Moja Kochana...

[reloud2]

odeszła w czwartek ... w szpitalu.
Tak bardzo mi jej brakuje.

Mamunia - KOCHAM CIĘ !!!

[liina]

Wiem, ja wczoraj bylam TESCO, widze wszedzie miedzy półkami mame, nie moge robic
tam zakupów.Chyba wiecej tam nie pojde.
Bardzo Ci wspolczuje.

[reloud2]

liina.
Dziękuję.

Dlaczego więcej nie pójdziesz ? Bo widzisz mamę ?

Ja postanowiłam zrobić sypialnię z pokoju w którym chorowała mama... choć w
takiej części z nią być.
Przyznam sie jednak, że do wczoraj (do pogrzebu) bałam się wchodzić do
pokokju...
od wczoraj jest lepiej, nawet spałam u mamy.

Jak JA za NIĄ JUŻ tęsknię !!!!

[liina]

Tez sie bałam na poczatku wchodzic do pokoju, a nawet do mieszkania, przez
pierwsze jakies dwa dni.Mama moja odeszla w domu.
A odnosnie TESCO, to mnie to miejsce dobija. Widze wszedzie mame, czesto z nia
tam zakupy robilam. Widze jak na Boze Narodzenie kupuje reczniki po promocji,
jak stoi miedzy polakmi wybiera herbate itd. Gdzie sie obejrze to widze ja,
dobija mnie ten hipermarket.Serio, chyba tam wiecej juz chodzic nie bede, bo za
kazdym razem jest to samo. Myslalam, ze z czasem mi to troche minie, ale jednak
nie mija.

[katemar]

Przykro mi...
Trzymaj się jakoś :)

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Trzymaj się reloud. Bardzo, bardzo mi przykro.

[marta11]

Reloud2, wyrazy wspolczucia, postaraj sie byc dzielna. Zeby Mama byla z Ciebie
dumna patrzac na Ciebie tam z gory...

[gontcha]

Przymij Reloud szczere wyzrazy wspólczucia i kondolencje.
Trzymaj sie dzielnie...
Cięzko napisać cokolwiek więcej :(
Anka

[kol32]

Również ode mnie szczere wyrazy współczucia...

Kasia.

[rima]

Bardzo Ci współczuje, wiem co przeżywasz...
Iza

[tolka3]

Relaud ogromnie mi przykro... Wiem, jak ogromna to tęsknota, z każdym dniem
większa niestety, trzymaj się jakoś... Mamie jest tam dobrze.

[ania_bania76]

reloud2, jestem z Tobą i wiem, co czujesz. Mój Tato odszedł tydzień temu.
Tego bólu, tęsknoty i poczucia ogromnej pustki nie da się opisać!
Masz teraz o jednego Anioła Stróża więcej (i to tak blisko Szefa!)

[ulaw2]

Tak bardzo, bardzo mi przykro...

[agies2000]

Przykro mi bardzo i smutno,bo odkad znalazlam to forum tylu naszych bliskich
juz odeszlo.Moja Mama 15 lipca............Minely 2 tygodnie,a mi jest coraz
ciezej.Ogromnie i z calego serca Ci wspolczuje.Agata

[reloud2]

DZIĘKUJĘ WAM WSZYSTKIM ...

Tęsknię. Płaczę.

dziękuję...

Pozdrawiam
Ula

[malgosiader]

Również ode mnie wyrazy współczucia.
Moja mamusia odeszła 04 marca br. Ten ból nie minął. Mam wrażenie, że teraz
jest gorszy niż na początku.
Wtedy w marcu wydawało mi się, że jestem taka dzielna, i że tak się trzymam.
Tata się rozsypał, ja dwa dni po pogrzebie wróciłam do,pracy i jakoś tak to
wszystko wyglądało, że niby mam mocną psychę. Guzik. W lipcu wszystko się
rozsypało, trwa to nadal. Nie potrafię sobie z tym poradzić. Ile można komuś
gadać o swojej Mamusi? Może dlatego łażę po tym forum i wszędzie gdzie się da,
wtykam to swoje pięć groszy. Chociaż znalazłam Was dopiero jakieś tydzień temu.
Siedzę w nim teraz w każda wolną chwilę i czytam, ale po co? Mojej Mamusi już
to nie pomożę.
Trzymaj się mocno Kochana,

[ila222]

moje wyzary współczucia...
malgosiader myślę że najlepiej rozmaiwać o trudnych rzeczach z osobami których
tak samo to dotyczy, czujemy wtedy że nie tylko moje życie się nieodwracalnie
zmieniło.
Ja przez pewien czas bałam się tu zaglądać. Tak jakby problem miał się sam
rozwiązać. Teraz wiem co mnie czeka i calą moją rodzinę.
Trzymajcie się wszyscy samutni i pogrążeni w żalu.

[goniatara]

Przykro mi bardzo, wyrazy wspolczucia...
Malgorzata

Dziewczyny kochane!

[nisar]

Kilka lat temu straciłam ukochanego Wujka, który zawsze zabierał mnie i mamę do
opery, oswoił mnie z tą muzyką i nauczył ją kochać.
Minęły trzy lata, zanim wybrałam się do opery ponownie, trzy lata chowania płyt
z operami w zamkniętej szafce, żeby nawet na nie nie patrzeć. Za pierwszym
razem wyszłam w połowie Traviaty, za drugim zostałam ale przeryczałam większość
spektaklu. Teraz chodzę i zawsze na początku "widzę" Wujka tam, gdzie zawsze
siedział. Uśmiecham się do niego leciutko i mam wrażenie że on uśmiecha się do
mnie. Wierzę głęboko, że On tam jest ze mną i cieszy się że wróciłam w miejsce,
które tak kochał.
Ból nie mija nigdy, żaden czas niczego nie leczy. Ale Wy oswoicie się z tym
bólem i nauczycie się z nim żyć. A nawet czerpać z niego. Jednemu zajmuje to
miesiąc, innemu kilka lat. Ale nadchodzi moment, kiedy ból tępieje. Życzę Wam,
by stało się to Waszym udziałem jak najszybciej.
Przytulam mocno.
Iza

[juta50]

Bardzo mi przykro...
Edyta