Codzienne prace w moim domu

[martag2]

Chciałabym mieć czyste mieszkanie.
Niestety mieszkanie małe 55m2, domowników 4. Dużo gratów.
Domownicy totalne lenie i z wrodzoną agresją do sprzątania.
Co jakiś czas zarządzam akcję sprzątania mieszkania.( oj rodzi się to w
wielkich bólach rodziny!) Wtedy wygląda super, ale z dnia na dzień mimo mojej
pracy zarasta bałaganem.

Zastanawiam się jakie prace domowe wykonujecie codziennie, żeby utrzymać w
czystości swój dom.

Może coś mnie olśni i natchnie właściwa organizacja pracy.

[beata19735]

Mieszkanko malutkie,a mimo to balagan? Ciezko jest nawet taki maly kacik
utrzymac w porzadku jak sie ma balaganiarzy.W malym lokum kazdy powinien
po sobie ogarnac,nawet zle odlozona gazeta tworzy nielad.W wiekszym
pomieszczeniu lepiej wszystko "ukryc".

[tia-dalma]

Jako inspirację polecam książkę Perfekcyjna Pani Domu. Oczywiście należy ją
traktować z odpowiednim dystansem - autorka pewnie nie robi nic innego tylko
cały dzień dba o swój dobytek hehe, ale kilka rad naprawdę się przydaje. Często
wracam do tej książki, jest w niej masa przydatnych porad. Ja np. nauczyłam się
codziennie sprzątać kuchnię i łazienkę (tzn nie ogarniać, ale umyć
zlew/wannę/umywalkę/blaty/kuchenkę)to naprawdę nie zajmuje jakoś strasznie dużo
czasu, a efekt zawsze widoczny No a pokój jak raz posprzątasz gruntownie, to
na codzień wystarczy jak go uporządkujesz, tzn odłożysz rzeczy na miejsca, a raz
w tygodniu zarządzisz porządne sprzątanie. Naprawdę polecam tą książkę

[martabg]

Też mam mało miejsca, więc każdy bałagan rzuca się w oczy.
Przede wszystkim pozbywam się sukcesywnie gratów: wszystko, co nie
używałam od roku, idzie na allegro. Z ubraniami tak samo. Nie
stawiam bibelotów.

[truscaveczka]

1. Każdy pilnuje SWOICH rzeczy. Każdy wie, gdzie może bałaganić (własne biurko
itp.) a gdzie jest teren wspólny i porzucanie beztroskie dobytku może się źle
skończyć (mówi ta, która walnęła robótkę gdziekolwiek i mąż jej chciał wyrzucić
do kosza )
2. Raz w tygodniu doprowadzamy dom do lśnienia wspólnymi siłami. U nas jest to
piątek - do obiadu ja sprzątam (układam, kurz ścieram, odkurzam), po południu
wjeżdża z mopem mąż, wynosi recykling, myje łazienkę...
3. Dom to nie muzeum, nie musimy mieć na wystawie wszystkich rzeczy Tak jak
dziewczyny piszą - maksimum schowanych przedmiotów (ja cierpię aktualnie, bo
tymczasowe meble mojej córki to niemal same otwarte półki).
4. Raz dziennie trzeba pozabierać z przestrzeni wspólnej swoje rzeczy. Raz
dziennie trzeba pozmywać/załadować zmywarkę. Raz dziennie przetrzeć powierzchnie
poziome w kuchni, włącznie z kuchenką. Raz dziennie <mysli> a, jeszcze ciuchy -
powynosić do prania lub pochować do szafy.

Dla mnie najważniejsza jest zasada współpracy oraz to, ze każdy pilnuje swoich
rzeczy. No i ustalenie przestrzeni wspólnej, gdzie nie znosimy prywatnych gratów
- tak, żeby w każdej chwili można było wprowadzić tam niespodzianego gościa i
było gdzie postawić kawę

[marysienka-1]

Z tym niespodziewanym gościem to sie zgadza.Ileż to razy o 7 rano
sprzątałam przed wyjściem do pracy bo mój szanowny mąż poinformował
mnie że przed praca przychodzi do niego kolega(na drugą zmianę-
pracowali).Chowałam na prędko staniki z łazienki,porozwalany papier
w ubikacji i o zgozo chowałam papiery męża i rachunki które cały
miesiąc lezały na stole.Dzis kazdy dzień nauczyłam się tak traktować
jakby czasem miał ktoś do mnie wpaść-to działa!!!

