Bojaźliwy dwulatek

[agal38]

Mój synek ma już 2,5 roku. Wszystkiego strasznie się boi. Jak ktoś puka do
drzwi to szybko biegnie do pokoju i siada na łóżku. W domu chodzi z nami za
rękę. Boi sie innych dzieci i nie potrafi nawiązać z nimi kontaktu. Jeśli
ktoś nas odwiedzi to nasz synek może 1,5 godziny przesiedzieć u mnie na
kolanach. To są tylko cztery z licznych przykładów, które mogłabym tu
wymieniać.
Powiem szczerze, że niepokoję się troszkę tym zachowaniem. Inne dzieci w jego
wieku są odważne i nie boją się.
Czy ktoś z Was też miał podobny problem i mógłby mi coś doradzić.
Proszę o pomoc.

[atopik]

Kto się opiekuje na codzień dzieckiem, ty ?

[agal38]

Rano jest z nim moja ciocia a następnie moja mama. teraz np. nie chce wyjśc na
dwór bo boi się śniegu.

[asia889]

agal38 napisała:

> nie chce wyjśc na dwór bo boi się śniegu.

Dziwne, ciekawość powinna być większa od strachu. Mój syn należał do bojaźliwych, ale nigdy aż tak. Czy Twó syn zachowywał się tak samo w wieku 10-11 miesięcy? Może jego ciekawość świata została stłumiona przez straszenie?

[atopik]

Tak należałoby wykluczyc straszenie...

A jak wygląda taki zwykły dzień dziecka ? Czętnie maluch zostaje ze swoimi opiekunkami ? Napisz coś więcej o swoim synku, jaki jest, co potrafi juz robić itp
Przy tak skąpych informacjach jakie podałas, trudno jest cokolwiek radzić.

Tak naprawde to każde dziecko musi sie nauczyc bawić i przebywac z innymi dziećmi. Czy synek dużo przebywa wśród innych dzieci ? a może nie ma z nimi kontaktu ?

[agal38]

Chętnie zostaje z opiekunkami. Bardzo je lubi. Chętnie się z nimi bawi. Nie ma
kontaktów z innymi dziećmi a w szczególności teraz gdy jest zimno i nie
wychodzinmy na place zabaw. W lato na placach zabaw uciekał od dzieci. Jak był
malutki też stronił od dzieci.

[asia889]

To, że stroni od dzieci to nie jest nic niepokojącego. W końcu to dla niego obcy. Nie każdy jest towarzyski, widać taki ma charakter. Mnie dziwi jedynie chodzenie w domu za rękę i strach przed śniegiem.

[ladne_kwiatki]

A musi lecieć do każdego? Może woli trochę poobserwować. To dobrze, że czuje
się przy Tobie bezpiecznie. Nie spychaj go z tych kolan na siłę, bo efekt
będzie odwrotny. Dwulatek ma prawo do takiego zachowania i jeśli jest zdrowym
dzieckiem, to z czasem nabierze pewności siebie. Po prostu potrzebuje czasu. Są
dzieci, które mało mówią, długo noszą pieluchy, drą się w sklepach i jedno jest
pewne - kiedy rodzina jest spokojna/normalna wszysto z czasem przechodzi, radzą
sobie w życiu, bo dwulatek to taki już nie niemowlak, a jeszcze nie
przedszkolak. Daj mu czas.
pzdr

[michalina7]

Moje dziecko ma 2 latka. Boi się obcych, nie lubi dzieci. Najchętniej siedziałby
w domu ze mną i babcią. Znam 2-latki bardziej ciekawe świata od mojego synka.
Przyjęłam, że mój Maluch ma po prostu taki charakter. Jeżeli jednak martwi Cie
zachowanie synka, to porozmawiaj z psychologiem dziecięcym

[agal38]

Chętnie zostaje z opiekunkami. Bardzo je lubi. Chętnie się z nimi bawi. Nie ma
kontaktów z innymi dziećmi a w szczególności teraz gdy jest zimno i nie
wychodzinmy na place zabaw. W lato na placach zabaw uciekał od dzieci. Jak był
malutki też stronił od dzieci.