Dodaj do ulubionych

Krótka historia miasta....

20.04.04, 19:12
...co by sie nam admini-gorole trocha podszkolili

Historia miasta

Dzielnica miasta: Ruda

Ruda jest najstarszą dzielnicą Rudy Śląskiej. Znajduje się w niej najstarsze
rudzkie muzeum.

Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z ok. 1295 r. Wymienia ją tzw.
Rejestr ujazdowski, czyli wykaz dóbr biskupstwa wrocławskiego. Wieś założono
na planie ulicówki, gdzie głównym traktem były obecne ulice Starowiejska i
Bujoczka, z położonym między nimi pastwiskiem (tzw. nowsie). Ulice Janasa i
Kościelna to tzw. zopłocia lub zapłocia. Niemiecka nazwa była identyczna z
polską. W 1497 r. wzmiankowany jest w Rudzie zamek. Przebudowano go póżniej na
rezydencję pałacową, której ruiny do dziś stoją przy ul. Bujoczka.

Jednym z pierwszych zakładów przemysłowych była wzmiankowana w 1642 r. kuźnica
żelaza, od której pochodzi nazwa obecnej kolonii Kuźnica Rudzka (Rudahammer).
W latach 1812-16 wybudowano tu nowoczesną hutę cynku "Carlshotte" (Karol).
Była ona w owym czasie największa na Śląsku i w całej wschodniej Europie.
Pracowała aż do 1908 r. Teren ten leży obecnie przy ul. Matejki i Orzegowskiej.

W 1543 r. właściciel Rudy Jan Gieraltowski otrzymał przywilej górniczy.
Pierwsza kopalnia "Brandenburg" (później "Wawel") została nadana w 1770 r.
Była to jedna z pierwszych kopalń węgla kamiennego na Gómym Śląsku. W 1790 r.
odwiedził ją Johann Wolfgang von Goethe.

Powstała tu jeszcze później kopalnia "Wolfgang" (później "Walenty"), nadana w
1841 r., skonsolidowana w 1890 r. W 1931 r. połączono jąz kopalnią "Wawel".

Obok dawnej wsi powstały kolonie robotnicze Szczęść Boźe (GIockauf Kolonie) i
Karol Emanuel (Carl Emanuel Kolonie - obecnie Ruda Południowa). Zarówno one
jak i wymieniona już Kuźnica Rudzka zabudowane zostały charakterystycznymi
dwukondygnacyjnymi domami (tzw. familokami), powstałymi około 1904 r. Były to
domy postawione przez hrabiego von Ballestrem dla robotników jego zakładów
przemysłowych.

Elektryczne oświetlenie otrzymała Ruda w 1889 r. Była to wówczas pierwsza
wiejska gmina na terenie Rzeszy Niemieckiej, w której zastosowano to udogodnienie.

W Kuźnicy Rudzkiej w latach 1908-10 zbudowano nowoczesny szpital Spółki
Brackiej. Został on rozebrany z powodu szkód górniczych
w 1935 r.

Pierwszy dworzec kolejowy otwarto na północ od torów. Obecny budynek został
zbudowany w 1866 r.

Już w 1859 r. zbudowano kaplicę koło huty Karol.

W latach 1869-72 powstał kościół pw. Matki Boskiej Różańcowej według projektu
budowniczego Wachtela. W 1870 r. poświęcono kaplicę, obecnie pw. św. Piusa X
(także dzieło Wachtela). Kościół św. Józefa powstał w latach 1901-04 na wzór
rzymskiej bazyliki San Lorenzo di Campo Verano. Jest tu pocho- wany jeden z
właścicieli Rudy - Franz hrabia von Ballestrem.

Pierwszą szkołę otwarto w 1844 r.

W 1877 r. zbudowano szkołę żeńską (obecnie przedszkole nr 3 przy
ul. Bujoczka).

W 1904 r. zbudowano jeszcze szkoły na Kuźnicy i na kolonii Szczęść Boże. W
1895 r. założono średnią szkołę (progimnazjum). Mieściła się w budynku
obecnego Banku Śląskiego przy ul. Wolności.

W 1912 r. powstał budynek szkoły dokształcającej i gospodarstwa domowego
(obecnie Muzeum Miejskie i komisariat policji). Dobudowano do niej w 1912 r.
halę gimnastyczną. W 1914 r. zbudowano szkołę realną (obecne l LO).