[alexxa6]

W tym właśnie największy problem! Nie sztuka sprzątać, sztuka utrzymać
porządek!Jeśli reszta domowników jest bałaganiarzami, to Twoje sprzątanie jest
syzyfową pracą.

[beata19735]

alexxa6 napisała:

> W tym właśnie największy problem! Nie sztuka sprzątać, sztuka utrzymać
> porządek!Jeśli reszta domowników jest bałaganiarzami, to Twoje sprzątanie jest
> syzyfową pracą.

Amen

Dziękuję za rady

[martag2]

Dziewczyny dziękuję za rady!
Książkę muszę zdobyć i przeczytać może faktycznie jakieś usprawnienia
przyjdą mi do głowy.

W 100% zgadzam się z wasza opinią, że nie sztuka zrobić porządek, ale go utrzymać.

U nas dzień porządków to sobota. Z jękami i 1000 komentarzy doprowadzamy dom do
zadawalającego mnie stanu.

Niestety w ciągu roku szkolnego wszyscy opuszczamy dom parę minut po 7, wracamy
ok. 17:00.
Ja przygotowuję obiadokolację.
Potem dzieciaki robią lekcje. Niestety młodsze ma deficyt uwagi i trzeba z nim
robić lekcje, zajmuje mi to czasem nawet 2godz.
Za to efekt pracy zadziwił nawet psychologów
Potem wracam do prac domowych. Pranie lub prasowanie to zawsze mam zrobione na
bieżąco. A i porządek mam w szafach
Już padam na twarz, ale jeszcze przygotuję coś na następną obiadokolację.
Chwila dla siebie- książka, kąpiel. I już 23:00.
o 5:30 dzwoni mój budzik.
I tak dzień, za dniem.

Wracamy z pracy/szkoły , a w domu niezaścielone łózka, bo się nie zdążyło.
Naczynia ze śniadania w zlewie. Ubrania (poza moimi) na krzesłach.W łazience
ciuchy. i sierść psa na podłodze.

Jak wpadnie np. sąsiadka coś omówić to wstyd , bo nawet nie ma jej gdzie zaprosić.
No to się wyżaliłam, już mi lżej
Teraz poszukam książki i popracuję nad domem

A raz na 2 tyg. mam Panią, która mi sprząta.Uwielbiam tą kobietę. Niestety ze
względów finansowych nie mogę sobie pozwolić , żeby przychodziła częściej.

[turzyca]

Wiesz czego mi w Twojej opowiesci brakuje? Meza.

[truscaveczka]

A to jakiś obowiązkowy element wyposażenia domu?

[beata19735]

[turzyca]

Nie, ale jesli juz istnieje, to kwalifikuje sie jako obowiazkowy wspolwykonywacz obowiazkow domowych. Tak samo zreszta jak dzieci, choc te w nieco mniejszym zakresie. A popatrz z opowiesci wynika, ze dzieci jest dwoje (bo "mlodsze" a nie "najmlodsze" lub "srednie"), co przy czworgu domownikow daje, zgodnie z prawami matematyki, dwoje doroslych, a udzialu pana meza i ojca w pracach domowych niet. Tudziez udzialu tego drugiego doroslego, nie upieram sie przy mezu, moze byc partnerka zyciowa.
Czemu to autorka watku robi pranie i prasuje, czemu to autorka watku gotuje obiadokolacje, czemu to autorka siedzi z mlodszym dzieckiem, czemu to autorka watku szuka w swoim napietym planie czasu na sprzatanie ekstra? Gdzie jest ten drugi dorosly?

[imilla]

Ten czwarty domownik to może być pies, martag2 wspominała o psiej sierści na podłodze. Ja mieszkam sama, a domowników w moim mieszkaniu jest troje bo dwa zwierzaki mam A nie obraź się proszę turzyco,wątek zszedł na odrobinę śliski temat, ludzie mają różne układy w domu i niekoniecznie mają ochotę publicznie się wywnętrzać dlaczego coś u nich wygląda tak lub inaczej, bo może ich to krępować abo sprawiać im przykrość (przerobione własnoskórnie ).

[turzyca]

Masz racje, nie bede dalej drazyc.

