zaburzenia rownowagi

[marika78]

witajcie,
moj tato choruje od roku na niedrobnokomorkowego raka pluc, wykryty
niestety w IV stopniu, mial chemie 6 miesiecy, paliatywna i po trzy
miesiecznej przerwie znow podaja mu chemie, bo ten gad zaczal
odrastac... tato jest slaby i calkiem zalamany, glownie lezy, bo boi
sie wstawac, gdyz ma duze zaburzenie rownowagi i juz kilka razy sie
przewrocil i potlukl jak szedl do ubikacji...lekarz kazal odrzucic
wszystkie leki, ze to rzekomo jest od lekow ale ja nie wiem czy to
takie super, bo teraz depresja sie znow nasili...
czy wasi bliscy chorzy tez maja zaburzenia rownowagi, czym to moze
byc spowodowane?

[mazunia1]

moja mama miała zaburzenia równowagi, też się przewracała, w końcu
bała sie sama chodzić. Na taki stan ma wpływ samo leczenie (chemia),
no i choroba. To wszystko razem wyniszcza organizm, który staje się
coraz słabszy. Wydaje mi się, że nie ma na to rady.

[marika78]

masz racje mazuniu, ze to chyba wszytsko z oslabienia jest... dzis
tato czuje sie fatalnie, trzy dni po chemii nie jest w stanie nawet
sam sie podniesc, w nocy znow sie przewrocil wstajac do ubikacji:(
to wszytsko jest po prostu bardzo smutne, ze ta wstretna choroba
potrafi tak czlowieka zmienic...
jeszcze rok temu byl on silnym, rumianym starszym panem a dzis
ledwie chodzi o wlasnych silach:(
a najgorsze jest to, ze choroba wcale sie nie cofa tylko postepuje:(

[mazunia1]

Marika, taka jest niestety straszna prawda o tej chorobie, bo nie
tylko rak człowieka zabija, ale i leczenie ma bardzo wiele skutków
ubocznych, w tym właśnie osłabienie i utrata odporności. Cóż więcej
moge Ci doradzić? Moja mama rok temu pracowała w ogrodzie, malowała
ogrodzenie, pamiętam jakby to było dziś. Teraz już jej nie ma między
nami, odeszła, pokonał ją nowotwór, pokonało leczenie. Bardzo mi jej
brakuje i choć wiem, że powinnam dziękować Bogu(?) lub nie wiem komu
za to, że nie cierpiała, że zmarła w spokoju, w czasie snu, to jakoś
nie chcę i mam w sobie ogromną złość i żal, że jej już nie ma.
Trudny czas przed Tobą, Twoim tatą, życzę Ci więc dużo siły, bo
musisz być silan dla siebie i Taty, by ten czas dany mu za życia był
dla nie go jak najlepszy.

[marika78]

mazuniu,
z tata jest z dnia na dzien coraz gorzej:(
wymieniamy sie na zmiane przy nim, bo nie mozna juz zostawic go ani
na chwilke samemu, lezy, kaszle jest bardzo slaby:(
boje sie mazuniu tego wszytskiego co nas i niego czeka, to takie
przykre!
jeszcze rok temu byl silnym mezczyzna!