Po przyłączeniu do Polski, w latach 1922-24 Ruda była przejściowo siedzibą
powiatu. W ratuszu w 1922 r. umieszczono sąd powiatowy, zaś w byłej szkole
średniej starostwo powiatowe.

Na mocy ustawy Sejmu Ś1. z 10 lipca 1939 r. Ruda od 1 stycznia 1940 r. miała
otrzymać prawa miejskie co weszło w życie dopiero po zakończeniu wojny.

W 1951 r. przyłączono do Rudy Orzegów i Godulę; w 1959 r., po połączeniu z
Nowym Bytomiem, utworzono miasto Ruda Śląska.

Ważniejsze zabytki architektury:

*
kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Różańcowej
*
kościół pod wezwaniem Świętego Józefa
*
kościół pod wezwaniem Świętego Piusa X
*
kamienice przy ul. Wolności 8, 10, 13
*
kolonie robotnicze przy ulicach: Kościelnej - Staszica - Wolności oraz
Wolności - Raciborskiej
*
zespół zabudowań szybu "Franciszek"
*
budynek przy ul. Wolności 1
Obserwuj wątek
    • hepik1 Halemba 20.04.04, 19:16
      Dzielnica miasta: Halemba

      Halemba powstała przy kuźnicy źelaza leźącej w rejonie obecnego mostu na
      Kłodnicy w ciągu ulicy 1 Maja. Godłem gminy jest naczynie z płynnym źelazem nad
      formą odlewniczą, jako symbol kuźniczej przeszłości. Niemiecka nazwa była
      identyczna z polską.

      Halembską kuźnicę wymieniono po raz pierwszy jako naleźącą do Kochłowic w 1451
      r. Nazwa jej pochodziła od nazwiska kuźnika Halemby.

      W 1718 r. uruchomiono w Halembie drugi na Górnym Śląsku wielki piec opalany
      węglem drzewnym.

      Już w XVII wieku w Halembie była szkoła z nauczycielem.

      W 1840 r. powstała szkoła umieszczona w wiejskiej chacie drewnianej.

      W 1881 r. wybudowano nowy budynek, zaś w 1914 r. kolejny.

      Nie licząc istniejącej tu wcześniej kaplicy zamkowej, kościół pw. Matki Boskiej
      Różańcowej powstał dopiero w latach 1889-90.

      Obszar Halemby stanowi mały fragment południowej części Wyżyny Śląskiej
      przeciętej rowem rzeki Kłodnicy, oddzielającej Wzgórze Kochłowickie od Garbu
      Mikołowskiego.


      Dzięki działalności wielkopolskiego Towarzystwa Czytelni Ludowych powstała w
      Halembie polska biblioteka.

      Ważniejsze zabytki architektury:

      *
      klasycystyczny pałacyk myśliwski z XVIII w.
      • hepik1 Kochłowice 20.04.04, 19:20
        Dzielnica miasta: Kochłowice

        Kochłowice są jedną z południowych dzielnic miasta Rudy Śląskiej.

        Pierwsze wzmianki o Kochłowicach pochodzą z 1360 r. (Kochlowa Lanka) i 1369 r.
        (Kochelwicz).

        Wieś lokowano prawdopodobnie na miejscu starszej osady, stąd jej
        charakterystyczny układ przestrzenny (okolnica przechodząca w wielodrożnicę).

        W XIV wieku istniał tu gródek (tzw. Kopiec) nad Kochłówką, służący jako
        strażnica celna przy drodze z Bytomia do Mikołowa.

        Herb gminy przedstawia budynek kościoła. Niemiecka nazwa wsi brzmiała Kochlowitz.

        W XVI i XVII wieku istniała tu warzelnia soli, po której do dziś pozostała nazwa
        ulicy Solnej. Istniał tu też duży kamieniołom wyrabiający kamienie młyńskie (Skała).

        Po 1623 r. powstał tu folwark zwany Niedźwiedziniec.

        W 1629 r. wzmiankowana jest nazwa Radoszowy , wówczas folwark i administracja
        lasów. W 1906 r. Radoszowy przyłączono do Kochłowic.