Tylko ze mnie po prostu do szewskiej pasji doprowadza uklad, w ktorym pracujaca
zawodowo kobieta jest zmuszona do przejecia w zasadzie wszystkich obowiazkow
domowych i czuje sie jeszcze winna, ze sie nie wyrabia. Tak sie nie da i nie
powinno sie utwierdzac kobiet w poczuciu, ze powinny ten niezdrowy model zyciowy
realizowac. Po prostu kazdy domownik powinien w zakresie swoich sil i mozliwosci
dbac o miejsce, w ktorym mieszka. Licze na to, ze po tysiecznym powtorzeniu
ludziom sie to wreszcie utrwali.

[imilla]

Doskonale rozumiem Twoją szewską pasję w tej kwestii. Tyle, że wiele kobiet z różnych względów w takich układach tkwi wiedząc, że model do zdrowych nie należy. Sama tak przez wiele lat funkcjonowałam, bo ex był niereformowalny w dziedzinie odpowiedzialności za dom, a jego kluczowy argument to "U mnie w domu tak było i było ok" i gadanie i tłumaczenie nic nie dawało, nagle inteligentny i wykształcony człek przestawał rozumieć po polsku. Pod wieloma innymi względami był ok i tak się bujaliśmy dopóki nie zmienił pracy, a następnie żony. Za co jestem mu z każdą chwilą coraz bardziej wdzięczna, ale to już zupełnie inna historia A wracając do tematu,żeby coś się w tej dziedzinie zmieniło, potrzebna jest też świadomość panów, że dom to jest miejsce, za które są odpowiedzialni wszyscy domownicy.

[jola_ep]

U mnie z porządkiem jest średnio. Nie najlepiej. Jestem lewniwą minimalistką, która ma mało czasu. "W tygodniu" czasem ledwo zdążę zrobić obiad, albo wygospodaruję półgodzinki. Bywa, że nie jestem w stanie wyjąć i rozwiesić prania - tu na szczęście mogę liczyć na dzieci W dodatku z dziećmi jest tak, że aby je upilnować też trzeba mieć na to czas... A jak mam go tak niewiele, to wolę pogadać z nimi o ich sprawach przy szykowaniu obiadu, niż użerać się o porządek...

Moja mama ostatnio mnie pocieszyła - stwierdziła, że jestem bałaganiarą, ale przynajmniej brudu nie lubię

> U nas dzień porządków to sobota. Z jękami i 1000 komentarzy doprowadzamy dom do
> zadawalającego mnie stanu.

Też sobota.
Piszę ten post, bo może w czymś Ci pomoże
Pewnej soboty (męża akurat nie było, dzieci mam szkolne) wściekłam się, stwierdziłam, że jest to nasz WSPÓLNY dom i WSZYSCY mamy w nim pracować, więc nie ma mowy o JĘKACH. Dokonaliśmy podziału obowiązków (w drodze wyboru: kto bierze to.. kto bierze...), z zastrzeżeniem możliwości zamiany. Każdy ma wykonać swoją działkę we właściwy sposób (metoda nieistotna), ma na to czas do 21-szej w sobotę (bo ja zwykle ożywam wieczorami). W zamian ja nie ZRZĘDZĘ. Czasem córa sprząta w piątek (bo planuje sobotni wypad), czasem się zapędzą w zabawie i ściągam z łóżka syna, aby sprzątał choć padał na pysk z senności (a to mój problem?). Czasem ustalałam dodatkowo, że nie mają prawa wyjść z domu, zanim nie obrobią swojej działki (wypad z kolegami bardzo dobrze motywuje). Czasem trochę delikatnie poganiam. Ale to niebo a ziemia w porównaniu z tym co było. Mam wrażenie, że odkąd poczuli się odpowiedzialni, zyskali jakąś przestrzeń decyzyjną, sprzątają dużo chętniej.

Gorzej z dniem codziennym. Na razie udało mi się w miarę ustalić, że nie broją w przestrzeni wspólnej, w zamian ja nie zaglądam im do pokoju (byleby nie gromadzili tam naczyń i resztek jedzenia ). Trochę nie wychodzi nam z kuchnią, ale spróbuję... Wiem, że według niektórych to tylko chwilka, ale jak - bywa - mam wolne ok. 21 z perspektywą wstania następnego dnia o 4-tej, to naprawdę nie mam siły ani ochoty na nic...

Jestem ciekawa praktycznych rad: co z codziennym utrzymaniem domu przy dorastających dzieciakach (SP) i brakiem czasu u rodziców? Praca, dojeżdżanie, dokształcanie... Macie dyżury codzienne? Czy raczej stały podział obowiązków?

