Tajemniczy szpieg u premiera

rejtann Wachowski, Tymiński i agentura 10.11.06, 09:50

"W służbach specjalnych rozpowszechniony jest pogląd, że Tymiński był
odpowiedzią na sojusze, które Wałęsa zawierał z częścią wojskowych starając się
o pozyskanie wpływów w armii. Część tej tajemnicy może wyjaśnić uważne
przyjrzenie się pracownikom sztabu wyborczego Stanisława Tymińskiego. Był on w
większości zdominowany przez pracowników i współpracowników SB oraz wywiadu.
Rzeczywistym szefem sztabu wyborczego Tymińskiego był Andrzej Palimąka, były
sekretarz gen. Wojciecha Jaruzelskiego. W czasie kampanii wyborczej Palimąka
bardzo często spotykał się z Jaruzelskim. Ich rozmowy trwały nierzadko kilka
godzin. Kluczową rolę w kampanii Tymińskiego miały odgrywać znajdujące się w
czarnej teczce dokumenty pochodzące z zasobów archiwalnych MSW. Po klęsce
Tadeusza Mazowieckiego w pierwszej turze informacje o charakterze tych
materiałów sztab Wałęsy otrzymywał dzięki umiejscowionym w sztabie Tymińskiego
agentom WSW. Informację o zawartości "czarnej teczki" przekazał Krzysztofowi
Wyszkowskiemu ze sztabu Lecha Wałęsy wysoki urzędnik MON. Agentowi ustawionemu
bardzo blisko Tymińskiego, a pracującemu dla strony solidarnościowej, udało się
odkryć, czym dysponuje drugi kandydat na prezydenta. Tymiński posiadał m.in.
napisany odręcznym pismem i podpisany przez Wałęsę dokument. Była to typowa
lojalka, którą Lech Wałęsa podpisał 14 grudnia 1981 r., w drugim dniu stanu
wojennego. Lojalka była napisana odręcznie na blankiecie Prokuratury
Generalnej, a Wałęsa zobowiązał się w niej do niepodejmowania żadnej
działalności. Nie była to rzecz śmiertelnie kompromitująca, ale ciężka moralnie
i mogąca stanowić argument w wyborczej grze. Według relacji Krzysztofa
Wyszkowskiego Wałęsa "był ucieszony, że to tylko tyle". Przyznał, że podpisał,
ale machnął na ten fakt ręką. Tymczasem Tymiński nie mógł znaleźć grafologa,
który podjąłby się rozstrzygnięcia, czy podpis Lecha Wałęsy na lojalce był
autentyczny. Służby specjalne sterowały Tymińskim bardzo precyzyjnie. Być może
dokumentu nie ujawniono dlatego, że sytuacja szantażowania kontrkandydata
obciążającymi go dokumentami, dawania mu do zrozumienia, że mogłyby zostać
użyte, powodowała, że Wałęsa byłby zmuszony do rokowań z dysponującymi nimi
siłami, gdyby takie jednoznaczne propozycje były. Możliwe, że to właśnie
wówczas rozstrzygnęły się losy wyborczego programu Wałęsy i jego wolty
od "przyspieszenia" do stanięcia na lewej nodze.

[...] Do uzyskania władzy wiceprezydenta opanowanie wojskowych służb
informacyjnych i bankowej skamieliny wystarczyło w zupełności. Ambicje
Wachowskiego sięgały jednak znacznie dalej, przedmiotem jego apetytu było także
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i UOP. Opanował je podobnie jak WSI,
metodami "kumpelskimi". Opór ministra spraw wewnętrznych czy jego zastępców
przed kontaktowaniem się z Wachowskim i przekazywaniem mu tajnych dokumentów
niewiele się przydał. Wachowski nawiązywał stosunki z podwładnymi ministra,
spotykał się z nimi bez wiedzy przełożonych i poprzez nich otrzymywał
interesujące go materiały czy informacje. Wiele ułatwiło mu wcześniejsze
opanowanie Biura Ochrony Rządu. Stawką był awans, którego załatwienie przez
Wachowskiego nie było trudne. Wystarczy podpis prezydenta, prezydent zaś
podpisuje to, co Wachowski mu podsunie. Awanse otrzymywali i nadal otrzymują
ci, którzy wykazali się niezbędnymi przymiotami - uległością, dyspozycyjnością
i wypełnianiem poleceń dyrektora gabinetu.