        Już w 1656 r. wzmiankowany jest w Kochłowicach nauczyciel.

        W 1786 r. otwarto kopalnię węgla kamiennego "Łazarz", była to siódma z kolei
        kopalnia węgla na Górnym Śląsku.

        W latach 1805 - 1806 wybudowano kościół parafialny pod wezwaniem Św. Trójcy,
        wzniesiono go w stylu późnobarokowym.

        W 1817 r. zbudowano murowaną szkołę (organistówkę).

        W latach 1824 i 1828 powstały tu kopalnie węgla "Hugo" i "Zwang" (póżniej
        połączone "Wirek" i "Nowy Wirek").

        Około 1860 r. powstała tzw. stara szkoła, zaś w 1910 r. szkoła żeńska.

        W 1904 r. oddano do użytku dworzec kolejowy na linii z Gliwic do Katowic Ligoty.

        Ważniejsze zabytki architektury:

        * kościół pod wezwaniem Matki Boskiej z Lourdes
        * Dom Opieki Społecznej
        * kościół pod wezwaniem Trójcy Świętej

        Tekst pochodzi ze strony www UM Ruda Śląska - www.rudaslaska.pl
        • hepik1 Chebzie 20.04.04, 19:22
          Dzielnica miasta: Chebzie

          W końcu XVIII wieku w Chebziu powstała karczma. Dopiero z roku 1844 pochodzi
          wzmianka o nazwie "He bzie".

          W roku 1846 uruchomiono tu przystanek kolejowy na linii z Wrocławia do Mysłowic.


          W 1859 r., po zbudowaniu linii do Tarnowskich Gór, powstał dworzec z prawdziwego
          zdarzenia.


          W latach 1902-14 zbudowano obok osiedle domów kolejarskich, zaś w 1910-20
          osiedle domów kopalnianych.


          W latach 1861-62 otwarto kopalnię "Paulus" (Paweł), z której w 1882 r. utworzono
          jedną skonsolidowaną kopalnię "Paulus-Hohenzollem" (późniejsze kopalnie
          "Szombierki" i "Paweł").


          W Chebziu w latach 1843-51 istniała szkoła prywatna załoźona przez Karola
          Godulę, w 1887 r. powstała szkoła ewangelicka, zaś w 1895 szkoła katolicka.

          Ważniejsze zabytki architektury:

          *
          figura pasyjna przy zbiegu ulic Goduli i Pawła
          *
          domy robotnicze w rejonie ulic Dworcowej i Węglowej

          Tekst pochodzi ze strony www UM Ruda Śląska - www.rudaslaska.pl
          • hepik1 Bykowina 20.04.04, 19:24
            Dzielnica miasta: Bykowina

            Osada Bykowina była do końca XVII w. przysiółkiem Kochłowic. Wtedy Donnersmarck
            założył na jej dzisiejszym obszarze wieś o pierwotnej nazwie "Dębowa Kłoda".
            Później nazwano ją Bykowiną. Czasem określano jako Bukowinę, przyjmując, że
            nazwa pochodzi od lasu bukowego.

            W 1907 r. nadano jej nazwę niemiecką "Friedrichsdorf". Po przyłączeniu w 1922 r.
            do Polski wrócono znowu do nazwy Bykowina.


            W 1950 r. przyłączono Bykowinę do miasta Nowy Bytom, natomiast w 1959 r.
            przyłączono ją, jako dzielnicę, do Rudy Śląskiej.

            Ważniejsze zabytki architektury:

            *
            część zabudowy pierzejowej przy ul. 11-go listopada

            Tekst pochodzi ze strony www UM Ruda Śląska - www.rudaslaska.pl
            • hepik1 Godula 20.04.04, 19:28

              Dzielnica miasta: Godula

              Godula wzięła swoją nazwę od Karola Goduli.

              W 1822 r. powstała w Chebziu huta cynku "Gute Hoffnung" (Dobra Nadzieja).
              Kolejną zwaną "Morgenroth" (Jutrzenka), zbudowano w 1825r.

              W latach 1854-55 zarządca majątku Goduli Scheffier zbudował dużą hutę cynku
              noszącą imię Karola Goduli ("Godullahotte"). Jej budowę planował zresztą za
              życia już sam Godula. Nazwę huty przejęła także osada. Zakład był czynny do 1919 r.

