozycji dorosłego to nie jest w stanie kochać a myślę, że mało
które dda ma w sobie dojrzałość.

[megg2003]

Dlatego właśnie trzeba nad sobą pracować. Dla siebie, żeby umieć dzielić życie z
drugą osobą.

[byyourside]

Słowo kocham czasami padało w moim domu...Ojciec z reguły zawsze po pijaku,
uzalając się nad sobą i płacząc mówił ze kocha mnie i mamę najbardziej na
świecie...Dzisiaj ojciec odsiaduje wyrok za znecanie sie nad rodzina, a mama
wspoluzalezniona pijaca regularnie nie potrafi poradzic sobie z problemami. Ja
daleko od domu...jestem za granica, probuje ulozyc sobie zycie i nie
potrafie...A co to znaczy kochac??Bo chyba nie wiem...Czy go kocham??Zadaję
sobie to pytanie, bo nie jestem pewna, co to miłość??Ale z nikim innym nie czuje
sie tak bezpiecznie.On niestety za bardzo nie rozumie problemu dda... i nie
orientuje sie w tej kwestii...A ze mna jest coraz gorzej, przyjechalam tutaj,
mialam plany.Mialo byc tak pieknie, a nie jest.Nie potrafię z nim nic
zaplanować, bo się boję...