Moja mamusia.......

[wielkamuszka]

Dopiero niedawno znalazłam to forum i postanowiłam napisać.
Mój mamusia od kilku miesięcy zmaga się z tą straszną chorobą.
Obecnie ma przerzuty na kości i straszne wodobrzusze.
Lekarze mówią, że nie mogą już nic zrobić.
Przez to wodobrzusze nie może nawet siedzieć. Przktycznie od miesiąca nie
wstaje z łóżka. W następnym tyg. ma zostać przewieziona na oddział paliatywny.
Obecnie też jest w szpitalu.
Mama mieszka w Łodzi, a ja w Gdyni.
Z uwagi na opieke nad mamą od 2 tyg. mieszkam w Łodzi.
W Gdyni zostawiłam synka [2 lata] i męża.
Jednak mój problem polega na tym, że jestem w siódmym miesiącu ciąży.
Od poczatku ciązy były problemy. 3 tyg. temu miałam położyć sie do szpitala. Z
uwagi na stan mamy to zbagatelizowałam.
Mój mąż naciska żebym wracała, a ja nie chce zostawiać mamy samej.
Oprócz mnie ma tylko siostrę, która również mówi żebym wracała.
Obiecuje odwiedzać mamę codziennie. Ale to jest starsza i schorowana osoba, ma
problem z chodzeniem, więc nie wiem czy da radę.
Rozmawiałam z lekarzem i mówi, że może to potwać kilka dni, miesiąc, góra 3
miesiące. Mama już prawie nic nie może jeść. Jest bardzo słaba.
Chciałabym z nią spędzić jak najwięcej czasu. Ale jak to zrobić???

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Wielkamuszko, to chyba nierozwiazywalny dylemat.
Nie wiem sama, jak bym sie zachowala w Twojej sytuacji...
Jesli jednak Twoj pobyt w Lodzi zagraza zyciu Twojego nienarodzonego
malucha, to jednak rozwazalabym powrot.

[akado]

Wielkamuszko wiem jaki to dylemat, serce się rwie żeby z mamą spędzić tą resztę czasu która została - jednocześnie masz daleko małe dziecko, które Cię potrzebuje, poza tym jesteś w zaawansowanej ciąży.
Dobrze, że Twoja mama ma siostrę, która ją odwiedzi jak Cię nie będzie.
Wiem że to trudne, ale zrób tak jak podpowiada Ci intuicja, słuchaj głosu serca - ale i rozsądku. Nie napiszę Ci zrób tak czy tak, bo moja mama też odchodziła niedawno i starałam się z nią spędzić każdą możliwą chwilę i wiem że Ty też tak byś chciała (ale ja nie mieszkałam tak daleko, mam wprawdzie 2-letnie dziecko ale mogłam do niego wrócić każdego wieczora, no i nie byłam w ciąży)

[jagna1]

Witaj!
Bardzo Ci współczuję! I rozumiem Cię.
Mój Tata zmarł 6 czerwca.
To był mój 4 miesiąc ciąży z bliźniakami. Teraz zaczęłam szczęśliwie
5 miesiąc. mam już synka (6 lat) i córkę (2 lata). Nie wyobrażałam
sobie sytuacji, że zostawię dzieciaki. Ale u mnie Tata był w domu z
Mamą.


Sytuacja, w której się znalazłaś jest bardzo trudna.
Ja jeździłam do Taty co tydzień (mieszkam w odległości 170 km.)
Podobnie moja siostra.
Było nam o tyle łatwiej, że z tatą była mama - ale Ona była już u
kresu wytrzymałaści - opieka nad tatą była bardzo wyczerpująca.
Prywatnie z siostrą wynajęliśmy pielęgniarkę do pomocy. Przychodziła
rano i wieczorem. Był pod opieką hpspicjum domowego (2 razy w
tygodniu przychodziła pielęgniarka i co 2 tygodnie lekarz).

Ostatni 2 miesiące tata leżał. Sprowadziliśmy materac
przeciwodleżynowy. Tydzień przed śmiercią rozpoczęły się kłopoty z
jedzeniem - praktycznie nic nie jadł.... mama podawała mu kaszkę dla
dzieci butelką... troszkę bułeczki ... tabletki rozdrabniała na
proszek i z wodą podawała butelką....
Uczestniczyłam w tym co weekend oraz w codziennych wielokrotnych
rozmowach telofonicznych...
Nie spałam po noach, nie mogłam opanować łez, to było stan ciągłego
napięcia...
cały czas tłumaczyłam sobie że muszę myśleć o dzieciach, to samo
mówił mąż, siastra, mama, lekarz... ale tak się tylko mówi...
Trudno to wcielić w życie... starałam się jak mogłam, mówiłam sobie
że jestem odpowiedzialna za dzieci, że gdyby im coś się stało tata
byłby bardzo nieszczęśliwy, a tak będzie patrzył z góry jak rosną...

To trudna dzecyzja.
Czy nie myślałaś o próbie przewiezienia mamy do Gdyni do szpitala
bądź hospicjum ... czy to możliwe? Trzeba by porozmawiać z lekarzami.
Byłabyś bliżej rodziny, moglibyście się wymieiać przy opiece przy
mamie a Ty byś odpoczęła.
A może Mąż by wziął urlop i przyjechał do Ciebie z dzieckiem do
Łodzi. Byłoby Ci łatwiej.

Trzymaj się!

[to-wlasnie-ja]

A moze poszukalabys w Lodzi jakiegos wolontariatu i ktos stamtad moglby odwiedzac Twoja mame? Moze to byloby jakims tam rozwiazaniem? Albo wynajac pielegniarke na emeryturze?

[aron68]

Witaj

Sprawdź czy jest możliwość przyjęcia mamy do hospicjum w Gdyni. Jeżli tak to
miałabyś z mamą częstszy kontakt a i opieka mama miałaby zapewnioną.

Nie ma złotych środków, zapytaj sie samą siebie czy mama chciałaby by jej
choroba ten cholerny rak pośrednio zaszkodził Twojemu nienarodzonemu dziecku.

Trzymaj się.


Artur