              W latach 1858-61 powstała kolo huty kolonia 21 budynków rozmieszczonych wokół
              placu targowego. W ten sposób utworzono centrum dzisiejszej dzielnicy Godula.

              W 1875 r. powstał obszar dworski Orzegów, w którego skład wchodziła Godula.
              Uległ on likwidacji w 1924 r., kiedy to utworzono w jego miejsce gminę Godula. W
              chwili powstania liczyła ona blisko 9.000 nieszkańców. Zarząd obszaru jak też
              póżniej urząd gminny mieściły się w budynku przy obecnym pi. Niepodległości 6.

              W 1861 r. powstała w Goduli szkoła mieszcząca także kaplicę św. Józefa.

              W latach 1867-71 zbudowano kościół pw. Ścięcia św. Jana Chrzciciela
              zaprojektowany przez Teodora Linke, budowniczego Schaffgotschów.

              W 1930 r. oddano do użytku "Stację opieki nad matką i dzieckiem". Dnia 27
              stycznia 1945 r. nastąpiło wyzwolenie spod okupacji niemieckiej Goduli i Chebzia.

              W 1951 r. przyłączono Godulę do Rudy; w 1959 r. weszła w skład miasta Ruda Śląska.


              Ważniejsze zabytki architektury:

              * kościół pw. Ścięcia Świętego Jana Chrzciciela
              * krzyż przy zbiegu ulic Goduli i Bytomskiej
              * część budynków przy placu Niepodległości

              Tekst pochodzi ze strony www UM Ruda Śląska - www.rudaslaska.pl
              • hepik1 Orzegów 20.04.04, 19:30
                Dzielnica miasta: Orzegów

                Orzegów - nazwa pochodzi od słowa "orzegłowy" (po najazdach tatarskich).

                W 1313 r. wzmiankowany jest w dokumencie Marcin z Orzegowa. Jest to pierwsza
                wzmianka o tej miejscowości. Wieś powstała wzdłuż obecnej ul. Bytomskiej.
                Niemiecka nazwa brzmiała Orzegow.

                Herbem gminy jest herb rodowy rodziny von Schaffgotsch, dawnych jej właścicieli.

                Wcześnie, bo już w XVIII wieku, rozwinęło się tu górnictwo węglowe. Kopalnię
                "Konig David" zwiedzał w 1790 r. Johann Wolfgang von Goethe.

                W 1844 r. uruchomiono dużą kopalnię "Paulus" (Paweł). Głównym szybem tej
                ostatniej był szyb Zofii (Sophienschacht), zbudowany w latach 1848-50. Do dziś
                przetrwały jego zabudowania.

                W latach 1860-62 wybudowano nowe główne szyby tej kopalni ("Godulla" i
                "Schaffgotsch") koło dworca w Chebziu. Póżniej, w latach 1873-77 uruchomiono
                nową kopalnię "Gotthard" (Karol) z szybami "Gotthard" i "Kynast". Koło niej w
                latach 1900-03 zbudowano koksownię.

                W 1899 r. otwarto w Orzegowie przystanek kolejowy na linii z Chebzia do
                Tarnowskich Gór.

                Pierwsza tutejsza szkoła powstała w 1858 r., zaś drugą zbudowano w 1879 r.
                Kolejne budynki to szkoła męska, powstała w latach 1899-1901 i żeńska w latach
                1908-10.

                Już w 1882 r. urządzono kaplicę w miejscowej szkole. Obecny kościół pw. św.
                Michała Archanioła powstał w latach 1894-1895 (projektant Wilhelm Wieczorek) i
                został rozbudowany (w zasadzie była to budowa nowej świątyni w miejscu starego
                kościoła) w latach 1911-15 według projektu Maksymiliana Giemsy.

                W 1951 r. Orzegów przyłączono do Rudy, w 1959 r. wszedł w skład miasta Ruda Śląska.

