Griszkowiec w Pruderii

[Gość: ada]

4, 16, 18 kwietnia o 19.00 w Pruderii (ul.Raclawicka 99, Warszawa) mozna
zobaczyc monodram Jewgienija Griszkowca "Jednoczesnie" w wykonaniu Pawla
Pabisiaka (Majcherek uznal ten tekst za najlepsza sztuke zagraniczna w
ubieglym roku). Warto sie wybrac.

[Gość: ada]

A, zapomnialam, ze dzis - 02.04. jest premiera "Jednoczesnie"
o 19.00

[axur]

Polecam wszystkim, którzy lubią mały, ciepły teatr. Bez udawanek (no, może
chwilami, ale ja bym dała szansę) i skoków wyżej nóg. Po prostu arcymiło i do
codziennej refleksji.

[Gość: brokatisdead]

supersympatycznie

chcialoby sie takich bezpretensjonalnych nienadetych rzeczy jak najwiecej

[Gość: wojtek]

Bardzo dobra rzecz. Mam nadzieję, że będzie grywana długo, tak by wszyscy mogli
ją zobaczyć. Wyśmienity tekst i doskonałe aktorstwo, z wyczuciem. Wyrazy
uznania dla autorów.

[Gość: szustoff]

kto przetlumaczyl?

to jest suppa txt

[axur]

co sie wypowiada, jak nie widziała?

[Gość: ada]

dzis (niedziela, 18.04, o 19.00) jest ostatnia w tym miesiacu szansa na
obejrzenie "jednoczesnie".

[yans4]

Każdy z nas ma jakieś małe fobie lub natręctwa. Każdy z nas myśli czasem o
rzeczach dziwnych, małych lub dużych. Takich jak: czemu sól jest słona albo jak
to się dzieje, że oddychamy, jemy, śpimy i kochamy, z czego jesteśmy zbudowani
lub po prostu czemu samolot lata ?! "Jednocześnie" Griszkowca, to monodram,
który uświadamia nam to co przez nas przepływa 100 km na godzinę, to o czym
często myślimy i zastanawiamy się, jednocześnie nie dokońca zdając sobie z tego
sprawę. To rewelacyjna sztuka, która także dzięki świetnemu wykonaniu wzbudziła
we mnie śmiech, zdumienie, a przede wszystkim dosyć szokującą chwilę refleksji -
kurczę przecież ja to także robię, ja także o tym myśle, mnie też się to
przytrafia, ja też taki jestem. Chociaż, może to nie ja, to TO. Jeśli chcecie
doświadczyć małego katharsis, zobaczyć coś oryginalnego, aczkolwiek nie
banalnego, to serdecznie polecam monodram Griszkowca !!!
PS. Ciekaw jestem czy ktoś z Was był/słyszał kiedykolwiek wcześniej o Pruderii
w sensie lokalu ??? ;-)

[Gość: Jan Kott Muzykant]

Czy ten tekst był gdzieś drukowany?

[jasiek_natolin]

W Teatrze z czerwca ubiegłego roku.

[kobajano]

Pruderia to głównie klub i jest tam baardzo przyjemnie np. w soboty! taki
klimat czilałtowy i jednoczesnie zabawowy i bezpretensjonalny. jedynym minusem
(dla mnie) jest odleglosc od centrum!

[Gość: ada]

Felieton teatralny

Kocham teatr

"Pruderia" to nie jest nazwa mydła ani agencji towarzyskiej, ale klubu w
dawnych fortach przy Racławickiej. Kiedyś w dwóch ciasnych salkach
przechowywano sorty mundurowe, dzisiaj przechowuje się sztukę. Zaczęło się od
spektaklu Igora Gorzkowskiego "Absolutny off show" o ludziach, którzy próbują
stworzyć z niczego klub artystyczny. Sztuka okazała się prorocza,
dzisiaj "Pruderia" staje się alternatywną sceną dla młodych artystów
Należy do nich Małgorzata Bogajewska, która zrealizowała w mokotowskim
forcie dramat Jewgienija Griszkowca "Jednocześnie". Każdy kto choć raz widział
w akcji tego rosyjskiego performera i dramaturga w jednej osobie, doceni
karkołomny zamiar reżyserki. Mnie samemu wydawało się, że historie Griszkowca
są tak z nim zrośnięte jak skóra i nikt nie może ich włożyć na siebie. Myliłem
się: istnieje ktoś taki. Paweł Pabisiak, aktor związany kiedyś z Teatrem Nowym
w Łodzi, pokazuje w spektaklu Bogajewskiej, że monologi Griszkowca można zagrać
w równie osobisty sposób, jak robi to sam autor, jednocześnie go nie naśladując.
O czym jest ta historia? Dla fizyka będzie to opowieść o nieskończoności
wszechświata, w którym jednocześnie rozgrywają się miliardy zdarzeń. Teolog
odczyta w niej dualizm duszy i ciała tworzących jednocześnie pojedynczą osobę.
Teatrolog - odkryje ilustrację podwójnej tożsamości aktora, który jednocześnie
jest i nie jest graną przez siebie postacią. A bywalec klubów zobaczy faceta
rozebranego do bielizny, który na planszach anatomicznych pokazuje
własny system trawienny, a jednocześnie opowiada o podróży do Gruzji. I co
najciekawsze, wszyscy wyjdą z wieczoru zachwyceni. Griszkowiec ma bowiem dar
sprowadzania fundamentalnych zagadnień do codziennego doświadczenia -
wspomnienia z podróży koleją, opisu sylwestrowej nocy, zasłyszanej gruzińskiej
melodii. A Paweł Pabisiak posiada inny dar: tekst rosyjskiego autora mówi tak
naturalnie, jakby sam jeździł rosyjskimi kolejami, pił "Sowieckoje Igristoje" i
podróżował w marzeniach do Gruzji. Nie udaje przy tym kogoś innego, przez cały
czas jest Pawłem Pabisiakiem, który przyszedł opowiedzieć nam historię pana
Griszkowca. Wszystko jest tu zwyczajne: rolę reflektorów pełnią stołowe lampy,
a scenę oznaczają trzy białe linie na betonowej podłodze. Jedyna dekoracja to
wycięty z tektury samolocik. Widzowie zamiast na fotelach, siedzą na pufach i
kanapach. I nie wiem dlaczego, ale ten skromny spektakl działa na mnie
nieporównanie mocniej niż wielkie widowiska, które odbywają się w tym samym
czasie w innych stołecznych teatrach. W tym samym czasie, czyli jednocześnie.

Roman Pawłowski

Gazeta Wyborcza w Warszawie
26 kwietnia 2004