W ten sposób Wachowski uzyskał dostęp do raportów cywilnego wywiadu i
kontrwywiadu, a także informacji wydziału dochodzeniowo-śledczego policji. Dziś
wiadomo już, że odbywało się to przez pewnego funkcjonariusza UOP, który bez
wiedzy przełożonych spotykał się z Wachowskim. On też umieścił Wachowskiego w
rozdzielniku tajnych dokumentów wychodzących z UOP. W zamian został awansowany.
Za ludzi Wachowskiego w UOP i Policji uchodzą: Wiktor Fonfara - szef Zarządu
Śledczego UOP - kurs oficerski ASW, Świder 1975 r., Wiktor Mikusiński - szef
Komendy Stołecznej Policji, kurs oficerski ASW, Świder 1975 r., Jerzy
Konieczny, szef UOP - ale jest to tylko wierzchołek góry lodowej. Prawdziwe
powiązania dotyczą ludzi, którzy działają tajnie, są zakonspirowani i o których
opinia publiczna nie dowie się nigdy, a ich nazwiska nic jej nie powiedzą.
Prezydent wspiera ten układ, a układ się odwzajemnia tym samym. Są to kontakty
nieformalne, niekorzystne z punktu widzenia państwa, czy racji stanu, mające na
celu podtrzymywanie władzy belwederskiej ekipy. UOP jest traktowany
instrumentalnie, wracają do jego struktur dawni pracownicy, dokonuje się
restytucja systemu, który do 1989 r. zajmował się tropieniem i rozpracowywaniem
opozycji demokratycznej. Na polecenie Wachowskiego "jego ludzie" w UOP nie
cofną się przed niczym - prowokacją, podsłuchem czy infiltracją obecnej
opozycji. W takich sprawach nie wydaje się pisemnych rozkazów, działania
odbywają się na prośbę Wachowskiego, ale "bez jego wiedzy i zgody". W razie
wpadki traktuje się je jako samowolne działanie funkcjonariusza.

Prócz polityki personalnej promującej zasłużonych, niezweryfikowanych
pozytywnie esbeków, istnienie nieformalnych układów dało się zauważyć w
prezydenckiej odmowie podpisania ustawy redukującej emerytalne przywileje wciąż
przysługujące pracownikom Służby Bezpieczeństwa.

Wpływy Wachowskiego w MSW niezbyt widoczne wcześniej, stały się niemal
jawne przy okazji ujawnienia w książce "Lewy Czerwcowy" faktu współpracy
Wachowskiego ze służbami specjalnymi PRL. Wtedy głos w obronie Wachowskiego
zabrało "pokolenie Świdra", absolwenci ASW i uczestnicy kursów, Mikusiński,
Fonfara, Superczyński, ludzie BOR. Ci, którzy mogli się zdekonspirować. Akcja
ratowania twarzy Wachowskiego osiągnęła poważne rozmiary, zaangażowano w nią
nawet telewizję i prasę. Stołeczny Komendant Policji Wiktor Mikusiński (Świder
75) ujawnił w odpowiednim momencie, że Wachowski razem z Jackiem Merklem,
Lechem Kaczyńskim i Arkadiuszem Rybickim był 6 maja 1983 r. zatrzymany w
Warszawie i spędził pewien czas na Rakowieckiej. Informacja została "newsem"
telewizyjnej "Panoramy", chociaż ta właśnie "Panorama" nie zajmowała się
wcześniej problemem "pomawiania ministra Wachowskiego o współpracę z SB". Ten
sam Wiktor Mikusiński przekazał 29 stycznia br. telewizyjnym "Wiadomościom"
informację, że w "marszu na Belweder" wzięło udział "od kilkuset do dwóch
tysięcy osób". Według poufnych szacunków UOP w manifestacji wzięło udział ok.
20 tysięcy osób, ostrożne szacunki mówiły o co najmniej 10 tysiącach. Kilkaset
osób natomiast, umundurowanych funkcjonariuszy policji - a więc podkomendnych
Mikusińskiego - zabezpieczało trasę marszu i obstawiało Belweder. Przekłamań
dokonano niemal we wszystkich relacjach telewizyjnych z marszu na Belweder.
Szczególnie przypominającą lata cenzury i prowokacji prasowych była
relacja "Expresu Reporterów" pokazująca tumult i przepychanki pod Belwederem w
czasie, gdy manifestanci śpiewali hymn państwowy. Dokonano prostej dla osób
obeznanych z techniką telewizyjną manipulacji. Pod obrazki z marszu,
dochodzenia pod bramę Belwederu i normalne zachowania manifestujących w tłumie
osób podłożono pochodzący z późniejszych momentów dźwięk (śpiewanie hymnu)...."