                Ważniejsze zabytki architektury:

                * kościół pod wezwaniem Świętego Michała Archanioła
                * część zabudowy pierzejowej przy ul. Kardynała A. Hlonda
                * pozostałości koksowni "Orzegów"
                * zabudowa kopalni "Karol"
                • hepik1 Nowy Bytom 20.04.04, 19:32
                  Dzielnica miasta: Nowy Bytom

                  Teren obecnego Nowego Bytomia przez kilkaset lat był porośnięty gęstym lasem
                  należącym do miasta Bytomia, wzmiankowanym
                  w 1369 r. W 1624 r. wymienia się Czarny Las jako "Schwarzwald", zaś w 1668 r.
                  pod polską nazwą "Miejski Czarny Las". Teren ten funkcjonował przez lata jako
                  obszar dworski, a później dzielnica miasta Bytomia. Był zarządzany przez
                  specjalną ekspozyturę magistratu.

                  Obecny pl. Wolności był pierwotnie targowiskiem. Miejscowość zwano Friedenshotte
                  (od nazwy huty), potocznie zaś Frydenshuta.

                  Od 1776 r. rozwijało się tu górnictwo węglowe.

                  W 1830 r. powstała kopalnia "Lythandra" (później "Wanda").

                  W latach 1899-1902 powstaje "Friedensgrube" (kopalnia "Pokój").

                  W 1840 r. przemysłowcy David Loewenfeld z Gliwic oraz Moritz Friedlsnder i Simon
                  Loewi z Bytomia założyli hutę żelaza nazwaną "Friedenshotte" (huta "Pokój") W
                  1884 r. uruchomiono w niej stalownię tomasowską (pracowała do 1924 r.), trzy
                  lata później stalownię martenowską. Z kolei w 1904 r. powstała walcownia blachy
                  cienkiej i w 1910 r. walcownia średnia. Właśnie w hucie "Pokój" w 1933 r.
                  rozpoczęła produkcję walcownia blachy taśm na zimno konstrukcji inż. T.
                  Sędzimira, będąca osiągnięciem technicznym w skali światowej.

                  W l polowie XIX wieku powstało na terenie późniejszego Nowego Bytomia także
                  hutnictwo cynku. W 1836 r. założono hutę "Rosamunde", w 1846 r. "Beuthener
                  Hotte" (Hutę Bytomską).

                  W 1906 r. uruchomiono kolejowy ruch osobowy z Chebzia do Kochłowic z
                  przystankiem Czarny Las. Dopiero w 1913 r. późniejszy Nowy Bytom otrzymał własny
                  dworzec.

                  Charakterystyczny gmach konsumu huty "Pokój" (Kaufhaus) powstał w 1904 r. Od
                  niego wzięła swą potoczną nazwę dzielnica Kaufhaus.

                  W 1843 r. zaloźono tymczasową szkolę w gospodzie kolo huty "Pokój". Nowe budynki
                  szkolne wznoszono przy obecnej ul. Hallera, pierwszy w latach 1873-74, następne
                  w 1900 r., 1905 r. , 1907-08 r. W latach 1923-29 istniało w Nowym Bytomiu
                  gimnazjum humanistyczne.

                  Od 1852 r. ks. Józef Szafranek z Bytomia odprawiał tu nabożeństwa misyjne w
                  magazynie stolarni lub pod gołym niebem. Później odprawiano msze w kaplicy
                  więzienia pomocniczego.

                  W latach 1884-85 zbudowano kościół św. Józefa według projektu Paula Jackischa z
                  Bytomia. Usytuowano go w połowie drogi z Frydenshuty na Zgodę. Obecny kościół
                  św. Pawła w stylu wykorzystującym wątki romańskie i bizantyjskie powstał w
                  latach 1911-12 według projektu Holendra Johannesa Klompa z Dortmundu. Stary
                  kościół zamknięto w 1931 r. i rozebrano w dwóch następnych latach, po
                  wybudowaniu nowego na Zgodzie. Pozostały po nim fundamenty.

                  Drugą świątynią parafialną jest poświęcony w 1938 r. kościół Ducha Sw. na
                  kolonii Czarny Las.

                  W 1922 r., po przyłączeniu do Polski, powołano samodzielną gminę Nowy Bytom
                  (początkowo zwaną Polski Bytom). W ten sposób nastąpiło odłączenie tego terenu
                  od miasta Bytomia pozostałego po stronie niemieckiej.



                  Nowoczesny okazały ratusz gminny powstał w latach 1928-29 (obecny Urząd
                  Miejski). Gmina otrzymała wówczas trójpolowy herb przedstawiający św. Barbarę,
                  pół-orła górnośląskie- go oraz część zębatego koła; zwieńczony murowaną koroną.

