Co robić? Pomóżcie!!!

[swasznie]

historia zaczęła się bardzo niewinnie 8 miesięcy temu gdy na mamę spadła
walizka i uderzyła ją nóżką koło obojczyka. Po 2 miesiącach mama zrobiła
mammografię, RTG i USG, które nic nie wykazały oprócz krwaiaka, który podobno
miał się wchłonąć. Teraz byłyśmy u lekarza, który na USG wykrył iż jest to
guz do biopsji, którą też od razu wykonał. Wyniki: cellulae carcinomatosae.
Skierowanie do Instytutu Onkologii i ponowne badania: USG i mammografia.
Wyniki: ca birads 5.
W internecie przeczytałam: kategoria BI-RADS 5 – zmiana prawie na pewno
złośliwa. (W rodzinie nikt nie miał raka ani guzów).
Czy to możliwe by w ciągu kilku miesięcy powstał nowotwór złośliwy? Jakie są
szanse na wyleczenie? Co robić dalej?

[liina]

Mozliwe i nie, zalezy, ciezko ocenic. Guz nie powstal od uderzenia , to czysty
przypadek raczej.
POczekajcie co lekarze powiedza.

[agnesr1]

Witam serdecznie,
Nowotwory przeważnie rozwijają się przez kilka lat przed rozpoznaniem.
Uderzenie i powstanie krwiaka na pewno nie było przyczyną rozwoju nowotworu, wg
mnie to przypadkowa zbieżność. Czasami przypadkowe uderzenie może po prostu
zwrócić większą uwagę na dane miejsce.
Co do leczenia, to najpierw trzeba ustalić czy guz jest operacyjny (jego
wymiary, czy nie są powiększone węzły chłonne, stan pozostałych narządów - usg
jamy brzusznej, RTG klatki piersiowej). Zabieg polega przeważnie na amputacji
piersi wraz z guzem oraz węzłami chłonnymi pachy. Czasami przy niewielkim
rozmiarze guza i braku przeciwskazań można wykonać tzw leczenie oszczędzające,
polegające na usunięciu samego guza wraz z dużym marginesem tkanek a następnie
radioterapii miejscowej (pozwala to na pozostawienie piersi).
Po zabiegu, w zalezności od wyniku badania histopatologicznego oraz innych
czynników ryzyka (stan receptorów hormonalnych, wiek i inne) podejmuje się
decyzję co do zakończenia leczenia i obserwacji bądź ewentualnej
chemioterapii/radioterapii. W niektórych przypadkach konieczne jest także
zastosowanie leku hormonalnego Tamoxifenu, który pacjentka przyjmuje przez
okres 5 lat.
Szanse na całkowite wyleczenie są duże przy niewielkim rozmiarze guza i braku
przerzutów do węzłów chłonnych.

Pozdrawiam

[swasznie]

Guzek ma średnicę 30 mm. Dziś dostałyśmy decyzję co dalej: usunięcie guzka z
węzłami chłonnymi a następnie lampy.
Nadal nie mogę w to wszystko uwierzyć. Mama chodzi i płacze. Wymyśla
najczarniejsze scenariusze. Czasem nie mam siły by ją pocieszać i nawet nie
wiem już co powiedzieć...

[b_a_l_b_i_n_k_a]

To dobrze, że można Mamę operować, 3 cm to nie jest dużo.
Mama jest leczona,a to znaczy, że ma szanse!!!!

Trzymajcie się i bądźcie dzielne!

[agnesr1]

Nowotwór nie jest wyrokiem, co zresztą może potwierdzić wiele osób na tej
liście. Wygląda na to, że nowotwór został uchwycony w miarę wcześnie, co
stwarza naprawdę duże szanse na całkowite wyleczenie! Rozumiem, że mama jest
załamana bo każdy z nas pewnie podobnie zareagowałby na taką diagnozę, ale
ważne jest to aby uwierzyła, że wyleczenie jest możliwe! Z pozytywnym
nastawieniem łatwiej jest przezwyciężyć chorobę. W razie potrzeby można zawsze
skorzystać w pomocy psychologa, ale najważniejsze jest bycie z mamą i po prostu
rozmowa, a ona powoli na pewno się zbierze w sobie. Pozdrawiam i życzę dużo siły

[ulaw2]

A może ta walizka uratowała życie Twojej Mamie!
Może brzmi to niedorzecznie ale jak przeczytałam twój post to tak własnie to
odebrałam.Ten nowotwór już tam na pewno był.Pomyśl gdyby nie ta walizka mama
chodziłaby z nim niewiadomo jak długo jeszcze.Myślę że to był znak.

[winner2006]

Hej! Jedziemy z Twoją mamą na tym samym wózku - ja też mam guza, też zośliwego,
też ok. 3 cm, też dowiedziałam się o tym stosunkowo niedawno i tez mi chcą
wyciąć pierś i węzły. Ale nie panikuję, poniewaz scenariusza, że coś mogłoby
pójść nie tak po prostu nie przewiduję.

Wiem, że to ciężkie, ale niech Twoja mama nie zakłada, że stanie się najgorsze,
bo wcale nie musi tak być. Po co się więc dodatkowo stresować.
Ktoś powiedział kiedyś, że rak nie znosi dobrego humoru. Należy się więc mimo
wszystko dużo uśmiechać i mieć pogodne nastawienie do życia. TO naprawdę
baaardzo pomaga! Uwierz mi, wiem co mówię.
Ktoś inny też powiedział, że "zdrowieje się głową". To też bardzo mądre.

Pamietaj, ze rak nie znaczy zawsze śmierć. To jest uleczalne !!!!!

Życzę powodzenia - pozdrawiam