Źródło:

Inga Rosińska, Paweł Rabiej, Droga cienia, wydawnictwo "AXEL", Łódź 1993,
s. 29, 31-33, 36, 39, 55, 59-62, 75-77, 80, 103-104.

Inga Rosińska, Paweł Rabiej

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

rejtann Wachowski, Tymiński i agentura 10.11.06, 09:50

"W służbach specjalnych rozpowszechniony jest pogląd, że Tymiński był
odpowiedzią na sojusze, które Wałęsa zawierał z częścią wojskowych starając się
o pozyskanie wpływów w armii. Część tej tajemnicy może wyjaśnić uważne
przyjrzenie się pracownikom sztabu wyborczego Stanisława Tymińskiego. Był on w
większości zdominowany przez pracowników i współpracowników SB oraz wywiadu.
Rzeczywistym szefem sztabu wyborczego Tymińskiego był Andrzej Palimąka, były
sekretarz gen. Wojciecha Jaruzelskiego. W czasie kampanii wyborczej Palimąka
bardzo często spotykał się z Jaruzelskim. Ich rozmowy trwały nierzadko kilka
godzin. Kluczową rolę w kampanii Tymińskiego miały odgrywać znajdujące się w
czarnej teczce dokumenty pochodzące z zasobów archiwalnych MSW. Po klęsce
Tadeusza Mazowieckiego w pierwszej turze informacje o charakterze tych
materiałów sztab Wałęsy otrzymywał dzięki umiejscowionym w sztabie Tymińskiego
agentom WSW. Informację o zawartości "czarnej teczki" przekazał Krzysztofowi
Wyszkowskiemu ze sztabu Lecha Wałęsy wysoki urzędnik MON. Agentowi ustawionemu
bardzo blisko Tymińskiego, a pracującemu dla strony solidarnościowej, udało się
odkryć, czym dysponuje drugi kandydat na prezydenta. Tymiński posiadał m.in.
napisany odręcznym pismem i podpisany przez Wałęsę dokument. Była to typowa
lojalka, którą Lech Wałęsa podpisał 14 grudnia 1981 r., w drugim dniu stanu
wojennego. Lojalka była napisana odręcznie na blankiecie Prokuratury
Generalnej, a Wałęsa zobowiązał się w niej do niepodejmowania żadnej
działalności. Nie była to rzecz śmiertelnie kompromitująca, ale ciężka moralnie
i mogąca stanowić argument w wyborczej grze. Według relacji Krzysztofa
Wyszkowskiego Wałęsa "był ucieszony, że to tylko tyle". Przyznał, że podpisał,
ale machnął na ten fakt ręką. Tymczasem Tymiński nie mógł znaleźć grafologa,
który podjąłby się rozstrzygnięcia, czy podpis Lecha Wałęsy na lojalce był
autentyczny. Służby specjalne sterowały Tymińskim bardzo precyzyjnie. Być może
dokumentu nie ujawniono dlatego, że sytuacja szantażowania kontrkandydata
obciążającymi go dokumentami, dawania mu do zrozumienia, że mogłyby zostać
użyte, powodowała, że Wałęsa byłby zmuszony do rokowań z dysponującymi nimi
siłami, gdyby takie jednoznaczne propozycje były. Możliwe, że to właśnie
wówczas rozstrzygnęły się losy wyborczego programu Wałęsy i jego wolty
od "przyspieszenia" do stanięcia na lewej nodze.

[...] Do uzyskania władzy wiceprezydenta opanowanie wojskowych służb
informacyjnych i bankowej skamieliny wystarczyło w zupełności. Ambicje
Wachowskiego sięgały jednak znacznie dalej, przedmiotem jego apetytu było także
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i UOP. Opanował je podobnie jak WSI,
metodami "kumpelskimi". Opór ministra spraw wewnętrznych czy jego zastępców
przed kontaktowaniem się z Wachowskim i przekazywaniem mu tajnych dokumentów
niewiele się przydał. Wachowski nawiązywał stosunki z podwładnymi ministra,
spotykał się z nimi bez wiedzy przełożonych i poprzez nich otrzymywał
interesujące go materiały czy informacje. Wiele ułatwiło mu wcześniejsze
opanowanie Biura Ochrony Rządu. Stawką był awans, którego załatwienie przez
Wachowskiego nie było trudne. Wystarczy podpis prezydenta, prezydent zaś
podpisuje to, co Wachowski mu podsunie. Awanse otrzymywali i nadal otrzymują
ci, którzy wykazali się niezbędnymi przymiotami - uległością, dyspozycyjnością
i wypełnianiem poleceń dyrektora gabinetu.