                  Na mocy ustawy Sejmu ŚI. z 10 lipca 1939 r. Nowy Bytom od 1 stycznia 1940 r.
                  miał otrzymać prawa miejskie co weszło w życie dopiero po zakończeniu wojny.

                  W 1951 r. do Nowego Bytomia przyłączono Wirek, Bielszowice, Halembę, Kochłowice
                  i Bykowinę.

                  W 1959 r. miasto połączono z Rudą w jeden organizm miejski zwany Rudą Śląską

                  Nowy Bytom jest siedzibą Urzędu Miejskiego, który reprezentują:


                  Prezydent Miasta - Andrzej Stania,

                  V-ce Prezydent - Zbigniew Domżalski

                  V-ce Prezydent - Józef Osmenda

                  V-ce Prezydent - Teodor Howaniec,


                  W Nowym Bytomiu znajdują się: Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Dom Kultury,
                  Huta "Pokój", kryta pływalnia Huty "Pokój" S.A. i zabytkowy Kościół Św. Pawła.

                  Mówiąc o Nowym Bytomiu bez związku z miastem Bytom, trzeba powiedzieć, że osady
                  Nowego Bytomia - Huta Pokój i Huta Zgoda - są typowymi osadami przemysłowymi. W
                  okresie międzywojennym nowobytomska huta "Pokój" była największą hutą żelaza w
                  Polsce. Nie jest to jedyny element nadający Nowemu Bytomiowi charakter
                  wyróżniający go w zespole gmin rejonu.

                  Ważniejsze zabytki architektury:

                  * kościół pod wezwaniem Świętego Pawła
                  * kamienice przy ulicy Niedurnego 30 i 34, 41-67 oraz Placu Wolności
                  * willa "Florianka"
                  * Miejski Ośrodek Kultury im. H.Bisty
                  * wieża wodna u zbiegu ulic Chorzowskiej i Pokoju
                  * domy robotnicze przy ul. Wojska Polskiego i Parkowe
    • hepik1 Bielszowice 20.04.04, 19:35
      Dzielnica miasta: Bielszowice

      Pierwsza wzmianka o Bielszowicach pochodzi z 1472 r., występuje wówczas w
      dokumencie niejaki Matiey Bielczowsky. Wieś powstała nad dopływem rzeki
      Kochłówki (Potoku Bielszowickiego) w rejonie obecnej ul. Powstańców ŚI. (dawniej
      zwanej Starowiejską). Historyczne godło (herb) gminy wyobraża topór skrzyżowany
      z siekierą. Niemiecka nazwa brzmiała Bielschowilz.

      Pierwszym zakładem przemysłowym na terenie Bielszowic była kuźnica żelaza
      istniejąca w XVII i XVIII wieku nad Kochłówką na zachód od wsi. Z kolei w 1805
      r. powstała huta cynku "Deutsche Hotte" (czyli Huta Niemiecka), po której
      została nazwa ulicy Cynkowej. Dała ona początek kolonii Pniaki zwanej teź
      Redendorf, położonej w okolicy obecnego szpitala.

      W 1801 r. pruski fiskus górniczy wykupił parcele dla górników kopalni "Konigin
      Luise" (Królowa Luiza) co dało początek Królewskiej Kolonii Bielszowice (leżała
      wzdłuź obecnej ul. Górnej).

      W 1744 r. po raz pierwszy słyszymy o nauczycielu, a więc musiała już wtedy
      istnieć szkoła. W 1828 r. powstała pierwsza murowana szkoła koło kościoła (tzw.
      "organistówka", niedawno zburzona). Kolejne budynki szkolne powstawały w latach
      1881, 1892, 1898, 1902, 1909. Poza dwoma ostatnimi, wszystkie budynki rozebrano
      po wojnie wskutek szkód gómiczych.

      W 1898 r. otwarto na Pniakach szpital spółki brackiej (obecny Szpital Miejski nr
      1) zaś w 1906 r. powstał ratusz gminny (zburzony po wojnie ). Pierwszy pociąg
      dojechał do Bielszowic w 1904 r. Budynek dworcowy zburzono kilkanaście lat temu.
      W 1895 r. fiskus pruski, będący właścicielem wsi, rozpoczął tu budowę kopalni
      węgla kamiennego nazwanej Rheinbaben-schachte (Szyby Rheinbabena). Nazwę kopalni
      zmieniono w 1922 r. na "Bielszowice".