Pozdrawiam
Jola

[gazetowy.mail]

1.Przede wszystkim co się bierze odkładamy na swoje miejsce.
2.Wywalić wzelkiego rodzaju "przyda się"
3.Po zrobieniu porządków w szafach, przez co zrobi się w nich dużo
miejsca, wszystko co stoi na blatach, szafkach itp pochować do
tych zwolnionych szaf - optycznie będzie pusto i po przetarciu
szmatką od razu czysto.
4.Mieszkać tak żeby nie było wstydu gdy nagle po pracy wracamy z
gościem lub ... gdy wyląduje w szpitalu i będę musiała dać komuś
klucze do mieszkania żeby mi przywiózł rzeczy.

Wbrew pozorom ten 4 punkt trzyma mnie najbardziej w ryzach

[bb997]

I Amen! jestem za ! nie swiadomie tez zawsze ten 4 punkt wyznaję!
Generalnie mój dom z zasady zawsze czeka na niezapowiedzianych
gosci. Ilez to razy szyderczo patrzyłam w oczy małzonka który mówił,
że jestem chora jak za mycie podłog sie brałam a tu prosze za
niespełna godz wpadali znajomi bo byli przypadkiem blisko!!

[karrantum]

Mój mąż tez się z tego smieje, że wszystko musi być u mnie uporządkowane, ale po
prostu lepiej mi sie tak pracuje i mysli jak mam ład. tez wyznaję zasadę, że w
domu ma byc tak jakbysmy czekali na umówionych gości. Mycie talerzy po sobie to
obowiązek mój i męża, bo Kasia ma dopiero roczek więc ja zwalniam, hihi. Ale on
czesto mówi, że jak sie nazbiera więcej to umyje, a potem wychodzi i tak, że to
ja mam do zmywania pełny zlew, bo on musi gdzies lecieć...wrrr... juz teraz nie
dam sie tak wrobi. Uwielbiam kiesy sprzęty kuchenne sa czyste, a nie lepia sie
od tłuszczu i brudu, np mikrofala czy piekarnik. Czym myjecie mikrofale?

[ocean-1]

A propos punktu 4. Mój mąż stawiał mi za wzór mieszkanie koleżanki jeżeli chodzi
o porządek. Za każdym razem idealny porządek w kuchni, łazience i pokoju
gościnnym. Nie pomagało tłumaczenie, ze ona jest sama i mieszka w mieszkaniu a
my w domu z małym dzieckiem, psem i kotami. Gdzie drzwi z tarasu są otwarte cały
dzień. Gdzie on jak wychodzi do ogrodu i z powrotem paręnaście razy dziennie i
wnosi ziemie. Dziecko z piasku wleci od razu do domu bo chce mu się pić itp. On
chciał, żeby u nas było tak samo. Ogólnie jest czysto i mamy porządek, ale ...
tu zabawka jakaś leży, tu podłodze piasek, tu coś tam... nie ma zmiłuj się. Ale
ostatnio zmienił zdanie. Coś tam koleżance się zepsuło w pokoju "za zamkniętymi
drzwiami" (tak go nazywaliśmy bo drzwi zawsze zamknięte i nigdy tam nie
byliśmy)i poprosiła mojego męża o pomoc w naprawie. Jak tam weszliśmy to
przeżyliśmy szok. Jeden wielki bałagan i syf. Mój mąż już nie stawia mi
koleżanki jako wzór ładu i porządku. Leżał tam nawet garnek, które zapomniała
wynieść stamtąd do kuchni, po tym jak szybko robiła porządek w kuchni bo zaraz
mieli wpaść znajomi

Książka- Perfekcujna Pani Domu

[martag2]

Dzięki za polecenie tej książki.
Są tam rady, których właśnie potrzebowałam.
Obecnie jestem na etapie "wielkiego odgracania"

A mój układ domowy niestety nie jest partnerski.
Nie wiem jak się udaje taki układ wypracować. Może moja jednostka taka oporna?
Ale ma tez dużo plusów. A z domowych obowiązków lubi:
naprawy,zakupy, zmywanie i szycie.

Jeszcze raz dzięki za wszystkie rady

[truscaveczka]

trusgledzi.blogspot.com/2009/08/porady-dla-modych-mezatek.html
Jeszcze to poczytaj - włącznie z zawartością linka