osobowosc

[fugeela]

bulimia atakuje ludzi o bardzo roznych charakterach' ale pewne cechy ich
lacza:niska samo ocena i niestabilnosc emocjonalan.Czeste jest takze uczucie
oddalenia od ludzi niedostosowani, bezradnosci, samotnosci i rozpaczy.Osoby
cierpiace na bulime zazwyczja wiele od siebie oczekuja lecz jednoczesnie, na
wskutek niskiej samooceny,mowia o sobie z lekcewazeniem, a nawt z
pogarda.Chory na anorteksje organizuje sobie rzeczywistosc,mowiac"nie"
poniewaz czuje,ze gdyby powiedzial tak,to tego wszystkiego byloby za
duzo,swiat wymknalby mu sie spod kontroli.Natomiast chory na bulimie nie
potrafi powiedziec nie, poniewaz czuje,ze wiaze sie to zawsze z jakas
strata."NIE" daje mu zamalo.Niepotrafi osiagnac rownowagi w zyciu.Mowi wiec
tak bez opamietania,az poczuje sie niedobrze i stara sie wszystko
naprawic.Bulimia jest sposobem rozladowania stresu poprzez podkreslenie
poprzednich dzialan.Najwieksza roznica miedzy tymi dwoma schorzeniami jest
to,ze anorektyk buduje relacje z innymi poprzez zerwanie wiezi,a bulimik
doprowadza do zerwania wiez,choc zdaje sie ugodowy i posluszny.Zalezy mu na
uznaniu innych i aby je uzyskac zabiega o o sukcesy w rozmaitych
dziedzinach.Poniewaz jednak jednak zywi do siebie niechec,sadzi ze aby byc
kims musi byc super..Łaczy ich fakt ze zwracaja uwage na to co inni o nich
myslaNie chca nikogo rozczarowac...pozdrawiam

[30stka]

To zdaje się z książki "Na bakier z jedzeniem" Marthy M. Jablow. Napisz Fugeelo
co Ty o tym sądzisz?

[fugeela]

Sadze ze to prawda i dlatego to napisalam.....:)polecam innym ta ksiazke....:)
pozdrawiam

[szyszka4]

Do mnie ta charakterystyka pasuje jak ulał.
Tylko co z tego wynika??

[fugeela]

wynika to ze zawsze trzeba myslec o sobie w pozytywny sposob:)nikt nie jest
idealny....a porazki tylko nas wmacniaja...ucza czegos...a jezeli ciagle robimy
te same bledy tro i tak nie wolna sie poddawac i wierzy ze kiedys nastapi taki
dzien gdy wszystko bedzie ok.....A najwazniejsze to to by POKOCHAC SIREBIE:)))
pozdrawiam

[vanillaice]

ja akurat mam dziwna osobowość, pełną sprzeczności...może dlatego choruję i na
anoreksję i na bulimię. To, że nie lubię siebie to pewnik, zawsze tak bylo i
zawsze myślalam, że nie jestem dostatecznie dobra żeby mnie ktoś lubił i nigdy
nie potrafilam ( i nie potrafię ) powiedzieć tego co naprawdę czuję, nawet
jeżeli mnie ktoś bardzo skrzywdzi, zawsze wtedy tlumaczę sobie, ze to pewnie
moja wina, bo ja zrobiłam coś nie tak...

[fugeela]

wiem....rozumiem to w pelni.Jest bardzo trudno zaakceptowac siebie takim jakim
jestesmy....ja sama na kazdym kroku za wszystko obwiniwm siebie...ale czy jest
to wyjscie z sytuacji??napewno nie...ja robie postepy w akceptacji swoich
wad:)nie twierdze ze zawsze mi sie to udaje...ale warto zrobic ten pierszy
krok...wazne jest to by pokochac najpierw siebie...nie musowo od razu byc
najlepsza....bo czlowiek to tylko czlowiek..slaba istota ktora moze popelniac
pledy:)jestem pewna ze jestes wapaniala dziewczyna...wiem ze ja tez jestem
wpaniala:)zawsze rano sobie powtrzam ze DAM RADE...ze wszystko jest mozliwe
tylko trzeba chciec i zaufac sobie...w swoje sily:)pozdrawiam:)

[vanillaice]

to wszystko jest bardzo trudne fugeele, na mnie już z 20 lekarzy postawiło
krzyżyk...ja nie potrafię polubić siebie, a jak coś zrobię to zawsze mam
wyrzuty sumienia, że przecież mogłabym to zrobić dużo lepiej...

[fugeela]

wiem ze to trudne:( To ze 20 lekarzy postawilo na tobie krzyzyk nic nie
znaczy...bo najwazniejsze jest to bs ty chciala cos z tym zrobic.Trudno jest z
dnia na dzien zmienic siebie tzn uwierzyc w siebie,uwazac ze robisz cos
dobrze.Moze sprobuj zaczac myslec w odwrotna strone tzn nie wienn za wszystko
siebie bo napewno nie jestes wszystkiemu winna...musisz zyc normalnie tylko dla
siebie-nie dla mamy nie dla przyjaciol TYLKO DLA SIEBIE !!!Ja kiedys tez nie
wierzylam ze to ze jestem cos warta,ciagle myslalam ze wszystko jest
przezemnie...czasami dalej tak mysle...gdy np niespodobam sie jakiemus
chlopakowi na ktoym mi zalezy to zaczynam myslec ze to wina mojego
wygladu...Moja przyjaciolka zawsze wtedy mowi ze to musialbyc nie ten chlopak
albo po prostu na mnie nie zasluguje....Nie mecz sie tak skarbie.Naprawde
uwierz w to ze moze CI sie udac pokochac i zaakceptowac siebie:)buziaki

[wodnik73]

Myślę, że lekarz "kładzie krzyżyk " tylko wtedy, gdy same na sobie ten krzyżyk
położymy. Lekarz nas nie wyleczy na siłę. Nie ma takiego sposobu.
Gdy miałam grypę, poszłam do lekarza. Dostałam leki i wierzyłam, że mnie one
uzdrowią. Ale lekarz powiedział: łykaj tabletki, ale sama też musisz coś z tą
chorobą zrobić. Dbaj o siebie, dobrze się odżywiaj, wysypiaj, leż pod ciepłym
kocykiem, odpoczywaj. Ani lekarz, ani jego tabletki na grypę nie pomogą mi
jeśli będę stała z gołą głową na mrozie !!!!
Bądźcie dla siebie wyrozumiałe, dobre, kochające, przede wszystkim słuchajcie
głosu własnego serca. Ono do Was mówi, krzyczy, a Wy zagłuszacie jej potrzeby
jedzeniem !!! Wsłuchajcie się w siebie, co czujecie gdy chce Wam się jeść, co
czujecie gdy jecie, warto się nad tym zastanowić, nawet zapisywać swe uczucia..

Przed Wami najtrudniejsza do rozwiązania zagadka „ co kryje się w moim sercu,
co ukrywa moja dusza?? „

Ja swoją rozwiązałam po 9 latach choroby.....trochę późno, ale wcześniej nie
chciałam siebie słuchać, jedzenie było przyjemniejsze, mniej kłopotliwe,
łatwiejsze niż wyrażanie swoich uczuć.......nie idźcie na łatwiznę !!!!!!!!

[fugeela]

Popieram cie w 100%.Najwazniejsze to sluchac wlanego serca i byc szczerym w
stosyunku do siebie i innych- poprostu nie bac sie wlasnych uczuc!!!!!!Nie
zamykajcie sie w sobie bo to wszystko jeszcze bardziej wszystko
pogarsza.....Gdy ja nakladalam na twarz maske ukrywalam to ze cierpie ze cos mi
sie nie podobalo to jeszcze bardziej ranilam siebie.....teraz nie mam klopotow
z okazywaniem uczuc!!!!!raz sie zyje:)pozdrawiam

[iiifa]

to trudna zagadka, ale myślę ze potrzebna...
ja nigdy nie zastanawiałam się nad potrzebami mojego serca, nad tym co czuje
jedząc to czy coś innego???
dzięki za tego posta, daje do myślenia. Zaczynam działać i poznawać siebie.
Zaczynam ze sobą rozmawiać - przeciez to nie jest chwila - przede mną całe
zycie ;)))

[vanillaice]

Dziekuję Ci fugeela...dziękuję wam wszystkim. jakoś tak tutaj naty forum mam
wrażenie, że wszyscy mnie rozumieją i to duzo lepiej niz jakiś pie.... pan
doktor, który nie przeszedł tego w czym my siedzimy po uszy. uważam, że taką
terapię powinny prowadzić osoby, ktore same były chore i wyszły z tego...ale to
moje zdanie....

[fugeela]

Nie ma sprawy:)wiem jak bardzo wazna jest porada osoby ktora to przeyzyla,ktora
rozumie cie w pelni...i oni cie nie oskarza bo wie co choroba moze zrobic z
chlowieka...z jego osobowoscia i rozumieniem....Nie poddawaj sie bo warto jest
zyc:)mimo tego ze czasem ciezko ale naprawde warto pokochac siebie:)Jakby co
sluze pomaca i rada(oczywiscie w miare swoich mozliwosci)pozdrawiam

[vanillaice]

Dzięki jeszcze raz. Z tym polubieniem siebie będzie bardzo ciężko, ale będę się
starała...

Vanillla..............

[fiona83]

...............pamietaj ze trzymam kciki ALL THE TIME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[fugeela]

to przeciez nie musi byc jutro za tydzien...wazne jest bys w koncu zrozumiala
ze jestes jedyna w swoin rodzaju...bo wszyscy ludzie sa inni-Jedyni w swoim
rodzaju...Rob to co uwazasz za sluszne i nigd nie dopuszczaj do siebie mysli ze
wszystko co zle jest przez ciebie...Trzymam kciuki...jakby co to moj numer gg
4110366(jakbys chciala pogadac)

[vanillaice]

dużo będę musiała w sobie zmienić, wiem....może poszukam jakiejś grupy
wsparcia, słyszałam, że Dominikanie prowadzą coś takiego. Lekarzy jak na razie
mam serdecznie dosyć.....