      Czasy Drugiej Rzeczypospolitej zaznaczyły się m. in. budową domów mieszkalnych
      dla uchodźców z niemieckiej części Górnego Śląska (przy obecnych ulicach Kokota,
      PCK i Kasprowicza).

      Już w 1440 r. istniał w Bielszowicach drewniany kościół pw. Wszystkich Świętych.
      Na jego miejscu w 1883 r. zbudowano obecny, murowany kościół pw. św. Marii
      Magdaleny, projektu mistrza budowlanego Philippa z Gliwic.

      W 1951 r. Bielszowice włączono do Nowego Bytomia, zaś w 1959 r. weszły w skład
      miasta Ruda Śląska.

      Ważniejsze zabytki architektury:

      * kościół pod wezwaniem Świętej Marii Magdaleny
      * budynek siedziby Rudzkiej Spółki Węglowej S.A.


      Tekst pochodzi ze strony www UM Ruda Śląska - www.rudaslaska.pl
      • hepik1 Wirek 20.04.04, 19:38
        Dzielnica miasta: Wirek

        Obecny Wirek wzmiankowany jest w urbarzu z 1603 r. W 1661 r. występuje jako Nowa
        Wiesz. Wieś powstała nad Kochłówką (Potokiem Bielszowickim).

        Już wcześniej, w 1594 r., czeski dokument wymienia wzgórze zwane Wirek.

        Herb Nowej Wsi przedstawiał osełkę, strug i kowadło. Niemiecka nazwa Nowej Wsi
        brzmiała Neudorf zaś Wirka -Antonienhotte.

        Pierwotna Nowa Wieś leżała w okolicach obecnych ulic 1 Maja, Magdziorza i
        Bielszowickiej. Wirek zaś to rejon ulic sienkiewicza i Dąbrowskiego.

        W 1802 r. powstała tu kopalnia węgla 'Gottessegen' (Błogosławieństwo Boże), z
        której zachował się do dziś budynek nadszybia szybu 'Aschenborn" (Andrzej) z lat
        70-tych XIX wieku w formie nawiązującej do baszty obronnej - unieruchomiony w
        1926 r.

        W 1805 r. uruchomiono hutę żelaza Antonia ('Antonienhotte") - nazwa pochodziła
        od imienia żony hr. Łazarza Henckla von Donnersmarck (z domu Praschma). Jako
        prze- starzała, została ona zlikwidowana w latach 90-tych XIX wieku. Znajdowała
        się w okolicy obecnych ulic Katowickiej i Zdziebkowskiej. Nazwę huty
        przeniesiono jako urzędową na całą osadę Wirek. Na terenie Wirku prowadziła
        działalność produkcyjną huta cynku 'Hugo" w latach 1812-1932 (zachowały się z
        niej dwie hale przy obecnej ul. Katowickiej) i 'Liebe-Hoffnung"
        (Miłość-Nadzieja). Ta ostatnia działała od I połowy XIX wieku do 1925 r.; w 1934
        r. urządzono w niej halę targową - obecnie służy jako spichlerz.

        Przy hucie 'Liebe-Hoffnung' działała jakiś czas fabryka wyrobów ceramicznych
        (pochodzi z niej głowa Chrystusa na kaplicy naprzeciw kościoła parafialnego).

        Zabudowa rozrastała się o kolonie robotnicze; w latach 1852-53 powstała kolonia
        przy obecnej ul. Katowickiej, potem przy ul. 1 Maja i Bytomskiego; w 1870 r.
        zbudowano zachowaną do dziś kolonię Ficinus przy ul. Kubiny, w 1873-74 kolonię
        przy ul. Robotniczej.

        W 1856 r. powstała szkoła w Wirku (w budynku dawnego więzienia przy obecnej ul.
        Tuwima).

        W 1863 r. wybudowano szkołę w Nowej Wsi. Tamże w 1896 powstał kolejny budynek,
        służący później jako bursa gimnazjalna i następny w 1902 r. W 1937 zbudowano
        obecną szkołę nr 10.

