wrażliwość .

[madziaraa]

mam taki problem , że kiedy widzę ludzi chorych np. niewidomych to od razu
płaczę . Nie wiem jak sobie z tym poradzić , próbowałam myśleć że to ich
problem ale nie umiem . proszę pomóżcie ! (

[ehe_]

też tak mam i szukam sposobu .

[kinga_the_best]

Ja tak nie mam.,, niewiem jak ci pomóc.,

[krejzolka96]

myślę,że powinnaś powiedzieć o tym mamie albo pani psycholog w sq.
Najlepiej jak poszłabyś do psychologa z mamą.Lekarz na pewno spróbowałby ci pomóc

uiiiii

[lusiekxd12]

wrażliwośc - nic złego. Ja też jestem wrażliwa, lecz nie do tego stopnia.
Pogódźsię z tym, nic więcej nie dasz rady zrobić : )

[karolinka4792]

tak to już jest
ja też kiedyś tak miałam, ale z tego wyrosłam

[gaba97]

nie wiem , nie mam tak

pytanie z innej beczki: z jakiego jesteś miasta, lub województwa? ciekawość

[scarletrose]

Wrażliwość to zaleta.

[mady_]

scarletrose napisał(a):

> Wrażliwość to zaleta.

popieram .
nie przejmuj się tak . nie możesz dużo zrobić , aby im pomóc , ale zawsze możesz
próbować , to będzie Ci lżej , będziesz miała świadomość, że zrobiłaś coś
dobrego , np . przeprowadziłaś przez ulicę , albo coś .

wrażliwość.

[red_]

coś o tym wiem... tylko u mnie wygląda to trochę inaczej. nie płaczę jak
widzę niewidomych, czy też chorych. ale na przykład, jak widzę starszą babcię,
która ledwo trzyma się na nogach i targa ciężkie siaty, wtedy robi mi się
strasznie na sercu. nie płaczę, ale mam myśli, że chcę jej pomóc, no ale jak w
sumie? ciężko mi jest wtedy na sercu jakoś. tak samo, jak dowiem się, że coś,
komuś z mojej rodziny dolega, grozi, choruje na jakąś chorobę, czy też czeka go
jakaś operacja, wtedy mam ochotę płakać. ale w takich sytuacjach zawsze serce
zaczyna mi walić jak młot i mam ochotę się rozpłakać, ale staram się tego
uniknąć, bo jednocześnie przeraża mnie myśl, gdyby ktoś, o kogo płaczę, zobaczył
by to. bo na pewno chociaż trochę było by mu źle z myślą, że ktoś się tak o
niego przejmuje, że aż płacze.

w życiu nie wszyscy mają łatwo i, tak jak powiedziałaś, starasz się myśleć, że
to ich sprawa. ale jak widać masz dobre serce i smutno ci takich ludzi, z powodu
ich nieszczęścia. nie możesz nic na to poradzić. chociaż nie jeden już tego
chciał i próbował.

[animowana]

no to nie płacz >.< proste.

[majson]

Pamiętam w podstawówce jaka byłam nieśmiała normalnie bałam się zgłosić na
lekcjach bo się obawiałam że coś źle powiem i będzie katastrofa!
Tak jakoś w 5 klasie pods. zaczęłam "walczyć z tą nieśmiałością" hm.. nawet nie
wiem co robiłam po prostu starałam się otworzyć przed ludźmi i się nie bać
Teraz w sql mam jeszcze trochę wrażliwości i nieśmiałości ale bliższe mi osoby
wiedzą że ze mnie niezłe ziółko ;pp
Co do tego że płaczesz hmm.. cieżka sprawa ale wież co ci powiem? to dobra
cecha nawet bardzo dobra chodzi o to że wiadomo że masz dużo pokory i lubisz
pomagać innym, ustąpisz miejsca starszym osobą itd. itp. Może to troche taki
obciach idziesz na wycieczce z klasą i nagle zaczynasz płakać i przydało by się
troche z tym powalczyć by robiło ci się ich żal(tak jak mi ale żal w pozytywnym
znaczeniu) ale żeby od razu nie płakać
spróbuj pogadać z mamą że tak ci trudno na pewno powie ze to dobra cecha i coś
ci poradzi

[kitty_katy]

też mam coś w tym stylu .

[lady_cat]

nie uważam, żeby to było problemem .