W ten sposób Wachowski uzyskał dostęp do raportów cywilnego wywiadu i
kontrwywiadu, a także informacji wydziału dochodzeniowo-śledczego policji. Dziś
wiadomo już, że odbywało się to przez pewnego funkcjonariusza UOP, który bez
wiedzy przełożonych spotykał się z Wachowskim. On też umieścił Wachowskiego w
rozdzielniku tajnych dokumentów wychodzących z UOP. W zamian został awansowany.
Za ludzi Wachowskiego w UOP i Policji uchodzą: Wiktor Fonfara - szef Zarządu
Śledczego UOP - kurs oficerski ASW, Świder 1975 r., Wiktor Mikusiński - szef
Komendy Stołecznej Policji, kurs oficerski ASW, Świder 1975 r., Jerzy
Konieczny, szef UOP - ale jest to tylko wierzchołek góry lodowej. Prawdziwe
powiązania dotyczą ludzi, którzy działają tajnie, są zakonspirowani i o których
opinia publiczna nie dowie się nigdy, a ich nazwiska nic jej nie powiedzą.
Prezydent wspiera ten układ, a układ się odwzajemnia tym samym. Są to kontakty
nieformalne, niekorzystne z punktu widzenia państwa, czy racji stanu, mające na
celu podtrzymywanie władzy belwederskiej ekipy. UOP jest traktowany
instrumentalnie, wracają do jego struktur dawni pracownicy, dokonuje się
restytucja systemu, który do 1989 r. zajmował się tropieniem i rozpracowywaniem
opozycji demokratycznej. Na polecenie Wachowskiego "jego ludzie" w UOP nie
cofną się przed niczym - prowokacją, podsłuchem czy infiltracją obecnej
opozycji. W takich sprawach nie wydaje się pisemnych rozkazów, działania
odbywają się na prośbę Wachowskiego, ale "bez jego wiedzy i zgody". W razie
wpadki traktuje się je jako samowolne działanie funkcjonariusza.

Prócz polityki personalnej promującej zasłużonych, niezweryfikowanych
pozytywnie esbeków, istnienie nieformalnych układów dało się zauważyć w
prezydenckiej odmowie podpisania ustawy redukującej emerytalne przywileje wciąż
przysługujące pracownikom Służby Bezpieczeństwa.

Wpływy Wachowskiego w MSW niezbyt widoczne wcześniej, stały się niemal
jawne przy okazji ujawnienia w książce "Lewy Czerwcowy" faktu współpracy
Wachowskiego ze służbami specjalnymi PRL. Wtedy głos w obronie Wachowskiego
zabrało "pokolenie Świdra", absolwenci ASW i uczestnicy kursów, Mikusiński,
Fonfara, Superczyński, ludzie BOR. Ci, którzy mogli się zdekonspirować. Akcja
ratowania twarzy Wachowskiego osiągnęła poważne rozmiary, zaangażowano w nią
nawet telewizję i prasę. Stołeczny Komendant Policji Wiktor Mikusiński (Świder
75) ujawnił w odpowiednim momencie, że Wachowski razem z Jackiem Merklem,
Lechem Kaczyńskim i Arkadiuszem Rybickim był 6 maja 1983 r. zatrzymany w
Warszawie i spędził pewien czas na Rakowieckiej. Informacja została "newsem"
telewizyjnej "Panoramy", chociaż ta właśnie "Panorama" nie zajmowała się
wcześniej problemem "pomawiania ministra Wachowskiego o współpracę z SB". Ten
sam Wiktor Mikusiński przekazał 29 stycznia br. telewizyjnym "Wiadomościom"
informację, że w "marszu na Belweder" wzięło udział "od kilkuset do dwóch
tysięcy osób". Według poufnych szacunków UOP w manifestacji wzięło udział ok.
20 tysięcy osób, ostrożne szacunki mówiły o co najmniej 10 tysiącach. Kilkaset
osób natomiast, umundurowanych funkcjonariuszy policji - a więc podkomendnych
Mikusińskiego - zabezpieczało trasę marszu i obstawiało Belweder. Przekłamań
dokonano niemal we wszystkich relacjach telewizyjnych z marszu na Belweder.
Szczególnie przypominającą lata cenzury i prowokacji prasowych była
relacja "Expresu Reporterów" pokazująca tumult i przepychanki pod Belwederem w
czasie, gdy manifestanci śpiewali hymn państwowy. Dokonano prostej dla osób
obeznanych z techniką telewizyjną manipulacji. Pod obrazki z marszu,
dochodzenia pod bramę Belwederu i normalne zachowania manifestujących w tłumie
osób podłożono pochodzący z późniejszych momentów dźwięk (śpiewanie hymnu)...."

Źródło:

Inga Rosińska, Paweł Rabiej, Droga cienia, wydawnictwo "AXEL", Łódź 1993,
s. 29, 31-33, 36, 39, 55, 59-62, 75-77, 80, 103-104.

Inga Rosińska, Paweł Rabiej
- pierot6 Re: Wachowski, Tymiński .. oni też przy Kaczyńskim 10.11.06, 10:51
  
  rejtan, ćwoku!..pisz na temat.. kogo obchodzi wachowski czy inna gadzina!..
  obchodzi mnie i innych gabinet JKaczyńskiego, a tam aż roi sie od PZPR-owskich
  notabli!...Kryże,Jasiński,Waserman,Neneman,Leper.Aumiller...
paskudaprawdziwa Tajemniczy szpieg u premiera 10.11.06, 19:15

Jakies to nieodpowiedzialne, warcholskie. Latwo mozna zrobuc krzywde
czlowiekowi, gorzej ja naprawic.

Swoja drog chyba nikt nie watpi, ze Polska jest penetrowana przez obce wywiady.
Polska ma zbyt dobre geopolityczne polozenie, aby zrezygnowac z trzymania reki
na pulsie. Ciekawe w jakim stopniu "obce czynniki" maja one wplyw na
podejmowane decyzje, w tym gospodarcze.

Irracjonalnosc wielu politykow jest ewidentym sladem albo nie-do-ogarniecia
glupoty, albo bycia na zoldzie obcych mocartw.
jacekm22 Re: Tajemniczy szpieg u premiera 10.11.06, 19:40

Ciemny narod uwierzy tak jak w solidarne panstwo i inne bzdety PIS ....
- Gość: lechjarek Re:Szpiegomania, układomania i odebraniomania IP: *.man.bydgoszcz.pl 10.11.06, 19:46
  
  tak buduje się tanią Polskę. Najbiedniejsym się odbiera ............. Ale ciemny
  lud wszystko połknie
  - Gość: Marta50 Re:Szpiegomania, układomania i odebraniomania IP: *.pools.arcor-ip.net 10.11.06, 22:43
    
    Caly swiat spiskuje juz przeciw braciom blizniakom, albo tych geniuszow zle
    tlumacza albo ich genialnych zwrotow nie rozumija, a co tu mowic o szpiegach?
- Gość: chudo i mizernie Re: Tajemniczy szpieg u premiera... IP: *.dhcp.embarqhsd.net 11.11.06, 05:23
  
  Parys, Macierewicz i inne "zle duchy" wydostaja sie
  teraz z politycznego niebytu i jak muchy do miodu
  lgna do paranoidalnych braci blizniakow...
xyxyx1 Rod Giertych-Prawdziwi Polacy-przeczytaj-warto.... 11.11.06, 16:28

Prawdziwi Polacy - Narodowosciowscy to od pokolen rodzina Giertych. Dziadek
Romana Giertycha , Jedrzej Giertych wspolpracowal z Dmowskim - dla nich "Dobro
Polski i Polskiego Narodu" to bylo najwazniejsze. "Pseudo-Polacy" ich za to nie
nawidza i za wszelka cene pragna odsunac od polityki. Przeczytaj a zrozumiesz !!!

en.wikipedia.org/wiki/Roman_Giertych
en.wikipedia.org/wiki/Maciej_Giertych
www.giertych.pl/
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,62906,1062309.html

Najnowsze z forum Gospodarka

Zaloguj się