        Tuż przed l wojną światową oddano do uźytku przy obecnej ul. Licealnej budynek
        mieszczący w latach 20-tych seminarium nauczycielskie, a od 1933 gimnazjum i
        liceum. Został on rozebrany w latach 70-tych.

        W 1855-56 wybudowano tu więzienie z kaplicą św. Wawrzyńca. Gmach słuźył swoim
        celom do 1867 r. W tym roku urządzono kościół w kaplicy więziennej. Od 1859
        uźywany był też przez ewangelików. Parafię katolicką powołano do życia w 1869 r.

        W latach 1873-1874 zbudowano mały orientowany kościół (stał przed wejściem do
        obecnego). Dopiero w latach 1907-09 wzniesiony został obecny okazały kościół w
        stylu neogotyckim według projektu Ludwika Schneidera pw. św. Wawrzyńca i św.
        Antoniego.

        W 1891 r. Żydzi zbudowali synagogę usytuowaną przy obecnej ul. Kupieckiej,
        powołując jednocześnie samodzielną gminę wyznaniową.

        W 1902 zbudowano kościół ewangelicki według projektu architekta Feliksa Henry z
        Wrocławia. W ten sposób obok siebie stanęły świątynie trzech wyznań. Niestety,
        synagoga została zniszczona przez nazistów w 1939 r.

        W 1937 r. urządzono kościół św. Andrzeja Boboli w nieistniejącej juź dawnej sali
        kinowej u zbiegu obecnych ulic 1 Maja i Bielszowickiej.

        W 1924 r. obszar dworski Wirek włączono do gminy Nowa Wieś tworząc jedną gminę
        wiejską Nowa Wieś.

        W latach 1929-30 wybudowano nowy ratusz (obecnie budynek Sądu Rejo- nowego).

        W 1947 r. gminę Nowa Wieś przemianowano na Wirek, nadając jej w 1949 r. prawa
        miejskie.

        W 1951 r. włączono Wirek do Nowego Bytomia, zaś w 1959 ostatecznie do miasta
        Ruda Śląska.


        Jednym z ważniejszych urzędów w Wirku jest siedziba Sądu Rejonowego. W dzielnicy
        tej, znajduje się Miejska Biblioteka Publiczna, która posiada największe zbiory
        wszelkiego rodzaju literatury.

        Wirek jest największą siedzibą handlu w Rudzie Śląskiej. Słynie z targów
        odbywających się od wielu lat w każdy czwartek.

        Ważniejsze zabytki architektury:

        * kościół pod wezwaniem Świętego Wawrzyńca
        * kościół ewangelicko-augsbusrki pod wezwaniem Odkupiciela
        * szyb "Andrzej" dawna kolonia robotnicza "Ficinus" przy ul. Kubiny
        * domy robotnicze przy ulicach Katowickiej, 1-go Maja oraz Ściegiennego -
        tzw. "Werdon"
        * kamienice wzdłuż ulic 1-go Maja, Sienkiewicza, Dąbrowskiego

        .
        • edzioszka Re: Wirek 20.04.04, 20:36
          wełyke spasybi Hepiku
          wiadomości w tym wątku bez liku ;)

          PS. poczytam później, bo rdzenne wysłało już za mną <
          href="https://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11971&w=12091599">listy
          gończe</a> - trza się i tam poudzielać ;)
          • hepik1 Na początku ... 20.04.04, 20:53
            ...a brakło i się nie porobiło na czerwono.Ale jesteś usprawiedliwiona -w końcu
            tam na Ciebie czekają...
            • pejsaty Re: Na początku ... 20.04.04, 21:00
              dzielnica wirek umieszczona zostala dwa razy! hepiku spamerze ty!
              • hepik1 Re: Na początku ... 20.04.04, 21:09
                Kasuj chłopie-od tego ześ tu jest.
                • pejsaty Re: Na początku ... 20.04.04, 21:12
                  z przyjemnoscia. ;)
        • edzioszka Errata 20.04.04, 21:23
          wełyke spasybi Hepiku
          wiadomości w tym wątku bez liku ;)

          PS. poczytam później, bo rdzenne wysłało już za mną listy gończe - trza się i tam poudzielać ;)

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka