Kochani POMÓŻCIE!!!!!!!!

[lulka77]

Witajcie!!!!!
Dziś drugi dzień w żłobku- fatalny. Synek płakał strasznie, nic nie tknął i
zwymiotował ze stresu.
Jestem zrozpaczona, bardzo sie martwię i chyba zrezygnuję.
Nigdy nie reagował agresja na dzieci, na dorosłych. Panie mówiły, ze popychał
maluszki, ze mówił "nie lubię cię"..... Wiem, że w stresie dzieci maja prawo
do róznych zachowań. czy Wasze maluchy tez tak miały??
Synek nic nie chce jesć. Potrafi byc 5 godzin bez jedzenia. Dziś jak go
odbierałam był cały zasikany. Normalnie sie popłakałm jak małe dziecko.
Wiem, ze musze być slina i nie moge pokazywać mojego zdenerwowania, ale w
srodku cała sie trzęsę. Myślę, czy nie płacze, czy zjadł choćby kawałeczek
kanapki......
W zasadzie cały czas nie wiem kto sie moim dzieckiem opiekuje. Panie raczej
niewylewne (wiem, ze nie maja czasu bo przeciez dzieci jest duzo)Na salę
wejsc nie mogę, jak pytam to otrzymuję zdawkowe odpowiedzi. Nie wiem może to
tak na początku. Wiem że tylko synek jest nowy, więc myslę, że moznaby Go
jakoś spróbowac wprowadzić bezbolesnie (lub chociaż mniej bolesnie ) do grupy.

Mysle, ze najcięzsze dni jeszcze przed nami. Jutro trzeci dzień. Bedziemy
jechać z wiekszą świadomością tego, gdzie jedziemy, wiec łatwo nie bedzie.

Synek nie chciał wyjść na dwór, bo myślał, ze jedziemy do żłobka..... kurcze
nie wiem co robić......
Czy u Was tez tak było???
Błagam o pocieszenie , dobre rady i chwilę forumowej rozmowy.
Dzieki
L.

[kasiazd1]

Myślę że oże trafiłaś na jakiś nieodpowiedni żłobek. Jak we wrześniu
prowadziłam swoje dzieci (wtedy 2,5 i 1 rok ) do żłobka to przez 2 tygodnie
miały taryfę ulgową tzn. młodsze bo córka szybko od 2 dnia sie
zaaklimatyzowała. Synuś przez 2 tygodnie był prawie cały czas noszony, nikt mu
nic nie nakazywał, "chodził swoimi ścieżkami" potem sam zaczął sidać z dziećmi
przy stoliczku, naśladować je , siadać na nocniczek ale na to panie zdecydowały
sie dopiero po miesiącu, nie chciały go narażać na niepotrzebny stres. Odbieram
go czyściutkiego, uczesanego z suchą pieluszką i uśmiechniętego. Czesto same
panie mi mówią jak nie chciały jeść czy coś innego. Wydaje mi sie ze dużo
zależy od pań.Mój synuś wchodzi do salki wciąż ze swoim pojemniczkiem z
ciasteczkami i to jest taka moja forma przekupienia go, ale za to idzie za tym
swoim pojemniczkiem by pani mu otworzyła i zapomina że ja poszłam. Wytrwaj,
moze zmień żłobek, spróbuj przyjść jak jest więcej pań i jakaś poswieci ci
trochę czasu, porozmawiaj , wpłyń jej na ambicje , powiedz, żeby ci doradziła,
że ona z takim doświadczeniem na pewno wie jak go zachędzić, poproś ją o pomoc.
Powinno pomóc
Trzyma kciuki i pisz
Kasia

[sweet.joan]

Witaj, bardzo przykre jest to, co piszesz. Początki niestety zawsze są trudne.
Koniecznie spróbuj porozmawiać z paniami z żłobku, może też pójdź do żłobkowego
psychologa. Nie wiem, jak bardzo silne są te reakcje, o których piszesz i w
jakim jest wieku dziecko.
Mój mały poszedł do żłobka we wrześniu. Przez pierwszy okres większość dzieci
nic nie jadła. Na początku panie same zaproponowały, żeby dzieci na razie
chodziły w pieluchach - dopiero jak się już przyzwyczaiły, zaczęły siadać na
nocnik.
Dziwi mnie trochę to, że panie nie dają sobie rady z Twoim maluszkiem, skoro
jako jedyny teraz jest nowy... Ja Ci nic nie poradzę, chociaż bardzo chciałabym
Wam pomóc. Jedyne, co mi przychodzi na myśł, to rozmowa - z paniami, z
psychologiem, z kierowniczką. Trzymajcie się, pisz, co słychać

[zuzia_i_werka]

Witaj! FAktycznie przykro,że macie takie trudne pierwsze dni. Moja córka poszła
do żłobka w listopadzie w wieku 21mies. Pierwsze cztery dni były bardzo ciężkie-
praktycznie płacz na okrągło Muszę jednak przyznać,że Panie zachowywaly się
super-spotkałam sie z psychologiem,który podglądał małą,wiem,że do niczego nie
była zmuszana raczej namawiana żeby popatrzeć jak dzieci się bawią,jadła co
chciała i ile chciała. U nas świetną terapeutyczną rolę spełnił miś-to własnei
jego Panie namawiały by układał klocki z dziećmi itp.Po kilku dniach lody pękły
i teraz nawet po dłuższych nieobecnościach Młoda idzie do żłobka chętnie.
Zdecydowanie radziłabym Ci spotkanie z psychologiem i rozmowę z PAniami-czasem
dobrze działa małe podpuszczanie-spytaj np co wg nich można zrobić,żeby Mały
lepiej sie poczuł Serdecznie pozdrawiam i życzę szybkiego końca kłopotów Zuza

[marcin-kaminski]

Myślę, że ogólnym zachowaniem nie powinnaś się martwić, natomiast przyda się
rozmowa z opiekunkami (jak dziecko może chodzić mokre?).
Z moim Kubą było też ciężko, długo się adaptował, cały dzień płakał, nie chciał
spać, rzucał zabawkami (na szczęście apetyt mu dopisywał). Na 4 opiekunki 2 są
mniej przyjemne i któregoś dnia usłyszałam od jednej, że jeszcze takiego
dziecka jak moje nie miały, że ona już nie ma siły, że się nigdy nie
przyzwyczai (niezłe podejście, nie?). Też byłam załamana i ciągle myślałam, jak
się ma Kubuś.
Postanowiłam poczekać.
Dziś Kuba co prawda marudzi przy zostawianiu, ale ładnie się bawi, słucha
poleceń opiekunek, nawet śpi (krócej, ale jak się budzi to już wie że musi być
cicho - wcześniej płaczem budził wszystkie dzieci), coraz więcej mówi, śpiewa
po swojemu z pokazywaniem. Nie wyobrażam sobie lepszego rozwiązania!

Radzę Ci poczekać jeszcze, początki zawsze są trudne, na zastanawianie
przyjdzie czas może po 1-2 miesiącach.

Życzę sukcesu w adaptacji,
Monika

[aga225]

to straszne co piszesz wydaje mi sie że trafiłaś na niezbyt dobrą opieke jak
można dopuscić żeby dziecko miało mokro moja córcia dziś była po raz 3 w żłobku
i chyba jest ok ( ma dopiero 4,5 m-ca więc mi nie powie jak jest) ale dziecko
jest usmiechniete, najedzone, czyściutkie i bardzo chętnie idzie na raczki do
nowych cioteczek ) wiec napewno nie dzieje sie jej krzywda, zreszta panie są
przemiłe, miałyśmy to szczęście trafić do dobrego żłobka. piszesz że panie nie
zajmują sie zbyt wiele twoim synkiem bo dzieci jest wiele a mi sie wydaje że
właśnie jemu powinny poświęcić wiele czasu bo jest nowy i bardzo przestraszony
powinnaś pogadać z kobietkami a może zastanowić sie nad zmianą żłobka, nie wiem
na jak długo oddajesz synka ale może skrócić czas pobytu i z dna na dzień
wydłużać a może mogła byś spędzić z dzieckiem chwile i pokazać mu jak mozna
fajnie bawić sie z nowymi kolegami i koleżankami (ja wprawdzie na sale wejść nie
mogłam ale moja córcia wcale nie płakała i za pierwszym razem w żłobku spędziła
3 godzinki za drugim 3,5 a dziś była ponad 4 i z dnia na dzień będe wydłuzać
czas z tym że ja moge sobie na to pozwolić bo do pracy wracam za tydzień i mysle
że wika juz sie zaaklimatyzuje na dobre czego i wam życze i pozdrawiam serdecznie

[towita]

Czy Twój synuś miał okres asymilacyjny. W żłobku, do którego ma chodzić mój
Janek (14 m-cy) jest to konieczne. Najpierw jest w żłobku z mamą, potem zostaje
sam na 2 godzinki, potem do obiadu, a po kilku dniach próbujemy zostawić go na
spanko. Panie są cierpliwe i mówią, że teraz jest dużo lepiej bo mogą takiego
nowicjusza ponosić na rączkach i poświęcić mu dużo więcej czasu niż we
wrześniu. Poza tym wszyscy - kierowniczka, psycholog i opiekunki mają czas,
żeby porozmawiać (oczywiście na sali doglądając cały czas dziaciątka). Myślę,
że powinnaś zmienić żłobek.

[agulka04]

moja Aga ma 11 miesięcy i od 2 tygodni chodzi do żłobka - dużo zależy od pań -
opowiadają mi, że jeszcze dużo płacze ale juz do nich się usmiecha, 2 dni nic
nie jadła a teraz zajada się kaszkami, których w domu nie ruszy... przed
wyjsciem sprawdzają czy nie trzeba jej przewinąć... wiem że dużo ja wożą w
wózku, raz nawet usypiały ja na korytarzu bo tam stała choinka z lampkami... i
są 4 opiekunki na 15 dzieci...
jeżeli masz w pobliżu inny żłobek to chyba warto by było go obejrzeć

[natta24]

Witam, Napisz prosze, co to za zlobek i w jakim miescie? Ku przestrodze innym
mamom. Bo zachowanie opiekunek jest skandaliczne.
Pozdrawiam
Renata

[andun]

Lulka. To co opisujesz jest przykre ale może nie bedzie tak zle.Mój syn chodzi
do żlobka od miesiąca.Na początku to była tragedia.Moja żona pracuje na etacie
a ja uprawiam wolny zawód więc to na mnie spadł obowiązek odprowadzania małego
do żłobka.To był HORROR.On wrzeszczał i zanosil sie w sali a ja /choć
chlop/płakałem za drzwiami.Zaglądałem przez okna, wisiałem na telefonie i
umordowałem te kobiety pracujace tam na amen.Mały nie jadł ,wymiotował,zrywał
się w nocy byłem bliski załamania i rezygnacji ze żłobka.Na szczęscie w moim
żłobku przcują fajne babeczki / choc na początku miałem o nich bardzo złe
zdanie/Po tygodniu jedna z nich wyszła do mnie do szatni i smiejąc się /
serdecznie/ powiedziała żebym zdjąl buty i po prostu wszedl do sali!!!
Pozwoliły mi tam byc tak długo jak będę potrzebował .śmiały się że wykończę
psychicznie i siebie i małego i je wszystkie i że jestem durny bo mogłem od
razu powiedzieć że mi tak ciężko to uniknęlibysmy wszyscy takiego
stresu.Wytrzymałem tam 1.5 dnia .Dłużej nie dałem rady w tym hałasie i
rozgardiaszu.Podziwiam te panie .Za żadne pieniądze nie chciałbym tam
pracować.Teraz po miesiącu mój syn nadal wrzesczy przy drzwiach.Widac taka jego
uroda.Jednak zanim skończe chowac jego ubrania do szafki i wyjdę słyszę jak
szaleje po sali.Bogu dziekuę za ten żłobek.Lulka dajcie sobie czas.Będzie
dobrze.Andrzej.